1 Samuel 25
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Ka̱ nvəva̱ng te, uSamuwel kú, kang nkpaktak oIsa̱rila ɓut ka̱kul ǹyə́ng ikuku. Oza̱ li na ka̱ nzhizhi ka̱ aRama. Te uDawuda wong ga ashe nzam mmaləng aParan.
1 Samuel morreu, e todos os israelitas se juntaram e choraram a morte dele. Então o sepultaram na sua casa, em Ramá. Depois disso Davi saiu e foi para o deserto de Parã. Nabal estava em Carmelo, cortando a lã das suas ovelhas.
2 Unəm uro uwa yà ka̱ aMayon ká̱ iya̱m nkang ka̱ aKarmel kang à dur byet. Uza̱ ká̱ iɓəl ìkalong kang itam ìkalong pa̱ ishatɗing kang u wa kà̱ nkpat akpap itam wò ka̱ aKarmel.
2 — ausente —
3 Unəm va̱ ta aɗiɗin ka̱ yà pa̱ uNabal, uchichar aɗiɗin ka̱ yà pa̱ uAbigel. Uza̱ ka̱ yà uchar uɓyenɓyen uga aghan, ǹnyi te, uɓəɓar unəm uga mɓa̱ng ka̱ afu kang à yà ká̱ aɗor ka̱t ka̱ ashe iya̱m va̱ uza̱ i nəm, uza̱ ka̱ yà ka̱ akum ìjili aKalip.
3 — ausente —
4 Awalang va̱ uDawuda ka̱ ashe nzam mmaləng te, uza̱ fe pa̱ uNabal kà̱ nkpat akpap itam wò.
4 Davi estava no deserto e soube disso.
5 Te uza̱ re ovan nza̱m wò pa̱ ogba̱pchi, kang à là ôza̱ pa̱, <<O ga atak aNabal ka̱ aKarmel na o re anung á na ka̱ ashe aɗin mi.
5 Então enviou dez rapazes a Carmelo, com ordem de encontrarem Nabal e o cumprimentarem em nome dele.
6 Ó là á na pa̱, <Irirì ɓu á təm mbyet, nnap nnəna̱n a yà ka̱ apal ishi ɓu ká̱ nzhi ɓu, ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ mmaɓu ká̱ á.
6 Mandou que dissessem o seguinte: “Meu caro amigo, Davi lhe manda saudações, desejando tudo de bom para o senhor, a sua família e tudo o que é seu.
7 << <N fe pa̱ mmaɓu kà̱ nkpat akpap itam ɓu. Awalang va̱ onəm oga nkpak iya̱m nkang ɓu təm ka̱ ashe yi ka̱ aKarmel te, í nyán ká̱ oza̱ ka̱t kang iya̱m oza̱ iro yà lar ka̱t.
7 Ele soube que o senhor está cortando a lã das suas ovelhas e mandou lhe contar que os seus pastores estiveram com a gente, e nós não lhes fizemos nenhum mal. Durante o tempo em que estiveram em Carmelo, não roubamos nada do que era deles.
8 Ɓəp okpari ɓu, te oza̱ i là a ɓu pa̱ wanta na. Ka̱kul nva̱ ta te, nəm nka̱mshi ônəm mi, ka̱kul i ɓa ka̱ awalang aga nnəm nchang izər. Kusuk na ozwal ɓu ká̱ uyen ɓu uDawuda iya̱m va̱ pa̱ kap u ya màl pa̱ u na ôza̱.> >>
8 Pergunte, e eles lhe contarão. Davi pede para o senhor nos receber com amizade porque viemos aqui num dia de festa. Assim, por favor, dê o que puder a nós, os seus criados, e ao seu querido amigo Davi.”
9 Nva̱ngva̱ onəm aDawuda chu te, oza̱ là ǹre va̱ ta ûNabal ka̱ ashe aɗin aDawuda. Te oza̱ lok pa̱ ó fe aməma̱n.
9 Os homens de Davi foram e deram o recado a Nabal, em nome de Davi. Então ficaram esperando,
10 UNabal na ama̱n ôkpari aDawuda pa̱, <<Uda uDawuda va̱ yà? Uya àJese va̱ uda yà? Ka̱ ashe oga nra va̱ ta̱ te, okpari onəm pa̱ makmak fa iya̱mkak ká̱ onəm oga nzhi oza̱.
