Atos 23

Yansi NT (YNS_TSC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɔl kàler làbay a nsaŋ a kölàköl a tɔŋtɔŋ, waa kàtɛn naa: « Atɔŋ abaal, yà unsà an'kyän a duu mɛ kàsyääl Nzam tii ŋàbawà. »
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Wɛɛ Undweer a ngaŋ Ananyas kàswɛŋ baar bàkäl tsütsü apà nde mukun'kam mbar u mun ande.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pɔl kàtɛn a nde naa: « Ubwaŋ a nsà, Nzam ayapà mbar! Ngye an'bwaay mukan'tsüül nsaŋ unsà un'kɔɔn, wɛɛ ngye, ngye awàmubɛy un'kɔɔn, ngye aswaŋ baar ban'käm mbar! »
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Baar bàkäl tsütsü apà nde bàtɛn a nde naa: « Ngye awàmuto undweer a angaŋ a Nzam! »
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pɔl kàtɛn naa: « Atɔŋ, mɛ in'yayöb anki naa nde wà undweer a angaŋ, ntɔn bàsön naa: "Ngye asun'to anki mfum a un'sɛŋ angye!" »
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pɔl kàkyer ayöb naa Làbay a Nsaŋ a kölàköl làkäl an'kab mɔ̈ɔ̈l: ndam yà Asadusi, ndam yà Amfarisi. Lalan kàkuub nde in'kwɛŋ kusà a ba: « Atɔŋ abaal, mɛ, mɛ in'wà un'mfarisi, mwan a amfarisi. Ntɔn làkyän unsà ngwiiyà a akü, ba bàman'sà u làbay a nsaŋ. »
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Pa kàmay nde mutɛn, mbaaŋ yàbü uboo a Amfarisi anà Asadusi, lalan nköŋ yàkaabà ya.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Ntɔn Asadusi bàfàtɛn naa itàkal ngwiiyà kà ukwà, itàkal un'kyeey, itàkal dweelà batɛy, wɛɛ Amfarisi bàfàkyey naa ba bà mwo.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 In'kwɛŋ myàkyer asöönà mbɔɔn, alɔɔŋ a in'kɔɔn amwɛy uboo a Amfarisi waa bàmbarà, bàtɛn a ngwal naa: « Bi akà ndaa mwɛy yà ube imanà anki unsà mbuur wà. Taaŋ lumwɛy dweelà làmwɛy akɔ̈ɔ̈n sye un'kyeey mwɛy kun'kyään ndaa! »
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Mbaaŋ yàbulà yà ngwal. Ntɔn bɔɔmà muman naa ba ban'kwo musay Pɔl, mfum a nsaab kàswɛŋ aŋità ande mutyà anà mukun'lwom uboo a ba anà mukun'syen u fɔrtɛrɛs.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 U mpib yàlääb paa, Mwol kàyàmɛnà akà Pɔl, waa kàtɛn a nde naa: « Tsim! Ngye an'tà imbäl amɛ apà u Yɛlusàlɛm, ngye akyer afàkàtà sye u Lɔmà. »
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Taaŋtyà, Ayudà bàkyer adirà, waa bàdi kyän naa ba bàdyà anki anà bànwà anki tii mpal bàsàdwa ba Pɔl.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Baar bàdirà ndaa ayi bàkäl aŋàsöön ankweem an'nà.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Apan, ba bàkàman amfum a angaŋ anà andweer, waa bàtɛn naa: « Bi kan'bɔl un'kaan anà kan'dyà kyän naa bi undiir idyà anki kusà mudwa Pɔl.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Wɛɛ akà bɛ apanà, mbwo mwɛy anà Làbay a Nsaŋ a Kölàköl, làkyen kàlalɔ̈m mfum a aŋità naa nde kàlatwääl awà asànaa bɛ làkwen mulab ndaa ande pànsi pànsi. Wɛɛ bi, bi indiir byanswà ikyàlɔn ntɔn mukun'dwa kusà nde muyàkɔlà apà. »
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Wɛɛ mwanàmpääŋ a Pɔl wàbaal kàwem ndiirà ayi, nde kàkyen fɔrtɛrɛs, waa kàbilà ntɔn mukyään Pɔl naa nde ukäl kà igyɛɛŋ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pɔl kàbel umwɛy uboo a aŋità, waa kàtɛn a nde naa: « Lun'syen mwan baal wà akà mfum a aŋità ntɔn nde we anà ndaa mukun'kyään. »
