Lucas 7

Yamap NT+ (YMP_SIL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yisu henang ambô takêng hêndêng avîlanô yôvêm me hê Kapenaom.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Me anô vovak lêik te nang Lom hîmô be yêni thak la hiving ya anô ku te bêng anông, metom ya anô ku êng hêpôm kômbôk kambom be hevong ema.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Anô vovak lêik atu helaŋô Yisu ya kôkôthing, êng me yêni hêv ŋa Juda ning avaka doho be ê hêndêng Yisu vo enang iŋgik yêni ling vo nêlêm embong ya anô ku êng mavî.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Loho yô vo Yisu me enang lêk kapôlôŋing malêing nena, “Ôpiti me anô mavî, be ditu mavî vo nôŋgêv yêni livung.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Ôpêng thak la hiving aô ŋa Juda be bôk helav aô ning melak yeng.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Êng me Yisu hê hiving loho. Be ê êyô bidong anô vovak lêik ya melak me ôpêng hêv ya ŋa môlôô doho be ê hêndêng Yisu be enang ethak inda nena, “Anô vovak lêik henang bêŋiti, ‘Anômbêng, dô nôlêm andô. Ya mî anô mavî vo nôlêm yînîng melak kapô amî, be ditu dô.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Me bêng yom me ya mî anô mavî vo ya thôk aŋga ong amî. Me ya hamô anômbêng te vimbing me yînîng ŋa vovak îmô ya vimbing bêng yom. Me thak ya hanang hêndêng yînîng anô vovak te nena, “Nu,” me thak hê. Me ya hanang ethak yang nena, “Nôlêm,” me thak hêlêm. Me ya hanang ethak anô ku te nena, “Nombong ku ti,” me thak hevong. Be ditu hova dêim be honang yom vo yînîng anô ku nimbutak mavî, êng me tem mavî.’ ”
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 — ausente —
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yisu helaŋô ôpêng ya ambô be hesong kambom be hik i lîlîng hîvô hê me henang ethak avîlanô nômbêng atu be eveng yêni yam nena, “Ya hanang avanông bing ethak môlô nena bôk mî ya hayê anô Islael te ya hêv iving hîtôm ôpiti amî!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Me ŋa takatu be enang ambô hiving Yisu îvôê melak me êyê nena anô ku atu lêk hivutak mavî.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Vauyaŋna me Yisu hê melak lông te be ya athêng nena Nain. Me ya ŋa hîndông lêk avîlanô bêng anông ê hiving yêni.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Loho ê bidong melak êng ya bandêng ambôlêk me avîlanô melak lông êng iwa anô hema te be ele yêing. Ôpêng me avî tôp te nakandung tomêng yom. Me avîlanô melak lông êng bêng anông ê hiving avî tôp êng.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Anômbêng hêyê yêni me lahiki be henang ethak inda nena, “Dô nondeng andô.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Me Yisu hê me hetak bang hêyô hêk balê me ŋa takatu be evak ôpêng eva tiŋeng. Me henang nena, “Anô muk, ya hanang ethak ong nena numbiyô!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Me anô hema êng hiviyô hîmô me henang ambô me Yisu hêv ôpêng hêndêng talêmbô.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Me avîlanô sapêng êyê be êkô me êv Wapômbêng ya athêng ling be enang nena, “Plopet bêng te lêk hivutak aô lîvông” me “Wapômbêng lêk hêlêm vo nêŋgêv ya avîlanô livung.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Êng me kôkôthing ethak Yisu ya ku hê be heveng avîlanô Judia ning long sapêng lêk long bôyang takatu be hîmô bidong hiving.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Jon ya ŋa hîndông enang nôm takatu be Yisu hevong hethak inda. Êng me helam lokwaŋyi hêlêm
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 me hêv thêi be ê vo enang iŋgik Yisu ling nena, “Ong Mesaya atu be Wapômbêng bôk hevak ambô vo nêŋgêv ong êlêm mesa yoô yambing anô yaŋda?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Anô yi êng êyô vo Yisu me enang nena, “Jon Anô Hithik Avîlanô hêv yêi be alêm vo anang iŋgik ong ling nena, ‘Ong Mesaya atu be Wapômbêng bôk hevak ambô vo nêŋgêv êlêm mesa yoô yambing anô yaŋda?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Wakma thêi yô me êyê Yisu hevong avîlanô lêk kômbôk lomaloma mavî lêk hêv gôk kambom bêng anông vê hêk avîlanô. Me hevong ŋa maleŋing pusip bêng anông êyê tak.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Yôvêm me henang ethak thêi nena, “Mamumbunnu me onang ethak Jon ethak nôm takatu be lêk mamu yê lo olaŋô. Ŋa maleŋing pusip êyê tak, me ŋa veŋing kambom eveng, me ŋa kômbôk lepla ivutak lithing, me ŋa liŋdong putup elaŋô ambô, me ŋa ema iviyô hethak loŋbô me ŋa siv elaŋô Wapômbêng ya Ambô Mavî.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Be ditu mavî vo ŋa takatu be êv iving ya me mî kapôlôŋing yi amî.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Me Jon ya anô yi atu be iwa ambô be ê vo Yisu îvôê yôv me Yisu henang ik avîlanô ling ethak Jon nena, “Bôk môlô ô long thiliv vo ôyê ômbête? Môlô ô vo ôyê lovak hiyuv beselak mesa?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Mî. Betha ô vo ôyê anô te hik kwêv kêkêlô lomaloma e? Mî. Ŋa takatu be ik kwêv kêkêlô lêk iwa nômkama mavî mavî me thak îmô ŋa bêŋbêng lêk king ining melak yom.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Môlô ô long thiliv vo ôyê ômbête? Plopet te mesa? Avanông! Metom ya hanang ethak môlô nena Jon me bêng vo plopet sapêng.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Bôk ekavu hethak ôpêng hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 “Ya hanang ethak môlô nena Jon me bêng vo avîlanô pîk sapêng. Metom ôpatu be yaônalêk hêk Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng, ôpêng me bêng vo Jon.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Sêmbôk me Jon ithik avîlanô lêk ŋa iwa takis hiving, be ditu elaŋô ambô atu be Yisu henang ethak Jon me enang nena, “Wapômbêng ya kombom me thêthôp anông.”
