Mateus 13
Kwaromp Kwapwe Kare Kar (YUJ) vs NAA
1 Am yámaraok táman Jisas am nap pwarará akwapea ekria maok, ént aokore tokwae woupwi fek tank.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Aenánko, kápae kare koumteouráp arop koropea am fek koupoukour. Aenapo, mao am feknámp bot mek korokwapea tank nánko, koumteouráp arop ponankor ént woupwi mek foukouri yakáp.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Aenapo Jisas am fárákapan kápae kare wounáp kar farákáp. Aeria sérrá, “Yumo wawenke! Arop ankárankamp akwapea yopwar mek ankankou yɨrɨr námpono.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Mao yɨrɨr nánko maok, ankankou ankwapmwaek mwae kupuk pɨká tankáp nánko, antao koropea fépér.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Tá ankwapmwaek péri kor yárákár námp fek pɨk nánko, kwar tokwae mo námp fek pɨká tankáp. Aeria kwar mek pɨk mo nánko, am ankankou wae koupour kar páre námpao maok,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 yámar narek aokrá yokwap nánko, kwar kánanke kwarokia am arák yonkwaeria ankankou yákáre námpon.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Tá ankwapmwaek wiráp paok wi forokoraenámp mek pɨká tankáp nánko, am wiráp paok wi támao woukoupria oupoupouri yak.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Aeno ankankou ankwapmwaek kwar émi kwapwe mek pɨká tankáp námp te, waeman fwap párea, warko ki kwapwe tankáp i konámpon. Aeria ankwap 100 ki tankáp, ankwap 60 ki tankáp, ankwap 30 ki tankáp i konámpono.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Arop woupwirápao námp kwamp te, mámá kar ankár wa kuno.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jisas am kar farákápea pwar nánko, maomp éréképá yárak i konámp arop fárákap koropea Jisasén turunkrá, “Amo apaeritea am fárákapan wounáp kar farákáp napono?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Tá nopok Jisaso am fárákapan arakrá sér, “Kwaro náráp firáp taokeyak naenámp kar fi mek wouroumpeyak námp, Kwaro yumwan wae yénkép námpono. Aeno mámá arop fárákapan te mono.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Táte arop Kwaromp kar kárákáre fek nɨki samp nánko te, Kwaro man warko ankwap nɨnɨk kwapwe méntér tapokwaprá kápae kare sánk naenámpon. Aeno táte arop kar wawia nɨki-samp mo námp te, Kwaro am nɨnɨk kánanke kwarok yak námpan maomp yaekamp pwarokwap naerámpon.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Am taki yak námp táman, ono am fárákapan wounáp kar sénampon: Am fárákapao am ankank énounkoup napao maok, am fárákap te ankank ankwap wuri nke mono. Mao te kar wa mwaria woupwi pap napao maok, mao te wawia mér sámp mono.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Am koumteouráp arop fárákapao mwanapan, profet Aisaia sérimp kar te wae érik korop námpon. Mao sérrá,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Am koumteouráp arop fárákapamp nɨnɨk te
15 Porque o coração deste povo
16 Aeno yiráp yi fwap ankank nke, tá yiráp woupwi fwap kar wawi konapara, Kwaro yumwan ourour sánk naenámpon.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ono yumwan kare kar sénampon, wokwaek kápae kare profet fákáre ntia yae-párák kare arop fárákap oukoumwan yumo nkenap ankank má nke mwar karapao maok, nke moiapon. Tá oukoumwan yumo wanap kar má wa mwar karapao maok, wa moiapon.”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jisas am fárákapan sérrá, “Yumo am ankankou yopwar mek yɨrɨr i konap fekamp wounáp kar fi wawenk.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Arop Kwaro náráp firáp taokeyak naenámp karan wa námpao maok, am kar fi fwapia mér mo nap te, mwaeaok pɨká tanknámp ankankou niampon. Satano koupour kar koroprá am kar Kwaro arop nɨnɨk mek ankank ounámp yɨmp námp te, mao ti-akwap konámpono.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ankankou ankwapmwaek ankore mek péri kor yárákárnámp kwar yumuntuk pɨká tank námp te arop koupour kar kar wawia sámpea warákár.