Juízes 9
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ARIB
1 UAbimelek uya aJerup-Baal ununggwan ga atak okyán wò ka̱ aShekem, kang uza̱ là ôza̱ ká̱ nkpaktak akum anang wò pa̱,
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 <<Ó ɓəp nkpaktak onəm oga aShekem pa̱,<Nna ka̱ i ɓyen ká̱ wó yà, nva̱ pa̱ nkpaktak ovan onunggwan aJerup-Baal ìsəm pa̱ ifangshat á nəm iponzhi ka̱ apal wó, ka̱t te, unəm pa̱ uzəng á nəm á.> Ó rəng kpa pa̱ mmami akup ká̱ ìzhè wó.>>
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Awalang va̱ okyikyán là nkpaktak oga nnap-nlà va̱ ta chit ka̱ ashe achwang onəm oga aShekem te, ìgwak oza̱ le atak aAbimelek, ka̱kul oza̱ là pa̱, <<Uza̱ ugənang yi.>>
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Oza̱ na aazurfa á na ashekel ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ ashe nzhi awop ìchər aBaal-Berit, ká̱ nna ta uAbimelek yar nsar iyap ká̱ onunggwan oga ayə́r oro, kang oza̱ yar nvəva̱ng.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Te uza̱ ga nzhi apo wò ka̱ aOfəra, kang uza̱ gbá̱ng ogənang wò onunggwan ovan aJerup-Baal, onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng. Ǹnyi te, uJotam uya aJerup-Baal ununggwan uga nkú irəng lár, ka̱kul uza̱ bwam ishi wò.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Te nkpaktak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo ɓut ka̱ ngba̱k ìkun aOak ka̱ atak ndar ka̱ aShekem pa̱ na ó kyer iponzhi ûAbimelek.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Awalang va̱ mmá là ûJotam te, uza̱ ga kyén ka̱ apal aƁam aGerizim, kang á ləp achu ôza̱ pa̱, <<Ó gwong achwang ka̱ mi, ónəm oga aShekem, na Inan á fe wó kpa.
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Ka̱ nda aro te, ikún ga pa̱ na ó gor uponzhi îshi oza̱. Te oza̱ là îkun mpyet pa̱, <Nəm iponzhi ka̱ pal yi.>
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ǹnyi te, ikun mpyet na ama̱n pa̱,<N re nna mmì mi nva mi na ichumchum Inan ká̱ onəm ká̱, kang mi ga mi yir ka̱ ashe ikun ɗò?>
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 Te ikún là îkun ìpipyan pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Ǹnyi te, ikun ìpipyan na ama̱n ôza̱ pa̱, <N re nna awár mi va̱ ta̱, ava anəna̱n kang a chàng byet, na n ga n yir ka̱ apal ikún ɗò?>
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 << Te, oga ikún là îkun ìba̱ngba̱ng pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Ǹnyi te, ìkun ìba̱ngba̱ng na ama̱n ôza̱ pa̱,<N re nna ndəng ìba̱ngba̱ng mi nchángchàng nva ka̱ nchàng ká̱ oga inan ká̱ onəmləbər, na ngga ntəm nyir ka̱ ashe ikún pa̱ mi nəm iponzhi á?>
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 <<Ka̱ nkukur te, nkpaktak ikún là îzu pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 <<Te ìzu là îkún pa̱, <A yà pa̱ nnandər ó gor mi chit pa̱ n yà uponzhi ka̱ apal wó, te ó ɓa na ó təm ayì ka̱ avəng mi, ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ ashe izu na á ri oga akun asida iga aLebanon.>
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 <<Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ká̱ iva̱ mal, nva̱ ó kyer uAbimelek uponzhi ɗò? Ó nəm ikin nəm ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ɗò? Ó nəm nnap á na nva mal dakdak ɗò?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Ó rəng pa̱ upo mi ka̱ lung ìkum á wo, uza̱ yáp ká̱ irirì wò pa̱ na ò fa ká̱ wó ka̱ ashe awo oMidiyan.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Ǹnyi te, ka̱ nda va̱ ta̱ te, ó le chit ó fa iya̱mkak ká̱ nzhi apo mi. Ó gbá̱ng ovəvan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng, kang ó kyer uAbimelek uya achar uzwal, uponzhi ka̱ apal onəm oga aShekem, ka̱kul pa̱ uza̱ ugənang wó.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ka̱ iva̱ mal ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ka̱ nda va̱ ta̱ ɗò? A yà pa te, re ó fe nchàng aAbimelek, na uza̱ á fe nchang wó kpa.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ atak aAbimelek, a ri onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo, na apər á fa ka̱ atak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo a ri uAbimelek.>>
