2 Samuel 12
yer (YER) vs BKJ
1 UYawe re uNatan unəm uga nlà ichu Inan ka̱ atak aDawuda. Awalang va̱ uza̱ ɓa atətak te, uza̱ là a na pa̱, <<Onəm oro mmá ka̱ yà pa̱ oparəm ka̱ ashe ìtong iro. Uro unəm uga ìdur kang uro unəm uga nkun.
1 E o SENHOR enviou Natã até Davi. E ele veio até Davi, e lhe disse: Havia dois homens em uma cidade; um rico, e o outro pobre.
2 Unəm uga idur va̱ ta uwa yà ká̱ itam ká̱ ina pa̱ makmak,
2 O homem rico tinha muitíssimas ovelhas e gado,
3 ǹnyi te, unəm uga nkun va̱ ta yà ká̱ iya̱m iro ka̱t, iya ìtam pa̱ izəng ya byet va uza̱ yáp. Uza̱ kang à rup nzəng ka̱ ovəvan. I ri iya̱m nzəng ka̱ na, kang i wa ka̱ ashe ikpəkpang iga ngwa ndəng, oza̱ i ra nzəng. A sat a na wa ayiyen uchar.
3 mas o homem pobre não tinha nada, salvo uma pequena cordeira, a qual ele havia comprado e criado; e ela cresceu junto a ele, e com os seus filhos; ela comia da sua própria carne e bebia da sua própria taça, e se deitava no seu peito, e era para ele como filha.
4 <<N̂da nro te, unəm uga ndur va̱ ta ya unəmchən te, ka̱ɗor nva̱ pa̱ uza̱ á gbá̱l ìtam ka̱t te ìna ka̱ ashe iya̱m nkang wò te, uza̱ ga kpan ija anəm uga nkun va̱ ta gbá̱l nəm iya̱m-nrì ûnəmchən wò va̱ ta ká̱.>>
4 E veio ali um viajante ao homem rico, e ele deixou de tomar do seu próprio aprisco e do seu próprio gado, para preparar para o viajante que havia vindo até ele; mas tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que havia vindo até ele.
5 A ra̱m uDawuda pa̱ gənggəng kang uza̱ là ûNatan pa̱, <<N sóng anung ká̱ aɗin aYawe, unəm va̱ nəm nnap nva̱ ta̱ te nkpak pa̱ uza̱ á kú.
5 E a ira de Davi se acendeu sobremaneira contra o homem; e ele disse a Natã: Como vive o SENHOR, o homem que fez esta coisa certamente deve morrer;
6 Uza̱ i mwa ìtam va̱ ta nva̱ng pa̱ ineɗing, ka̱kul iya̱m va̱ uza̱ nəm ta, ka̱ atak nyà ká̱ aɗor ka̱t á.>>
6 e ele deve restituir a cordeira ao quádruplo, porque ele fez esta coisa, e porque não teve piedade.
7 Te uNatan là ûDawuda pa̱, <<Mmaɓu na unəm va̱ ta. Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là,<N gar ɓu uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila kang m fa ká̱ ɓu ka̱ ashe awo uShawulu.
7 E Natã disse a Davi: Tu és o homem. Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei da mão de Saul;
8 N na nzhi ànəm uga nzhi ɓu, ká̱ ochəchar. N na nkpaktak oIsa̱rila ká̱ oYahuda a ɓu. Kang ká̱ yà pa̱ iya̱m va̱ ta a yiyen ká̱ ɓu te, ká̱ n na iro a ɓu ká̱ jiji.
8 e te dei a casa do teu senhor, e as esposas do teu senhor no teu peito, e te dei a casa de Israel e de Judá; e se isto fora muito pouco, eu te teria dado ainda mais de tais e tais coisas.
9 Iza̱ nak kang u ɓak nnap-nlà àYawe, kang u nəm iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ ka̱ mpipyal yà? U gbá̱l uUriya unəm oHiti ká̱ ndokchi kang u ka̱m uchəchar sat uji ɓu. U gbá̱l na ká̱ ndokchi oAmmon.
9 Por que desprezaste o mandamento do SENHOR, para fazer o mal à sua vista? Tu mataste Urias, o heteu, com a espada, e tomaste a sua esposa para ser tua esposa, e o mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Ka̱kul nva̱ ta te, ndokchi i kap ká̱ nzhi ɓu ka̱t, ka̱kul u ɓak mi, kang u ka̱m uchar aUriya unəm oHiti ta̱l uji ɓu.>
10 Agora, portanto, a espada jamais se apartará da tua casa; porque tu me desprezaste, e tomaste a esposa de Urias, o heteu, para ser tua esposa.
