Romanos 4
Sierra de Juárez Zapotec NT (ZAA_TBL) vs NTLH
1 Biala ína ri'u qui' Abraham enne' gùdua tiempo antigua cá. Biala gutelíni bi acerca de salvación cá.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Labí té biỹa para ebata' bi ru'a lo Tata Dios. Cáalá biria nàrì bi porqui'ni yala mandamiento beni bi obedecer, làniana yala motivo té para tháliani bi.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Biani ra lo Escritura sobre de salvación qui' Abraham cá. Ra qui'ni Abraham nna huíalatsi' bi ca titsa' nu ra Tata Dios bi, acca Tata Dios nna beyuniỹén latsi'e ca tul·la' qui' bi nna gulèqquie cuenta fe qui' bi nna biria bi nàrì lani e.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Chi bá yu ri'u qui'ni ttu enne' ría tsina tsá nna, làniana bel·liu nu ridí'ą nna labí ną́ ttu regalo sino ná bą́ laỹį.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero salvación nna hua ná ttu regalo, porqui'ni ttu enne' nna canchu tsíalatsi'į Tata Dios enne' reyuni nàrìe canu tul·la' nna, iria nàrì tìą de ca tul·la' quì'į ru'a lúe porqui'ni té fe quì'į lani e nna labiru bíỹaáru reyàtsanią.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ą'hua David attu enne' gùdua tiempo antigua nna ra bi lo Escritura qui'ni yala ica'rubà ttu enne' canchu Tata Dios nna beyuniỹén latsi'e ca tul·la' quì'į nna gulèqquie na cuenta por enne' nàrì, aparte de nu benią.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ra bi:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Perdón nu ỹa runna Tata Dios, tsí ną́ tsuą' teruba para ca enne' judío cá. Pues ná huą́ para ca enne' qui' adí ca nación. Ra ri'u attu vuelta qui'ni Abraham nna por fe nu té quì'į lani Tata Dios, acca gulèqquie bi cuenta por enne' nàrì.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Cua tegá beyuni nàrì Tata Dios bi de ca tul·la' qui' bía cá. Tsí de chìa ná bi circuncidado, o, tsí antes càla biyénini bi mandamiento nu cca qui' circuncisión cá. Beyuni nàrì Tata Dios bi álahua porqui'ni chi ná bi circuncidado, sino antes càla cca bi circuncidar.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Làniana uccua bi circuncidar. Marca de circuncisión qui' bi nna uccuą ttu señal para ccá ri'u saber qui'ni chìa gulèqquia Tata Dios bi cuenta por enne' nàrì antes càla cca bi circuncidar, quiere decir por medio de fe nu gùta' qui' bi lani Tata Dios, alàa por mandamiéntua. Acca Abraham nna ná bi tì'a ttu tàta para iyaba ri'u canu ríalatsi', de ribèqquia Tata Dios iyaba ri'u cuenta por enne' nàrì por base de fe qui' ri'u, tàntua lebi'i canu labí ná le circuncidado, para qui'ni ą'hua lebi'i nna gunie le recibir.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ą'hua por ejemplo qui' bi nna ná bi tì'a ttu tàta para canu ná circuncidado, alàa porqui'ni té marca de circuncisión qui' quį sino porqui'ni ríalatsi' quį Tata Dios, tì'a fe nu guta' qui' tàta espiritual qui' ri'u Abraham antes càla cca bi circuncidar.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Tata Dios nna benie prometer lani Abraham ą'hua attu vuelta lani ca ỹi'ni bi qui'ni íl·lani tsá qui'ni ccá qui' bi ituba yétsiloyu, álahua por base de biỹa mandamiento nu beni bi obedecer, sino por base de fe nu gùta' qui' bi lani Tata Dios nna beyuni nàrìe bi de ca tul·la' qui' bi.