Lucas 8
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs NVT
1 Gutè ba nna huía Jesús le' iyaba ca ciudad nna ca yetsi nna benie predicar evangelio nna gutixe'e ca enseñanza nu cca qui' reino qui' Tata Dios. Tsì'nu ca discípuluá nna dia huá cabi lani e.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Dia hua tuchùppa ca niula canu huí'ni por ca espíritu malo ą'hua por bíỹaáruá itsahue' ní nna, chi beyuni Jesús cą. Entre ca niuláa nna laní María nu yetsi Magdala nu beria gàtsi ca espiritu malo lo losto' niá,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ą'hua Juana niula qui' Chuza nu ná jefe le' palacio qui' gobernador Herodes, ą'hua Susana nna, ą'hua iỹé tse'éruhuá adí ca niula canu beni cą Jesús cualani nna bete cą lani e biỹa té qui' quį nna.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Làniana bitùppa tè ca enne' ỹétse'ní da' cą le' iyaba ca yétsiá nna bitsina' cą ru'a lo Jesús. Lèe nna gutixa'ánie cą ca enseñanza tsè' por medio de ttu comparación nna rèe:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 Ttu campesino nna díą huedàl·la ỹua'. De chi yu'ą́ huedàl·la ỹú'a nna binnia tí' ỹú'a lo néda. Gutè tè ca enne' nna bel·lia cą ca semíllaá, huadi tè ca bìnni to' nna bedíga' cą na.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ati' ỹú'a nna binnią le' íyyarrúe. Gul·lani bą́ nna gubitsi taą́ porqui'ni labí lùppa' re'.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ati' ỹú'a nna binnią làti yù'u huá l·lú ca yèttse'. Ca yèttsi'a nna gul·lani tehuá cą nna bedibàga' taá cą lo ỹú'a.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ati' ỹú'a binnią le' loyu tsè', gul·lani bą́ nna benna tìą lènà' hàstaá gayua' ttu ttuą. Gunne te Jesús attu adiru idìtsa nna rèe: Nu calatsi' ttélinią nna gudà tsè' nagui'į.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ca discípulo qui' Jesús nna gunàba titsa' cabi e nna ra cabi: Biani enseñanza ni nua' gutixa'a cuią'lu' lani comparación nà'.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Jesús nna rèe cabi: Lebi'į teruba ná qui'ni ttélini le ca secreto acerca de reino qui' Tata Dios, pero adí ca enne' nna, puro lani ejemplo ba rinéni ya' cą, para qui'ni màsqui'ba hua rinna' cą pero labí ilá'ni cą, ą'hua màsqui'ba hua rudà naga' quį, pero labí ttélini cą.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Annana ethàtsilà'na' comparación nu beni ya'a para qui'ni ttélini lí ą. Semillaá nna ną́ titsa' qui' Tata Dios.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ttu te ca enne' nna ná cą tì'a ỹua' nu binnia cuitta' néda, porqui'ni de riyénini cą tìtsà'a nna ril·lani taá numalua nna runią qui'ni iỹùl·lani cą na, anía modo nna labí tsíalatsi' quį para l·lá cą.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Attu te ca enne' nna ná cą tì'a ỹua' nu binnia le' íyyarrúeá pero labí dia gá l·lú quį itettia, porqui'ni de riyénini cą ca titsa' qui' Tata Dios nna ria tegáláa latsi' quį. Pero canchu chi ril·lani ca prueba nna, cca taá cą apartar porqui'ni labí fuerza té qui' quį.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Attu te ca enne' nna ná cą tì'a ỹua' nu binnia le' yèttsi'a; porqui'ni ca tsina qui' quį nna ca riqueza qui' quį nna ca vicio qui' quį nna ruthàga' taá cą lo quį; acca reyà'na cą sin fruto.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Pero attu te ca enne' nna ná cą tì'a ỹua' nu binnia le' loyu tsè'a, porqui'ni lani ttu losto' tsè'ni nna lani gusto ní nna rigua cą ca titsa' nu riyénini cą nna runi cą seguir lani paciencia; làcanuá nna runna cą fruto tsè'.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Lanú nuỹa rugàl·la' ttu yi' nna rutòthe' tìą ttu yethu' lúį nìhua làa ruduą na ỹarèe' lònà quì'į, sino qui'ni rudua lą́ na ttu lugar làti gudàni'ą qui' iyábani canu gá'a le' yú'a.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ą'hua labí biỹa secreto ní té qui'ni làa guna ri'u ą, nihua labí biỹa nu gàttsi' té sin qui'ni làa cca ri'u ą saber nna ilá'níą nna.