Juízes 8
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Te onəm oga aEfrayim là ûGidiyon pa̱, <<Sang kang u nəm á yi wa nta̱, u wór yi ka̱t awalang va̱ mmaɓu ka̱ nlung ìkum ká̱ oMidiyan ka̱t yà?>> Kang oza̱ ra̱n ká̱ na pa̱ gənggəng.
1 Os homens da tribo de Efraim disseram a Gideão: — Por que você não nos chamou quando foi lutar contra os midianitas? Por que fez isso com a gente? E tiveram uma discussão muito forte com Gideão.
2 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Iza̱ n nəm va̱ ji iji wó yà? Oga iya̱m ìchakchak ìba̱ngba̱ng aEfrayim ɓyen ji iya̱m mɓən iga ìba̱ngba̱ng aAbiyezer ka̱t ɗò?
2 Mas ele lhes disse: — O que eu fiz com os midianitas não é nada comparado com o que vocês fizeram. Até aquilo que o menor dos homens de Efraim fez tem mais valor do que aquilo que todos os homens do grupo de famílias de Abiezer fizeram.
3 Inan na oponzhi oMidiyan uOrep ká̱ uZeyep ka̱ ashe awo wó na. Iza̱ iya̱m va̱ n nəm va ji ivəngva̱ ó nəm yà?>> Nna chit te, nlak ìgwak oza̱ rusok ɗak.
3 Deus entregou Orebe e Zeebe, os chefes midianitas, a vocês. Que foi que eu fiz, que possa ser comparado com isso? Quando Gideão disse isso, os homens de Efraim ficaram menos zangados.
4 Te uGidiyon ga aUrdun kang a pa̱l, uza̱ ká̱ onunggwan igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ bəlak chit, ká̱ nna te, oza̱ ga mpyal ká̱ nwà nva̱ng okpa ìkum oza̱.
4 Gideão e os seus trezentos homens foram até o rio Jordão e o atravessaram. Eles estavam muito cansados, mas continuaram a perseguir o inimigo.
5 Kang uza̱ là ônunggwan oga aSukkot pa̱, <<Kusuk, ó na nzəngkəng ônəm mi va̱ ta̱ va̱ ka̱ nva̱ng mi á, ka̱kul oza̱ bəlak chit, kang na mmami ka̱ mwà nva̱ng aZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan.>>
5 Então Gideão fez aos homens da cidade de Sucote o seguinte pedido: — Estou perseguindo os chefes midianitas Zeba e Salmuna, e os meus homens estão muito cansados. Por favor, deem comida para eles.
6 Ǹnyi te, onəm oga mpyal aSukkot là pa̱, <<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônəm oga lung ìkum ɓu yà?>>
6 Mas os chefes de Sucote responderam: — Por que devemos dar comida para o seu exército? Você ainda não prendeu Zeba e Salmuna!
7 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Ka̱kul nva̱ ta te, awalang va̱ uYawe á na uZeba ká̱ uZalmuna ka̱ ashe awo mi te, mi cha izər wó ká̱ izu iga ashe nzam kang ká̱ mmər.>>
7 Aí Gideão disse: — Está bem. Mas, quando o
8 Te uGidiyon wong ka̱ ta ga aPeniyel, kang uza̱ ɓəp iya̱m izəngtəng va ta ka̱ atak oza̱, kang onunggwan oga aPeniyel na ama̱n á na wa nva̱ onunggwan oga aSukkot ka̱ na ama̱n á na á.
8 Gideão foi a Penuel e fez o mesmo pedido aos homens dali. Mas os homens de Penuel lhe deram a mesma resposta que os homens de Sucote tinham dado.
9 Te uza̱ là ônunggwan oga aPeniyel pa̱, <<Awalang va̱ mi le ka̱ ashe igwan te, mi shin nzhi nkúrkúr va̱ ta̱.>>
9 Aí Gideão disse: — Quando eu voltar são e salvo, derrubarei esta torre!
10 Ǹyangmata̱ te, uZeba ká̱ uZalmuna oma ka̱ aKarkor nzəng ká̱ onəm oga nlung ìkum oza̱, onunggwan ìkalong pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ tukun, oma onəm va̱ re ka̱ ashe nkpaktak onəm ìkum ovan oga asa̱l nfa alum, ka̱kul onəm ìkalong igba̱l ká̱ ìsəm pa̱ ìparəm tak chit ka̱ ashe onunggwan va̱ zəp ndokchi.
10 Zeba e Salmuna estavam em Carcor com seu exército. De todo o exército dos povos do deserto, restavam apenas quinze mil homens. Cento e vinte mil tinham sido mortos.
11 Te uGidiyon wòl asa̱l onəm oga ntəm ka̱ ashe aghal va ka̱ asa̱l nfa alum aNoba ká̱ aJokbeha, kang uza̱ mul onəm oga nlung ìkum va̱ ta na pa ká̱ ìkum.