10 e Nabal respondeu: — Davi? Filho de Jessé? Quem é ele? Nunca ouvi falar nele! Hoje em dia há muitos escravos que fogem dos seus donos!
11 Ka̱kul iza̱ kang mi yar nzəngkəng mi ká̱ ndəng ngwa mi, ká̱ izhé va̱ m pà ka̱kul onəm oga kpat akpap iya̱m nkang mi, mi na onunggwan ova mmá nyi atak va̱ oza̱ fa ka̱ ka̱t yà?>>
11 O meu pão, a minha água e os animais que matei para dar aos meus empregados eu não darei a homens que eu nem sei de onde vieram!
12 Te ovan nza̱m va̱ uDawuda re te, le ga là á na iya̱m va̱ uNabal là pa̱ kpaktak.
12 Os homens de Davi voltaram e contaram o que Nabal tinha dito.
13 Te uDawuda là ôza̱ pa̱, <<Uda nggo á gal ndokchi wò.>> Te nkpaktak oza̱ gal ndokchi oza̱, kang uDawuda gal ndokchi nji wò kpa. Onunggwan chu ìgba̱l chu pa̱ ineɗing yar nva̱ng aDawuda, kang mmá re onunggwan ìgba̱l pa̱ iparəm pa̱ a pángchí iya̱m ìkum oza̱.
13 Então Davi disse: — Ponham as suas espadas nos cintos! E todos obedeceram. Davi também pegou a sua espada e saiu com mais ou menos quatrocentos dos seus homens enquanto duzentos ficaram atrás com a bagagem.
14 Uzəngtəng ka̱ ashe okpari aNabal là ûAbigel, uchar aNabal pa̱, <<UDawuda re okpari wò ka̱ ashe nzam mmaləng pa̱ á ná nre anung wò ûnəm uga nzhi yi, ǹnyi te, uza̱ pwat oza̱.
14 Um dos empregados de Nabal disse a Abigail, a mulher de Nabal: — A senhora soube? Davi enviou do deserto uns mensageiros com saudações para o nosso patrão, mas ele os tratou mal.
15 Ká̱ nna kpa te, onunggwan va̱ ta nəm inəna̱n á yi byet. I ɓək anung ka̱ ashe awo oza̱ ka̱t, nkpaktak awalang va̱ mmayi ka̱ atak nkpak iya̱m nkang nzəng ká̱ oza̱ te, iya̱m iro yà lar ká̱ yi ka̱t.
15 No entanto, eles têm sido muito bons para a gente: nunca nos incomodaram e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, eles não roubaram nada que era nosso.
16 Oza̱ gang yi wa akamsəlang izwam ká̱ alum. Oza̱ ipángchí yi nkpaktak awalang va̱ mmayi kà̱ nkpak itam dat ka̱ oza̱.
16 Eles nos protegeram dia e noite todo o tempo em que estivemos com eles tomando conta dos nossos rebanhos.
17 Ǹyangmata̱ rəng nnap pa̱ dakdak kang ɓu dər iya̱m va̱ mal pa̱ u nəm, ka̱kul mɓək anung i ga ǹya ûnəm uga nzhi yi ka̱ nkpaktak nzhizhi. Ka̱kul uza̱ unəm ulakchilakchi uva unəm uro i là nnap á na i ka̱m ka̱t.>>
17 Pense nisso e resolva o que fazer. Isso poderá vir a ser um desastre para o nosso patrão e toda a sua família. Ele é tão mau, que ninguém pode falar com ele.
18 UAbigel gha̱n wur oga nzəngkəng ìgba̱l pa̱ ìparəm, ká̱ ndəng iba̱ngba̱ng ka̱ ashe awa pa̱ parəm, ká̱ itam pa̱ itukun iva mmá pà mmá pək chit, ká̱ ìpir ikur iforfor ikpang iga mma iya̱m pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ shatɗing, ká̱ mɓit awar iba̱ngba̱ng va wom chit ìgba̱l, ká̱ mɓit awar ipipyan ìgba̱l pa̱ ìparəm va wom chit. Uza̱ ɓak oza̱ ka̱ apal oga azhaki.
