Atos 21
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng na i ɗom mpətar owan yi ka̱t te, i tan agirgi ndəng i ga nzwan i ga i chu aKos. Ìpin fa kpa̱k te, i chu aRodus. I won ka̱ ta te, i ga aPatara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ka̱ ta te, i ya agirgi ndəng aro achumchum va ka̱ ngga aFinikiya. Te i tan i ga.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 I ɓa i chu aKuburus i ya ndachi. Agirgi yi watar ka̱ nkwandal kwandal i ga aSuriya. I ɓa i ta̱l ka̱Taya. Ka̱kul ka̱ ta na mí fən ká̱ iya̱m va̱ agirgi va̱ ta yar.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 I ram atak onəm áYesu kəristi oga atak va̱ ta i təm nzəng ka̱ oza̱ nra pa̱ nfanshat. Ka̱ atak ichumchum aRuhu oza̱ chál uBulus pa̱ kan uza̱ a ga aUrushelima ka̱t.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 ká̱ nnà te, alum ɓa rwam ngga te, i re oza̱ i tan agirgi ndəng i ga mpyal ka̱ achen yi. Nkpaktak onəm oga nna nnandər ka̱ uYesu, ka̱ ochar oza̱, ka̱ ovan oza̱ fa nzəng ka̱ yi ka̱ ashe ìtong va̱ ta na o re yi. Ka̱ apal amimiri aga anung iwa i ɓəram i nəm aduwa.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Nva̱ng va̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng te, i tan agirgi. Te oza̱ le nzhi.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 I won ka̱Taya te, i ɓa i chu aTalamayas. I re anung ógənang oga atak va̱ ta i ra nra pa̱ nzəng.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ìpin fa kpa̱k te, i ɓa i chu aKaisariya. I ga i təm ka̱ nzhi aFilibus unəm uga nla nnap-nlà Inan ngga nchang nfe. Uza̱ uzəntən ka̱ ashe onəm oga ofanshat va̱ Inan ka̱ yak oza̱ ka̱ aUrushelima a.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Uwa ya ka̱ ovan pa̱ oneɗən va oma vang chit ka̱t. Oza̱ i ka̱m nnap ka̱ atak Inan i là ónəm.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 I təm chit ka̱ ta ya nra pa̱ ɗa̱p te, unəm ro uga *nka̱m nre ka̱ atak Inan aɗiɗin pa̱ uAgabus ɓa ka̱ aYahudiya.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Uza̱ ɓa atak yi yar iya̱m iga nkpán aɗək aBulus. Uza̱ ran ashar wo ka̱ awo kpa te, uza̱ là pa̱, <<ARuhu-Nəna̱n là pa̱, <Ka̱sa̱l va ta̱ oYahudi oga aUrushelima i ran unəm uga iya̱m iga nkpán aɗək va̱ ta̱. Oza̱ i na na ka̱ ashe awo onəm va̱ oYahudi ka̱t.> >>
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 I fe iya̱m va̱ ta̱ te, mmayi ka̱ onəm va̱ ka̱ ta te, i chál uBulus pa̱ kan a ɓa a ga aUrushelima ka̱t.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Te uza̱ là pa̱, <<Sang kang o nak ìgwak i lak mi ka̱ atak ayən wo va̱ ta̱ yà? Pa̱ ma ran mi te, iya̱m ro ka̱ atak mi ka̱t. A yà pa̱ mi ku ka̱ aUrushelima ka̱kul aɗin aPonzhi-Yesu te, n təm chit kan mi lok.>>
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Uza̱ ma̱t te, i re na ka̱. I là á na pa̱, <<Iya̱m va Inan ɗom te, re uza̱ a nəm.>>
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ka̱ nva̱n nra pa̱ ɗa̱p te, i kwap iya̱m yi i ga aUrushelima.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Onəm áYesu kəristi oro oga aKaisariya ɓa ga nzəng ka̱ yi. Oza̱ ga ka̱ yi ka̱ nzhi aManason atak va pa̱ i ga ntəm ka̱ a. Uza̱ unəm uga aKuburus. Uza̱ ka̱m nnap aYesu chit gba̱ng nva̱n.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 I chu aUrushelima te, ogənan ka̱m yi ka̱ nchang ìgwak.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ka̱ aɓo yi ga atak aYakubu u. Nkpaktak onəmgbak ikilisiya oma ka̱ ta.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 UBulus re anung óza̱. Uza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ká̱ wo.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Oza̱ fe iya̱m va̱ ta te, oza̱ na aɗəngchi íNan. Te oza̱ là úBulus pa̱, <<Ágənang, u yiya oYahudi oga nna nnandər ku uYesu iyəl oza̱ ikalong ka̱ apal asəm ikalong. Nkpaktak oza̱ ka̱ nkpak nnap-mpakpak aMusa ka̱ nzhin.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ma là óza̱ pa̱ ɓu ɗyang ńkpaktak oYahudi oga ntəm ka̱ ashe onəm-nəmnəm pa̱ kan oza̱ a kpak nnap-mpakpak aMusa ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a pà ache óvan oza̱ ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a kpak nnap yi mmatmat ka̱t.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Chit te, iza̱ i nəm yà? Ka̱kul nkpak pa̱ oza̱ a fe pa̱ u ɓa chit.