1 Samuel 14
yer (YER) vs NTLH
1 N̂da nro te, uJonatan uya aShawulu là ûkpari wò uga yar iya̱m ìkukum pa̱, <<Ɓa, í pa̱ng mba̱nda̱m í ga apa̱k oFilisti.>> Ǹnyi te, uza̱ là ûpo wò ka̱t.
1 Um dia Jônatas disse ao rapaz que carregava as suas armas: — Vamos até o acampamento filisteu, que está no outro lado do desfiladeiro. Mas Jônatas não contou ao pai o que ia fazer.
2 UShawulu ká̱ onunggwan wò ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing oma ká̱ nra apa̱k ká̱ nkur aGibiya ka̱ avəng ìkun ìkúmkúm ka̱ aMigron.
2 Saul estava em Migrom, perto de Gibeá, acampado debaixo de um pé de romã. Com ele estavam mais ou menos seiscentos homens.
3 Ka̱ ashe onunggwan aShawulu te, uAhija unəm uga mpyal awop uwa yà ka̱ ashe oza̱, uva pa ìlukwan ìkwoksok. UAhija uya aAhitup, ugənang aIkabot, uya aFinehas, uka aEli, unəm uga mpyal awop ka̱ aShilo. UNəm uro yà nyi pa̱ uJonatan re ashe oIsa̱rila chit ka̱t.
3 O sacerdote que usava o manto sacerdotal era Aías, filho de Aitube e sobrinho de Icabô. (Icabô era filho de Fineias e neto de Eli, que havia sido sacerdote do Senhor Deus em Siló.) Os homens não sabiam que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Asa̱l va̱ uJonatan ɗom n wòl kà̱ kang o ga atak apa̱k oFilisti te, kà̱ ishimshe aɓam pa̱ parəm ava unəm uro i chu nkyen kà̱ oga ngba̱k oza̱ ka̱t. Aɓam aro mí wór pa̱ aBozet, kang azəngtəng mí wór pa̱ aSene.
4 No desfiladeiro que Jônatas tinha de atravessar para chegar ao acampamento dos filisteus, havia duas grandes pedras, uma de cada lado da passagem. Uma era chamada de Bosês, e a outra, de Senê.
5 Aro ka̱ asa̱l mpal a dər aMikmat, kang aro ka̱ asa̱l nkwandal a dər aGeba.
5 Uma estava no lado norte do desfiladeiro, de frente para Micmás, e a outra, no lado sul, de frente para Geba.
6 UJonatan là ûnəm uga ǹyar iya̱m ìkum á na pa̱, <<Ɓa, í pa̱ng atak apa̱k onəm oga ache amulur va̱ ta̱. Mwote, uYawe a na igwan a yi nggo. Iya̱m iro yà i gəl uYawe kà̱ nna ìgwan ka̱ atak onəm ìkum pa̱ kyák ka̱t te pa̱ ɗa̱p ka̱t.>>
6 Jônatas disse ao rapaz que o acompanhava: — Vamos até o acampamento desses filisteus pagãos. Pode ser que o
7 Te unəm uga ǹyar iya̱m ìkum á na là pa̱, <<Nəm iya̱m va u ya məma á, nna n yà nzəng ká̱ ɓu ka̱ ashe iya̱m va̱ u ɗom nnənəm.>>
7 O rapaz respondeu: — Faça o que achar melhor! Eu estou com o senhor.
8 UJonatan là á na pa̱, <<Ɓa na í pa̱ng na oza̱ á ya yi.
8 — Muito bem! — respondeu Jônatas. — Vamos até lá e deixemos que aqueles homens nos vejam.
9 A yà pa̱ oza̱ là á yi pa̱ í tong ka̱ atak va̱ mmayi kà̱, kang ô ɓa ô ya yi te, í tong í yà ká̱ ngga atak oza̱ ka̱t.
9 Se eles disserem para ficarmos parados até que cheguem perto de nós, nós obedeceremos.
10 Ǹnyi te, a yà pa̱ oza̱ là pa̱ ì ɓa atak oza̱ te, í kyen í ga. Nna ta i nyám pa̱ uYawe i ga nka̱mshi yi, í nəm igwan ká̱ oza̱.>>
10 Mas, se disserem para irmos até o lugar onde eles estão, nós iremos, pois isso será o sinal de que o Senhor Deus nos deu a vitória.
