Atos 15
yer (YER) vs NVT
1 Te onəm ro fa ka̱ aYahudiya ɓa aAntakiya i ɗyang iya̱m ógənang oga nna nnandər ka̱ uYesu pa̱, <<A yà pa̱ ma pà ache awo wa nva̱ uMusa pak ka̱t te, ó ya nka̱mshi ngga iriri ka̱t.>>
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Mpyentam pa̱ makmak wong ka̱ apal nnap va̱ ta ka̱ ishimshe aBulus nzəng ku uBarnaba ka̱ onəm va̱ ɓa ká̱ apir nɗyang va̱ ta. A nak te, ma yak uBulus ka̱ uBarnaba ka̱ onəm ro pa̱ oza̱ a ɓa ga aUrushelima a ɓəp onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ka̱ nnap va̱ ta.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ikilisiya fa re oza̱ pa̱ oza̱ a chu ká̱ ikángkáng te, oza̱ wòl ka̱ ashe mbin aFinikiya ka̱ aSamariya. Oza̱ pak inok nla ónəm asa̱l va̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t kan oza̱ ka̱m nnap Inan a. Nnap va̱ ta chang ka̱ ogənan pa̱ makmak.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Oza̱ ɓa chu aUrushelima te, nkpaktak ikilisiya ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak ikilisiya ka̱m oza̱ ka̱ ashe nchang ìgwak. Oza̱ te, oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 ká̱ nnà te, onəm oga nna nnandər ku uYesu oro va *oFarisi te, oza̱ won ga akul ka̱ ashe ogənan là pa̱, <<Nkpak pa̱ ma pà ache óza̱. Oza̱ i kpak iya̱m va̱ uMusa pak kpa.>>
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Onəm oga nre ka̱ onəmgbak ikilisiya ɓut pa̱ na o dər nnap ka̱ apəpal.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ka̱ nva̱n ichən imakmak te, uBiturus won ga akul là pa̱, <<Ógənang mi, o nyinyi pa̱ Inan yak mmami na matmat pa̱ ń ga ka̱ nnap-nlà wo ngga nchang nfe ónəm va̱ oYahudi ka̱t. Na oza̱ a fe a na nnandər ka̱.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Inan pa te, uza̱ nyi ìgwak onəm pa̱ kap. Uza̱ nyám nnap njiwo wo ka̱ apal oza̱ ka̱ atak nna aRuhu-Nəna̱n óza̱ wa nva uza̱ na ayi kpa a.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Uza̱ nyám nva̱n ro ká̱ ishimshe yi ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ nal igwák oza̱ ka̱ atak nna nnandər oza̱.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Chit te, sang kang o ɗom mmà Inan ka̱ atak nnak onəm áYesu kəristi va̱ ta̱ pa̱ oza̱ a yar iya̱m va ma̱t nkpaktak yi ma̱t ka̱ okəka yi ka̱ nyar yà?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 I na nnandər na pa̱ ka̱ atak nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu na i ya nka̱mshi ngga iriri wa nva oza̱ ya kpa a.>>
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 UBarnaba ku uBulus shal ónəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱. Te atak ma̱r pa̱ kwák onəm gwong achwang.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ gba̱l nla nnap-nlà te, aYakubu na ama̱n pa̱, <<Ógənang o gwong achwang kà̱ mi.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 UBiturus là asa̱l va̱ chit Inan yar iwu dər onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nyak oro ka̱ ashe oza̱ na oza̱ a tong onəm wo.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nva̱ ta̱ dakdak ka̱ nnap-nlà onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. Nna ma lir va̱ pa̱,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 <Ka̱ nva̱ngva̱ ta̱ te, mi le kà̱ɗi,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Na aɓo onəm a ram uPonzhi-Inan, onəm va oYahudi ka̱t kan ojem a.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Iya̱m va ma nyinyi ya nra chit matmat na byet a.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ka̱kul nva̱ ta te, onəm va̱ oYahudi ka̱t, oma ka̱m nnap Inan te, kan i dan oza̱ ka̱ nre izər ka̱t.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Iya̱m va̱ i nəm te, i lir óza̱ pa̱ oza̱ a gba̱ng ká̱ iya̱m iga nnəm-jan wa iya̱m va̱ mí pà îchər, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar, ka̱ nri izhé va ma pà nchə̀r fa ka̱t, ka̱ nri nchə̀r.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ka̱kul matmat na byet te, ma ka̱ nla nnap ka̱ apal ishi nnap-mpakpak aMusa ka̱ nza̱ atak nggo. Mi i kun kpa ka̱ ashe nza̱ nzhi Inan nggo kulum aga njul.>>
