Atos 16
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ARIB
1 Te uBulus ɓa chu aDarba. Le te, uza̱ ɓa chu aListəra. Unəm aYesu kəristi ro uwa ya ka̱ ta aɗiɗin pa̱ uTimoti. Unənan uYahudi va na nnandər chit na kpa. Upupon te, uHeleni.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ogənan oga aListəra ka̱ aIkoniya te, ka̱ nla iya̱m inəna̱n ka̱ apəpal.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 UBulus ɗom pa̱ o ka̱m na ka̱wo. OYahudi oga atak va̱ ta nyinyi pa̱ upupon uHeleni. A nak te, uza̱ pà ache á na.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Atak va̱ oza̱ i ga ka̱ pa̱ kpaktak te, oza̱ i pak inok nla óza̱ iya̱m va̱ onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ikilisiya iga aUrushelima pak, na oza̱ a kpak.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ka̱sa̱l va ta oza̱ kam ikílísiya ka̱ ashe nna nnandər oza̱ ka̱ atak va kap oza̱ ga ka̱. Nza̱ ilum nggo te, onəm áYesu kəristi ka̱ ngga mpyal ka̱ n-yəl.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Te oBulus ra nggang ka̱ ashe nkpaktak mbin aFirijiya ka̱ aGalatiya, ka̱kul aRuhu-Nəna̱n dan oza̱ dan ka̱ nla nnap-nlà Inan ka̱ mbin Asiya.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Oza̱ ɓa chu aswari aga aMisiya, oza̱ ɗom pa̱ o ga aBitiniya te, aRuhu-Nəna̱n ma̱n óza̱ ka̱t.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Oza̱ mál ká̱ izər aMisiya oza̱ ga aTaruwasa.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Te uBulus ya alár ká̱ ìzwam pa̱ unəm uga aMakidoniya ro sat ka̱ nchal pa̱, <<Pa̱l ɓa aMakidoniya ka̱mshi yi.>>
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 UBulus ya alár va̱ ta te, i won pa̱ kəlak pa̱ na i ga aMakidoniya. Ka̱kul i nak pa̱ Inan wór yi chit pa̱ i ga i là nnap ngga nchang nfe ónəm oga atak va̱ ta.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 I tan agirgi ka̱Taruwasa i pa̱l i ga aSamutaraki. Ìpin fa kpa̱k te, i chu aNiyapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 I won ka̱ ta te, i ga aFilibi. Atak va̱ ta onəm oga aRom a yəl ka̱ ji. Atak va̱ ta nna achumchum ka̱ ta. I təm ka̱ ta nra makmak ka̱t.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ká̱ Ilum Njul te, i fa i re ashe ìtong i ga ka̱ anung awan ka̱ atak va i fe pa̱ mí ɓut ka̱ ta ka̱kul nnəm aduwa. I təm ká̱ ìjili i là nnap óchar va̱ ɓut chit ka̱ ta.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Ka̱ ashe ochar va̱ ka̱ nggon achwang ka̱ yi te, uro aɗiɗin pa̱ uLidiya. Uza̱ fa ka̱ Tayatira i yap kia̱ ilukwán iga *mɓan pa̱ ga̱rr. Uchar va̱ ta i wop Inan. Te uPonzhi-Yesu nak anung ìgwak tul á na, na uza̱ a ma̱n ká̱ iya̱m va̱ uBulus ka̱ nləla a.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ma nəm aBaptisima á na ka̱ onəm oga ashe nzhizhi te, uza̱ chál yi pa̱, <<O məma̱n pa̱ mmami uchar uga nna nnandər ku uPonzhi-Yesu. Ka̱kul nva̱ ta te, o ɓa o təm ka̱ nzhi mi.>> Uza̱ nak yi i ma̱n i ga nzhizhi.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ka̱ nda ro mmayi ka̱ ngga atak nnəm aduwa te, i gwang ka̱ uyenchar ro uzwal. Aruhu-ɓá̱ngɓa̱ng ləp na ləp. A nak ishishi bol uza̱ i là iya̱m va̱ pa̱ ka̱ ngga nfa. A nak te, uza̱ i ya mbwai pa̱ makmak ónəm ga nzhi wo ka̱ atak iva̱k va̱ ta.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Te uza̱ yar nva̱ng yi ka̱ uBulus i nə́m achu pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ onəm aPonzhi Inan va ji pa̱ kpaktak a. Oza̱ ka̱ nnyam asa̱l awo aga nya nka̱mshi ngga iriri.>>
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Uza̱ pak inok nnəm wanta nra pa̱ nkyak te, a ra̱m uBulus. Te uza̱ ga̱ɓa̱n là áruhu-ɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta pa̱, <<Ka̱ ashe aɗin aYesu mmami ka̱ nla aɓu pa̱ u kap ka̱ na.>> Ka̱ ta ɗyak te, aruhu va̱ ta kap ku uyen va̱ ta.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Onəm ga nzhi ayen-zwal va̱ ta ya chit pa̱ asa̱l iya̱m-nrì oza̱ ya lap ka̱t te, oza̱ kpán uBulus ku uSila, oza̱ dap oza̱ ga akwali ka̱ oza̱ ka̱ atak onəm ochumchum ka̱ anung akasuwa.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Oza̱ ɓa chu te, oza̱ là ónəm oga nnap-akwali pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ oYahudi. Oza̱ nak atak va̱ ta̱ zwar chit pa̱ gənggəng.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Oza̱ ka̱ nɗyang nnap nnəm va mal pa̱ mmayi oRoma i ka̱m, ka̱t te i kpak ka̱t.>>