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Acca liudà tse'éruhuá naga' le, porqui'ni nuỹa tediba té la' ritelíni quì'į nna entonces thí' lą́ adí; pero nu labí té quì'į nna, pues hàstaa ti'to' nu rulaba latsi'į qui'ni chi té quì'į nna ítua telą́.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Làniana bitsina' nàna qui'áa nna ca bettsi' áa nna, pero de tántua ca enne' ỹetse' nna labí uccua ibiga' cabi làti dùe.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Guixa'áni cą ne nna ra cą: Nàna qui' cuíą'lu'a nna ą'hua ca bettsi' cuíą'lu'a nna tsè'e cabi fuera calatsi' cabi ilá'ni cabi cuią'lu'.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Becàbi Jesús nna rèe: Canu rudà naga' quį titsa' qui' Tata Dios nna runi cą nu rèe nna, làcą nna ná cą nàna quia' nna ca bèttsi'a' nna.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Attu vuelta nna gutà'a Jesús le' ttu barco lani ca discípulo qui'áa nna rèe cabi: Tté ri'u attu ládulá indatù'į. Làniana dia tè cabi.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Mientras tè dia cabi lo indatù'a nna guta'áthi Jesús. Ttùba là' gul·lani taání ttu iyyabe' fuerte ní lo indatu'a, rà'a chì indaá le' bárcuá nna, lo peligro taá chi dàa cabi.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Gubíga' cabi ru'a lo Jesús nna bedibàni cabi e nna ra cabi e: Maestro, Maestro, chi rinetsi ri'u. Huàtha taá Jesús nna gutìtse'e iyyabe'á nna indatù'a nna, gudu tsi taá cą nna, tsi diruba ùccua taá.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Jesús nna rèe cabi: Tsí labí fe té qui' le lani inte' cá. Ca discípuluá nna uccuaỹí yà'aba latsi' cabi nna gùtsini cabi nna ra luetsi cabi: Núgani ènni'į, acca hàstaba be' nna indatù'į nna gutìtse'e cą nna biyeni taáni cą quì'e.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Bitsina' tè cabi terreno qui' ca enne' gadareno, ga'ną attu ládulá indatò' qui' Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Huàdi bée ru'a yúbitsi nna bitsina' tè ttu nubeyu' qui' yétsiá nna tattsa'ą Jesús. Nubéyu'a nna chi gutsàni ccą padecer por ca espíritu malo nna labí raccu' ỹúį nìhua labí riduą le' yú'u, sino gurèni bą́ làti rigàtsi' canu yatti.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Bilá' bánią Jesús nna guretsi yà'anią nna bedu tè ỹibį ru'a lúe, gunnią idìtsa nna rą: Biani té qui' lu' lani inte' acca da' lu' Jesús Ỹi'ni Tata Dios enne' dua ỹiabara'. Ratta'yúnia' lu' bittu guni lu' inte' castigar.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Anía rą porqui'ni beni Jesús espíritu malua mandado qui'ni erią lo losto' nubéyu'a. Chi gutsàni naxu'ą nubéyu'a. Iỹé vuelta tsè' chi beỹìga' ca enne' na lani cadena, pero guchù tì'nią cą. La'a mísmuba espíritu malua nna benią latsi' nubéyu'a cuenią fuera yetsi.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Gunàba titsa' Jesús na, nna rèe: Biani lá lu'. Becàbią nna rą: Legión lá'. Anía becàbią porqui'ni iỹetse' ca espíritu malo chi gutà'a lo lòstu'į.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ca espíritu malua nna gutta'yú tèni cą Jesús qui'ni bittu gudàl·lee cą le' lugar chul·la.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Bilá'ni ca espíritu malua qui'ni tsè'e iỹetse' ni ca cùttsi huìla go cuitta' i'yaá. Acca gutta'yúni cą ne qui'ni hue'él·le'e cą gá'a cą lani ca cùttsia. Lèe nna bete bée permiso qui' quį.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Beria bá cą losto' nubéyu'a nna gutà'a tè cą lani ca cùttsia. Ca cùttsia nna uccua litsianì cą nna beduyú iqquia quį lo ttu bèl·la'a, binnia tè cą le' indatù'a nna gutti cą.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Canu rappa ca cùttsia nna bilá' báni cą nu uccua nna beyya cą quètha tatixá'a cą le' yétsiá nna ca rancho tú'a nna.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Biria tè ca enni'a tanna' cą biỹa nuá uccua. Bitsina' cą làti du Jesús nna bilá'ni cą nubeyu' nu beria ca espíritu malo lo losto' niá qui'ni tsè' tabá chi ri'ą ru'a lo Jesús naccu' ỹúį Làniana làcą nna yala gùtsini cą.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Canu bilá'niá nna gutixa'áni cą ca enne' ti'iỹa uccua lani nubéyu'a de gulą̀ latsi' ná' ca espíritu malua.