Josué 14
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ACF
1 Oga atak va ta̱ mma na onəm oga oIsa̱rila iya̱mkup, ka̱ ashe mbin aKanana, va uEleyazar, unəm uga mpyal awop, ká̱ uJoshuwa uya aNun ununggwan, ká̱ onəm oga mpyal akum ìjili oIsa̱rila kap ôza̱ iya̱mkup.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança, na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 Wa nva uYawe ka̱ nak ûMusa te, akum ìjili aga fangzəngtəng va̱ ta̱ ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili ka̱m iya̱mkup iji oza̱ ká̱, ka̱ asa̱l ntar alum ka̱ atak mmàng ayàk.
2 Por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara, pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Ka̱kul uMusa ka̱ na iya̱mkup chit âkum ìjili aga aparəm ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili va̱ ta ka̱ asa̱l nfa alum awang aUrdun, ǹnyi te, uza̱ na iya̱mkup oLawi ka̱ ashe aɓo oga akum ìjili jiwò ka̱t.
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 Akum ìjili aYusufu, kap akum pa̱ parəm, uManase ká̱ uEfrayim. Mmá na iya̱mkup ôLawi ka̱ ashe mbin va̱ ta ka̱t, ka̱ɗor nva̱ ta te, mmá na itong oza̱ iva̱ oza̱ i təm kà̱, ká̱ oga ǹzam ka̱kul nkpak ina ká̱ iya̱mkang oza̱.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim, e aos levitas não se deu herança na terra, senão cidades em que habitassem, e os seus arrabaldes para seu gado e para seus bens.
5 OIsa̱rila kap mbin va̱ ta, wa nva uYawe ka̱ nak uMusa á.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e repartiram a terra.
6 N̂da nro te, onəm oga aYahuda ɓa atak aJoshuwa ka̱ aGilgal, kang uKalip uya aJefune unəm oKeni, là á na pa̱, << Rəng ká̱ nnap-nlà va̱ uYawe ka̱ là ûMusa, unəm Inan ka̱ apal mi ka̱ ɓu, ka̱ aKadesh Barneya.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia por causa de mim e de ti.
7 Mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ineɗing awalang va̱ uMusa, uzwal aYawe ka̱ re mi ka̱ aKadesh Barneya pa̱ n sòng mbin va̱ ta. Kang m ɓa ká̱ ama̱n aga nnandər va̱ ka̱ ashe igwak mi.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração;
8 Ǹnyi te, ogənang mi va̱ ga nzəng ka̱ mi nak igwak onəm rusok. Ka̱ nna te, n kpán uYawe, Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak mi.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu porém perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Te n̂da va̱ ta uMusa sóng anung a mi pa̱, <Nkpaktak mbin va̱ ashar ɓu tongchi kà̱ te, i təm iya̱mkup ɓu ká̱ ovan ɓu mbyet, ka̱kul u kpán uYawe Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak ɓu.>
9 Então Moisés naquele dia jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua, e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 <<Dər, wa nva̱ uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà te, uwa a re mi ká̱ irirì ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ama̱n pa̱ tukun, á ɓan ka̱ awalang va̱ uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ ûMusa, ya oIsa̱rila oma ka̱ nranggang ka̱ ashe nzam. Kang ǹyangmata̱ te, mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ina̱nne ama̱n pa̱ tukun.
10 E agora eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos são passados, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e agora eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 N̂da ta̱ na nkəkam wa nra va̱ uMusa ka̱ re mi ká̱, kang ǹyangmata̱ nna n yà ká̱ ìkàm iga ngga ìkum wa nva ka̱ n yà matmat á.
11 E ainda hoje estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Ǹyangmata̱ te, na mbin ngga aɗuktum va̱ ta̱ a mi, wa nva uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà a mi ká̱ nda va̱ ta. Mmaɓu ká̱ ishi ɓu, ka̱ u fife pa̱ oAnakim oma ka̱ ta, ká̱ inang itong oza̱ iva ká̱ akamsəlang. Ǹnyi te, ká̱ nka̱mshi aYawe te, mi ɓak oza̱ wa nva uza̱ ka̱ là á.>>
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois naquele dia tu ouviste que estavam ali os anaquins, e grandes e fortes cidades. Porventura o Senhor será comigo, para os expulsar, como o Senhor disse.
13 Te uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ûKalip, uya aJefune ununggwan kang uza̱ na aHebron á na sat iya̱mkukup.
13 E Josué o abençoou, e deu a Calebe, filho de Jefoné, a Hebrom em herança.
14 Te aHebron təm iya̱mkup akum ìjili aKalip uya aJefune ununggwan unəm oKeni ɓa chu nda va̱ ta̱, ka̱kul uza̱ kpán uYawe, Inan oIsa̱rila ká̱ nkpaktak ìgwak wò.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Ká̱ mmatmat te, mí wor aHebron pa̱ aKiriyat Arba. UArba va̱ ta te, unəm uchumchum ka̱ ashe oAnakim. Te mbin va̱ ta jul ká̱ nlung ìkum.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba, porque Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.