11 <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Dər, mi ga mɓa ká̱ nɗaktak ka̱ ashe nzhi ɓu. Kà̱ mpyal ɓu mi ga ngwur ochar ɓu mi na ûnəm uro uva dat ká̱ ɓu, kang i ra ká̱ oza̱ ká̱ alum pa̱ agbagba.
11 Assim diz o SENHOR: Eis que suscitarei o mal contra ti a partir da tua própria casa, e tomarei as tuas esposas diante dos teus olhos, e as darei ao teu vizinho, e ele deitará com as tuas esposas à vista deste sol.
12 Ka̱ u nəm ka̱ ayi, ǹnyi te, mi ga nnəm iya̱m va̱ ta̱ ká̱ alum pa̱ agbagba ka̱ mpyal nkpaktak oIsa̱rila.> >>
12 Porque fizeste isto secretamente; mas eu farei esta coisa diante de todo o Israel, e diante do sol.
13 Te uDawuda là ûNatan pa̱, <<N nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng ûYawe chit.>>
13 E Davi disse a Natã: Pequei contra o SENHOR. E Natã disse a Davi: o SENHOR também pôs de lado o teu pecado; tu não morrerás.
14 Ǹnyi te, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ u nəm te, u ɓak uYawe, uyen va̱ mmá mar a ɓu te i kú.>>
14 Todavia, por este feito, deste uma grande ocasião para os inimigos do SENHOR blasfemarem, também a criança que te nasceu certamente morrerá.
15 Ka̱ nva̱ngva̱ uNatan le nzhi wò chit te, uYawe la̱p uyen va̱ uchar aUriya mar ûDawuda ká̱ arwa.
15 E Natã partiu para a sua casa. E o SENHOR feriu a criança que a esposa de Urias deu a Davi, e ela ficou muito enferma.
16 UDawuda chál Inan pa̱ uza̱ á re irirì ayen va̱ ta. Uza̱ yar ndəng gbà̱l, kang à ra ka̱ mbin atak tan na.
16 Davi, então, buscou a Deus pela criança; e Davi jejuou, e entrou e ficou prostrado a noite toda sobre a terra.
17 Onəmgbak oga nzhizhi ɗak pa̱ na uza̱ a wong ka̱ mbin, ǹnyi te, uza̱ yang kang a ri iya̱m-nrì nzəng ká̱ oza̱ ka̱t.
17 E os anciãos da sua casa se levantaram e foram ter com ele, para levantá-lo da terra: mas ele não quis, nem ele comeu pão com eles.
18 Kà̱ nra ngga nfangshat te, uyen va̱ ta kú. Te ayər nəm onəm oga nnəm inok ûDawuda ka̱ nləlà á na pa̱ uyən va̱ ta kú chit, ka̱kul oza̱ rəng pa̱, <<Uyen wa ka̱ yà ká̱ irirì te, í là nnap ka̱ na te, uza̱ fe yi ka̱t, kang jwak chit pa̱, a kuku, kang í là á na te uza̱ na aɓang ishi wò ka̱t ɗò?>>
18 E sucedeu, no sétimo dia, que a criança morreu. E os servos de Davi temiam contá-lo que a criança estava morta; porque diziam: Eis que, enquanto a criança estava viva, nós falávamos com ele, mas ele não atentava à nossa voz; como então se afligirá a si mesmo, se o contarmos que a criança está morta?
19 UDawuda ya okpari wò i là nnap ka̱ avəng achwang te, aghan ga na pa̱ uyen va̱ ta kú chit. Kang uza̱ ɓəp pa̱, <<Uyen va̱ kú chit ɗò?>>
19 Mas quando Davi viu que os seus servos cochichavam, Davi percebeu que a criança estava morta; pelo que disse Davi aos seus servos: A criança está morta? E eles o disseram: Ela está morta.
20 Te uDawuda wong ka̱ mbin, uza̱ wòr izər, uza̱ ɓəl mmì, uza̱ mwak ìlukwan wò ìkak. Uza̱ ga ashe nzhi awop, kang uza̱ wop uYawe. Ka̱ nva̱ngva̱ te uza̱ le nzhi kang uza̱ ɓəp iya̱m-nrì pa̱ mmá ɓa ká̱ iya̱m-nrì á wò. Oza̱ ɓa ká̱ iya̱m-nrì á na te uza̱ ri.
20 Então Davi se levantou da terra, banhou-se e se ungiu, e trocou de indumentária, e entrou na casa do SENHOR, e adorou; então ele veio à sua própria casa; e quando ele solicitava, eles punham pão diante dele, e ele comia.
