Marcos 5
ymp (YMP) vs ARIB
1 Yisu lêk ya ŋa hîndông ê kasîk bomang viyang vulu me êyô avîlanô Gelasa ining pîk.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Me yeng hethak liŋdang me Yisu hivup pîk. Êng me anô lêk gôk lêlêik te hêlêm nang kalang be hê hêndêng Yisu.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Yêni thak hîmô kalang be mî hîtôm anô te embalong yêninjêk amî. Me mî hîtôm ekak yêni long ethak yakseng amî.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Bôk evalong yêni lômbôlông be ekak va lo bang lêku hethak yakseng metom hêsô yakseng takêng kisi. Me anô te mî hîtôm nembalong ôpêng be nîmô tiŋeng amî, mî anông.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Me wak lêk bîlîvông sapêng me hîmô be heveng kalang lêk dumlôlê me hesaŋiyak be heŋgothe liŋkôpik hethak valu.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Yêni hêyê Yisu hêlêm dêim denang, me hevothong be hê hêndêng Yisu me heya vabudum thîvô hîmô Yisu mandaluk.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Êng me Yisu henang ik ôpêng ling nena, “Yong athêng bisê?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Me yêni heteng Yisu lômbôlông nena, dô nêŋgêv loho vê injêk long êng andô.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Bok bêng anông eyang tak îmô dum te ya lîkînîng îmô bidong long êng.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Me gôk kambom takêng epetenak Yisu nena, “Nôŋgêv yoô vê ni îndôk bok takdaku kapô.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Êng me Yisu hetak loho be ele yêing be ê îlôk bok takêng kapô. Me bok takêng evothong be ethak i mayaliv hîlôk wanda be êv yak hîlôk kasîk bomang be ŋanam helok sapêng vônô. Bok takêng me hîtôm 2,000.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Me ŋa takatu be eyaŋging bok îsôv be ê enang bêng heveng melak lông lêk long yaô nenanena hiving. Êng me avîlanô ê vo injê nôm atu be lêk hivutak.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Loho yô vo Yisu me êyê ôpatu be gôk kambom yalimamôk bôk îmô hiving yêni lêk hipuk kwak me ya auk lêk mavî be hîmô yôhôk. Êng me loho êkô kambom.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Me ŋa takatu be êyê nôm êng, enang kôkôthing hêndêng avîlanô hethak ômbê atu be hêpôm anô atu be gôk kambom bôk hîmô hiving yêni, me enang kôkôthing ethak bok takatu be îlôk ŋanam be ema hiving.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Êng me avîlanô eteng Yisu lêklokwang vo netak loho ning long bini bôyang.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Yôv me Yisu hethak yeng, me anô atu be gôk kambom bôk hîmô hiving yêni hepetenak inda nena, “Hîtôm ya thôk imbing ong mesa?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Metom Yisu mî hîlôk hethak ôpêng ya ambô amî be henang nena, “Nu yong long lêk yong avîlanô. Me nonang ethak loho ethak nômbêng atu be Anômbêng hevong ethak ong lêk lahiki hethak ong.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Êng me ôpêng hîvô hê ya long, me henang kôkôthing ethak nômbêng atu be Yisu hevong êndêng yêni heveng melak lông lauming atu be hîmô Dekapolis kapô. Me avîlanô long êng sapêng elaŋô be esong kambom.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yisu hethak yeng be hê kasîk bomang ya liŋdang viyang vulu hethak loŋbô. Me heva liŋdang, me avîlanô bêng anông ithup i hethak tom be ekalambu yêni thing.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Me anômbêng heyaŋging Islael ining melak yeng te hêlêm, be ya athêng nena Jailus. Yêni hê hêyê Yisu me hêv yak hîlôk hêk Yisu va.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Me henang lêk kapô malêing nena, “Yînîng avena tem nema. Be hîtôm nôlêm otak bahem êyônjêk yêni vo nimbutak mavî be nîmô lêkmala?”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Êng me Yisu hê hiving yêni.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Avî te hîmô long êng be hiwa kômbôk lêkma helom hêk hîtôm sondakbêng lauming be lahavôyi.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Dokta bêng anông evong vo êŋgêv yêni livung, metom loho mî hîtôm amî me êv vovang bêng êndêng yêni. Avî êng hêv ya valuseleng sapêng hêndêng loho, metom kômbôk êng mî hekapôk doke amî me hê bêng anông.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Me bôk helaŋô kôkôthing hethak Yisu, be ditu hîlôk avîlanô nômbêng êng kapô, be heveng Yisu yam me hêthôm ya kwak dang.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Yêni la hêv nena, “Ya thôm ya kwêv yom me tem ya mavî.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Hêthôm yom, me ketheng oyang me lêkma hekapôk me helaŋô nena malêing êng lêk hetak yêni.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Me bôlôtom me Yisu helaŋô nena ya lêklokwang doho hêv yak. Êng me hik i lîlîng eva avîlanô takêng lîvông me henang nena, “Opalête hêthôm yînîng kwêv?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Me ya ŋa hîndông enang nena, “Hôyê avîlanô nômbêng iti be ekalambu ong thing be ithithiving ong me honang ik ling nena opalête hêthôm ong vo?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Metom Yisu hêyê hêwê heveng nena opalête ditu be hêthôm yêni.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Me avî êng heyala nôm atu be hivutak yêni, be ditu hêkô be helowaling me hê heya vabudum thîvô hîmô Yisu va. Me henang nôm takêng bêng ethak yêni.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Me Yisu henang ethak yêni nena, “Yînîng avena, yong hôêv iving hevong be lêk huvutak mavî. Nu lêk lem mavî. Yong kômbôk lêk hetak ong.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yisu henang ambô denang me anô doho êlêm nang Jailus ya melak, Jailus me anômbêng heyaŋging Islael ining melak yeng, be loho nang ethak yêni nena, “Nalum avî lêk hema yôv, be ditu notak kîdôŋga me dô nôŋgêv malêing êndêng yêni andô.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Metom Yisu hevong hîtôm mî helaŋô loho ning ambô amî be henang ethak Jailus nena, “Dô nôkô andô, nôŋgêv imbing yom.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yisu hêndô avîlanô ni imbing yêni be ditu hiwa Pita me Jems loyang Jon yom be loho ê hiving inda.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Loho êyô Jailus ya melak me hêyê avîlanô eleng athêng malêng be pôk bêng anông.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Êng me hê melak kapô me henang ethak loho nena, “Môlô leng be pôk hethak leng vo ômbête? Sêik iti me hêkthôm yom me mî hema amî.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Metom loho malîk ethak yêni.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Me hevalong avena êng bang be henang ethak ambô Hiblu nena, “Talita kôm!” (Ambô êng ya ondong nena, “Yînîng avena, ya hanang ethak ong nena numbiyô.”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Me ketheng oyang me avena êng hiviyô be heveng. Yêni ya sondakbêng hîtôm lauming be lahavôyi. Loho yê be esong kambom.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Me Yisu henang lêklokwang hethak loho nena, dô enang nôm êng bêng ethak avîlanô andô. Me henang nena, “Ôŋgêv nôm vo ninjang.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.