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Te onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak, ka̱ nkpaktak ikilisiya ya ma pa̱ o yak onəm ro ka̱ ashe oza̱ o re a ga Antakiya nzəng ku uBulus ku uBarnaba. Oza̱ yak uYahuda uwa mí wór pa̱ uBarsaba ku uSila. Mparəm oza̱ onəm oga atak nsat nchumchum ka̱ ashe ogənan.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ma re oza̱ ka̱ awasika va̱ ta. Ma lir pa̱, <<Awasika va̱ ta̱ fa ka̱ atak onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ikilisiya ogənan wo na a ga atak ogənan va oYahudi ka̱t ka̱ aAntakiya ka̱ mbin aSuriya, ka̱ aKilikiya a. Mmayi ka̱ nre anung awo.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 <<I fe pa̱ oro ka̱ ashe yi a nak nnap nnəm wo vyap. Oza̱ i zwar wo ka̱ oga nnap-nlà ro va mmayi i re oza̱ ka̱ ka̱t.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 A nak te, nkpaktak yi i ma̱n pa̱ i yak onəm ro i re nzəng ka̱ ogənan oma̱nma̱n uBarnaba ku uBulus.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Oza̱ yan ká̱ iriri oza̱ chit ka̱kul aPonzhi yi uYesu Kəristi.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ka̱kul nva̱ ta te, mmayi ka̱ nre nre awo ku uYahuda ku uSila na oza̱ a là iya̱m va̱ ta̱ awo ka̱ anung oza̱.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 ARuhu-Nəna̱n ya məma, i ya məma kpa pa̱ ma ka̱r wo ká̱ iya̱m ro a ji iva̱ ta̱ ka̱t.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Nna pa̱ kan o ri iya̱m va̱ ma pà îchər, ka̱ nchə̀r, ká̱ izhé va ma pà na nchəchər a fa ka̱t, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar. A yà pa̱ ó kpán ishi wo pa̱ dakdak, o nəm iya̱m va̱ ta ka̱t te, ya ó nəm i ɓyen pari. O təm ká̱ ikángkáng.>>
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ma re onəm oga nre va̱ ta te, oza̱ ga Antakiya. Oza̱ ɓut onəm na awasika va̱ ta óza̱.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Oza̱ kun te, ìgwak chang oza̱ ka̱kul iya̱m va̱ ma lir.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 UYahuda ku uSila pa te, onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. A nak te oza̱ shal nnap óza̱ pa̱ makmak nzəng ka̱ nkam oza̱.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Oza̱ ya nra ka̱ oza̱ chit pa̱ ɗa̱p te, ogənan re oza̱ nzəng ka̱ nfar nnap nnəna̱n Inan óza̱ pa̱ oza̱ a ga ká̱ ikángkáng.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 USila ya ma pa̱ o təm ka̱ oza̱ pa̱ ɗa̱p kan.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 UBulus ku uBarnaba te, oza̱ ta̱l ka̱ aAntakiya ɗyang iya̱m ónəm nzəng ka̱ nla nnap-nlà Inan. Oza̱ nzəng ka̱ oro kpa pa̱ makmak.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 A nəm te, uBulus là úBarnaba pa̱, <<Re i ga atak ogənan oga nkpaktak atak va̱ i là nnap-nlà aPonzhi-Yesu ka̱, na i dər ntəm oza̱.>>
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 UBarnaba ka̱ ɗom pa̱ ka̱ o ga nzəng ku uYohana uwa mí wór pa̱ uMarkus a.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Te uBulus yan pa̱ a mal pa̱ uza̱ a ga nzəng ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ ka̱ chər le ka̱ oza̱ re ka̱ Bamfiliya a gba̱l inok va̱ ta nzəng ka̱ oza̱ ka̱t.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Te ndap-izər nkánkám fa ká̱ ishimshe oza̱. A nak te, oza̱ kap izər. UBarnaba ka̱m uMarkus oza̱ tan agirgi ndəng oza̱ ga aKuburus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 UBulus nnyi te, a yak uSila. Nva̱n va̱ ogənan far nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu pa̱ a təm nzəng ka̱ oza̱ te, oza̱ ga.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 UBulus wòl mbin aSuriya ka̱ aKilikiya i kam ikílísiya va̱ ka̱ ta.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.