2 Samuel 17
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs BKJ
1 Ka̱ɗi te, uAhitofel là ûAbsalom pa̱, <<Re n yak onəm ìkalong pa̱ ìgba̱pchi ama̱n pa̱ pa̱rəm (12,000), na i wà nva̱ng aDawuda ká̱ ìzwam va̱ ta̱.
1 Além disso, Aitofel disse a Absalão: Deixa com que eu escolha, agora, doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite;
2 Mi ga mi ru na ká̱ ìkum ya uwa ká̱ nrwam achen ká̱ nchwan izər. Mi gba̱k na pa̱ gənggəng, kang nkpaktak onənəm ichəng. Mi gba̱l uponzhi ka̱ nkukwa,
2 e eu lhe sobrevirei enquanto ele está exausto e com a mão fragilizada, e fá-lo-ei temoroso; e todo o povo que está com ele fugirá; e eu ferirei somente o rei;
3 kang mi le ká̱ onəm a ɓu pa̱ kpaktak wa nva mi ga ká̱ ucharɗa̱p ka̱ nzhi aɓəɓar á. Irirì anəm pa̱ uzəng na ká̱ nkukwa mmaɓu kà̱ nrəram, aɓo onəm pa̱ kpaktak te, oza̱ á təm ká̱ ikángkáng.>>
3 e eu trarei de volta a ti todo o povo; o homem ao qual tu buscas é como se todos retornassem; assim todo o povo estará em paz.
4 Te, ichən va̱ ta chàng ká̱ uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəmgbak oga aIsa̱rila.
4 E o dizer mui agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Ǹnyi te, uAbsalom là pa̱, <<O ɓa ká̱ uHushai, unəm oArki, na i fe iya̱m va̱ uza̱ i là ka̱ apal nnap va̱ ta̱.>>
5 Então disse Absalão: Chame, agora, também Husai, o arquita, e ouçamos do mesmo modo o que ele diz.
6 UHushai ɓa chit te, uAbsalom là á na pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na. I nəm wa nva̱ uza̱ là ɗò? A yà pa̱ inəm pa ka̱t, te wa là nji ɓu a yi.>>
6 E quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: Aitofel falou desta maneira: Devemos proceder conforme o seu dizer? Caso não, fala tu.
7 Te, uHushai na ama̱n ûAbsalom pa̱, <<Ichən va̱ uAhitofel na ka̱ awalang va̱ ta̱ te, a ɓyen ka̱t.
7 E Husai disse a Absalão: O conselho que Aitofel deu não é bom nesta hora.
8 U nyinyi pa̱ upo ɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ka̱ na te, onunggwan ìkum olakchi ka̱t, kang oza̱ i nəm ìkum wa ìdaməng va mmá wur ivan kà̱ na. Upo ɓu unəm va nyi ashar ìkum pa̱ gənggəng, uza̱ i ya ká̱ nra nzəng ká̱ onəm ka̱t.
8 Porque Husai disse: Tu conheces o teu pai e os seus homens, que são homens valentes, e estão amargurados nas suas mentes, como uma ursa cujos filhotes lhe foram roubados no campo; e o teu pai é um homem de guerra, e não se alojará com o povo.
9 Ǹyangmata̱ te, uwa i yà ka̱ ashe ache aro ka̱t te, uwa i bwam ka̱ atak aro. A yà pa̱ ka̱ ìkum ngga nggəshi na byet kang mmá gba̱ng onəm ɓu pa̱ ɗa̱p te, unəm va̱ pa̱ kap a fe te, i là pa̱, <Mmá gba̱ng onəm aAbsalom chit pa̱ makmak.>
9 Eis que agora ele está escondido em algum fosso, ou em algum outro lugar; e será que, quando alguns forem derrubados inicialmente, quem quer que ouvir isto dirá: Há um massacre entre o povo que segue Absalão.
10 Iya̱m wa iva̱ ta i nak ununggwan va̱ kam ìgwak wa ìlir i le i sərak ká̱ ayər. Ka̱kul nkpaktak oIsa̱rila nyinyi pa̱ upo ɓu ununggwan uga nyi ìkum pa̱ gənggəng, kang onəm va̱ nzəng ká̱ na te, oga nkam ìgwak na kpa.
10 E também aquele que for valente, cujo coração for como o coração de um leão, derreter-se-á por completo; porque todo o Israel sabe que o teu pai é um homem valente, e aqueles que estão com ele são homens valentes.
