Lucas 1
San Juan Guelavía Zapotec (ZAB_TBL) vs BKJ
1 Zienzi de bniety abaandeb pur bcuaadeb de ni aguc cun dunnɨ,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 zectisy ni bseed de bnietni dunnɨ. De bniety ni guná xa guc desde chi guzulo btɨɨch Jesucrist xtiidx Dios ne néza laadeb gucnédeb brɨɨchni.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ne ziyza nare abaania pur gucbiia xapac xquel guc desdɨ gulo. Pur ningui, xmiguaa Teófilo, rliluaa güenquɨ icuáa de cosré par liú, xnez xnezni,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 par gacbezaaczacu cún ni ná didxldí de lo irate ni abseeddeb liú.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Chi guc Herodes rey xte Judea, gubány tuby bxoz ni bdialá Zacarías. Laab gucbɨ tuby bxoz ni bdxaa lo tuby cuaa de bxoz ni bdialá de xpɨny Abías. Chial Zacarías bdialá Elisabet. Laab zéedbɨ lo xfamily to bxoz Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Iroptedeb gubánydeb zec ni riáld nez lo Dios ne bcuadiagdeb baandeb zec ni ná ley xte Dios ax quɨt tu chaleeti inii dec laadeb napdeb duld.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Per ruteete lliindeb quɨt guuti te pur Elisabet quɨt nialeeti nicáab bdoo ne ziyza iroptedeb la bɨnguldeb.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Guu tuby dxi biáld de bxoz ni bdxaa bxoz Zacarías lonii par gúndeb sirvɨ lo Dios.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Chiy zec ni guc costumbrɨ xte de bxozqui gudzɨtdeb suert par dún tú yáld chalduu guxaal rut mazru nadá láani yudoroo xte Jerusalén, ax biáld Zacarías biiub láani yudoo xte Dios rut mazru nadáqui par güelduub guxaal.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Lalzi ni caguub guxaal, irate de bniety canaabdeb lo Dios lo ldedoo.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Chiy bliulo tuby ánglɨ xte Dios lo Zacarías, zuldí ánglɨqui lad naldí lo bcuu rut caguub guxaal.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chi guná Zacarías ánglɨqui, quɨt racbeetib xa gúnbɨ ne quesentiand bdxibbɨ.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Chiyru raipy ánglɨqui laab: —Zacarías, quɨt rdxibiu. Dios abaanny cuend ni rnaabu lony. Liú cun chialu Elisabet chúu tuby llingaantɨ chiy cuelátby Juany.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Quesentiand saclaazu ne zieny de bniety saclaaz chi gal bdooqui.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Te pur llingaanu laaby gacby tuby ni quesentiand sac nez lo Dios. Quɨt guéetiby vin nicza ni rsuz bniety, ne anste ni galby arbeznéxgaby Spíritu Sant.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ne pur laaby quesentiand zieny de bniety Israel ibíi itodeb Dad Dios xtendeb.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Juanyré sanɨɨdybɨ lo Dad ni teru gueed ne sbeznéb Spíritu Sant ne zapbɨ guelrnabee zecac ni gúp profet Elías, par chalee ibanyné de dad de lliinni naldiu sin didxguidx ne par gacbee de ni quɨt rcuadiag diidx xa xquel ná par icuadiagdeb diidx. Ziy xquel cuxnezbɨ de bniety par gúndeb cuend Dad ni gueed.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Chiyru raipy Zacarías ánglɨqui: —Nare rliluaa quɨt gacti zec ni guniibiu te pur nare anaa bɨngul ne ziyza chiala.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ánglɨqui cuaibny: —Nare naa Gabriel. Nare cayuna xmandad Dios. Laany bxiaaldny nare par zedtixtiia de rsonré loo.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Per anre, liú quɨt güeldilaaztiu ni guniia liú. Pur ningui yáanu gúp ne quɨtga chaleeti iniiu axtisy dxi ni gal llingaanu chi gac zec ni aguniia liú.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Lalzi cayac ziy, de bniety ni zuguaa dets yudoo canuudeb idiia Zacarías. Rdxalodeb te pur cayacldaab láani yudoo.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Chi bdiia Zacarías, quɨt releeti iniib. Chiy gucbeedeb dec nuu xi cos gunáb láani yudooqui, ax runbɨ seny lodeb, per laab abíianbɨ gúp.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Chi bialo de dxi ni baany Zacarías sirvɨ láani yudoroo xte Jerusalén ax zíab lizbɨ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Chi gudeed guc ziy, chialbɨ Elisabet bguaad Dios laab bdoo, ax quɨt bdiiatib lizbɨ gaay búiu. Runbɨ xgab rniib:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Xtadnɨ Dios baanny ziy cun nare anre par quɨtru gún de bniety burlɨ nare.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Chi bialo xoop búiu, Dios bxiaaldny ánglɨ Gabriel tuby guɨdx xte Galilea rut lá Nazaret
