Mateus 21
Yamap NT+ (YMP_SIL) vs ARIB
1 Yisu loho êyô bidong Jelusalem me ê êyô Betpagi, long êng hêk bidong vo Dum Oliv. Me hêv ya ŋa hîndông yi be ê
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 me henang nena, “Mamu nu melak vulu me bôlôtom me tem ôŋgô ekak bokdoŋki te lo nakandung long be eva. Êng me mamu pole yak vê me ondom luvi be ôlêm vo ya.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Me anô te henang ambô te hethak mamu, êng me mamu nang nena, ‘Anômbêng la hiving nembong ku te thak luvi’, êng me tem nîndôk vo mamundom be ôlêm.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Nôm êng hivutak vo niŋgik anông hîtôm plopet bôk henang nena,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Me ya ŋa hîndông yi atu ê me evong hîtôm Yisu henang.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Me iwa doŋki talêmbô lêk nakandung be ê me loho ik ining kwêv thilimbung dêim thô be eŋgova hêyô hêk doŋki dômlokwang be Yisu hêyô hîmô.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Me avîlanô bêng anông eŋgova ining kwêv thilimbung dêim hêk loŋdaŋlê. Me vi ele athaŋang lêk ŋaung be eŋgova hêk loŋdaŋlê.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Me vi imung me vi eveng yam me Yisu hîlôk lîvông me leŋing mavî anông be îlôv lêlô be elam nena,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Yisu hivutak êyô Jelusalem kapô me avîlanô nômbêng atu be îmô Jelusalem esong kambom be enang ik ling mayaliv nena, “Ôpiti me opalête?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Me avîlanô nômbêng atu be esopa Yisu enang nena, “Yêni me Yisu, plopet atu be hêlêm nang Nasalet hêk Galili.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng me hêyê avîlanô iwa nômkama be etak hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli. Êng me hipuning loho be hêv loho vê hêk long êng be ele yêing be ê. Me hele ŋa takatu be ele ŋa long bôyang ining valuseleng thô hethak Islael ining valuseleng ining balê lîlîng. Me hevong bêng yom hêndêng ŋa takatu be etak menak bôbô hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Me henang ethak loho nena, “Kapua matheng henang bêŋiti, ‘Yînîng melak me melak eteng mek îndôk.’ Metom lêk môlôvong be hivutak hîtôm ŋa vanî ning long ekopak îmô.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Me yêni hîmô melak matheng ya popatîng me ŋa maleŋing pusip lêk ŋa veŋing kambom ê êyô vo inda me hevong be loho ivutak mavî.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung êyê nôm thamtham takatu be Yisu hevong. Me loholaŋô sêiknena elam heveng melak matheng ya popatîng nena, “Osana ni êndêng Devit Lim Lêkmuk!” Êng me loho leŋing maning
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 be enang ethak Yisu nena, “Tu be holaŋô sêiknena takiti ning ambô elam mesa?” Me Yisu henang nena, “Lêk ya halaŋô. Metom môlôvong nang bôk mî osam ambô ti nena,
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Yôvêm me hetak loho me hele melak lông êng vi yêing be hê. Me hê hêk Betani bîlîvông êng.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Hêndêng lêkbôk momaŋaning me Yisu hîvô hê Jelusalem hethak loŋbô me hema ve la.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Me hêyê alokwang pikte heva loŋdaŋlê dang vi. Be ditu hê hêndêng alokwang êng, metom hêyê nena ŋaung oyang yom heva me ya anông mî. Êng me henang ethak alokwang êng nena, “Mî hîtôm nuŋgik anông ethak loŋbô amî!” Be ditu alokwang êng ya ŋaung heyeng be hema bôlôtom oyang.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ya ŋa hîndông êyê nôm êng be esong kambom me enang nena, “Hevong bisête be alokwang iti hema ketheng oyang bêng?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô êv iving me mî kapôlômim yi amî, êng me hîtôm môlômbong nang ya havong hêndêng alokwang iti lêk hîtôm môlômbong nôma yang imbing nena onang êndêng dum iti nena, ‘Nokaliv ong da nundôk mamik.’ Êng me tem nendaŋô môlô ning ambô.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ômbêla takatu be môlô êv iving be oteng mek hêndêng Wapômbêng be onang ik yêni ling vo nêŋgêv, êng me tem nêŋgêv êndêng môlô.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng be hîndông avîlanô hîmô. Êng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avaka êlêm êndêng yêni me enang nena, “Opalê hêv lêklokwang hêndêng ong lêk hêv ku hêndêng ong be diti hovong nôm takiti êng?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Me Yisu henang viyang nena, “Tem ya nang iŋgik môlô ling ethak ambô te bêng imbing. Be môlô nang ambô êng viyang bêng êndêng ya, êng me tem ya nang ôpatu be hêv lêklokwang hêndêng ya, ya athêng bêng êndêng môlô.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Opalête hêv ku ithik avîlanô hîlôk ŋanam hêndêng Jon? Wapômbêng leng mesa avîlanô pîk?” Me loho da enang ethak i nena, “Aô nang nena Wapômbêng hêv ku êng hêndêng Jon, êng me tem nenang nena, ‘Me hevong bisê be môlô mî ôêv iving Jon ya ku amî?’
