Lucas 15

Sierra de Juárez Zapotec NT (ZAA_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Làniana iyaba canu ruquíỹa qui' impuesto nu redi' gobierno, ą'hua adí canu rena ca enne' judíua qui'ni yala enne' tul·la' ná cą nna gubíga' tè cą ru'a lo Jesús para gudà naga' quį quì'e.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Acca ca enne' judío canu gùlàni religión fariseo ą'hua ca maestro de la ley nna beyu tè cą la' dítsi qui' Jesús nna ra cą: Nui nna yala cca tsè'ą canu huèni tul·la' nna ruą lani cą nna.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesús nna gutixa'ánie cą ttu enseñanza por medio de ttu comparación nna rèe:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Núní ttu enne' ní entre lebi'į nu tsè'e gayua' carnero quì'į, canchu iyàl·la nuỹa lá ttu cą nna, tsí bihua guthà'ną canu noventa y nuéveá làti ná ìxxì' go cą miéntraste tsíą tatìlą́ nu biyál·láa hàstaá qui'ni etselánią na cá.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 De chi betselánią na nna enìta' tìą na por tanto la' redacca' latsi' nu té quì'į.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Etsina' bą́ le' yú'u nna gaỹią ca vecino qui'į ą'hua adí ca amigo quì'į nna ra tìą cą: Ledácca' huá latsi' le tì'a inte', porqui'ni chi betsela te' carneru to' quia' nu biyál·láa.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Raáruhuá Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni adila la' redacca' latsi' té le' ỹiaba ra' por ttu enne' tul·la' reyacca arrepentir, tì'chula por noventa y nueve ca enne' de respeto canu labí caduel·la' eyàcca cą arrepentir.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Raáruhuá Jesús: Ttu niula nu té tsìi moneda quì'į, canchu iyàl·la ttuą nna, tsí bihua gugàl·la'ą yi' nna thulo tìą tetsùbà eyìlą na hàstaá qui'ni etselánią na, màsqui'ba caduel·la' gulùbą itute le' yú'u qui' niá cá.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 De chi betselánią moneda nna, làniana rą ca vecina qui' niá ą'hua adí ca amiga qui' niá: Ledácca' huá latsi' le tì'ba inte', porqui'ni chi betselá te' bel·liu quia' nu biyál·láa.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Làniana ra Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni ą'hua ca ángel qui' Tata Dios té huá la' redacca' latsi' qui' cabi canchu chi ttu enne' tul·la' nna reyaccą arrepentir.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Raáruhuá Jesús adí: Ttu ènne'yu' nna gutsé'e chuppa ỹi'ni bi.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nu cca nu cuìti'a nna rą tàta qui' niá: Tàa, gùl·la'ání cuią'lu' iyate nu té qui' ri'u para gunna cuią'lu' quia' nu ral·lá'a' thí'á'. Làniana gùl·la'á tèni bi herencia qui' bía, bè' bi cą qui' tsàba quį.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Dia tí'bá tsá nna, entonces nu cca nu cuìti'a nna betùppą iyábani herencia quì'į nna guda' tìą díą idittu' hàstaá attu nación huaya'. Nía nna benittiluą iyate nu té qui' niá nna gurèni perdido bą́.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 De chi gutittia el·la'níą itute nu té qui' niá nna, uccua ttu ubina' fuerte ní le' distrito làti rèni naá, làniana gudulo beyàtsa quì'į.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Huía tìą ru'a lo ttu nu dua nía huìla tsina. Nùa nna guthel·la'ą na rancho qui' niá para gappą ca cùttsi qui' niá.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 De tántua ritùnią nna ridàa tí'ní latsi'į cayélianíą hàstaba nu ro ca cùttsia, pero lanú nuỹa rute gúą.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Làniana bettsiání la' rulábalatsi' quì'į nna uccuanią: Bal·la gání mozo tsè'e le' litsi' tàta quí'a té tsè'eni qui' quį ro cą, atsi'íni inte' nna chi rattia' bìnà' rénia' nì.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Annana edúlia' nna éya'a' ru'a lo tàta quí'a épa' ye' e: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu', acca beni ba cuią'lu' inte' tì'a ttu mozo qui' cuią'lu'.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Làniana lą nna beduli tìą nna deyyą litsi' tàta qui' niá. Idíttu'úruá deyyą nna bilá' chìnì tàta qui' niá na yàlàni betúa latsi' bi ą acca bigaá chì bi nna gunìta' bi yánį nna bettsa'ló bi ą.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Lą nna ra tìą bi: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna, labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu'.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pero tàta qui' niá nna ra bi ca siervo qui' bía: Licuèqquia ca lári' nu adiru tsè' nna líúgaccu' ą. Lícú'u tè ttu anillo de oro ní'į nna ą'hua zapato nì'į nna.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Litàxì' tè gù'na nu adiru riỹenią para gútti li ą nna go ri'u ą nna guni ri'u fiesta,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 porqui'ni ỹì'ni yì'į nna chìa gùttìą pero beyaccabànią, chi gunittią nna pero chi betselą́. Làniana yala bedácca'ni cą.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Pero ỹi'ni neru bía nna reqquia bą́ lo tsina le' campo. De betsina'ą exa gáabá litsi' niá nna biyéninią cca huìl·la nna hueyà'a danza nna,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 gutàỹi tìą ttu siérvuá nna gunàba tìtsa'ą na biỹa nuá cca litsi' niá.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Siérvuá nna rą na: Chi bel·lani bettsi' lu'a, acca tàta qui' lu'ą' chi beni bi mandado gatti ttu gù'na nu adiru riỹeniá para qui'ni guni ri'u fiesta, porqui'ni bettsi' lu'a hua náruą bueno nna sano nna bel·lanią.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 De biyénini ỹi'ni néruá notícią' nna labí uccua latsi'į éya'ą le' yú'u. Acca biria chìa tàta qui' niá guta'yúni bi ą qui'ni éya'ą le' yú'u.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Becàbią nna rą tàta qui' niá: Hua yùba cuią'lu' qui'ni iỹé ida tsè' chi runia' cuią'lu' servir nna bihua cabezudo chi ùccua'a' lani cuią'lu', atsi'íni nìdi rúbani ttu chivo to' nì' gunna cuią'lu' quia' para go laníá' ca amigo quia'.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pero de bel·lani ỹi'ni lu'ą' nna, màsqui'ba chi benittiluą itute bel·liu qui' lu' lani ca niula pública, atsi'íni chi beni lu' mandado gatti gù'na nu adiru riỹeniá para guni lu' fiesta quì'į.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tàta qui' niá nna ra tè bi ą: Ỹì'nia', tulidàba dua lu' lani inte', ą'hua iyaba nu té quia' nna quì'ba lu' ná cą.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ti'ani modo làa guni ri'u celebrar ttu fiesta para edácca' latsi' ri'u ni'i. Porqui'ni bettsi' lu'į nna chìa gùttìą nna beyaccabànią, chìa gunittią nna pero chi betselą́.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.