11 Gideão foi pelo caminho que rodeava o deserto, a leste de Noba e Jogbeá, e atacou de surpresa o exército inimigo.
12 UZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan oga oparəm va̱ ta chəng, ǹnyi te, uza̱ ɓak nva̱ng oza̱ ga wur oza̱, kang uza̱ nak nkpaktak onəm oga nlung ìkum va̱ ta zwar.
12 Zeba e Salmuna, os dois chefes midianitas, fugiram. Mas ele os perseguiu e os prendeu. E o exército inteiro foi derrotado.
13 Te uGidiyon uya aJowash ununggwan le ka̱ atak ìkum va̱ ta, uza̱ wòl asa̱l va i kyén i ga aHeret.
13 Gideão, filho de Joás, voltou da batalha pela subida de Heres.
14 Uza̱ kpán uyenza̱m uro uga aSukkot kang uza̱ kat na. Te uyenza̱m va̱ ta lir aɗin oponzhi oga aSukkot á na, oma onəmgbak oga ìtong va̱ ta á, onunggwan ìsəm pa̱ ìfangshat ama̱n pa̱ fangshat.
14 Prendeu um moço de Sucote e lhe fez perguntas. Então o rapaz escreveu para Gideão os nomes dos setenta e sete chefes e líderes de Sucote.
15 Te uGidiyon ɓa chu atak onunggwan oga aSukkot, kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər, uZeba ká̱ uZalmuna oma ta̱, ova ka̱ ó nap avyal á mi, nva̱ ó là pa̱,<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônunggwan ɓu va̱ bəlak chit yà?
15 Aí Gideão foi falar com os homens de Sucote e disse: — Vocês lembram de quando me desprezaram? Vocês disseram que não iam dar comida para o meu exército cansado porque eu ainda não tinha prendido Zeba e Salmuna. Muito bem, aqui estão eles!
16 Te uza̱ wur onəmgbak oga ìtong va̱ ta, kang uza̱ ɗyang ntàn ônəm oga aSukkot ká̱ izu iga ashe nzam ká̱ oga mmər.
16 Então pegou espinhos das plantas do deserto e com eles castigou os chefes de Sucote.
17 Uza̱ shin nzhi nkúrkúr ngga aPeniyel kpa, kang uza̱ gbá̱ng onunggwan oga ashe ìtong va̱ ta.
17 Também derrubou a torre de Penuel e matou os homens daquela cidade.
18 Te uza̱ ɓəp uZeba ká̱ uZalmuna pa̱, <<Nza̱ apir onəm ó gbá̱ng ka̱ aTabor yà?>> Oza̱ na ma̱n á na pa̱, <<Onəm wa mmaɓu, nza̱ uzəngtəng oza̱ nggo wa aya aponzhi.>>
18 Aí perguntou a Zeba e Salmuna: — Com quem se pareciam os homens que vocês mataram em Tabor? E eles responderam: — Pareciam com você. Todos tinham jeito de príncipe.
19 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Ogənang mi ta, ovan anang mi. N sóng anung ká̱ uYawe, ká̱ yà pa̱ ó re oza̱ re ká̱ irirì te, ka̱ n gbá̱ng wó ka̱t.>>
19 Gideão disse: — Eles eram meus irmãos, filhos da minha mãe. Juro pelo
20 Uza̱ là ûJeter uyiyen ugəshi pa̱, <<Wóng, na u gbá̱ng oza̱.>> Ǹnyi te, uyenza̱m va̱ ta tur ndokchi wò ka̱t, ka̱kul uza̱ wa yà uyen uga iɓəl, kang ayər ka̱ nnəm na.
20 E disse a Jéter, o seu filho mais velho: — Levante-se e mate-os. Mas o rapaz não tirou a sua espada. Ele estava com medo, pois ainda era muito novo.
21 Te uZeba ká̱ uZalmuna là pa̱ <<Wong ká̱ ishi ɓu na u gba̱l yi, ka̱kul unəm i kur ununggwan kang i nəm nnap onunggwan.>> Te uGidiyon wong gba̱l uZeba ká̱ uZalmuna, kang uza̱ fən oga iya̱m isham va̱ ka̱ ishak oga alakəmi oza̱.
21 Então Zeba e Salmuna disseram a Gideão: — Venha você mesmo nos matar porque para isso é preciso ter coragem de homem. Aí Gideão matou Zeba e Salmuna e pegou os enfeites em forma de meia-lua que estavam no pescoço dos seus camelos.
22 Te onəm oga aIsa̱rila là ûGidiyon pa̱, <<Nəm iponzhi ka̱ apal yi, mmaɓu ká̱ ovan ɓu, ká̱ okəka ɓu kpa, ka̱kul u ka̱m ishi yi chit ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
22 Os homens de Israel disseram a Gideão: — Você nos salvou dos midianitas. Portanto, seja nosso governador. E, depois de você, o seu filho e o seu neto.