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Metom aô nang nena, ‘Anô pîk te hêv ku êng,’ êng me avîlanô tem leŋing maning ethak aô, vômbê nena loho sapêng êv iving nena Jon me plopet te.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Yôv me loho nang ethak Yisu nena, “Yoô thông paling.” Me Yisu henang ethak loho nena, “Bêng yom me mî hîtôm ya nang ôpatu be hêv lêklokwang êndêng ya bêng ethak môlô amî.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Môlô ning auk bisê hethak kôkôthing iti? Anô te nakandung lokwaŋyi hîmô. Me hê hêndêng namalô yang me henang nena, ‘Yînîng wakna, numbong yînîng ku embeng kukapô yak waing.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Me namalô henang viyang nena, ‘Ya handô.’ Metom yôv keme hik ya auk lîlîng be hê.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Me lambô hê hêndêng namalô yang me henang ambô tomêng hethak loŋbô hêndêng inda. Me nakandung henang nena, ‘Wakamik, tem yana.’ Metom mî hê amî.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Be ditu ôpyiêng yang sê hesopa lambô ya ambô?” Me loho nang nena, “Namalô yang mung.” Me Yisu henang ethak loho nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena, ŋa iwa takis lêk avî sek mayaliv tem imbutak êyô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô imung vo môlô.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Jon bôk hêlêm be hik loŋdang thêthôp thô hêndêng môlô me môlô mî ôêv iving ya ambô amî. Metom ŋa iwa takis lêk avî sek mayaliv êv iving Jon ya ambô be bôk môlô yê yôv. Metom mî ole kapôlômim lîlîng be ôêv iving yêni amî.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Môlôndaŋô ambô dôhô yang. Anô te hevatho ya ku yak waing te be hevak wandu hêwê heveng. Me helav lovang vo nembak waing anông pesa îndôk vo nimbua ya thôk. Me helav melak dêim te vo ŋa eyaŋging ya kukapô êng îmô. Yôv me hetak kukapô êng hîlôk anô doho baheŋing vo eyaŋging be wakma hik anông me loho imbua vi me êŋgêv vi êndêng yêni da. Me hetak long êng be hê hîmô long bôyang vambô.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 “Yak waing êng anông hevong îyôk me kukapô alang hêv ya ŋa ku be ê vo imbua yêni ya tham.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Metom ŋa takatu be eyaŋging kukapô evalong loho be evali yang me ik yang vônô me îmbî yang hethak valu.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Yôv me kukapô alang hêv ŋa ku bêng anông hethak loŋbô be ê, metom ŋa eyaŋging kukapô yak waing ivuling loho bêng yom hiving
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 ele be namalô yom hîmô. Be ditu hesong nena loho tem endaŋô namalô ya ambôma, êng me hêv yêni be hê.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Metom ŋa eyaŋging kukapô atu êng êyê kukapô alang nakandung hêyô me enang ethak i nena, ‘Ôpiti me kukapô alang nakandung be tem nimbua lambô ya long be neyaŋging ya ku. Bêng be aôŋgik yêni vônô me kukapô ti tem nimbutak îtôm aô ning.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Be ditu evalong yêni be iwa hele kukapô vi yêing me ik vônô.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yôv me Yisu henang nena, “Wakma kukapô alang hele hêlêm hethak loŋbô, êng me tem nembong ômbête êndêng ŋa takatu be eyaŋging kukapô êng?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avîlanô ning avaka enang ethak yêni nena, “Tem nimbuling ŋa kambom takêng kambom anông. Me tem nêŋgêv kukapô yak waing êng êndêng anô vi vo eyaŋging. Me hêndêng wakma yak waing hik anông me ŋa takêng tem îmbî ya tham be êŋgêv êndêng yêni.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Yisu henang ethak loho nena, “Môlôvong nang bôk mî osam ambô ti be hêk kapua matheng nena,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Bêng be ya hanang ethak môlô nena Wapômbêng tem nêŋgêv ya lêkliŋyak bêng vê injêk môlô be nêŋgêv êndêng ŋa ondong yang. Me loho tem iŋgik anông îtôm alokwang mavî te thak hik anông.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Me ôpatu be hêv yak hêyô hêk valu êng me tem nipup nenanena. Mena valu êng hêv yak hêyô hêk anô te me ôpêng tem nipilisik.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk Palisi elaŋô Yisu ya ambô dôhô takêng me eyala nena yêni henang ethak loho.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Êng me loho ethalo loŋdaŋlê vo embalong yêni. Metom êkô avîlanô vômbê nena avîlanô êv iving nena Yisu me plopet te.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.