Isaías 10

Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ègbé ni fún àwọn ti ń ṣe òfin àìṣòdodo,
1 Ai daqueles que fazem leis injustas e dos escribas que redigem sentenças opressivas,
2 láti dún àwọn aláìní ní ẹ̀tọ́ wọn
2 para afastar os pobres dos tribunais e negar direitos aos fracos de meu povo; para fazer das viúvas sua presa e despojar os órfãos.
3 Kí ni ìwọ yóò ṣe ní ọjọ́ ìṣirò
3 Que fareis vós no dia do ajuste de contas, e da tempestade que virá de longe? Junto de quem procurareis auxílio, e onde deixareis vossas riquezas?
4 Ohunkóhun kò ní ṣẹ́kù mọ́ bí kò ṣe láti tẹ̀ ba láàrín àwọn ìgbèkùn
4 A menos que vos curveis entre os cativos, tombareis entre os mortos. Apesar de tudo, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.
5 “Ègbé ni fún àwọn ará Asiria, ọ̀gọ ìbínú mi,
5 Ai da Assíria, vara de minha cólera e bastão que maneja o meu furor.
6 Mo rán an sí orílẹ̀-èdè aláìní Ọlọ́run,
6 Eu o enviei contra uma nação ímpia, e o lancei contra o povo, o objeto de minha cólera, para que o entregasse à pilhagem e lhe levasse os despojos, e o calcasse aos pés como a lama das ruas.
7 Ṣùgbọ́n, èyí kì í ṣe ohun tí ó fẹ́ ṣe,
7 Mas ele não entendeu dessa maneira, e este não foi o seu pensamento. Ele só pensa em destruir, em exterminar nações em massa.
8 ‘Kì í ha ṣe pé ọba ni gbogbo àwọn aláṣẹ mi?’ ni Olúwa wí.
8 Porque disse: Porventura meus chefes não são todos eles reis?
9 ‘Kì í ha ṣe pé Kalno dàbí i Karkemiṣi?
9 Não teve Calano o destino de Carcamis, Emat, o de Arfad, e Samaria, o de Damasco?
10 Gẹ́gẹ́ bí ọwọ́ mi ti gbá ìjọba àwọn òrìṣà mú,
10 Assim como minha mão se apoderou dos reinos de falsos deuses, cujos ídolos eram mais numerosos que os de Jerusalém e de Samaria,
11 Èmi kì yóò a bá Jerusalẹmu wí àti àwọn ère rẹ̀?’ ”
11 assim como tratei Samaria e seus falsos deuses, não devo tratar também Jerusalém e seus ídolos?
12 Nígbà tí Olúwa ti ṣe iṣẹ́ rẹ̀ sí òkè Sioni àti Jerusalẹmu, yóò sọ wí pé, “Èmi yóò fi ìyà jẹ ọba Asiria nítorí gààrù àyà rẹ̀ àti ìgbéraga ojú rẹ̀.
12 Quando o Senhor tiver terminado a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, ele punirá a linguagem orgulhosa do rei da Assíria e seus olhares insolentes. Porque ele disse:
13 Nítorí ó sọ pé:
13 Foi pela força de minha mão que eu agi, e pela minha destreza, porque sou hábil. Dilatei as fronteiras, saqueei os tesouros e lancei por terra aqueles que estavam no trono.
14 Bí ènìyàn ti í tọwọ́ bọ ìtẹ́ ẹyẹ,
14 Minha mão tomou como um ninho a riqueza dos povos. Assim como se recolhem os ovos abandonados, eu reuni a terra inteira. Ninguém moveu a asa, nem abriu o bico, nem piou.
15 Ǹjẹ́ àáké le gbé ara rẹ̀ sókè kọjá ẹni tí ó ń fì í,
15 Acaso o machado se vangloria à custa do lenhador? Ou a serra se levanta contra o serrador? Como se a vara fizesse agitar aquele que a maneja, como se o bastão fizesse mover o braço!
16 Nítorí náà, ni Olúwa, Olúwa àwọn ọmọ-ogun,
16 Por isso o Senhor Deus dos exércitos fará enfraquecer seus robustos guerreiros, e debaixo de sua glória acender-se-á um fogo como o de um incêndio.
