Atos 2
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs VC
1 Ká̱ ilum *apentika̱s te, nkpaktak onəm oga ngwa uYesu Kəristi oma ka̱ atak zengtəng.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Oza̱ ka̱ ashe ntəm te, oza̱ fe nnáp atak va fa ka̱paɓur wa nnáp atak-pyeppyep akámkám, a yəl ashe nzhi va̱ oza̱ ka̱.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Te oza̱ ya iya̱m ro wa aməlam apər va wa aɓələm a kap təm ka̱ apal ishi a nza̱ uzəngtəng oza̱ nggo.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Ma yəl nkpaktak oza̱ ka̱ aRuhu-Nəna̱n. Te oza̱ ɓan nla nnap ka̱ ashe achu pa̱ ɗongɗong va aRuhu-Nəna̱n na óza̱ a.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, oYahudi va̱ ɓa ka̱ atak pa̱ ɗongɗong ka̱ ashe nkpaktak apambin oga ngwa Inan ka̱ nnandər te, oma ka̱ ya ka̱ ashe aUrushelima.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ma fe achu va̱ ta te, nggatək ɓa ɓut. Oza̱ ɓa te, a ɗak oza̱ pa̱ iza̱ ka̱ nfa yà? Ka̱kul oza̱ fe onəm aYesu ka̱ nla oga achu va ajo oza̱ a.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 A ɗak oza̱ pa̱ makmak te, oza̱ là pa̱, <<Onəm va̱ i là nnap ta̱ te, onəm oga aGalili ka̱t ɗò?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Te a yar sang kang nza̱ uzəntən yi nggo ì fe oza̱ ka̱ nla nnap ka̱ ashe achu wo yà?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Dər, mmayi onəm oga aPartiya, ka̱ aMadaya, ka̱ aIlima, ka̱ aMasipotamiya, ka̱ aYahudiya, ka̱ aKapadokiya, ka̱ aPontus, ka̱ Asiya,
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 ka̱ aPirjiya, ka̱ aPamfiliya, ka̱ aMasar, ka̱ onəm va fa dat ka̱ aKurane ka̱ ashe mbin aLibiya. Onəmchən va ɓa ka̱ aRom, oYahudi ka̱ onəm oga ntan nnap awop oYahudi,
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 ka̱ onəm oga aKarita, ka̱ onəm oga Arab. A yar sang kang i fe oza̱ i là nnap ka̱ ashe achu yi ka̱ apal ishi iya̱m-chumchum va̱ Inan nəm yà?>>
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Iya̱m va̱ ta̱ ɗak oza̱. A zwar oza̱ kpa. Te oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Nva̱ ta̱ iza̱ yà?>>
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Oro ka̱ ashe oza̱ nap avyal pa̱, <<Oza̱ wa ndəng ìba̱ngba̱ng pa̱ zhalat zhalat kan i nəm oza̱.>>
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Te uBiturus won sat ga akul nzəng ka̱ aɓo owan wo oga ogba̱pchi ama̱n pa̱ zəng. Uza̱ won ká̱ ichu là nnap ka̱ nggatək va̱ ta pa̱, <<Ógənang mi oYahudi ka̱ aɓo nkpaktak wo va̱ ka̱ ashe aUrushelima. O nakshi ká̱ iya̱m va̱ mi là. O gwong achwang ka̱ nnap nla mi.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Wa nva̱ o nak pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ nra̱n ka̱ ndəng ìba̱ngba̱ng te, wa nnà ta ka̱t. Ka̱kul nyangmata̱ te, acham pa̱ fangzəngtəng aga ìpin na pa kuk.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Nnap va̱ ta̱ iya̱m va uJowel unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ là pa̱,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 — ausente —
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 — ausente —
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 <<Ógənang mi oIsa̱rila, o fe nnap va̱ ta̱. UYesu Unəm ga aNazarat uwa Inan nyám awo pa̱ kpátkpát pa̱ o məma̱n ka̱ na ka̱ atak nnəm inok ka̱ na ka̱ atak iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong va̱ uza̱ nəm ka̱ ashe wo, ka̱ atak nnəm inok ka̱ na wa nva o nyinyi ká̱ ishi wo a.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 UYesu va̱ ta̱ ma na na ka̱ ashe awo wo mal ká̱ iya̱m va Inan ɗom ka̱ nkùr nnyi va̱ uza̱ ka̱ a. Mmawo na nzəng ka̱ nka̱mshi onəm-ɓá̱ngɓa̱ng o gba̱l na ka̱ atak mpak na ka̱ apal akun ikú.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Ka̱ nna kpa te, Inan won ka̱ na ka̱ atak ikú ka̱ nva̱ngva̱ uza̱ pətar asang ikú le á na a. Nva̱ pa̱ ikú a ya ká̱ ichumchum ka̱ apal ishishi mbyet mbyet te, i ya ka̱ nnəm ka̱t.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 UDawuda là nnap ka̱ apal ishishi pa̱,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 — ausente —