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Làniana iyáỹiani ca enne' qui' ituba región Gadara nna gutta'yúni cą Jesús qui'ni ucuìtta bée lani cą porqui'ni yala rátsini cą. Jesús nna beyàppie le' barcuá nna déyyeé.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Làniana nubeyu' nu beria ca espíritu malo lo losto' niá nna gutta'yúnią Jesús qui'ni hue'él·le'e na tsíą lani e, pero Jesús nna bechu tìtse'e na, nna rèe:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 Beyya ba litsi' lu' nna bè'ni ca enne' titsa' ti'iỹa ná ca cosa ỹeni nu chi beni Tata Dios lani lu'. Lą nna deyya tìą nna rudą̀ titsa' le' itúbani yétsiá ti'iỹa ná ca cosa milagrosa nu chi beni Jesús lani ą.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Betsina' ba Jesús attu lado indatù'a nna yala redácca'ni ca enne' de bilá'ni cą ne, porqui'ni iyaba cą nna ribèda cą ne.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Làniana bitsina' ttu enne' láą Jairo nubeyu' principal le' sinagógaá, beduỹíbį ru'a lo Jesús nna gutta'yúnią ne qui'ni tsíe litsi'į,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 porqui'ni dua turuba ỹi'ni niulíį, ttú tsì'nu ida ti'gánią nna chì' tení rattią. Dia tè Jesús ą'hua ca enne' ỹétse'nía hàstaá qui'ni ruquìni cą ne.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Entre ca enne' ỹétse'á nna dia huá ttu niula nu chi dia tsì'nu ida rà'nią riduą́ réni ttu parte qui' cuerpo quì'į. Chi benittiluą iyate nu té quì'į lani ca médico, pero nì ttú cą labí uccuani cą eyuni cą na.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Lą nna gubiga' tìą cuè'e la Jesús nna beláppa'ą ru'a ỹúeá. Làniataá nna beyacca latsi'į.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Jesús nna ra cą: Núní nua' beláppa'ą inte'. Iyaba cą nna ra cą: Labí yù tu'. Làniana ra tè Pedrua ą'hua adí canu tsè'e lani bía: Maestro, ca enne' ỹetse' nui da' nì ruquìni cą cuią'lu' nna rihuàttsa'ní cą cuią'lu', atsi'íni ra cuią'lu': Núní nua' beláppa'ą inte'.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Pero Jesús nna ra tìe: Nuỹa nua' chi beláppa'ą inte' porqui'ni gutebe' te' qui'ni biria la'huacca lani inte' para eyacca latsi' nuỹa ttu enne'.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Niuláa nna de bennią cuenta qui'ni labiru igàtsi'ą nna guduluą biỹìtti'níą nna gubíga'ą nna beduỹíbį ru'a lúe. Gutixa'ánią ne ru'a lo iyáỹiataá ca enne' tsè'e nía biỹa qui' acca beláppa'ą ne, ą'hua ti'iỹa tsàtiní beyacca latsi'į.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jesús nna bechu tìtse'e niuláa nna rèe na: Ỹì'nia', por fe nu té qui' lu' lani inte', acca chi beyacca latsi' lu'; bíttuúru nùyue cani lu' sino gappa lu' la'ỹeni.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Atsaba rinne Jesús nna, bitsina' tè ttu enne' da' le' litsi' Jairo nu ná principal qui' sinagógaá nna rą Jaíruá: Ỹi'ni lù'a nna chi gùttìą, bíttuúru uquìtsi'ni lu' Maéstruą'.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Biyeni báni Jesús nna ra tìe Jaíruá: Bittu gátsini lu', huía teruba latsi' lu' nna hueyacca bá latsi' ỹi'ni to' lù'a.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Làniana gutà'a Jesús le' yú'a. Lanú nuỹa be'él·le'e gá'a le' yú'a sino làteruba Pedrua nna Jacóbua nna Juáan nna, ą'hua tàta nàna qui' niula cuìti'a nna.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Iyaba cą nna yala ribétsi cą nna, yala lani la' rehuiní' latsi' tsè'e cą por niula cuìti'a. Jesús nna rèe cą: Bittu cuetsi le, porqui'ni bihua ną́ nu yatti, sino ti'éthibą́.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Làcą nna burla lá beni cą Jesús porqui'ni hua yù ba cą qui'ni chi gùttìą.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Pero lèe nna gutèl·le'e ní'į nna gunnie idìtsa nna rèe: Niula cuìti', beyátha.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Beyaccabàni chìą nna beyátha tìą. Lèe nna rèe cą qui'ni hué' cą na nu gúą.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Tàta nàna qui' niá nna uccuaỹí yà'aba latsi' quį. Jesús nna gunènie cą qui'ni nú ttú tehuá nuỹa quixá'ani cą.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.