Atos 13
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NVT
1 Ka̱ ashe ikilisiya iga Antakiya te, onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ onəm oga nɗyang iya̱m oma ya. Oma uBarnaba, ka̱ uSiman va mí wór na pa̱ unəm va uLəbər, ka̱ uLukiya unəm uga aKurane, ka̱ uManayin va rup ka̱ ashe nzhi aHirudus uga nnəm ka̱ ngba̱k mbin iponzhi, ka̱ aShawulu.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Oza̱ ka̱ ngwop Inan nzəng ka̱ ndan ishi oza̱ ká̱ iya̱m-nrì te, aRuhu-Nəna̱n là pa̱, <<O gar uBarnaba ka̱ uShawulu á mi ka̱kul inok va n wór oza̱ ka̱ a.>>
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 A le te, oza̱ dan ishi oza̱ ká̱ iya̱m-nrì, oza̱ nəm aduwa te, oza̱ nak awo óza̱ ká̱ ishi, oza̱ re oza̱ pa̱ a ga a ranggang a là nnap-nlà Inan.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Onəm oga oparəm va̱ ta̱ va aRuhu-Nəna̱n a re oza̱ te, oza̱ ga aSalukiya. Oza̱ tan agirgi ndəng ka̱ ta oza̱ ga aKuburus.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Oza̱ ɓa chu aSalamis te, oza̱ là nnap-nlà Inan ka̱ ashe nzhí Inan oYahudi. UYohana-Markus uwa ya nzəng ka̱ oza̱, i ka̱mshi oza̱ ká̱ inok.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Oza̱ ra nggang ka̱ ashe nkpaktak mbin va̱ ta nva ndəng gang ka̱ ashe har oza̱ ga chu aBafusa. Oza̱ ɓa ya unəm ro ka̱ ta uga nva̱k iva̱k. Uza̱ i nap akwam kpa pa̱ mmawó unəm uga nla nnap va ma *ka̱m ka̱ atak Inan. Uza̱ uYahudi. Aɗiɗin pa̱ uBar-Joshuwa.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Uza̱ pa te, unəm uga nyar nva̱n aSarjiya-Bulus unəm uga nnəm ka̱ atak va̱ ta. USarjiya unəm utantan. Te unəm uchumchum va̱ ta wór uBarnaba ka̱ aShawulu. Uza̱ ɗom pa̱ oza̱ a là nnap Inan awo.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 UBar-Joshuwa unəm uga nva̱k iva̱k va̱ aɗiɗin ká̱ iHeleni pa̱ uIlimas te, a byèt nnap-nlà aBarnabas ka̱ aShawulu. Uza̱ ɗom pa̱ kan unəm uchumchum va̱ ta a na nnandər ka̱t.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 UShawulu va mí wór na pa̱ uBulus te, aRuhu-Nəna̱n yəl na. Uza̱ dər unəm uga iva̱k va̱ ta pa̱ ɗon te,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 uza̱ là á na pa̱, <<Mmaɓu unəm una. Mmaɓu uya aShetan. Mmaɓu unəm uga nyang nnap iya̱m va pa̱ kpaktak inəna̱n a. Ntàn onəm nzəng ka̱ mmwar oza̱ nna chwat u nyi. Ɓu re nvyap asa̱l Inan aga nsat nzwan ka̱t ɗò?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Nnyam-ntan Inan ka̱ nvan ka̱ apal ishi ɓu. Ɓu ga nfo. Ɓu ya alum ka̱t i ya nra pa̱ ɗa̱p kan.>> Ta byet te, inanən ka̱ afa̱p gún na uza̱ ya atak ka̱t. Uza̱ nəm inok nram unəm ro pa̱ a dap wo.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Unəm uchumchum va̱ ta ya iya̱m va̱ fa ta̱ te, uza̱ na nnandər ku uPonzhi-Yesu. Nɗyang ka̱ apal ishi aPonzhi-Yesu sat iya̱m iga nɗak na.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 UBulus ka̱ owan wo re aBafusa tan agirgi ndəng ga aPerga ka̱ mbin aPamfiliya. Ka̱ ta na uYohana re oza̱ le aUrushelima.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Oza̱ won ka̱ ta ka̱ ashar ga Antakiya ka̱ ashe mbin aPisidiya. Ka̱ alum njul te, oza̱ ga nzhi Inan ga tan təm.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nva̱n va̱ ma kun chit ka̱ ashe nnap-mpakpak aMusa ka̱ atakarda onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, onəm oga nnəm ichumchum ka̱ nzhi Inan va̱ ta re nre óza̱ pa̱, <<Ógənang a yà pa̱ na o ya ka̱ nnap-nlà ro ngga nkam onəm te, o là.>>
