Juízes 7
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Te uJerup-Baal, uwa uGidiyon á, wong ká̱ iɓotak ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ ga ləp apa̱k dat ká̱ ndəng mɓəlɓəl ngga aHarot. Kang apa̱k oMidiyan ka̱ asa̱l mpal oza̱, ka̱ ashe aba̱nda̱m va̱ da̱t ká̱ aɗuktum aMoreh.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu yəl byet. Mi yà ká̱ nna oMidiyan ka̱ ashe awo ôza̱ ka̱t, le kang oIsa̱rila a ləp ìkwoksok pa̱, <i ri oza̱ ká̱ ìkam yi> ka̱t.
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 Ǹyangmata̱ te, là ônəm pa̱, unəm va̱ pa̱ káp ayər ka̱ nnəm na kang uza̱ ka̱ ntán te, uza̱ á le, á re aɓam aGileyat na uza̱ á ga iya̱m wò.>> Te onəm ìkalong ìsəm pa̱ iparəm ama̱n pa̱ parəm le, kang aɓo onəm ìkalong pa̱ igba̱pchi tong.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Ǹnyi te, uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ oma yəyəl. Fa ga ká̱ oza̱ ka̱ atak ndəng, na m ma oza̱ á ɓu ka̱ ta, kang uvəngva̱ n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu, te uza̱ i ga ká̱ ɓu, kang uvəngva̱ pa̱ kpaktak n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu ka̱t, te uza̱ i ga ka̱t.>>
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Te uGidiyon fa ga ká̱ onəm va̱ ta ka̱ atak ndəng, kang uYawe là á na pa̱, <<Ven onəm va̱ i yep ndəng ká̱ aɓələm wa ìva á le pa̱ɗi ka̱ izər onəm va í ɓəram ká̱ irəng kang i wá.>>
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Iyəl onəm va̱ kpa̱k ndəng ká̱ awo kang a wá, i yep wa iva te, oza̱ igba̱l pa̱ ishatɗing, aɓoshi onəm pa̱ kpaktak te, a ɓəram ká̱ irəng kang a wá ndəng.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Ká̱ onəm oga igba̱l pa̱ ishatɗing va ta̱ ova yep ndəng te, mi ka̱m ishi wó, kang mi na oMidiyan ka̱ ashe awo wó. Re aɓo oza̱ á ga nzhi.>>
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Te uGidiyon re nkpaktak aɓo oIsa̱rila le ga nzhi, ǹnyi te, uza̱ kpan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta. Oza̱ ka̱m oga iya̱m-nrì ká̱ oga agbəshi ka̱ awo owan oza̱ va̱ le. Ǹyangmata̱ te, apa̱k oMidiyan ka̱ avəng oza̱ ka̱ mba̱nda̱m.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 Ká̱ izwam va ta uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Wong, ga ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum, ka̱kul n na chit ka̱ ashe awo ɓu.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Kang a yà pa̱ ayər ngga nru oza̱ ká̱ ìkum ka̱ nnəm ɓu te, fa ga ashe apa̱k va̱ ta nzəng ká̱ uPura uzwal ɓu,
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 na u fe iya̱m va̱ oza̱ ka̱ nləlà. Ka̱ nvəva̱ng te, ìgwak i kam á ɓu pa̱ u ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum.>> Te uza̱ fə́r vang nzəng ká̱ uPura uzuzwal ga chu aswari apa̱k va̱ ta.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Kang oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ nkpaktak onəm oga asa̱l nfa alum ra məl ka̱ ashe aba̱nda̱m yə́l wa mban ìkum. Oga alakəmi oza̱ yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, wa nva ashishiri yə́l ka̱ anung awang á.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ka̱ awalang va̱ uGidiyon ɓa chu ka̱ ta te, uza̱ fe unəm uro i shal izwam ûwan wò i là pa̱, <<Dər, n lar izwam, te n ya mɓit nzəngkəng ibəshi i ɓəndəng i tar ashe apa̱k oMidiyan. Á ləp aghal va̱ ta ru ga̱ɓa̱n ga nggərgang, kang a shin.>>