11 <<Ka̱kul nva̱ ta te, mmami kà̱ nna ichən pa̱, re mmá ɓut nkpaktak oIsa̱rila á ɓu, á ɓan ka̱ aDan a ga achu aBeyersheba. Ìyəl oza̱ i yà wa ashishiri aga anung ìwa, kang mmaɓu ká̱ ishi ɓu te, ɓu ləp mpyal ôza̱, ó ga atak ìkum.
11 Portanto, eu aconselho que todo o Israel se reúna a ti, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que tu saias pessoalmente em batalha.
12 Te i ru na ká̱ ìkum ka̱ atak va pa̱ káp i yá na kà̱, kang i zəpchi na wa nva̱ ìmimyang i ra ka̱ mbin á. Uza̱ ká̱ onəm wò te, mí nre unəm uro ká̱ irirì ka̱t.
12 Assim, viremos sobre ele em algum lugar onde ele será achado, e nos lançaremos sobre ele como o orvalho cai sobre o solo; e dele e de todos os homens que estão com ele não restará nada mais do que um.
13 A yà pa̱ uza̱ a chə́r a tar ìtong iro te, nkpaktak oIsa̱rila i ram asang, kang i dap akamsəlang ìtong va̱ ta i ga ká̱ ka̱ ashe aba̱nda̱m, i re ìpang iro ìɓwakan ka̱ apal ìwuwan ka̱t.>>
13 Além disso, se ele for retido em uma cidade, então todo o Israel trará cordas àquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que nela não haja mais nem uma pedrinha.
14 Te uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila là pa̱, <<Ichən va̱ uHushai, unəm oArki na te, a ɓyen ji aji aAhitofel ji.>> Ka̱kul uYawe a nak pa, na o vyap ichən inəna̱n aAhitofel, na ô ɓa ká̱ iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal aAbsalom.
14 E Absalão e todos os homens de Israel disseram: O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Porque o SENHOR ordenou a derrota do bom conselho de Aitofel, com o intento de que o SENHOR pudesse trazer o mal sobre Absalão.
15 Te, uHushai wong byet, ga là ônəm oga mpyal awop, oma uZadok ká̱ uAbiyata pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na ûAbsalom ká̱ onəmgbak oIsa̱rila pa̱ mmá nəm, ǹnyi te, ichən va̱ n na te nna ta̱.
15 Então disse Husai a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes: Assim e assim Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel; e assim e assim tenho eu aconselhado.
16 Ǹyangmata̱ te, ó nak nre a ga ûDawuda pa̱ kəlak pa̱, <Kang uza̱ a ra ka̱ anung Awang aUrdun ká̱ ìzwam va̱ ta̱ ka̱t. Ǹnyi te, uza̱ a ɗak a pa̱l agwong a tar nzam, a yà pa ka̱t te, mi zhì uponzhi ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱ kpaktak.> >>
16 Agora, portanto, enviai rapidamente, e contai a Davi, dizendo: Não te alojes nesta noite nas planícies do deserto, mas atravessa depressa; para que o rei não seja engolido, e todo o povo que está com ele.
17 UJonatan ká̱ uAhimaz oma ka̱ nlok ka̱ atak mɓəl ndəng nro mi wor pa̱ aEn-Rogel. Mmá nak uyen uchar uzwal uro chit pa̱ uwa i ga i là nre ôza̱, kang oza̱ ǹnyi te, i ga i là nre va̱ ta ûponzhi uDawuda. Oza̱ i nəm pa le kang mmá ya oza̱ ka̱ ntar ka̱ ashe ìtong va̱ ta ka̱t.
17 Ora, Jônatas e Aimaás permaneceram em En-Rogel; porque eles não poderiam ser vistos entrando na cidade; e uma criada foi e lhes contou; e eles foram e contaram ao rei Davi.
18 Ǹnyi te, uyenza̱m uro ya oza̱, kang a ga là ûAbsalom. Te, uJonatan ká̱ uAhimaz chəng ga táng nzhi anəm uro ka̱ aBahurim. Uwa ká̱ ndəng nka̱pkà̱p ka̱ ashe agəla̱n nzhi wò, te oza̱ ɗòng ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ bwam.
18 Todavia, um moço os viu e contou a Absalão; mas os dois se foram rapidamente, e chegaram à casa de um homem em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, no qual eles desceram.
19 Te, uchar anəm va̱ ta yar iya̱m kang a nàr ka̱ apal anung ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, te uza̱ nyáp ìkur ka̱ pəpal. Unəm uro nyi iya̱m iro ka̱ apəpal ka̱t.
19 E a mulher tomou e espalhou uma cobertura sobre a boca do poço, e espalhou sobre ela cereal do chão; e a coisa não era percebida.