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 par güetixlob tuby dxaap ni lá María. Laab a ná par guchnaab tuby bniety ni lá Gusé ni zá lo xfamily to rey David.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ánglɨqui biiuny laniuu rut rbez María ax guniiny: —¿Xac María?, liú ni abcuabee Dios. Xtadnɨ Dios zuguané liú. Dios abanldee quiu de lo irate de bniety gunaa.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Per María chi gunáb ánglɨqui quesentiand rdxalob pur de xtiidx ánglɨqui ne runzacbɨ xgab xi zelo de diidxqui.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Chiy raipy ánglɨqui laab: —Quɨt rdxibiu María. Dios agulény liú par gunldeeny quiu quesentiand.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Anre acuezníu necidá xte tuby bdoo ne bdoo ni icóoqui ax cuelooby JESÚS.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ne zapby guelrnabee ax cuelá de bniety laaby Lliin Dios xte llayabaa. Chiy Xtadnɨ Dios gúnny laaby rey zec ni guc to xpɨngulby David
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 par inabeeby lo naciony Israel par chazy. Ne guelrnabee xtenby quɨt chúuti dxi ldullni.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Chiy María raipbɨ ánglɨqui: —Per, ¿xo gac ziy ne nare gady chúuti dxi cueznía nguiu?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Chiyru raipy ánglɨqui laab: —Liú icóo bdooqui pur Spíritu Sant ne horqui guelrnabee xte Dios ni rbez llayabaa icuabldany quiu zec chi rcuablda tuby zá quia bniety. Pur ningui, lliiniu ni teru icóoqui, Dios isiacldee laaby ax inii de bniety dec laaby náby Lliin Dios.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ziyza xprimu Elisabet icáab tuby bdoo masquɨ anáb bɨngul. Bniety ni rniideb dec quɨt chaleeti icáa bdoo, aguc xoop búiu rbezbɨ necidáqui.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Te pur quɨt xi costi nagán par Dios.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Chiy gunii María: —Xtadnɨ Dios ná ni rnabee nare. Su chagac zec ni aguniiny cun nare. Chi gunii María ziy, chiyru zé ánglɨqui.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Láani de dxiqui zégac María tuby guɨdx ni ná láani de dany Judea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Chi biiu María láani liz Zacarías ax guninéb Elisabet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Chi bindiag Elisabet rsee María, bdoo ni nuaa Elisabet bzeesby láanbɨ, ziy xquel quesentiand gulezné Elisabet Spíritu Sant.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Chiy quesentiand diip gunii Elisabet: —Dios abanldeeny quiu, María, de lo irate de bniety gunaa ne ziyza abanldee Dios quia lliiniu ni icóo.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 ¡Dichos nare ningui zedtixlo xnan Dad Dios xtena nare!
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 María, horac ni bindiaga guniiu, llingaana bzeesby láania tant rzaclaazby.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Dichos liú, María, pur ni güeldilaazu, te pur zac cumplir ni gunii Xtadnɨ Dios liú.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Chiy gunii María:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Chiy María guzuguanéb xprimbɨ Elisabet chon búiu, chiyru biecquibɨ lizbɨ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Chi bdzɨny dxi ni gul llingaan Elisabet,
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 chiy de vecin ne de xfamily Elisabet quesentiand rzaclaazdeb güeguiaadeb laab, te pur agucbeedeb xa xquel blaslaaz Dios laab.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Chi guc bdooqui tuxman, chiy güelduudeb seny tɨɨxby, seny ni ruu de bniety Israel, ax rcaazdeb nidialáby Zacarías zecac ni lá xtadby.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Per xnanby gunii: —Laaby quɨt idialátiby ziy. Laaby ná par idialáby Juany.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Chiy raipdeb laab: —¿Xínii idialáby ziy ne ruteete xfamiliu quɨt láti Juany?
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Chiyru cun seny xquel gunabdiidxdeb xtad bdooqui par gacbeedeb tú rcaazbɨ idialáby.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Chiy xtadby gunaabbɨ tuby ldaa bred par ícuaab letrɨ, ax bcuaab lo bredqui: “Laaby idialáby Juany.” Chiy iratedeb bdxalodeb zec ni guc.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Hóracqui Zacarías guzulo rniib stuby ax guzulo rniib de diidx zaac lo Dios.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Irate de vecin xtendeb quesentiand rdxalodeb, ne irate de guɨdx ni ná láani dany Judea brɨɨch diidx pur loc ni guc.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ne irate de bniety ni gucbee ziy, rundeb xgab ne raipdeb saadeb: —¿Túdxa gac bdooqui? Purquɨ laaby Dios abanldee quiaby.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Xtadby Zacarías quesentiand rbeznéb Spíritu Sant ax guzulo rniib de diidx ni bguaad Dios laab, ax nab:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Juany güelaa güeroob ne güelaa guzutipnéb de cos ni zéed pur Dios, ax güeldezbɨ nez lo yiubiz rut quɨt tu rbezti axtquɨ chi guzulo btɨɨchbɨ xtiidx Dios lo de bniety Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.