11 Nna chit te, mparəm oza̱ fa nyám ishi oza̱ ôFilisti. OFilisti là pa̱, <<Dər, oHiburu ka̱ nnár i fa ka̱ ashe ache atak va̱ oza̱ bwam kà̱.>>
11 Aí os dois deixaram que os filisteus os vissem. E estes disseram: — Vejam! Alguns hebreus estão saindo das tocas onde estavam escondidos.
12 Te onəm ka̱ ashe apa̱k wór uJonatan ká̱ unəm uga ǹyar iya̱m ìkum á na pa̱, <<Ó ɓa, na í ɗyang ntan a wó.>>
12 Então os soldados filisteus chamaram Jônatas e o rapaz: — Subam até aqui! Queremos mostrar uma coisa a vocês. Jônatas disse ao rapaz: — Siga-me, pois o
13 Te uJonatan kyen aɓam va̱ ta i nár ká̱ irəng ká̱ awo, ká̱ unəm uga ǹyar iya̱m ikum á na. Te oFilisti tak kà̱ mpyal aJonatan kang unəm uga ǹyar iya̱m ikum á na, yar nvəva̱ng gbá̱ng oza̱.
13 Ele subiu engatinhando, e o rapaz o seguiu. Jônatas ia atacando e derrubando os filisteus, e o rapaz os ia matando.
14 Onunggwan va̱ uJonatan ká̱ unəm uga ǹyar iya̱m ìkum á na gbá̱ng nggəshi te, á chu ìsəm pa̱ ìparəm chu ka̱ ashe agbagba va á chu nshang iram ina chu ilum pa̱ ìzəng.
14 Nesse primeiro ataque eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de mais ou menos mil e duzentos metros quadrados.
15 Te ayər nəm nkpaktak oshozha, ovəngva̱ ka̱ ashe apa̱k ká̱ ovəngva̱ ka̱ agbagba ìkum, káp ká̱ oshozha oga mpángchí atak ká̱ oga nlə́p mpyal ìkum, kang mbin tan. Inan uwa nak ayər va̱ ta.
15 Todos os filisteus que estavam no acampamento ficaram apavorados. Os patrulheiros e os soldados do acampamento tremeram de medo. A terra também tremeu, e houve uma grande confusão.
16 Oshozha oga mpángchí atak aShawulu ka̱ aGibeya aga mbin aBenjamin, ya oshozha oFilisti zwar kang ka̱ nlyangshin.
16 Os espiões de Saul que estavam em Gibeá, no território da tribo de Benjamim, viram que os filisteus estavam tontos, correndo para cá e para lá.
17 Te uShawulu là ônunggwan wò pa̱, <<Ó kung oshozha na ó nyi unəm va̱ yà ka̱t.>> Nva̱ngva̱ oza̱ kung te, oza̱ ya uJonatan ká̱ unəm uga ǹyar iya̱m ìkum á na yà ka̱t.
17 Então Saul disse aos seus oficiais: — Contem os nossos soldados e vejam quem está faltando. Eles contaram e descobriram que estavam faltando Jônatas e o rapaz que carregava as suas armas.
18 UShawulu là ûAhija pa̱, <<Ɓa ka̱ akwati aga nsar nnap-nlà Inan ka̱ ta̱.>> Ka̱ awalang va̱ ta te, akwati aga nsar nnap-nlà Inan nna ka̱ yà nzəng ká̱ oIsa̱rila.
18 Aí Saul disse a Aías, o sacerdote: — Traga aqui a Ele disse isso porque naquele tempo a arca ia na frente do povo de Israel.