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Aenapao maok, am kar te arák kwar mek pɨk mono. Am te kánanke kwarok ke fek saráp yak nánko maok, mao Kwarén mérámp táman ankwapao námwan kar kwatae sérrá, nkwakwe make sokoro napo, maomp mér námp te koupour kar kwatae akwap konámpon.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Tá ankankou ankwap wiráp paok wi fi mek pɨká tank námp te, arop wae kar sámp námpao maok, apárokamp ankankantá nɨnɨk tokwaerá kápae kare mani kénk naerianámp nɨnɨkao Kwaromp kar oupouroupá pap nánko, mao te ki tank mo námpon.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Aeno am ankankou kwapwe kare kwar mek pɨká tank námp niamp te, arop kar wawia am kar fi mér námpono. Aenánko mao fwap ki 100, 60, 30 arakrá tankáp konámpono.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Warko Jisas ankwap wounáp kar arakrá sér, “Yámar mekamp Kwaro náráp firáp taokeyak konámp te, arop ankwapao wit ou yopwar mek yɨrɨr i konámp niampon.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Aenámpao maok, am koumteouráp arop pampi yakáp napo, kumuruk maomp yopor arop kánánkámp koropea kwatae apwar pwae ki wit fi mek yɨrɨria pwarará akwap te.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Wakmwaek am wit párea wae ki tank naeria nánko, nke napo, am apwar pwae kwataeao kor mént forokor.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Aenánko, am yopwar mek tére konap arop tukupea yopwar naropwarén sérrá, ‘Arop Tokwae, yino nɨk námp te, amo waráp yopwar mek te ankankou kwapwe mwar yoroi napono. Mokopia apwar pwae kwatae am mek yakáp námpono?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Aerapo maok, mao am fárákapan sérrá, ‘Yopor arop ankárankampao am apwar pwae kwatae sɨra námpon.’ Aeránko, am tére aropao sérrá, ‘Ae te amo nɨk nap te, yino tukupea am apwar pwae kwatae moroprá koupoukour mwanámp nie?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Aerapo maok, nopok mao am fárákapan sérrá, ‘Mono! Yumo takria apwar pwae kwatae moroprá wit méntér morop mwanape.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Énénkér taki yakea nepo, nánkár wit moropnap ke fek yumo apwar pwae kwataeran mékɨr moroprá pupuria yaomwi mek yanki pwatea, wakmwaek wit koupoukarea onomp fɨr kák konamp nap mek kák mwanapono.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Tá warko Jisas am fárákapan wounáp kar arakrá sér: “Kwaro náráp firáp taokeyak konámp te, arop ankárankao mastet ou sámpea yopwar mek yoroinámp niampon.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Am mastet ou te ankwap ankankou niamp tokwae mono. Am te kánanke kwarok kareno. Aenámpao maok, nánkár wakmwaek akwapea tokwaeria te ankwap pourouráp yopwar mekamp fɨran kámákár akwap námpon. Akwapea yao niamp nánko, antao kor fwap koropea am yowe mek tankáp i konámpon.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Tá warko Jisas ankwap wounáp kar arakrá sér, “Kwaro náráp firáp taokeyak konámp te yis niampon. Yupu ankárankampao am yis sámpea plaua dis mek yokwapea méntér arákareanánko, yámpea tokwae kar i konámp niampono.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Am kápae kare kar Jisaso koumteouráp aropan farákáp námp te wounáp kar mwar farákáp námpono. Mao te am fárákapan érik farákarrá kar ankwap sér mono. Ankár wounáp kar mwar farákáp námpono.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Aenámpan am te wokwaek profet ankwapao sérimp kar méntér pwi námpono. Wokwaek mao sérrá,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Takia pwarará Jisas koumteouráp aropan párakoprá wae nap mek akwap. Aenánko maomp éréképá yárak i konámp arop fárákap koropea man sérrá, “Amo yinan am apwar pwae kwatae yopwar mek forokornámp wounáp kar fi farákápae.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Tá nopok Jisaso am fárákapan arakrá sér, “Arop kwapwe kare ankankou yoro námp te Aropamp Tárápono.