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Te uJotam chə́r ga aBeyer, kang a təm ka̱ ta, ka̱kul uza̱ nəm ayər agənang wò uAbimelek.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Ka̱ nva̱ng va̱ uAbimelek nəm iponzhi chit ka̱ apal oIsa̱rila ìzun pa̱ ishatɗing te,
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Inan nak nwong ká̱ nnap-nnəm ká̱ ishimshe aAbimelek ká̱ onəm oga aShekem, kang onəm oga aShekem fa iya̱mkak ká̱ uAbimelek.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Iya̱m va̱ ta fa ka̱kul pa̱ na mmá pyát inga va mmá nəm ka̱ atak ngbá̱ng ovan aJerup-Baal onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ká̱ nchə̀r oza̱ va̱ mmá tar ka̱ apal ishi agənang oza̱ uAbimelek, uva gbá̱ng oza̱, kang ka̱ apal onəm oga aShekem, ova ka̱mshishi ká̱ ngbá̱ng ogənanggənang.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Te onəm oga aShekem nak onəm ra anyimnyal ka̱ apal oga aɗuktum i vyat iya̱m ka̱ atak nkpaktak onəm va̱ i wòl asa̱l ka̱ ta. Te mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan, ɓa təm ka̱ aShekem ká̱ ogənang wò, kang onəm oga aShekem na nnandər ká̱ na.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Ka̱ nva̱ng va̱ onəm oga aShekem ga pang oga awár ìba̱ngba̱ng chit ka̱ ashe oga iram ìba̱ngba̱ng oza̱ kang a káng ndədəng te, oza̱ nəm nchàng izər ka̱ ashe nzhi inan oza̱. Oza̱ ri, oza̱ wá, kang oza̱ pwat uAbimelek.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Te uGayal uya aEbet ununggwan là pa̱, <<UAbimelek va̱ uda kang mmayi onəm oga aShekem, í kpak nnap-nnəm á na yà? Uya aJerup-Baal ka̱t ɗò? UZebul uwa unəm uga nvəva̱ng ka̱t ɗò? Ó kpak nnap-nnəm n̂zhi aHamor, upo aShekem. Ka̱kul iza̱ kang í pak nnəm izwal ûAbimelek yà?
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 Ká̱ yà pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ashe awo mi te, ká̱ n ngbá̱l uAbimelek. Ka̱ nlà ûAbimelek pa̱, <Ga na u dan iyəl oshozha ɓu, na u fa agbai.> >>
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Awalang va̱ uZebul unəm uga mpyal aga ìtong va̱ ta fe oga nnap-nlà va̱ uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ nləla te, ìgwak lak na pa̱ gənggəng.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Te uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ká̱ ayi ga atak aAbimelek ka̱ aAruma, uza̱ là pa̱, <<Dər, uGayal uya aEbet ununggwan ká̱ ogənanggənang ɓa aShekem chit, kang oza̱ ka̱ nnók onəm oga ìtong va̱ ta ka̱ apal ɓu.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Ǹyangmata̱ te, wong ká̱ izwam, mmaɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu, na ó ra anyimnyal ka̱ ashe oga nzam.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 Ipin, ká̱ ìɓotak, awalang va̱ alum ka̱ nfa ká̱ te, wa ru ìtong va̱ ta ká̱ ìkum. Kang awalang va̱ uGayal ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na i fa ìkum ka̱ ɓu te, wa nəm iya̱m va̱ ká̱ na u ɗom.>>
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Te uAbimelek wong ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na ká̱ izwam, kang oza̱ ra anyimnyal idongkong pa̱ ineɗing gáng aShekem.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ fa chit ka̱ nsat ka̱ anung asa̱l aga ntar ìtong va̱ ta, a mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbimelek ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na wong ka̱ atak va̱ oza̱ ra anyimnyal kà̱.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Awalang va̱ uGayal ya onəm chit, te uza̱ là ûZebul pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ apal oga aɓam.>> UZebul là pa̱, <<Ala̱ka̱n aɓam na u ya kang á nəm ka̱ ɓu na onəm.>>
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Ǹnyi te, uGayal là nnap kà̱ɗi pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ oga aɗuktum aga ishimshe mbin ka̱ mɓa, kang idongkong iro ka̱ mɓa ka̱ asa̱l isu ikun aOak va̱ onəm oga iva̱k i nəm iva̱k kà̱.>>
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Te uZebul là á na pa̱, <<Nnap anung ɓu va̱ nna ka̱ ǹyangmata̱ yà, mmaɓu va u là pa̱, <UAbimelek va̱ uda kang í kpak nnap-nnəm á na yà? Onəm va ta̱ ka̱ u ɓák va̱ ka̱t ɗò? Fa ǹyangmata̱, na u ga u lung oza̱.>>