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 UBulus won sat. Uza̱ nəm awo pa̱ ma ma̱n ka̱ anung. Te uza̱ là pa̱, <<Ógənang mi oIsa̱rila ka̱ mmawó va̱ oYahudi ka̱t kan ka̱ nra ayər Inan a. O gwong achwang.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Inan oIsa̱rila va ta̱ yak okəka yi ka̱ ashe nra va̱ oza̱ ka̱ ya onəmchən ka̱ ashe mbin va̱ ta, uza̱ nak oza̱ ta̱l akum achumchum ka̱ ashe mbin aMasar. Uza̱ fa ka̱ oza̱ ka̱Masar ka̱ ashe ichumchum wo imakmak.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Uza̱ yar nka̱r-ìgwak ka̱ oza̱ ka̱ ashe anyin har izun ìsəm pa̱ ineɗən.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Inan zhì oga akum ìjili pa̱ ifangshat ka̱ ashe mbin aKanana, uza̱ na mbin va̱ ta óza̱ na a ta̱l iya̱m-kup oza̱ har a nəm izun igba̱l pa̱ ineɗən ká̱ ìsəm pa̱ ìtukun.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ka̱ nvəva̱ng te, uza̱ kyep onəm oga nnap-akwali óza̱ a ɓa kùr ku uSamwela unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Onəm chál pa̱ Inan a na uponzhi óza̱ te, uza̱ kyer uSaul óza̱, uya aKish unəm uga akum ìjili aBenjamin. Uza̱ nəm iponzhi wo izun ìsəm pa̱ ineɗən.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Uza̱ tur uSaul le te, uza̱ nak uDawuda uponzhi oza̱. Iya̱m va ta̱ uza̱ là ka̱ apal ishishi. Pa̱, <UDauda uya aJesi uwa ìgwak mi ma̱n ka̱. Uwa i nəm nkpaktak iya̱m va̱ mi là á na a.>
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ka̱kum-jili anəm va ta Inan ɓa ku Unəm uga Nka̱m-shi óIsa̱rila wa nva uza̱ yar nsar nnap-nlà.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Kan mí nyi uYesu Kəristi ka̱ mban te, uYohana là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱ oza̱ a re nnap-mɓá̱ngɓa̱ng na ma nəm abaptisima óza̱.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 UYohana dat ka̱ ngba̱l inok wo te, uza̱ là pa̱, <O rən pa̱ mmami uda yà? Mmami na unəm va̱ ka̱t. Uwa ka̱ mɓa ka̱ nva̱n mi. N kur pa̱ na n fən ka̱ asang akukwap ka̱t.>
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 <<Ógənang va akum ìjili aIbərahim ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t kan o ra ayər Inan ra a. Ma là nnap-nlà ngga nya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱kul yi na.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Onəm oga aUrushelima ka̱ onəm ochumchum oza̱ nyi na ka̱t. Oza̱ kpán ìpir nnàp nlà onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan va̱ oza̱ ka̱ nkukun nza̱ alum njul nggo ka̱t. Oza̱ nak nnap-nlà onəm Inan va̱ ta̱ yəl chit, nna nva̱ oza̱ gəl akwali á na a.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Oza̱ ya na ka̱ mpat ro ka̱t. Ka̱ nna kpa te, oza̱ chál uBilatus pa̱ ma gba̱l na.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Oza̱ nak nkpaktak iya̱m va̱ nnap-nlà Inan là ka̱ apal ishishi yəl chit te, oza̱ fər ka̱ akúkúm ka̱ apal akun ikú, oza̱ li na ka̱ ashe awap aga ipang.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ka̱ nna kpa te, Inan won ka̱ na ka̱ atak ikú.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Nra pa̱ nkyak uwa ya ka̱ nnyam ishi wo ónəm va̱ vang aUrushelima nzəng ka̱ na ka̱ mbin aGalili. Oma nyangmata̱ tong chit onəm oga nla ónəm iya̱m va̱ oza̱ nyi ka̱ apal ishishi a.