Romanos 4
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NAA
1 Iza̱ i là ka̱ apal ishi aIbərahim ukəka yi utəmbərən yà?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ka̱kul ka̱ ya pa̱ uAbəraham ta̱l unəm-nəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak mɓyen inunok na te, ya uwa ká̱ iya̱m va uza̱ i nok ka̱. Nnunok va̱ ta i yà ka̱ mpyal Inan jiwo ka̱t.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Iza̱ va̱ nnap-nlà Inan ka̱ là yà? Nnap nlà Inan là pa̱, <<UAbəraham na nnandər ká̱ Inan te, ma kun ishi á na ka̱ pa̱ nna nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Unəm uga nnəm inok va̱ mí mwa na mwa ka̱kukul te, mí wór amumwa pa̱ imwa ka̱t. Iya̱m va ta mal pa̱ uza̱ a ya.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Unəm va̱ nnyi ka̱ nnəm inok va ka̱kul amwa ka̱t, uza̱ na nnandər na chwat ká̱ Inan va i là únəm uga nnap-mɓá̱ngɓa̱ng pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal wò te, mí kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 UDauda ka̱ là nnap nzəngtən va ta̱ nva̱ uza̱ ka̱ là nnáp apir nnap nnəna̱n va ka̱ apal ishi anəm va̱ Inan i kun ishi ka̱ na pa̱ uza̱ ka̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal wò ka̱kul mɓyen iya̱m ro va unəm va̱ ta nəm ka̱t a.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Uza̱ là pa̱,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Nnap-nnəna̱n va̱ ta ka̱kul onəm oga mpà ache ka̱ nkukwa ɗò? Ka̱t te, a yar onəm oga ache amulur yar kpa? Iya̱m va̱ i pak inok nləla chit te, pa̱, <<Ma kun ishi úIbərahim ka̱ nna nnandər nandər pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 A yar sang kang ma kun ishi á na ka̱ yà? Ya kan ma pà ache á na ɗò? Ka̱t te, ka̱ nva̱n va uza̱ pà ache chit? Ko pa̱ ɗa̱p ka̱ nvəva̱ng ka̱t. Ya kan uza̱ i pà ache.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Mpà ache va̱ ma pà á na te, iya̱m iga nre adal aga nnyam nnap na pa mwan. Iya̱m va iga mɓam nnap pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal Inan ka̱kul nna nnandər va uza̱ na ká̱ Inan ya uwa pà ache chit ka̱t a. A yà pá na uza̱ a ta̱l upo nkpaktak onəm oga nna nnandər, na ma kun ishi ka̱ oza̱ kpa pa̱ onəna̱n ka̱ mpyal Inan va nkpak pa̱ ma pà ache óza̱ kan ka̱t.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 wantana kpa uza̱ a ta̱l upo onəm oga mpà ache va mpà ache na chwat oza̱ ka̱ ka̱t. Oza̱ ka̱ nyar nva̱n aPo yi uAbəraham ka̱ ashe nna nnandər va̱ uza̱ na, ya na ma pà ache á na chit ka̱t a.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nsar nnap-nlà va̱ ma sar úIbərahim ka̱ akum ìjili jili pa̱ uza̱ i wur akup ka̱ apambin te, ka̱kul pa̱ uza̱ kpak nnap-mpakpak nro ka̱t. Ka̱kul pa̱ uza̱ na nnandər na te, Inan yar na pa̱ uza̱ unəm-nəna̱n ka̱ mpyal wò.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ka̱kul a yà pa̱ onəm va ka̱ nkpak nnap-mpakpak oma i wur akup te, ya nna nnandər sat nnap nlakchi chit kan nsar nnap-nlà Inan va̱ ta sat inəngnəng chit kpa.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ka̱kul nnap-mpakpak i dap mmən-ikum Inan i ɓa únəm. Atak va̱ nnap-mpakpak ya ka̱ ka̱t te, mpat-nnap i yà ka̱t na kpa.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ka̱kul nna te, nnap va̱ ta a yar nna nnandər na chwat, na a yà ka̱kul nnap nnəna̱n Inan. Na a nyám ńkpaktak akum ìjili aIbərahim pa̱ nsar nnap-nlà va̱ ta nnandər. A nyám ónəm oga nkpak nnap-mpakpak na chwat ka̱ ashe oza̱ ka̱t. A nyám ónəm oga nna nnandər apir nja aIbərahim kpa. Uwa upo yi pa̱ kpaktak
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 wa nva ma lir ka̱ ashe nnap-nlà Inan pa̱, <<N nak ɓu chit u ta̱l upo akum pa̱ kyák.>> Uwa Inan yar na pa̱ upo yi. Inan va uza̱ na nnandər ka̱ na. Inan va i na iriri ônəm okúkú. Uwa kpa i wór iya̱m va̱ ka̱ yà chit ka̱t ɓu là pa̱ nna yà a.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 UAbəraham ka̱ gbák nva̱ pa̱ uza̱ a nak ìgwak pa̱ o ya uyen lap ka̱t. Ka̱ nna kpa te, uza̱ nak ìgwak ká̱ Inan ka̱ atak nna nnandər pa̱ o ga nta̱l upo akum pa̱ kyak wa nva ma là á na pa̱, <<Akum ijili ɓu i yà pa̱ kyak.>>
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Nna-nnandər nandər vang ká̱ izər ka̱t. Uza̱ məma̱n pa̱ izər wò ɗongɗong ká̱ ikuku ka̱t, ka̱kul pa̱ uza̱ dat chit ká̱ izun igba̱l. Nva̱ pa̱ uchəchar uSaratu watar chit nva̱ pa̱ uza̱ a mar te, a ɗak na ka̱t.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 N-yen ka̱ ashe nna nnandər ro ya ka̱ ashishe nva̱ pa̱ a nak na a là pa̱ nsar nnap-nlà Inan va̱ ta akwam ka̱t. Ka̱ɗor nva̱ ta te, nna nnandər nandər a kam məma̱t. Uza̱ na ichumchum íNan.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Uza̱ nyinyi ka̱ ashe ìgwak wò pa̱ Inan uwa yà ká̱ ichumchum iga nnəm iya̱m va̱ uza̱ nsar nnap-nləla.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Nna nak te, <<Ma kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Nnap nlà va̱ pa̱, <<Ma kung ishi á na ka̱.>> Te, ma lir ka̱kul a wà ka̱ nkukwa ka̱t.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Ma lir ka̱kul yi kpa. Mmayi va i na nnandər na ká̱ Inan va wong ka̱ uPonzhi yi uYesu ka̱ atak ikú a.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Uwa ma re ma gba̱l na ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yi. Ma won ka̱ na ka̱ atak ikú na ma là pa̱ i tong onəna̱n chit ka̱ mpyal Inan.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.