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Te uGayal ləp mpyal onəm oga aShekem, kang oza̱ lung uAbimelek.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 UGayal chə́r, ǹnyi te uAbimelek ɓak na ga chu anung asa̱l ntar ìtong va̱ ta, kang mmá gbá̱ng onəm pa̱ makmak va̱ ka̱ nchəng.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Te uAbimelek təm ka̱ aAruma, kang uZebul ɓak uGayal ká̱ ogənanggənang fa ka̱ aShekem.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ipin fa kpa̱k te, onəm oga aShekem fa ga ashe oga agbagba, kang mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Te uza̱ wur onəm wò kang uza̱ kap oza̱ idongkong pa̱ ishatɗing, kang oza̱ ra anyimnyal ka̱ ashe oga agbagba va̱ ta. Awalang va̱ uza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ nfa ka̱ ashe ìtong te, uza̱ wong ru oza̱ ká̱ ìkum.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 UAbimelek ká̱ ìdongkong va̱ nzəng ká̱ na gha̱n ga tong ka̱ anung asa̱l aga tar ìtong va̱ ta. Te aɓo idongkong iga ìparəm ga ru onəm va̱ ka̱ ashe oga agbagba ká̱ ìkum kang a gbá̱ng oza̱.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 UAbimelek lung ìkum ká̱ ìtong va̱ ta ga chu ntar alum. Uza̱ ri ìtong va̱ ta, kang a gbá̱ng onəm va̱ ka̱ ashishe. Te uza̱ shin ìtong va̱ ta, kang a wung mman kà̱.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Awalang va̱ nkpaktak onəm oga nzhi nkúrkúr ngga aShekem fe te, oza̱ chəng táng atak mbwam ka̱ nzhi awop ìchər aEl-Berit.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 Awalang va̱ mmá là ûAbimelek pa̱ nkpaktak onəm va̱ ta ga ɓut chit ka̱ atak azəngtəng te,
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 uza̱, ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na kyén ga aƁam aZalmon. UAbimelek yar ìkù ka̱ awo kang a gəlchi igwong ìkun yar nak ka̱ agar wò. Te uza̱ là ônəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱, <<Kəlak, ó nəm iya̱m va̱ ó ya n nəm ta̱ á.>>
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Wa nnà ta nza̱ unəm nggo gəlchi igwong iji wò, kang a yar nva̱ng aAbimelek. Oza̱ ɓák oga akun va̱ ta ka̱ izər atak mbwam va̱ ta, kang oza̱ pá apər âtak va̱ ta nzəng ká̱ onəm va̱ ka̱ ashishe. Te nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe nzhi nkúrkúr ngga aShekem kú, onəm dat ká̱ ìkalong pa̱ ìzəng, onunggwan ká̱ ochar.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ka̱ nvəva̱ng te, uAbimelek ga ru aTebet ká̱ ìkum, kang a ri na.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Ǹnyi te, nzhi nkúrkúr nkamkam ro nna ka̱ ishimshe ìtong va̱ ta, kang nkpaktak onunggwan ká̱ ochar, oma nkpaktak onəm oga ashe ìtong va̱ ta chəng ga táng ashishe. Oza̱ gún ishi oza̱ ka̱ ashishe, kang oza̱ kyén ga apal nzhi nkúrkúr va̱ ta.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Te uAbimelek ɓa nzhi nkúrkúr va̱ ta kang a ru na ká̱ ìkum. Ǹnyi te, awalang va̱ uza̱ ɓa dat ká̱ anung asa̱l aga nzhi nkúrkúr va̱ ta pa̱ na o pwak na ká̱ apər te,
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 uchar uro mang awo ako ka̱ apal ishi aAbimelek, kang a chwan ikpáng ishi á na.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 Ta byet te, uza̱ wór uyenza̱m uga ngwur iya̱m ìkum á na ká̱ nggha̱n, uza̱ là á na pa̱, <<Tur ndokchi ɓu na u gbá̱l mi, le oza̱ a wong a là pa̱, <Uchar a gbá̱l mi> ka̱t.>> Te uyenza̱m va̱ ta kyer na ká̱ ndokchi, kang uza̱ kú.
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Awalang va̱ oIsa̱rila ya pa̱ uAbimelek kú chit te, udanggo le ga nzhi wò.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Wa nnà ta Inan pyát akat nnap-mɓá̱ngɓa̱ng aAbimelek nva̱ uza̱ nəm ûpo wò, ka̱ atak ngbá̱ng ogənanggənang oga ìsəm pa̱ ifangshat va̱ á.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Ka̱ asa̱l va ta̱ kpa Inan nak nkpaktak onəm oga aShekem ɓək anung ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱. Nvyap va̱ uJotam uya aJerup-Baal ununggwan là ka̱ apal ishi oza̱ te, á ɓa yə́l.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.