19 Nva̱ uShawulu ka̱ yà ka̱ nlà nnap ká̱ unəm uga mpyal awop te, nzwar ka̱ ngga mpyal ka̱ ashe apa̱k oFilisti. Te uShawulu là ûnəm uga mpyal awop pa̱, <<Kang á ɗak ɓu ka̱t, í ga.>>
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, a confusão no acampamento filisteu aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Você não precisa mais consultar o
20 Te uShawulu ká̱ nkpaktak onunggwan wò ɓut kang à ga atak ìkum. Kang oza̱ ga ya oFilisti zwar chit pa̱ makmak, le í gbá̱ng owan oza̱ ká̱ ndokchi.
20 Aí ele e os seus homens entraram na batalha contra os filisteus. Estes, em completa confusão, estavam lutando uns contra os outros.
21 OHiburu va̱ ka̱ yà nzəng ká̱ oFilisti kang a ga nzəng ká̱ oza̱ ka̱ apa̱k oza̱ te, á le ga atak oIsa̱rila va̱ ka̱ yà nzəng ká̱ aShawulu ká̱ uJonatan á.
21 Os hebreus que haviam passado para o lado dos filisteus e tinham ido para o acampamento com eles mudaram de lado outra vez e se juntaram com Saul e Jônatas.
22 Awalang va̱ nkpaktak oIsa̱rila va̱ ka̱ bwam ka̱ ashe aɗuktum aga mbin aEfrayim fe pa̱ oFilisti kà̱ nchəng te, oza̱ fa gwang ɓak oza̱ ká̱ ìkum kpa.
22 Os israelitas que estavam escondidos nas montanhas de Efraim também souberam que os filisteus estavam fugindo. Eles se reuniram e atacaram os filisteus,
23 Te uYawe ka̱m ishi oIsa̱rila n̂da va̱ ta, kang onəm lung ìkum ga watar aBet-Aven.
23 lutando todo o caminho até além de Bete-Avém. E o Senhor Deus deu naquele dia a vitória ao povo de Israel.
24 Ǹyangmata̱ te, oshozha oIsa̱rila bəlak byet n̂da va̱ ta, ka̱kul uShawulu ka̱ yar nsóng anung chit pa̱, <<Unəm va̱ a ri iya̱m-nrì kang arurong i nəm te, re Inan á vyap na, ya mi pyat nnàp ka̱ apal oFilisti kang.>> Te unəm uro yà ri iya̱m iro n̂da va̱ ta ka̱t.
24 Naquele dia os israelitas estavam fracos de fome porque Saul havia feito este juramento: “Quem comer qualquer coisa hoje, antes de eu me vingar dos meus inimigos, será amaldiçoado.” Por isso, ninguém tinha comido nada o dia inteiro.
25 Nkpaktak oshozha táng ashe ikun te, oza̱ ya mmàl irizhe kà̱ mbin.
25 Todos eles chegaram a um bosque e ali acharam mel por toda parte.
26 Awalang va̱ oza̱ táng ashe ikun te, oza̱ ya mmàl irizhe kà̱ nwàr, ǹnyi te, unəm uro yà dok ká̱ ifang ga ká̱ ka̱ anung wò ka̱t. Ka̱kul oza̱ nəm á yər nsóng anung va.
26 As árvores estavam cheias de mel, mas ninguém comeu nada porque eles estavam com medo do juramento de Saul.
27 Ǹnyi te, uJonatan uwa ka̱ fe chit pa̱ upo wò sóng anung chit ka̱t, te uza̱ pa ishi idari va ká̱ awuwo ka̱ ashe mmàl irizhe. Te uza̱ nak ka̱ awo wò tam, kang uza̱ ya ìkam.
27 Mas Jônatas não tinha ouvido o seu pai dar a ordem ao povo. Por isso, estendeu o bastão que tinha na mão, molhou a ponta num favo e comeu um pouco de mel. E logo se sentiu melhor.
28 Te uro ka̱ ashe oshozha là ûJonatan pa̱, <<Upo ɓu ka̱ sóng anung oshozha chit kəkam pa̱, <Unəm va̱ i ri iya̱m-nrì n̂da ta̱ te, i vyap.> Nna nak te, onunggwan bəlak á yà ká̱ ikam ka̱t.>>
28 Mas um dos homens disse: — Todos estão fracos de fome porque o seu pai nos ameaçou, dizendo: “Quem comer qualquer coisa hoje será amaldiçoado!”