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ca bendición nu runi Tata Dios prometer qui'ni gúnnée, cáalá íl·lani cą para canu rulaba latsi' quį qui'ni iria nàrì cą por medio de ca mandamiento nu runi cą, entonces ti'ala modo iỹu' fe nu ná qui'ni té qui' ri'u nì'i. Nìhua promesa quì'e nna labiru dàcca'ą canchu ą' ná nu rulaba latsi' ca enne'.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Por medio de nu ra lo ley nna, acca íl·lani castigo qui' Tata Dios lani ri'u. Pero làti labí ley té nna, pues bihua runi ca enne' desobedecer.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Bendición nu ra Tata Dios qui'ni gúnnée nna, thí' ri'u ą por medio de fe nu té qui' ri'u lani e, ą' modo nna ną́ puro regalo quì'e para lani ri'u, para qui'ni promesa nu benie nna dàcca'ą para iyaba canu cca pertenecer lani Abraham, quiere decir para iyaba canu rialatsi' quį nu ra Tata Dios tì'a fe nu gùta' qui' Abraham, sea ca enne' canu té Ley qui' quį, ą'hua adí ca enne' canu ría teruba latsi' quį. Abraham nna ná bi tì'a ttu tàta qui' iyaba ri'u canu rialatsi'.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tì'a ra lo Escritura: Chi becuí'a' lu' para ccá lu' tì'a ttu tàta qui' iỹétse'ní ca enne'. Ą' modo nna yala dacca' promesa nu beni Tata Dios para gunie na cumplir. Abraham nna huíalatsi' bi Tata Dios enne' té la'huacca quì'e para echìthe canu yatti nna eyacca bàni cą. Ą'hua riquixè'e nu cca qui' ca cosa nu chì' da'la pero lani itute seguridad ti'átsí chìa gùl·lani cą.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham nna yala fe guta' qui' bi màsqui' ba labí yù bi ti'iỹa modo guni bi recibir nu chi beni Tata Dios bi prometer qui'ni itsina' ttu ỹi'ni bi nna ccá bi tàta qui' iỹetse' ca nación, pero gùta' fe qui' bi qui'ni Tata Dios nna gunie cumplir nu rèe qui'ni tì' taání tsìa iỹé mili' ca bélia, ą' tení ccá iyaba ca descendencia qui' bi hàstaá iỹétse'ní ca enne'.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham nna casi gayua' ídani bi lània, pero labí bedúl·la'a latsi' bi sino huía bá latsi' bi màsqui'ba chì ná bi enne' gùla tì'a canu chi' tabáduą gatti cą, ą'hua niula qui' bi Sara nna uccua bi niula huètsi.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Labí bedu chùppanią cabi, nìhua labí ra bi: labiru confianza gapa' lani titsa' qui' Tata Dios. Sino adíla tsìttsì uccua fe qui' bi nna bedàliani bi Tata Dios por promesa quì'e.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Huíalatsi' bi lani itute latsi' bi hàstaá qui'ni hua yulí ràni bi qui'ni Tata Dios nna té la'huacca quì'e para gunie cumplir iyaba ca titsa' qui' promesa nu chi rèe.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 De bila'ni Tata Dios qui'ni gùta' fe qui' bi nna, acca gulèqquie bi cuenta por enne' tsè' ru'a lúe.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Chi ga'na escrito qui'ni gulèqquie bi cuenta por enne' tsè' ru'a lúe pero álahua tsuą' teruba para Abraham, sino ą'hua para iyaba ri'u canu ná qui'ni cueqquia huée ri'u cuenta por enne' tsè' ru'a lúe, porqui'ni té huá fe qui' ri'u lani Tata Dios enne' beni qui'ni beyátha Xana' Ri'u Jesucristua de lo lù'uti.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Bete cą ne cuenta nna gùttìe por ca tul·la' qui' ri'u, pero Tata Dios nna bechìthee bi de lo lù'uti, acca hua té modo para iria nàrì ri'u de ca tul·la' qui' ri'u nna gunie iyaba ri'u recibir.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.