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 I ɓa ka̱ nnap ngga nchang nfe awo. Nna pa̱ nsar nnap-nlà va̱ Inan yar ókəka yi te,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 uza̱ yəl ayi chit, mmayi va ovan oza̱ a. Nna nva̱ uza̱ won ku uYesu ka̱ atak ikú wa nva ma lir ka̱ ashe Nnap-nshì Awop (aZabura) aga aparəm pa̱,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ka̱pal-ishi ngwuwon ka̱ atak ikú kan pa̱ uza̱ i mwan lap ka̱t te, iya̱m va ta̱ nnap-nlà Inan là. Pa̱,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ka̱kul atak ro ləla kpa pa̱,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 <<UDauda te, nva̱ngva̱ uza̱ nəm inok ka̱kul onəm oga ashe nra wò wa nva Inan ɗom te, uza̱ ku, ma li na nzəng ka̱ okəka wò. Akúkúm mwan.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Unəm va̱ Inan won ka̱ na jiwo ka̱ atak ikú te, akúkúm mwan ka̱t.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Ka̱kul nva̱ ta te, ógənang, o nyi pa̱ ka̱kul anəm va ta kan ma ka̱ nla nnap nyar nnap-mɓá̱ngɓa̱ng wo.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ka̱ atətak na kpa unəm va kpaktak na nnandər ka̱ na te, uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal Inan. Iya̱m va nnap-mpakpak aMusa kur nnənəm únəm ka̱t a.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Ka̱kul nva̱ ta te, o nəm pa̱ dakdak le kan iya̱m va̱ onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ lir te, a təm ka̱ apal ishi wo ka̱t.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Nna pa̱,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 UBulus ku uBarnaba ka̱ nfa ka̱ ashe nzhi Inan te, onəm chál oza̱ pa̱ alum aga njul ngga mɓa te, oza̱ a là nnap va̱ ta óza̱ kà̱ɗi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Onəm lyan chit te, oYahudi pa̱ kyak ka̱ onəm oga ntan ka̱ ashe nnap ngwa Inan oYahudi gà atak aBulus ku uBarnaba. Oza̱ là nnap óza̱ ngga nkam ìgwak pa̱ oza̱ a təm ka̱ ashe nnap nnəna̱n Inan.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Alum ga njul ɓa chu te, ìjili onəm kən ka̱ ashe ìtong ɓa nzhi Inan ka̱kul nfe nnap-nlà Inan ka̱ atak oBulus.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nva̱n va̱ oYahudi ya onəm ɓut a ga watar nkak te, ìkpar nəm oza̱. Oza̱ byèt iya̱m va̱ uBulus ka̱ nləla. Oza̱ pwat oza̱.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Te uBulus ku uBarnaba là nnap, ka̱ nkam-ìgwak pa̱, <<Mmawo na mà pa̱ ma là nnap Inan awo a. Kan o yan ka̱ chit te, o nyám chit pa̱ o kur nka̱m imwa iriri iga mbyet mbyet va̱ ta̱ ka̱t. Te ya i ga ka̱ atak aɓo onəm.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Ka̱kul wa nnà ta uPonzhi-Yesu là ayi pa̱, <N nak ɓu pa̱ na u sat atak atántàn ka̱ atak aɓo onəm. Na u sat unəm uga ngga ka̱ nnap nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet âpambin pa̱ kpaktak.> >>
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Onəm va̱ oYahudi ka̱t kan oza̱ fe wanta̱ te, ìgwak chàng oza̱. Oza̱ ka̱m nnap-nlà Inan ka̱ aɗəngchi. Onəm va̱ Inan sok oza̱ chit ká̱ iriri iga mbyet mbyet te, oza̱ na nnandər.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Nnap nlà Inan lyanshin pa̱ kpá ka̱ ashe mbin va̱ ta.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 OYahudi nok ochar ochumchum ro oga atak va̱ ta̱ oga ngwa Inan oYahudi, ka̱ onəmgbak. Oza̱ nak ma na idumdum úBulus ká̱ uBarnaba. Ma wa oza̱ fa ka̱ ashe mbin va̱ ta.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Oza̱ nnyi te, oza̱ kən mɓwan ngga ashar oza̱ na a nyám óza̱ pa̱ iya̱m va a ya oza̱ te, oza̱ i yən ká̱ ishi oza̱. Oza̱ fa ga aIkoniya.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Onəm áYesu kəristi oza̱ fe nchang pa̱ makmak. ARuhu-Nəna̱n yəl oza̱ kpa.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.