29 Te uJonatan là pa̱, <<Upo mi ɓa kà̱ nɗaktak chit ka̱ ashe mbin. Dər asa̱l awu va̱ n ya ìkam ká̱, nvəngva̱ n dok irizhe va̱ ta̱ pa̱ ɗa̱p á.
29 Então Jônatas respondeu: — O meu pai fez uma coisa terrível com o nosso povo. Vejam como estou me sentindo melhor depois de comer um pouco deste mel!
30 Ka̱ yà pa̱ mmá ká̱ məma̱n ôshozha pa̱ á ri iya̱m-nrì va̱ oza̱ wur ka̱ atak okpa ìkum oza̱ te, mmá ka̱ gbá̱ng oFilisti ka̱ ji va̱ ta̱ ji ka̱t ɗò?>>
30 Teria sido bem melhor se hoje o nosso povo tivesse comido o alimento que tomou do inimigo quando o derrotou. Imaginem quantos filisteus mais eles teriam matado!
31 N̂da va̱ ta, nva̱ngva̱ oIsa̱rila ɓàn gbá̱ng oFilisti ka̱ aMikmat ga chu aAijalon te, oza̱ bəlak pa̱ gənggəng.
31 Naquele dia os israelitas derrotaram os filisteus, lutando desde Micmás até Aijalom. A essa altura os israelitas estavam muito fracos de fome.
32 Oza̱ gba̱ng izər ka̱ ngwur iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum, itam, ina, ká̱ ivan ina, kang oza̱ pà oza̱ ri ká̱ nchə̀chər.
32 Por isso, avançaram sobre o que haviam tirado dos inimigos, isto é, as ovelhas, as vacas e os bezerros, e os mataram ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Te unəm uro là ûShawulu pa̱, <<Dər, onunggwan kà̱ nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ûYawe ka̱ atak nri izhé va ka̱ nchə̀r.>>
33 Aí alguém foi dizer a Saul: — Olhe! O povo está pecando contra Deus, comendo carne sem primeiro deixar escorrer o sangue. Saul gritou: — Isso é traição! Rolem aqui para mim uma pedra grande.
34 Te uza̱ là pa̱, <<Ó ga ó là ônunggwan pa̱, <Udanggo á ɓa ká̱ ìna wò ká̱ ìtam wò á mi, kang ó pà oza̱ ka̱ ta̱ ó ri. Kang ó nəm mpat ûYawe ka̱ atak nri izhé kà̱ nchə̀chər ka̱t.> >>
34 E ordenou ainda: — Vão para o meio do povo e digam a eles que tragam aqui o seu gado e as suas ovelhas. E que os matem e os comam aqui. E que não pequem contra Deus, comendo carne com sangue. Por isso, naquela noite, todos trouxeram o seu gado e o mataram ali.
35 Te uShawulu me atak nshi iya̱m awop ûYawe, nna ta, atak awop aga nggəshi va̱ uza̱ me.
35 E Saul construiu um altar para o Senhor Deus, e esse foi o primeiro que ele construiu.
36 Te uShawulu là pa̱, <<Í fəng í ga na í ɓak oFilisti ká̱ izwam va̱ ta̱, í wur iya̱m oza̱ kang atak ì tan, kang í gbá̱ng oza̱, í re unəm uro ka̱ irirì ka̱t.>>
36 Aí Saul disse aos seus soldados: — Vamos descer de noite e atacar os filisteus. Até o amanhecer nós tomaremos tudo o que eles têm e não deixaremos nenhum filisteu vivo. Eles responderam: — Faça o que achar melhor. Mas o sacerdote disse: — Primeiro vamos consultar a Deus.
37 Te uShawulu ɓəp Inan pa̱, <<N ru oFilisti va̱ ta̱ ɗò? Ɓu na oza̱ na ka̱ ashe awo oIsa̱rila ɗò?>> Ǹnyi te, Inan na ama̱n a na n̂da va̱ ta ka̱t.