17 Ìmọ́lẹ̀ Israẹli yóò di iná,
17 A luz de Israel tornar-se-á um fogo e seu Santo, uma chama, para queimar e devorar as suas sarças e seus espinhos em um só dia.
18 Gbogbo ẹwà igbó o rẹ̀, àti àwọn pápá ọlọ́ràá
18 O esplendor de seu bosque e de seu jardim ele o aniquilará, corpo e alma. {Será como um doente que definha.}
19 Àwọn igi tí yóò kù nínú igbó o rẹ̀
19 Restarão tão poucas árvores em sua floresta, que um menino poderá contá-las.
20 Ní ọjọ́ náà, àwọn tí ó ṣẹ́kù ní Israẹli,
20 Naquele tempo, o restante de Israel e os remanescentes da casa de Jacó deixarão de apoiar-se naquele que os fere, mas apoiar-se-ão com confiança no Senhor, o Santo de Israel.
21 Àwọn ìyókù yóò padà, àwọn ìyókù ti Jakọbu
21 Um resto voltará, um resto de Jacó, para o Deus forte.
22 Bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn ènìyàn rẹ, ìwọ Israẹli dàbí yanrìn ní Òkun,
22 Ainda que teu povo fosse inumerável como a areia do mar, dele só voltará um resto. A destruição está resolvida, a justiça vai tirar a desforra.
23 Olúwa, Olúwa àwọn ọmọ-ogun ni yóò mú un ṣẹ,
23 Esta sentença de ruína o Senhor Deus dos exércitos executará no centro de toda a terra.
24 Nítorí náà, báyìí ni Olúwa, Olúwa àwọn ọmọ-ogun wí,
24 Por isso o Senhor Deus dos exércitos disse: Povo meu, que habitas em Sião, não temas o assírio que te castiga com a vara, e brande seu bastão contra ti, como outrora os egípcios.
25 Láìpẹ́, ìbínú mi sí i yín yóò wá sí òpin
25 Porque dentro de muito pouco tempo meu ressentimento contra vós terá fim e minha cólera o aniquilará.
26 Olúwa àwọn ọmọ-ogun yóò nà wọ́n ní ẹgba.
26 O Senhor Deus dos exércitos vibrará o açoite contra ele como quando feriu Madiã no penhasco de Oreb, e quando estendeu seu bastão sobre o mar, contra o Egito.
27 Ní ọjọ́ náà, a ó gbé ẹrù wọn kúrò ní èjìká a yín,
27 Naquele tempo, o peso que ele te impôs será tirado de teus ombros, e o seu jugo desaparecerá de teu pescoço... Ele avança pelo lado de Rimon,
28 Wọ́n wọ Aiati,
28 vai contra Aiat; passou por Magron, e depositou sua bagagem em Micmas;
29 Wọ́n ti rékọjá ọ̀nà, wọ́n wí pé,
29 transpuseram o desfiladeiro, e acamparam em Gaba. Ramá está aterrorizada, e Gabaat de Saul, tomada de pânico.
30 Gbé ohùn rẹ sókè, ìwọ ọmọbìnrin Galimu!
30 Levanta tua voz, ó filha de Galim; escuta, Laís; responde-lhe Anatot.
31 Madmena ti fẹsẹ̀ fẹ́ ẹ,
31 Medmena está em fuga, e os habitantes de Gabim retiraram-se;
32 Ní ọjọ́ yìí, wọn yóò dúró ní Nobu
32 mais um dia de pouso em Nobe, e depois ele levantará sua mão contra o monte Sião, contra a colina de Jerusalém.
33 Wò ó, Olúwa, Olúwa àwọn ọmọ-ogun,
33 O Senhor Deus dos exércitos, com um golpe terrível, abate os ramos, as grandes árvores são cortadas, e as mais altas lançadas por terra;
34 Òun yóò gé igbó dídí pẹ̀lú àáké,
34 a ramagem da floresta tomba pelo ferro, e o Líbano desaba pela força.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.