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kaptɛn awà kàsyen mwan baal awun akà mfum a nsaab, waa kàtɛn naa: « Mbuur a bɔlokà Pɔl akyer an'bel, waa kan'lɔ̈ɔ̈m mukatwääl mwan baal wà awe anà undiir akakyään. »
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Mfum a nsaab kàtɛ mwan baal awun mpi u kɔɔ, kun'syen u mpey, waa kun'fuul naa: « Ininà ngye awe awà mukan'kyään? »
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Nde kun'fuur naa: « Ayudà ban'lwɛɛŋ naa ba bàyàlɔm akà ngye naa ngye asyen Pɔl nkàswo u Làbay a Nsaŋ a Kölàköl asànaa ba bàkwen ulab ndaa ande pànsi pànsi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Wɛɛ ngye, ngye twɔn amakyey, ntɔn aŋàsöön baar an'kwem an'nà uboo a ba bàkun'diil ndɔɔŋ u mbwo. Ba bàdi kyän naa ba bàdyà anki anà bànwà anki tii mpal bàyun'dwa ba. Ba ndaa yanswà ban'yöŋà, yan'sal nkyeey angye mpɛl. »
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Apan mfum a nsaab kàfuur mwan baal awun ungö akun'swaŋ naa: « Twɔn an'kyään akà mbuur mwɛy naa mɛ an'yöb ndaa ayi. »
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ungö apan, mfum a nsaab kàbel baar bɔ̈ɔ̈l uboo a an'kaptɛn, waa kàtɛn a ba naa: « Làsɔ̈ɔ̈l aŋità nkam yweel, asyeen a mpoonà an'kwem nsambwaar anà aŋanwɛŋ nkam yweel, ntɔn u taaŋ làwà là mpib ba bàkyà Sɛzarɛ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Làlɔ̈ɔ̈n sye mpoonà ntɔn musyen Pɔl ntɔn nde ukàtol unsà ubwaŋ banswà akà kuvɛrnɔ̈ɔ̈r Filikisi. »
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Apan, nde kàsön un'kaan abà:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 « Kɔlɔdɛ Lizyasi akà mwol Filikisi, làköm angye!
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Mbuur wà, Ayudà bakyer un'kɔr anà bàkyer alun'dwa. Mpal kàwem mɛ naa nde wà un'lɔmà, mɛ kàkyen anà aŋità ntɔn mukun'lwom kan'kɔɔ aba.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Mɛ kàkwen muyöb isin a ndaa bun'füün ba, lalan kun'syen mɛ kusà a Làbay a Nsaŋ a Kölàköl.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Mɛ, mɛ kàmɛn naa ba bun'füün ntɔn ndaa a un'kɔɔn aba, wɛɛ akà ube mwɛy kàkyer nde batɛy ntɔn bun'dwä itàkal bun'bäm in'siŋ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Kan'wem mɛ sye naa Ayudà bàmulɛɛ untaam, lalà amatööm mɛ awà anà an'swaŋ mɛ baar bun'füün naa ba ŋakwo bun'füün akà ngye. »
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Aŋità bàläb ndaa baswɛŋ, waa bàwɛl Pɔl, bun'syen u mpib u Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Taaŋtyà, ba bàwɛy asyeen a mpoonà mulab mbwo anà Pɔl, waa bàfurà fɔrtɛrɛs.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Mpal bàtöl ba Sɛzarɛ, asyeen a mpoonà bàpɛ mfum un'kaan, waa bun'swɛŋ Pɔl sye.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ungö kàtäŋ nde un'kaan, nde kàfuul naa Pɔl wà mbuur a itiir a nsi nà. Mpal kàwem nde naa nde wà mbuur a Silisi,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 nde kàtɛn naa: « Mɛ in'yawem mpal bàyàyà sye baar bafüün. » Apan, nde kàswɛŋ naa bun'si u làpaŋ a Ɛlɔdi.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.