18 Então Abigail pegou depressa duzentos pães, dois odres cheios de vinho, cinco ovelhas assadas, uns dezessete quilos de trigo torrado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos secos e pôs tudo sobre jumentos.
19 Te uza̱ là ôkpari wò pa̱, <<Ó gəga kang mi ɓa ka̱ nva̱ng wó.>> Ǹnyi te, uza̱ là atak ngga wò uɓar wò uNabal ka̱t.
19 Então disse aos empregados: — Vão na frente, que eu vou atrás. Porém não contou nada ao seu marido.
20 Nva̱ uza̱ kà̱ nkwak azhaki wò ga chu akum aɓam te, uDawuda uwa ta̱ ká̱ onəm wò kà̱ nfəng nvang, te uza̱ gwang oza̱.
20 Abigail ia montada no seu jumento e, de repente, numa curva, na descida, encontrou Davi e os seus homens, que vinham na sua direção.
21 UDawuda ka̱ là pa̱, <<A sat iya̱m ilakchi nva̱ n pak inok nnak ishi ká̱ iya̱m anəm va̱ ta̱ ka̱ ashe nzam mmaləng, kang iyəya̱m iro yà ka̱ lar ka̱t. N nəm inəna̱n á na ǹnyi te, uza̱ mwa mi ká̱ inga.
21 Davi tinha pensado assim: “De que me adiantou proteger a propriedade desse homem aqui no deserto? Nós não roubamos nada que era dele, e é assim que ele me paga a ajuda que lhe dei?
22 Re Inan á zhì mi, a yà pa̱ ìpin ká̱ ìɓotak kang n re ununggwan uro re ká̱ irirì ka̱ ashe nzhizhi pa̱ uzəng á.>>
22 Que Deus me castigue se eu não matar até o último daqueles homens antes do amanhecer!”
23 Awalang va̱ uAbigel ya uDawuda te, uza̱ fər ka̱ apal azhaki wò pa̱ kəlak, uza̱ ru zəp ká̱ afu ka̱ mbin ka̱ mpipyal.
23 Quando Abigail viu Davi, desmontou depressa, ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão,
24 Uza̱ ru ka̱ apal ashəshar uza̱ là pa̱, <<Yar mpat ûzwal ɓu, anəm uga nzhi mi. Re n là nnap ka̱ ɓu, gwong achwang ká̱ iya̱m va̱ uzwal ɓu ká̱ pa̱ ô là.
24 aos seus pés, dizendo: — Por favor, senhor! Escute-me! Eu sou a culpada!
25 Kang unəm uga nzhi mi á nak ishi ká̱ uNabal unəm ulakchilakchi ka̱t, ka̱kul uza̱ wa aɗiɗin. Ipir aɗiɗin pa̱ mpərək, kang nnəm mpərək i kap ká̱ na ka̱t. Kang wa mmami uzwal ɓu ǹnyi te, n ya onəm va̱ u re nre ká̱ ka̱t.
25 Por favor, não dê atenção a Nabal, pois ele não vale nada! Ele é exatamente o que seu nome quer dizer: um tolo ! Eu mesma não vi os rapazes que o senhor mandou.
26 Ǹyangmata̱, ánəm uga nzhi mi, wa nva uYawe Inan ɓu uwa ka̱ irirì, kang wa nva na u ya ka̱ irirì, ka̱kul uYawe ka̱ dang ɓu chit ka̱ ntar nchə̀r ká̱ mpyat mpat, re nkpaktak okpa ìkum ɓu ká̱ ovəngva̱ ka̱ nɗom pa̱ ó nəm inga á ɓu a ya wa aNabal.
26 Foi o Senhor Deus quem impediu que o senhor se vingasse e matasse os seus inimigos. Agora eu juro, pela sua vida e pela vida do Senhor , que todos os seus inimigos e todos os que querem prejudicá-lo serão castigados como Nabal.