21 Te onəm oga nna ichichən ɓəp na pa̱, <<Iza̱ u nəm ta̱ yà? U yar ndəng gbà̱l kang u yə́ng ka̱kul ayen va̱ ta̱, ya uwa ká̱ irirì. Ǹnyi te, uyen va̱ ta kú chit, u re nnəm aɗor kang u ri iya̱m-nrì.>>
21 Então, disseram a ele os seus servos: Que coisa é esta que fizeste? Jejuaste e pranteaste pela criança, enquanto ela estava viva; mas quando a criança morreu, tu te levantaste e comeste pão.
22 Uza̱ na ama̱n pa̱, <<N yar ndəng gbà̱l kang n yə́ng ya uyen va̱ ta uwa ká̱ irirì, ka̱kul n rəng pa̱,<Mwote uYawe uwa i nyám nrwa ìgwak á mi i re irirì ayen va̱ ta.>
22 E ele disse: Enquanto a criança ainda estava viva, eu jejuei e pranteei; porquanto eu dizia: Quem poderá dizer se Deus será gracioso para comigo, de modo que a criança possa viver?
23 Kang ǹyangmata̱ uza̱ kú chit. Te mi yar ndəng ngbà̱l ka̱ iza̱ yà? Mi le ká̱ na le lap ɗò? Nna mi ga ka̱ atətak, ǹnyi te uza̱ i le atak mi lap ka̱t.>>
23 Mas agora que ela está morta, por que eu deveria jejuar? Posso trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não retornará a mim.
24 Te uDawuda sak uchar wò uBatsheba, kang uza̱ ga atak nra ká̱ na. Te uza̱ yar anyám uza̱ mar uyen ununggwan kang uDawuda sok aɗin uyen va̱ ta pa̱ uSolomon. UYawe ma̱n uyen va̱ ta,
24 E Davi consolou Bate-Seba, sua esposa, e entrou a ela, e se deitou com ela; e ela deu à luz um filho, e ele chamou o seu nome de Salomão; e o SENHOR o amou.
25 kang uza̱ re uNatan unəm uga nlà ichu Inan pa̱ aɗin ayen va̱ ta uJedidiya, ipipir pa̱ uYawe ma̱n na, wa nva uYawe nak á.
25 E ele enviou pela mão de Natã, o profeta; e ele chamou o seu nome Jedidias, por causa do SENHOR.
26 Ka̱ ashe ngga te, uJowap ru aRaba ìnang ìtong oAmmon, kang uza̱ ri atak va̱ uponzhi oza̱ i təm kà̱.
26 E Joabe lutou contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Te uJowap re onəm oga nre pa̱ á là ûDawuda pa̱, <<N nəm ìkum chit ká̱ aRaba, kang n kpan atak va̱ chit oza̱ i ya ndəng kà̱.
27 E Joabe enviou mensageiros a Davi, e disse: Eu lutei contra Rabá, e tomei a cidade das águas.
28 Ǹyangmata̱ te, vang ká̱ aɓo oshozha na u ra anyimnyal u gáng na u ri ìtong va̱ ta. Ka̱t te mi ga nri ìtong va̱ ta kang mí wór ká̱ aɗin mi.>>
28 Agora, portanto, reúne o restante do povo, e acampa contra a cidade, e toma-a; para que eu não tome a cidade, e ela seja chamada segundo o meu nome.
29 Te uDawuda ɓut aɓo oshozha uza̱ ga nəm ìkum ká̱ aRaba, kang uza̱ ri.
29 E Davi reuniu todo o povo, e foi até Rabá, e lutou contra ela, e a tomou.
30 UDawuda tur atagya iponzhi ká̱ ishi aponzhi, kang uza̱ pa ká̱ ishi wò. Atagya va̱ ta mmá nəm ká̱ azənariya ká̱ ipang iməlamməlam, kang iɗəɗək alaba ìsəm pa̱ ifangshat ama̱n pa̱ tukun. UDawuda wur iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum pa̱ makmak ka̱ ashe ìtong va̱ ta.
30 E ele tirou da cabeça do rei deles a sua coroa, cujo peso era um talento de ouro com as pedras preciosas; e ela foi posta na cabeça de Davi. E ele trouxe o despojo da cidade em grande abundância.
31 Uza̱ wur ozwal ká̱ onəm oga aRaba, kang uza̱ nak oza̱ kpa i nəm inok ká̱ ìkpal iga mpà akun, ká̱ adiga ká̱ ìku, kang oro i nəm inok amè i ɓit i wom ka̱kul mme nzhi. UDawuda nəm wanta n̂kpaktak itong oAmmon. Te uza̱ ká̱ nkpaktak oshozha wò le aUrushelima.
31 E ele retirou o povo que lá estava, e os pôs sob serras, e sob rastelos de ferro, e sob machados de ferro, e os fez passar por fornos de tijolos; e assim fez ele a todas as cidades dos filhos de Amom. Então Davi e todo o povo retornaram a Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.