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Te onəm nggatək ɓa kpa i mwak nnap óBulus. Te onəm oga nnap-akwali nak ma kan ilukwán oza̱ ma re izər óza̱ pa, ma nə́m oza̱.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nva̱n va̱ ma nə̀m asap óBulus chit pa̱ zhalat zhalat te, ma kuk oza̱ ka̱ ashe nzhi ikan. Pa̱ unəm uga nkuk onəm a panchi oza̱ pa̱ dakdak.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Uza̱ va̱ ta fe iya̱m va̱ onəm ochumchum va̱ ta̱ là te, uza̱ kuk oza̱ ka̱ ashe afu nzhi ikan ngga ashe. Uza̱ pak oza̱ ká̱ ipa̱na̱.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ká̱ ishimshe ìzwam uBulus ku uSila ka̱ ya ka̱ nnəm aduwa nzəng ka̱ nshi nnap-nshì íNan iya̱m oza̱. Aɓo onəm-kukkuk owan oza̱ nnyi te, ka̱ ya ka̱ nggon achwang ka̱ oza̱.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ta byet te, mbin tan pa̱ gənggəng. A yə́ngət mban nzhi ikan va̱ ta. Ta byet te, oga anung nzhi bol ghələk. Nzwar nkpaktak oza̱ ɓəla̱ng.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Unəm uga nkuk onəm va̱ ta yenda̱l ka̱wu nda. Uza̱ ya anung nzhi bol te, uza̱ rən pa̱ onəm va̱ ma kuk te, oza̱ chən chit. Te uza̱ tur ndokchi pa̱ o gba̱l izər wo.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 UBulus ləp achu á na pa̱, <<Kan wa gba̱l izər ɓu ka̱t. Nna i ya pa̱ zhir.>>
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Unəm uga nkuk onəm va̱ ta là pa̱ ma ɓa ka̱ apər awo. Uza̱ gha̱n ka̱ ntar ashe nzəng ka̱ ntan izər ɓa ru úBulus ku uSila ka̱ mpyal i sak anung.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Uza̱ fa ka̱ oza̱. Uza̱ ɓəp oza̱ pa̱, <<Ónəm oga nzhi, iza̱ mi nəm na ń ya nka̱mshi ngga iriri yà?>>
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Oza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Na nnandər ku uPonzhi-Yesu te, ɓu ya nka̱mshi ngga iriri. Mmaɓu nzəng ka̱ nkpaktak onəm oga ashe nzhi ɓu.>>
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Te oza̱ là nnap aPonzhi-Yesu á na ka̱ nkpaktak onəm oga ashe nzhizhi.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ká̱ ìzwam va̱ ta uza̱ nal aɓang óza̱ pa̱ kpaktak. Ka̱ ta ɗyak ma nəm abaptisima á na ka̱ nkpaktak onəm oga ashe nzhizhi.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Unəm uga nkuk onəm va̱ ta ka̱m oza̱ tar ashe nzhi, uza̱ chon iya̱m-nrì óza̱. Igwak chang na pa̱ makmak ka̱kul uza̱ na nnandər chit ká̱ Inan. Uza̱ nzəng ka̱ nkpaktak onəm wo.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Atak tan te, onəm oga nnap-akwali va̱ re onəm oga mpanchi oza̱ pa̱ oza̱ a là únəm uga nkuk onəm pa̱ uza̱ a fa ka̱ onəm va̱.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Unəm uga nkuk onəm va̱ ta là úBulus pa̱, <<Onəm oga nnap-akwali là pa̱ ma re wo ku uSila o ga. O ga iya̱m wo. O ga ká̱ ikángkáng.>>
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Te uBulus là ónəm oga mpanchi atak va̱ ta pa̱, <<Ma nap akwali ayi ka̱t. Ma nə́m yi ka̱ mpyal onəm kap ka̱ nva̱ pa̱ mmayi onəm va ka̱ atak nsat oRoma a. Ma swan yi ka̱ ashe nzhi ikan. N-yanmata̱ te, ma ɗom pa̱ ma re mmayi na ka̱yi i ga ɗò? Ko pa̱ ɗa̱p i fa ka̱t. Oza a ɓa a nak yi ka̱ mpyal a fa ka̱ yi ká̱ ishi oza̱.>>
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nva̱n va̱ onəm oga mpanchi atak là iya̱m va̱ ta ónəm oga nnap-akwali kan oza̱ fe pa̱ uBulus ku uSila oRoma te, ayər nəm oza̱.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Oza̱ ga chál oza̱. Oza̱ fa ka̱ oza̱ ka̱ nzhi ikan. Oza̱ chál oza̱ pa̱ oza̱ a fa a re atak wo.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 UBulus ku uSila fa ka̱ nzhi ikan te, oza̱ ga nzhi aLidiya. Oza̱ ya ogənan ro ka̱ ta. Oza̱ là nnap-nlà ngga nkam ìgwak óza̱ te, oza̱ ga.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.