27 Re unəm uga nzhi mi a ka̱m imwa va̱ ta̱ uzwal ɓu ɓa ká̱ á ɓu, na u ná ôvan nza̱m va̱ nzəng ká̱ ɓu.
27 Senhor, faça o favor de aceitar este presente que eu lhe trouxe e o entregue aos seus homens.
28 <<N chal ɓu yar mpat uzwal ɓu a yà pa̱ m pat a ɓu ká̱ asa̱l aro á. UYawe Inan ɓu, i nak iponzhi iga akum ìjili ɓu i təm mbyet, ka̱kul ìkum va̱ mmaɓu ka̱ nlulung te, iji àYawe. Re mpat nro a yà ka̱ ɓu ka̱t ka̱ ashe nkpaktak irirì ɓu.
28 Perdoe, por favor, qualquer coisa errada que eu tenha feito. O Senhor Deus fará com que o senhor seja rei e também os seus descendentes, pois o senhor está combatendo o combate dele e o senhor não vai fazer nenhum mal enquanto viver.
29 A yà pa̱ unəm uro wong pa̱ ô ram irirì ɓu te, uYawe, Inan ɓu uwa i kpak irirì ɓu ká̱ ikángkáng ka̱ ashe onəm oga irirì. Ǹnyi te, uYawe i mang irirì okpa ìkum ɓu wa nva mí mang ìpang ká̱ nchwalak á.
29 Se alguém o atacar e tentar matá-lo, o Senhor , seu Deus, o protegerá como um homem que guarda um tesouro precioso. Mas ele vai jogar longe os seus inimigos, como um homem que atira pedras com a sua funda .
30 Nva̱ngva̱ uYawe a yəl nkpaktak iya̱m inəna̱n va̱ uza̱ yar nsar nnap-nlà ûnəm uga nzhi mi kà̱ kang uza̱ nak na chit uponzhi oIsa̱rila te,
30 O Senhor Deus cumprirá todas as coisas boas que lhe prometeu e o fará rei de Israel.
31 kang ìgwak ɓu a nak ɓu pa̱ mmaɓu ká̱ mpat ka̱t, ka̱t te, ɓu nak pa̱ na u yà ká̱ nchə̀r ka̱ awo ɓu ka̱t, kang wa pyat mpat ká̱ ishi ɓu ka̱t. Nva̱ngva̱ uYawe Inan ɓu a na igwan ûnəm uga nzhi mi te, wa rəng ká̱ uzwal ɓu.>>
31 E, quando isso acontecer, o senhor não terá motivo para se arrepender, ou sentir remorso por haver matado sem razão, ou por ter se vingado por si mesmo. E, quando o Senhor Deus o abençoar, não esqueça de mim.
32 UDawuda là ûAbigel pa̱, <<Ashep təm aji aYawe, Inan oIsa̱rila, uva re ɓu chit n̂da va̱ ta̱ pa̱ u gwang mi á.
32 Davi respondeu: — Louvado seja o
33 Re nnap nnəna̱n a təm ka̱ apal ɓu ka̱kul aghan ɓu, nva̱ u ɗa̱t mi kà̱ ntar nchə̀r kang u ɗa̱t mi ka̱ mpyat mpat ká̱ ishi mi kpa n̂da va̱ ta̱ á.
33 Graças ao que você fez hoje e ao seu juízo, eu deixei de cometer um crime de morte e fui impedido de me vingar por mim mesmo.
34 UYawe ɗa̱t mi ka̱ nnəm iɓá̱ngɓa̱ng a ɓu. Ká̱ yà pa̱ u mor u gha̱n u gwang mi ta̱ ka̱t te, n sóng anung a ɓu ká̱ uYawe Inan oIsa̱rila uga irirì pa̱, ìpin te, ununggwan àNabal uro yà pa̱ uzəng uva̱ mmá ká̱ re ká̱ irirì ka̱t.>>
34 Que o Senhor Deus me livre de fazer algum mal a você! Eu juro pelo Senhor , o Deus de Israel, o Deus vivo, que, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo me encontrar, amanhã cedo todos os homens de Nabal estariam mortos, até os meninos!