23 Ǹnyi te, uGidiyon là ôza̱ pa̱, <<Mi yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t, kang uyen mi i yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t na kpa, uYawe uwa i nəm iponzhi ka̱ apal wó.>>
23 Gideão respondeu: — Eu não serei governador de vocês, e o meu filho também não. O
24 Kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Mmami ka̱ nchal wó pa̱, nza̱ unəm nggo ka̱ ashe wó, á na iya̱m achwang á mi ka̱ ashe iyəya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum.>> Ka̱kul oMidiyan oma ka̱ oga iya̱m achwang iga azənariya, wa nva nnap-nnəm oIshəmayel á.
24 E continuou: — Mas vou fazer um pedido: cada um me dê um dos brincos que tirou dos vencidos. Os midianitas usavam argolas de ouro nas orelhas porque eram gente do deserto.
25 Te oza̱ na ama̱n pa̱, <<Í məma̱n, í na oza̱ na ká̱ kpaktak ìgwak.>> Te oza̱ nàr inang ìlukwan, kang nza̱ unəm nggo mang iya̱m achwang va̱ uza̱ ya ka̱ atak ìkum ka̱ apəpal.
25 Os homens de Gideão responderam: — Nós os daremos com prazer a você. Então estenderam uma
26 Iɗək iya̱m achwang iga azənariya va̱ uza̱ chal te, ashekel ìkalong pa̱ izəng ká̱ igba̱l pa̱ ifangshat aga azənariya. Iya̱m nza̱m pa̱ kpa te a yà kà̱ ka̱t, wa iya̱m ishak, ká̱ ìlukwan irəzang pa̱ bit iga mpa oponzhi uga aMidiyan, ká̱ oga iya̱m ishak oga alakəmi oza̱
26 Os brincos de ouro que Gideão pediu pesaram quase trinta quilos. Isso fora os enfeites, os colares e as roupas de púrpura que os chefes de Midiã usavam. E sem contar também os enfeites que estavam no pescoço dos seus camelos.
27 UGidiyon la ìchər ká̱ azənariya va̱ ta, kang uza̱ pak ka̱ ashe ìtong wò, aOfəra. Nkpaktak oIsa̱rila nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər va̱ ta, a le ta̱l ajəp ûGidiyon ká̱ nzhizhi.
27 Com o ouro Gideão fez um ídolo e o colocou em Ofra, a sua cidade. Então todos os israelitas abandonaram a Deus e iam lá para adorar o ídolo. E isso foi uma armadilha para Gideão e a sua gente.
28 Wa nnà ta, onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ká̱ oMidiyan, kang oMidiyan wong ká̱ ishi lap ka̱t. Te, mbin təm ká̱ ikángkáng ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ka̱ ashe nra aGidiyon.
28 Os midianitas foram derrotados pelos israelitas e por muito tempo deixaram de ser uma ameaça para eles. E a terra ficou em paz durante quarenta anos enquanto Gideão viveu.
29 Te uJerup-Baal uya aJowash ununggwan le ga təm ka̱ nzhi wò.
29 Gideão voltou e ficou morando na sua própria casa.
30 UGidiyon ká̱ ovan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ova oji na, ka̱kul uza̱ ká̱ ochar pa̱ kyák.
30 Ele foi pai de setenta filhos, pois tinha muitas mulheres.
31 Uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ka̱ aShekem te, á mar uyen ununggwan á na kpa, kang uza̱ sok aɗin á na pa̱ uAbimelek.
31 Ele também teve uma concubina em Siquém, e ela lhe deu um filho. Gideão pôs nele o nome de Abimeleque.
32 Te uGidiyon uya aJowash gbák pa̱ gənggəng kang a kú, te oza̱ li na ka̱ awap apupo uJowash, ka̱ aOfəra aga akum aAbiyezer.
32 Gideão, filho de Joás, morreu bem velho e foi sepultado no túmulo de Joás, o seu pai, em Ofra, a cidade do grupo de famílias de Abiezer.
33 Ka̱ nva̱ng ikú aGidiyon na byet te, onəm oga aIsa̱rila ga̱ɓa̱n le nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər aBaal. Oza̱ nak ìchər aBaal-Berit sat inan oza̱,
33 Depois que Gideão morreu, o povo de Israel abandonou a Deus novamente e adorou os deuses dos cananeus. Eles adotaram Baal-Berite como o seu deus.
34 kang onəm oga aIsa̱rila rəng uYawe Inan oza̱ lap ka̱t, uva ka̱ fa ká̱ oza̱ ka̱ ashe awo nkpaktak okpa ìkum oza̱, ova gáng oza̱ ka̱ nza̱ ngba̱k nggo á.
34 Não serviram por muito tempo ao Senhor Deus, que os havia livrado de todos os inimigos que viviam ao redor deles.
35 Kà̱ɗi te, oza̱ nəm iya̱m inəna̱n iro n̂zhi aJerup-Baal ka̱t, uwa aGidiyon á, káp ka̱ nkpaktak oga iya̱m inəna̱n va̱ uza̱ ka̱ nəm ôIsa̱rila á.
35 E também não foram agradecidos à família de Gideão por tudo de bom que ele havia feito para o povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.