Hebreus 3
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Ka̱kul nva̱ ta te, ógənang onəna̱n va nnap awór aga apaɓur yar wo yar te, re ìgwak wo pa̱ kpaktak a ga ká̱ uYesu. Uwa unəm uga nre Inan ka̱kul nnap nna nnandər. Uwa kpa uponzhi onəm oga mpyal awop uchumchum ka̱kul nnap nzəngtəng.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Uza̱ nəm nnandər yəl awo yəl ûnəm va̱ nak na ká̱ inok wa nva uMusa ka̱ nəm ka̱ onəm Inan a.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Ka̱ nna kpa te, ma ya məma pa̱ uwa a yà ká̱ ichumchum pa̱ makmak a ji uMusa ji, wa nva unəm uga mme nzhi uwa ká̱ ichumchum ji nzhi va̱ uza̱ me a.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Nza̱ nzhi nggo te, unəm a me. Unəm uga mme iya̱m pa̱ kpaktak te, uwa Inan a.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 UMusa pa te, uza̱ nəm inok inandər ka̱ ashe nkpaktak nzhi Inan wa azwal. Na uza̱ a là nnap ka̱ apal ishi iya̱m va nna ma ɓur ka̱ nləla.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 UKəristi Unəm uyákyàk Inan jiwo te, uza̱ nəm inok inandər ka̱ nzhi Inan wa aYen umarmar. Mmayi na i ta̱l nzhizhi a yà pa̱ i tong i kəkam ka̱ ashe nnak ìgwak va̱ mmayi ka̱ nlan ka̱ a.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ka̱kul nva̱ ta̱ te, o nəm wa nva aRuhu-Nəna̱n là. Nna pa̱,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 — ausente —
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 — ausente —
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 — ausente —
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 — ausente —
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ôgənang, o nakshi pa̱ dakdak ka̱kul le kang ìgwak inga iga nyáng ka̱ nna nnandər a tar ka̱ ashe aro ka̱ ashe wó, a nak na uza̱ a chər atak Inan uga Irirì ka̱t.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Re o kam owan wó ká̱ izəzər nza̱ ilum nggo. A yà pa̱ nna ma yà, atak i tan mí wór pa̱ nda te, re o kam owan wó. Ka̱kul kang anung ìgwak aro ka̱ ashe wó a twat ka̱kul ntàng atak nnap mɓá̱ngɓa̱ng ka̱t.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Í nəm ntəm nzəng ká̱ uKəristi a yà pa̱ na i tong a kəkam ka̱ apal ishi nna nnandər va̱ ká̱ i na ka̱ na ngəshi, har i ga i chu ilum iga nkur a.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Nnap nlà Inan ləla kpa pa̱,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Oda va̱ kap ka̱ nfe ichəchu va̱ oza̱ fe te, oza̱ fa iya̱mkak ka̱ na yà? Onəm va uMusa ka̱ lim mpyal dap oza̱ fa ka̱ ashe mbin aMasar ka̱t ɗò?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ká̱ oda Inan mən ìkum ká̱ izun ìsəm neɗing yà? Ká̱ onəm va ka̱ nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱ tak kú ka̱ ashe anyin ka̱t ɗò?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ká̱ oda Inan sóng anung pa̱ oza̱ i tar ka̱ ashe njul va̱ u ga nnəna ka̱t yà? Ká̱ onəm oga nlang nkpak nnap-nnəm va ka̱t ɗò?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Te í yá pa̱ oza̱ tan ka̱ ashe njul va̱ ta ka̱t, ka̱kul nlan nna nnandər oza̱.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.