35 Te uDawuda ka̱m imwa va̱ uza̱ ɓa ká̱ ka̱ awuwo, kang à là á na pa̱, <<Ga nzhi ká̱ ikángkáng. N fe iya̱m va̱ chit u là, kang mi nəm iya̱m va̱ nəm u ɗom.>>
35 Então Davi aceitou o que ela havia trazido e disse: — Volte para casa e não se preocupe. Eu farei o que você quiser.
36 Awalang va̱ uAbigel le te, á ya uNabal kà̱ nzhi kà̱ nnəm mɓut ngga nchang izər wa apir nja aponzhi. Uza̱ ka̱ ashe nchang izər kang à wa iya̱m iwawa gbá̱l na pa̱ gənggəng te, uAbigel là iya̱m iro á na ka̱t ipin fa kpa̱k kang.
36 Abigail voltou para o seu marido Nabal, que estava em casa, festejando como um rei. Ele estava bêbado e alegre. Então ela não lhe contou nada. Na manhã seguinte,
37 Ká̱ ipin awalang va̱ nnap nnəm aNabal ɓa izəzər chit, te uchichar là á na iya̱m va̱ fa pa̱ kpaktak te, ìchəgwak ləp na, uza̱ yà wa ìpang.
37 quando ele não estava mais bêbado, ela lhe contou tudo. Aí ele teve um ataque e ficou completamente paralisado.
38 Kà̱ nva̱ng nra pa̱ ngba̱pchi te, uYawe ləp uNabal kang uza̱ kú.
38 Uns dez dias depois, a ira de Deus feriu Nabal, e ele morreu.
39 Awalang va̱ uDawuda fe pa̱ uNabal kú chit, te uza̱ là pa̱, <<Ashep təm aji aYawe, uva sat ka̱ apal mi ka̱ awalang va̱ uNabal ɓak mi. UYawe ɗa̱t mi kà̱ nnəm inga kang uza̱ le ká̱ inga aNabal á na chit ka̱ apal ishishi.>> Te uDawuda re nrè ûAbigel pa̱, uza̱ a ma̱n ô ka̱m na a yà uchar wò.
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Louvem a Deus, o Então Davi mandou a Abigail uma proposta de casamento.
40 Awalang va̱ onəm oga ǹre àDawuda ga aKarmel te, oza̱ là ûAbigel pa̱, <<UDawuda á re yi pa̱, í ka̱m ɓu i ɓa ká̱ na ú yà uchar wò.>>
40 Os empregados dele foram até Carmelo e disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua esposa.
41 UAbigel ru zəp ká̱ afu ka̱ mbin, kang à là pa̱, <<Mmami uzuzwal kang m məma̱n pa̱ n nəm inok á na kang mì nàl ashar ozwal anəm uga nzhi mi.>>
41 Então Abigail ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Eu sou escrava de Davi e estou pronta para lavar os pés dos empregados dele.
42 UAbigel wong pa̱ kəlak kyen azhaki, kang ovan ɓyen oga nnəm inok á na pa̱ otukun yar nvəva̱ng, kang uza̱ ga nzəng ká̱ onəm oga nre va̱ uDawuda re á. Te uza̱ ga təm uchar àDawuda.
42 Aí ela se levantou depressa e montou o seu jumento. E, acompanhada por suas cinco empregadas, partiu na companhia dos empregados de Davi e se tornou esposa dele.
43 UDawuda ka̱m ichar ká̱ uAhinowam uga aJezireyel kpa, kang oza̱ pa̱ oparəm va̱ ta tong ochəchar.
43 Davi tinha casado com Ainoã, de Jezreel, e agora Abigail também se tornou sua esposa.
44 UShawulu ka̱ yar uyen wò uMikal uchar àDawuda chit, ná ûPalti uya àLayish unəm uga aGalim, a təm uchəchar.
44 Nesse meio tempo Saul tinha dado a sua filha Mical, que tinha sido esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, da cidade de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.