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Metom Palisi lêk kîdôŋga ambô balambung êndô Jon ithik loho, be ditu êv dômîng hêndêng loŋdaŋlê atu be Wapômbêng hik thô hêndêng loho.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Me Yisu henang nena, “Tem ya nang bisête ethak avîlanô bôlô tiêng? Me loho hîtôm ômbête?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Loho me hîtôm sêiknena takatu be îmô long ethak tom hîlôk me elam hê vo sêiknena vi nena,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 “Bêng yom me Jon Anô Hithik Avîlanô hêlêm me thak hitip ethak nôm lêk waing. Me môlô pôlîk ethak yêni be onang nena gôk kambom hîmô hiving yêni.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Metom Anô Ya Nakandung hêlêm me heyang nôm lêk hinum waing. Me môlô nang nena, ‘Ôŋgô! Ôpiti êng me thak heyang nôm lêk hinum waing bêng anông. Yêni me ŋa iwa takis lêk ŋa evong kombom kambom ining anô môlôô.’
34 O
35 Metom Wapômbêng nali takatu be iwa yêni ya auk thêthôp me loho ning ku tem niŋgik thô nena auk êng me thêthôp anông.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Palisi te helam Yisu be hê vo ninjang nôm imbing yêni. Êng me yêni hê hêyô vo ôpêng ya melak me hîlôk îmô vo ninjang nôm.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Me avî hevong kombom kambom te nang long êng helaŋô nena Yisu lêk heyang nôm hîmô Palisi atu ya melak. Êng me hiwa wel uv mavî hîlôk kolopak kêkêlô te be hê hêyô melak êng.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Me hêlêm eva Yisu dôm bidong va me heleng be mathôk hêv yak hêyô hîmô Yisu vakapô. Me heyav mathôk vê hethak yêni da kwandôk ŋaung. Me hiŋgu Yisu vakapô lômbôlông me hiwa wel uv mavî atu be hithik Yisu vakapô hethak.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Palisi atu be helam Yisu hêlêm heyang nôm hiving inda hêyê nôm êng be la hêv nena, “Betha anô ti me plopet te ma, êng me tem neyala nena avî atu be hêthôm yêni me avî hevong kombom kambom te.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yisu heyala ôpêng ya auk be henang nena, “Saimon, yînîng ambô te hêk vo ya nang ethak ong.” Me Saimon henang nena, “Kîdôŋga, nonang.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Me Yisu henang nena, “Anô yi bôk iwa valuseleng hêk anômbêng te. Anô yang hiwa hîtôm 500 me yang hiwa hîtôm 50 be thêi ning tôp hêk denang.
41 Jesus disse:
42 Me thêi mî hîtôm êŋgêv valuseleng êng viyang amî. Be ditu anômbêng êng henang ethak thêi luvi nena, ‘Tôp viyang dô lêk.’” Yôv me Yisu henang ik Saimon ling nena, “Lem hêv nena anô yi êng yang sê ditu la hiving ôpêng bêng anông?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Me Saimon enang viyang nena, “Betha yang atu be hiwa valuseleng bêng ma.” Me Yisu henang nena, “Honang ambô thêthôp.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Me Yisu hik i lîlîng me hêyê avî êng be henang ethak Saimon nena, “Nôŋgô avî ti. Ya havutak ayô yong melak kapô me mî hôêv ŋanam be ya hathik yaveng amî. Metom avî ti hithik yaveng hethak yêni da mathôk be heyav vê hethak kwandôk ŋaung.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Me ya hayô athak yong melak kapô me mî huŋgu ya amî, metom wakma êng ele be diti me mîng avî ti hiŋgu yaveŋkapô lômbôlông me mî hetak amî.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Me mî huwa wel be hoŋgathô hêyô hîmô ya kwandôk amî, metom avî ti hiwa wel uv mavî be heŋgathô hêyô hîmô yaveŋkapô.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Be ya hanang ethak ong nena avî ti la hiving ya bêng anông, be ditu aô yala nena ya kambom bêng anông lêk hêv yak yôv. Metom avîlanô takatu leŋing êv nena ining kambom takatu be Wapômbêng hêv vê me doke yom, êng me tem leŋing imbing yêni doke bêng yom.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Me Yisu henang ethak avî êng nena, “Yong kambom sapêng lêk hêv yak yôv.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Me avîlanô takatu be îmô Saimon ya melak elaŋô ambô êng me enang ethak i nena, “Ôpiti me opalê be ditu hêv kambom vê?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Me Yisu henang ethak avî êng nena, “Ong da yong hôêv iving hevong be lêk ong mavî. Nu lêk lembali.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.