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 — ausente —
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 <<Ógənang, mi là nnandər awo là ka̱ apal ishi akəka yi uDawuda ngga̱m nro yà kà̱ ka̱t. Uza̱ ka̱ ma li na awuwap na ya har nda ta̱.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Ka̱kul pa̱ uza̱ pa te, unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, uza̱ nyinyi kpa pa̱ Inan na anung na á na pa̱ uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga akum jili jili i ga nri iponzhiponzhi.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Ka̱kul pa̱ uza̱ mor ya iya̱m va̱ i ga nfa te, uza̱ là nnap ka̱ apal ishi ngwon aKəristi ka̱ atak ikú pa̱ ma re na ka̱ ashe awap ka̱t. Pa̱ akúkúm i ya ka̱ mmwan ka̱t.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 UYesu va̱ ta te, Inan won ka̱ na won ka̱ atak ikú. Nkpaktak yi i ləla pa̱ i nyinyi wanta.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Ma na atak-nsat nchumchum á na chit ka̱wo ari Inan. ARuhu-Nəna̱n va̱ uza̱ ka̱ sar nnap-nləla ayi te, Inan na á na chit. Nna nak uza̱ zuk ayi iya̱m va̱t-a mmawó ka̱ n-yiya ká̱ iya̱m va̱ mmawó ka̱ nfife.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 UDawuda kyen apaɓur ka̱t. Ka̱ nna kpa te, uza̱ là pa̱,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Ka̱kul nva̱ ta te, re o nyi nkpaktak wo óIsa̱rila. O nyi pa̱ uYesu va̱ ka̱ o pak ka̱ apal akun ikú te, Inan nak na chit uwa ta̱l uPonzhi ku uKəristi Unəm uyákyàk Inan va̱ kpa.>>
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Onəm fe wanta̱ te, nnap-nlà va̱ ta dok anung ìgwak dok óza̱. Te oza̱, ɓəp uBiturus ka̱ aɓoshi onəm oga nre pa̱, <<Ógənang, iza̱ mal pa̱ i nəm yà?>>
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Te uBiturus là óza̱ pa̱, <<O re nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng na ma nəm abaptisima únza̱ uzəntən wo nggo. Ka̱kul pa̱ o na nnandər na ka̱ aɗin aYesu Kəristi. Na ma yar nnap-mɓá̱ngɓa̱ng awo. Te ó ka̱m imwa aRuhu-Nəna̱n va̱ ka̱ atak aPoyi-Inan a.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ka̱kul nyar nsar nnap-nlà va̱ ta pa te, ma yar mmawó na ka̱ ovan wo, ka̱ nkpaktak onəm va̱ gbəgba̱n. Onəm va kpaktak uPonzhi-Inan yi i wór a.>>
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 UBiturus là nnap óza̱ pa̱ dakdak nzəng ka̱ ngwon oza̱ pa̱, <<O ka̱mshi ishi wo na kan nnyam-ntan ónəm-ɓá̱ngɓa̱ng oga ashe nra va̱ ta̱ a ya wo ka̱t.>>
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Onəm va̱ ma̱n ka̱ nnap-nləla ma nəm abaptisima óza̱ ka̱ nda va̱ ta te, a nak iyəl onəm va̱ nzəng ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi te, a kyen ka̱ onəm ikalong pa̱ ishaɗən.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Nkpaktak oza̱ na ishi oza̱ kà̱ nfe nɗyang onəm oga nre aYesu, ká̱ ntəm nzəng, ka̱ nri nzəngkəng nzəng, ká̱ nnəm aduwa íNan.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Ayər nəm udanggo. Onəm oga nre aYesu kəristi nəm iya̱m ichumchum iga nɗaktak pa̱ makmak ká̱ iga nnəm ayər kpa.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Nkpaktak onəm oga nna nnandər ká̱ uKəristi te, oza̱ təm ka̱ atak zəngtəng. Nza̱ iya̱m oza̱ nggo te, oza̱ i kap nzəng.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Iya̱m va̱ oza̱ ká̱ pa̱ kpaktak te, oza̱ yap ka̱ i kap mbubwai i chu atak nɗom anəm.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Nza̱ ilum nggo te, oza̱ i ɓut ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum ka̱ nrəng nnap nzəngtəng. Oza̱ i le nzhi te, oza̱ i ri iya̱m-nrì ka̱ anung zəngtəng ka̱ ashe nchang ìgwak ká̱ nrəng nnap nnəna̱n.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Oza̱ i na aɗəngchi íNan. Oza̱ ká̱ izhàn kà̱ mpyal onəm pa̱ kpaktak. Nza̱ ilum nggo te, uPonzhinan kà̱ mɓa ká̱ onəm óza̱ ova i ya iriri iga mbyet mbyet a.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.