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Te ukpəkpa na ama̱n á na pa̱, <<Iya̱m ata̱, iya̱m iro ka̱t, ndokchi aGidiyon uya aJowash ununggwan, unəm oIsa̱rila. Inan na oMidiyan chit ká̱ nkpaktak apa̱k ka̱ ashe awuwo.>>
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Awalang va̱ uGidiyon fe nshal izwam va̱ ta ká̱ nlà ìpipir te, uza̱ kuchi shep Inan. Te uza̱ le apa̱k oIsa̱rila kang uza̱ là pa̱, <<Ó wong, ka̱kul uYawe na apa̱k oMidiyan chit ka̱ ashe awo wó.>>
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Kang uza̱ kap onunggwan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta idongkong pa̱ ishatɗing, te uza̱ na agbəshi n̂kpaktak oza̱ ka̱ awo, ká̱ ìɗyeri ilakchi, oga apitila na chwat ka̱ ashe oza̱.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 Te uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər mi, iya̱m va̱ mi nəm te, ó nəm kpa. Awalang va̱ mi ga mi chu nkur apa̱k te, iya̱m va̱ mi nəm, te ó nəm wa nnà ta kpa.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Awalang va̱ mmami ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ mi a ɓur oga agbəshi yi te, ó ɓur oga agbəshi wó kpa ka̱ nza̱ nkpaktak ngba̱k apa̱k va̱ ta nggo, ó là pa̱,<Ka̱kul aYawe kang ka̱kul aGidiyon.> >>
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Te uGidiyon ká̱ onunggwan oga igba̱l pa̱ ìzəng va̱ nzəng ká̱ na ga chu nkur apa̱k va̱ ta ká̱ ishimshe izwam, yà nna mmá pa̱ng onəm oga mpángchí atak chit gbà̱ng nva̱ng ka̱t. Te oza̱ ɓur oga agbəshi oza̱, kang a chwan oga ìɗyeri va̱ ka̱ oga awo oza̱.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Idongkong iga ishatɗing va̱ ta ɓur oga agbəshi kang oza̱ chwan oga ìɗyeri. Oza̱ kpán oga apitila ka̱ awo apəra̱m oza̱, kang oga agbəshi ka̱ awo ari oza̱ ka̱kul mɓur, i nəm achu pa̱, <<Ndokchi ka̱kul aYawe, kang ka̱kul aGidiyon.>>
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Nza̱ unəm nggo yar atak nsat wò gáng apa̱k, te nkpaktak oMidiya zəp nchəng. Oza̱ i nə́m achu kang i chəng.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Awalang va̱ onəm aGidiyon ɓur oga agbəshi aga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta te, uYawe nak oMidiyan va̱ ka̱ ashe apa̱k va̱ ta le i lung owan oza̱ ká̱ ndokchi. Oza̱ chəng ga chu aBet-Shita va dər asa̱l aZerera, lyam ga chu aswari aAbel-Mehola va dat ká̱ aTabat.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Te mmá wór oIsa̱rila fa ka̱ ashe aNaftali, aAsher, kang ka̱ ashe nkpaktak aManase ɓut, kang oza̱ ɓak oMidiyan.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 UGidiyon re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak mbin ngga aɗuktum aEfrayim pa̱, <<Ó fa ìkum ká̱ oMidiyan, na ó gəl asa̱l ka̱ atak oga ndəng aUrdun ka̱ mpyal oza̱ á ga á chu aBet-Bara.>> Te mmá wór nkpaktak onunggwan aEfrayim fa, kang oza̱ gəl asa̱l ka̱ atak oga ndəng aUrdun ga chu aBet-Bara.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Kang oza̱ kpán oponzhi oMidiyan pa̱ oparəm kpa, uOrep ká̱ uZeyep. Oza̱ gba̱l uOrep ka̱ ìpang aOrep, kang oza̱ gba̱l uZeyep ka̱ atak nkáng ndəng ìba̱ngba̱ng aZeyep. Te oza̱ ɓak oMidiyan, kang oza̱ ɓa ká̱ ishi aOrep ká̱ uZeyep ûGidiyon ka̱ gwong awang aUrdun.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.