20 Awalang va̱ onəm aAbsalom ɓa chu atak achar va̱ ta ka̱ nzhizhi te, oza̱ ɓəp na pa̱, <<UAhimaz ká̱ uJonatan che ya?>> Te uza̱ na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Oza̱ pa̱ng awang chit.>> Onəm va̱ ta mwo atak, ǹnyi te, oza̱ ya unəm uro ka̱t, te oza̱ le ga aUrushelima.
20 E quando os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, eles disseram: Onde está Aimaás e Jônatas? E a mulher disse a eles: Eles passaram por cima do regato de água. E quando procuraram e não conseguiram encontrá-los, eles retornaram a Jerusalém.
21 Nva̱ng va̱ onəm aAbsalom ga chit te, uAhimaz ká̱ uJonatan fa ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ ga atak aponzhi uDawuda, kang oza̱ là á na pa̱, <<Wong kəlak, na u pa̱l awang aUrdun, ka̱kul ichən va̱ ta̱ uAhitofel na ka̱ apal ishi ɓu.>>
21 E sucedeu que, depois que eles partiram, eles saíram do poço, e foram e falaram ao rei Davi, e disseram a Davi: Levanta-te e passa depressa sobre a água; porquanto assim Aitofel aconselhou contra ti.
22 Te uDawuda ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na wong, kang a pa̱ng Awang aUrdun. Atak wong pa̱ ô tan te, unəm uro yà ɓur ka̱ ashe oza̱ uvəngva̱ uwa pa̱l chit ka̱t.
22 Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão; pela luz da manhã não faltava ali nenhum deles que não houvesse atravessado o Jordão.
23 UAhitofel ya chit pa̱ mmá ka̱m ichən wò ka̱t te, uza̱ ɗa̱mshi aZhaki wò, uza̱ kyen le ga nzhi wò ka̱ mbin wò. Nva̱ng va̱ uza̱ ɗa̱mshi ashe nzhi wò gba̱l te, uza̱ zong ishi wò ká̱ asang, uza̱ kú, kang mmá li na ka̱ ashe awap apupo.
23 E quando Aitofel viu que o seu conselho não fora seguido, ele selou o seu jumento, e se levantou, e o levou para a sua casa, para a sua cidade, e pôs a sua casa em ordem, e se enforcou, e morreu, e foi enterrado no sepulcro do seu pai.
24 Te, uDawuda ga aMahanayim, kang uAbsalom ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila pa̱ng Awang aUrdun.
24 Então Davi veio até Maanaim. E Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 UAbsalom ka̱ kyer uAmasa chit pa̱ a yà uPonzhi oshozha ka̱ɗor aJowap. UAmasa te, uya aJeta ununggwan va fa ka̱ akum ìjili oIshmayil. Uchar aJeta te, uAbigel uya aNahash uwa ugənang ká̱ uZeruya unang aJowap á.
25 E Absalão constitui Amasa capitão do exército em lugar de Joabe; esse Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, um israelita, que entrou em Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 UAbsalom ká̱ onəm oIsa̱rila ləp apa̱k ka̱ mbin aGileyat.
26 Assim, Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Awalang va̱ uDawuda ɓa chu aMahanayim te, uShobi uya aNahash ununggwan, va̱ fa ka̱ aRaba oAmmon, ká̱ uMakir uya aAmiyel ununggwan va̱ fa ka̱ mbin aLo-Debar, kang ká̱ uBarzilayi unəm oga aGileyat va̱ fa ka̱ aRogelim,
27 E sucedeu que, quando Davi havia chegado a Maanaim, Sobi, o filho de Naás de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, o filho de Amiel de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita de Rogelim,
28 Oza̱ ɓa ka̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ka̱ awo, oza̱ ɓa ká̱ oga ndakal nra, ká̱ ikpang, ká̱ ngbət. Oza̱ ɓa ká̱ ìzangzəng, ká̱ ibəshi, ká̱ mma̱k, ká̱ ikur iforfor, ká̱ aso, ká̱ aso njiman,
28 trouxeram camas, e bacias, e vasos de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e cereal tostado, e feijões, e lentilhas, e legumes tostados,
29 ká̱ mmàl irizhe, ka̱ mbyal iya̱m nkang nnəknək, ká̱ itam, ká̱ mbyal ina nnəknək. Oza̱ ɓa ká̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ôza̱ pa̱ oza̱ a ri. Ka̱kul oza̱ nyinyi pa̱, uDawuda ká̱ onəm wò oma kà̱ nfe ká̱ ayang, ká̱ nrwam achen, ká̱ ndəng ngbà̱l, ka̱ ashe nzam.
29 e mel, e manteiga, e ovelhas e queijo de vacas para Davi, e para o povo que estava com ele comer; porquanto disseram: O povo está faminto, exausto e sedento no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.