37 E Jesus respondeu:
38 Yopwar te mámá apárono. Kwapwe kare ankankou te Kwaro náráp firáp taokeyak-námp mekamp koumteouráp aropono. Apwar pwae kwatae te Satanomp koumteouráp aropono.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Am apwar pwae ou kwatae yɨrɨr námp te Satan nono. Am fɨr yápaenámp ke te mámá apár pwar naenámp yaenono. Yopwar mek tére konap arop te ensel fákáreno.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Am apwar pwae kwatae koupoukarea yaomwi mek yankap nap te taknámp nánkár mámá apár pwarnámp yae fek tak mwanapon.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Aropamp Táráp mao náráp ensel fákáre tirá kérép nánko, náráp firáp taokeyaknámp mekamp arop fárákapan mérnap kwatae pap konámp ankank, ntia kápae kare kwatae nɨnɨknap arop fárákapan fárarámprá párakop mwanapono.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Am fárákapan tia yaomwi tokwae mek épéri tenapo, am yaomwi mek yakáprá éménka waeria yu kɨkɨmpia wae mwanapon.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Am ke fek táman yae-párák kare koumteouráp arop fárákap te náráp Naropwaro maomp firáp taokeyaknámp mek yakáprá yámarnámp wae tákapá yakáp mwanapon. Arop woupwirápao námp kwamp te, ankár mámá kar má wa kuno.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Tá Jisaso warko arakrá sér, “Kwaro yámar mekamp náráp firáp taokeyak námp te make niampon: Maniráp bokis yopwar mek manénkɨr kwar mek wouroump tenapo, arop ankwapao akwapá kwar yokoropea nkeaka warko oupouri pwar. Aetea mao warákár karia akwapá námokuráp ankank ponankor koupoukarea arop nénkria, am fek mani sámpea warko am mani fek yopwar am sámp námp niampon.”
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Tá ankwap wounáp kar arakrá sér: “Kwaro yámar mekamp náráp firáp taokeyak konámp te, arop ankwap solwara mekamp anani kor émi kwapwe kare bisnis téreria am fek mani sámp.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ae konámpao, mao nke nánko, anani kor ankwap ankárank kwapwe kare kare nánko, mao akwapea námokuráp ankank ponankor nénkria mani tia, am mani fek am anani kor kwapwe námoku naenámp sámp námp niampon.”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Jisaso ankwap wounáp kar arakrá sér: “Kwaro yámar mekamp náráp firáp taokeyak konámp te arop ankwap ént aokore mek umben sɨrarea kápae kare nkwakwe make éntékam ti.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Am umben mek te top pwarámpeyak nánko, forokwapea sakwap paprá tankáprá, baket mek éntékam am kwapwe karenámp kákrá, kwatae éntékam épér i konap niampono.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Nánkár mámá apár pwarnámp yae fek taknámp mwanapono. Ensel fákáre ékia yae-párák kare arop ou mek kwatae nɨnɨkráp arop yakáp napan farámprá párakop mwanapon.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Am fárákapan tia yaomwi tokwae mek épér tenapo, am fárákap yaomwi tokwae mek yakáprá éménka waeria yu kɨkɨmpia wae mwanapon.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jisaso námoku éréképá yárak i konámp arop fárákapan turunkrá, “Yumo te mámá kar fi ponankor wae mér nap nie?” Aeránko maok, nopok am fárákapao Jisasén sérrá, “Yeno.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Aerapo Jisaso am fárákapan sérrá, “Wokwaekamp lo mérap arop fárákap te Kwarén méria náráp firáp wourékam taokeyak konámp mek korop napao maok, am fárákap te arak napono: Nap naropwaro náráp nap mekamp maniráp ankank wourékam épirént ankár mek tapokwapea tia érik ti-mank námp niampon.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jisas am wounáp kar farákápea pwarará am némp pwarará akwap.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Mao akwapea námokuráp taun mekria am fekamp koumteouráp arop am fárákapan námokuráp lotu nap mek Jisaso kar farákáp. Aenánko am fárákap wawia kokorokoria sérrá, “Am mámá mér ntia Kwaromp kárákáre yénkép námp máte maokamp sámpea námpon?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Mámá arop te kamdamp tárápono. Maria te maomp éntupwarono. Jems, Josep, Saimon, Judas, am fárákap te maomp nánaeounápono.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Maomp antáponáp fákáre te nomont yakáp napono. Maomp mér ponankor te maokamp sámp námpono?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Aeria am fárákap Jisasén kokwarok. Aenapan maok, Jisas am fárákapan sérrá, “Profet te kápae kare némpouk e yak námpono. Aenámpan maok, mao námokuráp némpouk, tá námokuráp nap kare mek te e yak mono.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Aenámpara, Jisaso am taun mek Kwaromp kárákáre kápae kare yénkép mono. Waeman mér mo napantá námpon.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.