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ka̱kul nva̱ ta te, nəm iya̱m va̱ í là aɓu. Nna i ya ka̱ onəm ro pa̱ oneɗən ka̱ ta̱ va yar nsar nnap-nlà íNan.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ga nzəng ka̱ oza̱ na ma nal wo wa nva ma pak. Wa mwa iya̱m va̱ mal pa̱ oza̱ a mwa kan oza̱ i ya asa̱l aga nkpán ishi. Nna chit te, nkpaktak onəm i nyi pa̱ iya̱m va̱ ma là ka̱ apal ishi ɓu te, nnandər ka̱t. Ka̱kul mmaɓu ká̱ ishi ɓu ka̱ nkpak iya̱m va̱ nnap-mpakpak là.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Onəm oga nna nnandər ku uYesu va̱ oYahudi ka̱t te, i lir óza̱ chit iya̱m va̱ i là pa̱ oza̱ a nəm. Pa̱ kan oza̱ a ri iya̱m va̱ ma pa îchər. Kan oza̱ a ri nchə̀r, ka̱t te izhé iya̱m va̱ ma pà nchəchər fa ka̱t. Kan oza̱ a nəm mmai ka̱ ochar ka̱t.>>
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ga nzəng ka̱ onəm va̱ ta oza̱ ga nal izər wa nva ma pak. Te uza̱ ga tar Nzhi Inan nchumchum na o là ónəm ilum va̱ o gba̱l ka̱ nnàl izər va̱ ta. Ilum va mí na iya̱m inana ka̱kul a nza̱ uzəngtəng oza̱ nggo a.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Nra pa̱ nfangshat va̱ ta dat chit ka̱ nkur te, oYahudi ro va ɓa ka̱ aAsiya te, oza̱ ya uBulus ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum. Te oza̱ nok nggatək, nak nnap nnəm oza̱ won. A nak te, ma kpán uBulus.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Oza̱ i gham achu pa̱, <<Ónəm oga aIsa̱rila, o ka̱mshi yi. Unəm va̱ ta̱ atak va kpaktak uza̱ i wòl ka̱ te, i ɗyang iya̱m ónəm i byèt akum yi, ka̱ nnap-mpakpak yi, ka̱ Nzhi Inan nchumchum va̱ ta̱. Nna ta chwat ka̱t. Uza̱ ɓa tan ka̱ oHeleni ka̱ ashe Nzhi va̱ ta̱. Uza̱ ɓa ka̱ adak chit ka̱ ashe atak yə́ryər va̱ ta̱.>>
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ka̱kul oza̱ ka̱ ya uTurofimus unəm uga Afisa nzəng ka̱ na chit ka̱ ashe ìtong. Te oza̱ nak pa̱ uBulus tar nzəng ka̱ na ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Atak bá ka̱ ashe ìtong va̱ ta. Onəm chən ɓa ɓut. Oza̱ kpán uBulus dap na fa agbai ka̱. Te oza̱ gún oga anung-asa̱l pa̱ kəlak.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Oza̱ ka̱ nɗak pa̱ o gba̱l na te, a ga chu achwang aponzhi oshozha oRoma uga atak va̱ ta pa̱ nkpaktak ashe ìtong zwar chit.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Uza̱ kpa̱k oshozha ka̱ onəm ochumchum oza̱ pa̱ kəlak uza̱ ga atak nggatək va̱ ta. Oza̱ ya uponzhi oshozha va̱ ta ka̱ onəm wo te, oza̱ re nnə́m uBulus.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Uponzhi oshozha va̱ ta sən ɓa dat kpán uBulus. Uza̱ là pa̱ ma ran uBulus ka̱ nzwar pa̱ mparəm. Te uza̱ ɓəp pa̱ uBulus uda ya, ká̱ iya̱m va̱ uza̱ nəm a?
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Oro ka̱ ashe nggatək va̱ ta i gham achu i là pa̱ uza̱ nəm nyang. Oro pa̱ uza̱ nəm nyang. Uponzhi oshozha va̱ ta kur nnyi nnandər nandər ka̱t, ka̱kul achu va̱ ma ka̱ ngham a. A nak te, uza̱ là pa̱ ma ga ku uBulus ka̱baraki oshozha.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 UBulus chu atak va̱ mí kikyen kan mí tar ashe te, onəm ma̱t pa̱ o gba̱l na. A nak te, oshozha yar na nyaryar kan uza̱ tar ashe.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Nggatək va̱ ɓa te, a ma̱t ka̱ ngham achu pa̱, <<Ma gba̱l na. Ma gba̱l na.>>
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ma dat ka̱ ntar ku uBulus ka̱ ashe te, uza̱ ɓəp uponzhi oshozha va̱ ta pa̱, <<Ɓu məma̱n mi là nnap ka̱ ɓu ɗò?>> Unəm va̱ ta là á na pa̱, <<U fe achu iHeleni fe sa?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Mmaɓu unəm uga aMasar va ɓa ka̱ ngwong nnap nnəm ka̱ ashe nra ngga mpyal, a nak onəm oga iya̱m-ɓa̱n ikalong pa̱ ineɗəng yar nvəva̱ng oza̱ tan anyin ka̱t ɗò?>>
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 UBulus là pa̱, <<Mmami uYahudi va fa ka̱Tarsus ka̱ ashe mbin aKilikiya. Atak va aɓwakan ka̱t a. Mmami ka̱ nchal ɓu pa̱ u re mi ń là nnap ka̱ onəm.>>
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Unəm va̱ ta ma̱n á na te, uBulus ta̱l ka̱ apal atak va̱ ta nəm awo ónəm pa̱ oza̱ a ma̱n ka̱ anung. Oza̱ ma̱ng chit pa̱ kwák te, uza̱ là óza̱ ka̱ ashe achu onəm oga akum ìjili aIbərahim.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.