Atos 21
Yansi NT (YNS_TSC) vs NVT
1 Yàmɛnà naa ungö mukaabà anà ba a mpay anà muwal an'swà, bi kàkyen ipey tii u Kɔs, taaŋtyà bi kàkɔlà Rɔdɛ, apan bi kàkyà Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Paa, bi kàmɛn an'swà màmukyà Fɛnɛsi, laa kàbilà bi, kàkyen bi.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Mpal kàtääl bi isaŋ a Shipɛlɛ, bi kàsàwɛy kya u kɔɔ a ikaar, waa kàwɛl mbwo mukyà mper a Siri, bi kàtɔlà u Tir, ikal màtwey an'swà buur ama.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Akun bi kàmɛn alɔŋki, bi kàbwaay paa mpɔsà mwɛy. U mbwo a Dweelà ba bàtɛn a Pɔl naa nde ukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Wɛɛ mpal byàkwe ilä abi, bi kàfàwal mbwo mukyà. Ba banswà anà akyay aba anà baan aba bàkiswà tii u nsà a bul. Mpal kàtöl bi kà un'kɔɔl a an'dà, bi kàbü an'köm, waa kàyamà.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ungö mupɛɛl mbɔr a ntsüü anà atɔŋ, bi kàbilà kà an'swà, wɛɛ ba bàfurà ndwà aba.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Wɛɛ akà bi, bi kàmay mbwo abi yanswà sɛmà Tir tii Petɔlɛmayis, bi kàpɛ atɔŋ mbɔr, waa kàbwaay apà ba ilä mwɛy.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Taaŋtyà, kàtoo bi, bi kàkyen Sɛzarɛ. Akun, bi kàbilà u ndwà a Filipo un'paylàsaŋ a Làsaŋ Aŋàbwaŋ, umwɛy uboo a Nsambwaar, waa bi kàbwaay paa.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Nde kàkäl abà baan akaar ankɔr anà. Ba bàfataa ngɔɔm.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Bi kàkäl paa ilä mbɔɔn, umpal kàyi ŋangɔɔm mwɛy kàfü Yuday ikɔb ande Agabüs.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Nde kayi akà bi anà kàwɛl un'di a lɔŋ a Pɔl, nde kàbäm wa kà in'kɔl anà kà an'kɔɔ ande ŋakwo, waa kàtɛn naa: « Làwem, Dweelà In'kyɛɛl an'tɛn naa mbuur aŋun'di wà, Ayudà bàsàkyer un'bäm u Yɛlusàlɛm asànaa an'bäm mɛ là, waa bàsun'yälà kà an'kɔɔ a angyey. »
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Mpal bàwem bi indiir abi, bi ŋakwo anà atɔŋ a bul alan, bi bàbɔ̈ɔ̈n Pɔl mukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Apan, Pɔl kàfuur naa: « Undiir nà làlelà bɛ anà làkaamà bɛ mpem amɛ? Wɛɛ akà mɛ, mɛ an'kyey, kà nà mukan'bäm in'siŋ mpɛl anki, wɛɛ anà mukwà u Yɛlusàlɛm ntɔn ikɔb a Mwol Yɛsu. »
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Bi bàsàkwo anki musɔɔm an'kyän ande, bi bàkäl akul, waa bàtɛn naa: « Wɛy ukwen a Mwol bàkäl. »
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ungö a ndam a ilä, bi bàlɔ̈ɔ̈n indiir abi, waa kàbeenà Yɛlusàlɛm.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ndam a alɔŋki uboo alɔŋki a Sɛzarɛ bàkiswà anà bisyeen mukàbɔ̈ɔ̈n u ndwà a un'nsi Shipɛle mwɛy ikɔb ande Mnasɔn. Nde kàkäl un'lɔŋki fà itaan.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 U ntööl abi u Yɛlusàlɛm, atɔŋ biwɛl unsà un'sak wanswà.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Taaŋtyà, Pɔl kàkyen anà bi u ndwà a Zyak, ikal bàköŋ andweer banswà.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ungö kapɛ nde mbɔr, nde kakyään pànsi pànsi indiir byanswà kàkyer Nzam akà baar mpa abà Ayudà u mbwo a isal ande.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ungö mukun'wem, ba bàsi Nzam làkoo, waa bàfuur akà Pɔl naa: « Un'tɔŋ, ngye akimanà, Ayudà nsaab kwe ban'sà làkwikilà, ba banswà ban'pà mɔ̈ɔ̈ aba unsà un'kɔɔn.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Wɛɛ ntɔn ngye, ba bàwem in'ŋün naa ngye ayilɔŋ ndaa a nkɔɔl, naa Ayudà bàfàkal uboo a baar mpa abà Ayudà bàtön Mɔsɛ, anà mukakyään naa ba bàkɔɔn akyɛy baan aba anà bàkɔɔn alab nkääl a Ayudà.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Bi waa ikyer aben? Itàkal kaben, ba bàkyer ayàyöb naa ngye an'yà.