Lucas 14

Yamap NT+ (YMP_SIL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sabat te me Yisu hê heyang nôm îmô Palisi ning anômbêng te ya melak me loho elav long manjeng vo inda.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Me anô te liŋkôpik hithing kambom be hîmô bidong oyang vo Yisu.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Me Yisu henang ik Palisi lêk ŋa lêk auk ethak ambô balambung ling nena, “Hîtôm aômbong ŋa lêk kômbôk mavî êndêng Sabat mesa dô?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Metom loho bonong yom. Êng me hiwa anô kômbôk êng be hepesang inda hivutak mavî me hetak be hê.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Me Yisu henang ethak loho nena, “Môlô ning sêik te mena bokmaŋkao te ma hêv yak îlôk lovang êndêng Sabat me tem môlô nu ketheng vo ondandi imbutak yêing mesa mî?”
5 Aí disse:
6 Metom loho mî hîtôm enang ambô êng viyang amî.
6 E eles não puderam responder.
7 Yisu hêyê avîlanô êlêm vo injang nôm me loho ê îlôk îmô ŋa bêŋbêng ining long thak îmô yom. Êng me yêni henang ambô dôhô te hêndêng loho nena,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Anô te heŋgambôm nôm hiwa avî be helam ong me dô nundôk ômô ŋa bêŋbêng ining long andô. Endekeme loho bôk îtôk long êng yôv vo anô lêk athêng bêng te hîvô ethak vo ong.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Me wakma nôm ya alang hêyô me tem nenang ethak ong nena, ‘Ong vê vo ôpiti tem nimbua yong long.’ Êng me tem ong moma kambom be nundôk ômô ŋa athêng mî ining long.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Bêng be anô te helam ong be hô vo noŋgwang nôm, êng me nômô vindôm anông. Hovong bêng me nôm alang tem nêlêm enang nena, ‘Aiyang, nôlêm ômô imbing ŋa bêŋbêng.’ Yêni da hevong bêng me tem numbua athêng bêng injêk ŋa nômbêng atu be êlêm eyang nôm êng maleŋing.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Anô te hêv ya athêng ling me Wapômbêng tem netaving ôpêng. Metom anô te hetaving i hele be yaôna me Wapômbêng tem nêŋgêv ya athêng ling.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Me Yisu henang ethak melak ya alang nena, “Hovong vo nôpôpêk nôm bêng me dô nondam yong avîlanô môlôô lêk yong lêkma me avîlanô lêk valuseleng bêng yom andô. Hovong bêng me yôvêm ketem endam ong be nu loho ning melak me tem êŋgêv yong nôm viyang bêng yom.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Metom waklavông hôpôpêk nôm bêng, êng me nondam ŋa siv lêk ŋa baheŋing lo veŋing kambom lêk ŋa imuving me ŋa maleŋing pusip.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Ŋa takatu be mî hîtôm êŋgêv yong nôm viyang amî. Êng me tem mavî vo ong, vômbê nena heveng yam me Wapômbêng tem nêŋgêv yong nôm êng viyang êndêng waklavông atu be avîlanô thêthôp iviyô hethak loŋbô hêk ŋama.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Anô te atu be heyang nôm hîmô hiving Yisu helaŋô ambô êng me henang ethak Yisu nena, “Mavî vo avîlanô takatu be tem injang nôm bêng îmô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Me Yisu henang viyang nena, “Anô te hevong ya nôm bêng te be hêv ya anô ku te be hiwa ambô hê be vo avîlanô bêng anông.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Wakma ôpêng epesang nôm yôv me hêv ya anô ku atu be hê hethak loŋbô hêndêng avîlanô takatu be bôk hêv ambô yôv vo nenang ethak loho nena, ‘Môlôlêm. Lêk yoô pesang nômkama sapêng yôv.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 “Metom avîlanô takêng mî esopa ya ambô amî. Be ditu anô te henang nena, ‘Lêk ya hêv kukapô bôte vuli yôv be tem yana vo yaŋga. Alitakna, ku êng evalong ya long be ditu hîtôm notak ya?’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 “Me anô yang henang nena, ‘Lêk ya hêv bokmaŋkao lauming vuli vo embong yînîng ku be tem yana vo ya yek loho vo yaŋga. Alitakna, ku êng evalong ya long be ditu hîtôm notak ya?’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 “Me anô yang henang nena, ‘Lêk ya hauwa avî lêkmuk be mî hîtôm ya thôk amî.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Yôv me anô ku hiwa ambô takêng be hê vo ya anômbêng. Me melak ya alang la maning kambom be henang ethak ôpêng nena, ‘Nu ketheng oyang êndêng melak lông ya loŋdaŋlê bêng lêk loŋdaŋlê yaônena sapêng me numbua ŋa siv lêk ŋa imuving lêk ŋa baheŋing lo veŋing kambom lêk ŋa maleŋing pusip be nôlêm yînîng melak kapô.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Yôv me anô ku êng hîvô lêm me henang nena, ‘Anômbêng, lêk ya havong hîtôm honang, metom melak mî putup amî denang.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 “Me anômbêng enang ethak anô ku êng nena, ‘Notak melak lông me nu loŋdaŋlê bêng lêk loŋdaŋlê yaô sapêng be hôyê avîlanô me nonang lêklokwang nena loho îmbô thak be êlêm. Ya leng hiving yînîng melak putup anông.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Ya hanang ethak môlô nena ŋa takatu be bôk ya halam loho yôv metom mî elaŋô yînîng ambô be esopa amî, loho mî hîtôm injang yînîng nôm doke amî me mî anông.’ ”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Avîlanô bêng anông eveng hiving Yisu. Be ditu hik i lîlîng me henang ethak loho nena,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Anô te hevong vo nesopa ya, metom mî la hiving ya îvô hethak vo lambô lo talêmbô me yanavî lêk nali me viyaŋi lêk livi me ya lêkmala hiving amî, yêni mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Me ôpatu be mî hiwa ya alovalasing be hesopa ya amî, yêni mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Môlô ning anô te la hiving nendav melak dêim bêng te, êng me tem nîmô be laŋgêv katô êm nena hîtôm nendav melak êng be niŋgik thing mesa mî.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Me mî la hêv bêng amî me tem nendav landîng yom me mî hîtôm niŋgik thing amî. Me avîlanô sapêng tem injê be emalîk ethak yêni
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 be tem enang nena, ‘Helav landîng yom me mî hîtôm niŋgik melak thing amî!’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Me king te la hêv nembong vovak imbing king yang, êng me tem nîmô be laŋgêv katô êm, vômbê nena ya ŋa vovak hîtôm 10,000 yom be hîtôm niŋgik vovak imbing king yang atu be ya ŋa vovak îtôm 20,000 mesa mî.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Me heyala nena yêni mî hîtôm amî, êng me tem nêŋgêv ambô ni vo king yang atu be hîmô dêim denang vo thêi pesang ambô vo vovak dô.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 “Me bêng yom, môlô te mî hele dôm lîlîng êndêng ya nômkama sapêng amî, êng me ôpêng mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Mamik me nôm vathing mavî. Metom wakma thilimbung be ya vathing hêv yak, êng me tem aômbong bisête vo vathing ethak loŋbô? Mî anông.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Bêng be ya ku lêk mî be dô me okaliv ini. “Bêng yom me môlô ŋa lêk liŋdong me ondaŋô ambô tiêng katôyang!”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.