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Undiiràwun, ngye akyer asànaa kaswaŋ bi: bi ibye abà abaal anà bàkyàdyà kyän.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Asyen, kadi nkwà anà ba. Fur sye ngim aba ntɔn ba bàkɔɔl ntswe aba. Abun baar banswà bàyàyöb ba naa ndaa yanswà bàwem ba ntɔn ngye kàyà ndandaa anki, wɛɛ ngye, ngye ŋakwo sye afàlab Un'kɔɔn.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Akà baar mpa abà Ayudà bàbulà aŋàlàkwikilà, bi, bi kàkyasöön mbar kàtsül bi: ukɔɔn adyà in'twaŋ ifàfà unsà ibɔɔn bàfàpà akà itɛk, anà an'kil, anà in'twaŋ mpa bàtsül kil, anà ukɔɔn akyer ipasasɛ. »
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Apan, Pɔl kàsyen baar abà, waa kàdi nkwà anà ba taaŋtyà. Nde kàbilà u ndwà a Nzam ntɔn mukyään ilä isàwà nkwà anà bàsàpà ibɔɔn ntɔn umwɛy umwɛy uboo a ba.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Wɛɛ ilä nsambwaar byàkäl tsütsü mukwo mpal bun'mɛn Ayudà a Azi u ndwà a Nzam. Apan ba bàsi lingyoomà uboo a un'sɛŋ a baar wanswà, waa bun'kör,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Baar a Isàlɛl, kàlayää libay! Le mbuur akwà ayinwan anà un'sɛŋ anà un'kɔɔn abi, anà ikal ki unsà ndaa uyilɔŋ nde mper yanswà anà akà baar banswà! Nde sye kàkyàbiil Angɛlɛki uboo a ndwà a Nzam ntɔn mubɛy ikal in'kyɛɛl ki! »
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ntɔn ba bàtwab atàman Trɔfimɛ un'nsi Ԑfɛsɔ anà nde uboo a bul, lalan bàsii ba naa Pɔl kun'biil u ndwà a Nzam.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Bul lanswà waa làni, un'sɛŋ waa kàyàköŋ. Baar bàkör Pɔl, waa bun'twey u ndwà a Nzam, apan ba bàdübà ibeenà agyägyä.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ba bàleŋà mbwo mukun'dwa, mpal làkàtöl làsaŋ akà mfum a aŋità nsaab a Lɔmà naa Yɛlusàlɛm lanswà lan'bilà u lingyoomà.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Taaŋ nsil alan, nde kàwɛl aŋità anà an'kaptɛn, waa kàkyà ntiin mupay un'sɛŋ u mper bàkäl ba. Mpal bàmɛn ba mfum a aŋità nsaab anà aŋità, ba bàwɛy mudüb Pɔl.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Apan mfum a aŋità kàsin tsütsü apà nde, waa kun'kör, kàswɛŋ mukun'bäm an'dwaaŋ. Ungö apan, nde kàkwen muyöb naa nde wà nà anà nde sye ininà kan'kyer.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Wɛɛ, uboo a un'sɛŋ a baar, baar baar bàkäl mukuub in'kwɛŋ. Unsà isak isak aki, mfum a aŋità kàsàyöb anki akà undiir mwɛy. Undiir awun, kàswɛŋ nde naa Pɔl bun'syen u Fɔrtɛrɛs a aŋità a Lɔmà.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Mpal kàkɔlà nde udu a ikaar, aŋità bàkyer un'syɛn ntɔn nkyɛl a un'sɛŋ a baar yàkäl mbɔɔn,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 ntɔn un'kàbɔ a baar kàkäl muyun'lab anà musà in'kwɛŋ naa: « Ukü! »
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 U taaŋ bàlun'biil ba u Fɔrtɛrɛs, Pɔl kàtɛn a mfum a nsaab naa: « Nkye mbwo ikyàkal mɛ mutɛn undiir mwɛy a ngye? » Mfum a aŋità kun'fuul naa: « Nkye ngye akyàyöb Ingɛlɛki?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Nkye ngye, kà ngye anki awà un'ngipiti awà kàtwääl ipaay mfwen anà kàsyen adwää baar nsaab nà u nsye a ipɔl? »
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pɔl kàtɛn naa: « Mɛ? Mɛ in'wà un'yudà, bul a mɛ Tarsisi u Silisi, bul làmwɛy là làkoo. Mɛ amabɔɔn, mpɛ mbwo muyääm a un'sɛŋ. »
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Mfum a nsaab waa kun'pɛ mbwo. Pɔl kàkäl umbäär udu a ikaar, kàkyer isii a kɔɔ, un'sɛŋ a baar wanswà waa kàkäl a duu. Apan nde kàkyään ba unsà Ɛbɛlyɔ, waa kàtɛn naa:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.