37 Aí Saul perguntou a Deus: — Devo atacar os filisteus? Tu darás a vitória ao povo de Israel? Mas naquele dia Deus não respondeu nada.
38 Ka̱kul nva̱ ta te, uShawulu là pa̱, <<Ó ɓa ka̱ ta̱, nkpaktak onəm oga mpyal oshozha, re í mwo nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ mmá nəm chit n̂da va̱ ta̱.
38 Então Saul disse aos oficiais: — Venham aqui e descubram que pecado foi cometido hoje.
39 Wa nva uYawe uga nka̱mshi oIsa̱rila wa ya te, n sóng anung ká̱ aɗiɗin, kang a yà pa̱ uyen mi uJonatan uwa nəm mpat va̱ ta̱ te, nkpak uza̱ i kú.>>Ǹnyi te, ushozha uro yà na ama̱n á na ka̱t.
39 Eu prometo pelo Senhor , o Deus vivo, o Salvador de Israel, que, mesmo que o culpado seja o meu filho Jônatas, eu o matarei. Mas ninguém respondeu nada.
40 Te uShawulu là n̂kpaktak oIsa̱rila pa̱, <<Ó tong ka̱ ngba̱k pa̱ nzəng, kang mmami ká̱ uJonatan i tong ka̱ ngba̱k nro.>>
40 Então Saul ordenou: — Fiquem todos de um lado. Eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. — Faça o que achar melhor! — responderam eles.
41 Te uShawulu far ûYawe, Inan oIsa̱rila pa̱, <<Iza̱ nak kang u na ama̱n ûzwal ɓu ká̱ n̂da a ta̱ ka̱t yà? A yà pa̱ mpat kà̱ mmami ka̱t te uyen mi uJonatan te, wa ama̱n ká̱ aUrim ǹnyi te, a yà pa̱ onunggwan oga aIsa̱rila oma ká̱ mpat te, wa ama̱n ká̱ aTumim.>> Kang oza̱ mang ayàk te, ayàk ru ká̱ apal aJonatan ká̱ uShawulu, kang onungwan va̱ ta mmá ya oza̱ ká̱ mpat ka̱t.
41 Então Saul disse ao Senhor , o Deus de Israel: — Ó Deus, por que não me respondeste hoje? Ó E a resposta indicou Jônatas e Saul e não os soldados.
42 UShawulu là pa̱, <<Ó mang ayàk ká̱ ishimshe mi ká̱ uyen mi, uJonatan.>> Kang ayàk ga yar uJonatan.
42 Então Saul disse: — Façam o sorteio para saber se a culpa é minha ou do meu filho Jônatas. E Jônatas foi indicado.
43 Te uShawulu là ûJonatan pa̱, <<Là á mi, iza̱ u nəm yà?>>
43 Então Saul perguntou: — O que foi que você fez? — Eu comi um pouco de mel que tirei com a ponta do bastão que eu tinha na mão! — respondeu Jônatas. — E estou aqui, pronto para morrer.
44 UShawulu là pa̱, << Re uYawe á ɓək anung á mi pa̱ gənggəng, a yà pa̱ u kú ka̱t á, aJonatan.>>
44 — Que Deus me mate se você não for morto! — disse Saul.
45 Ǹnyi te, onunggwan va̱ ta là ûShawulu pa̱, <<A màl pa̱ uJonatan a kúkú á, uza̱ va ɓa ká̱ nnang nka̱mshi ôIsa̱rila ɗò? Nva̱ ta i yà ka̱ nnəm ka̱t. Wa nva uYawe wa ya te, akpap ishishi aro pa̱ zəng i ru ka̱ mbin ka̱t, ka̱kul Inan a ka̱mshi á na kang uza̱ nəm igwan va̱ ta̱ n̂da va̱ ta̱.>> Te onunggwan va̱ ta ka̱m ishi aJonatan, kang mmá gbá̱l na ka̱t.
45 Mas os soldados responderam: — Isso, nunca! Jônatas, que deu esta grande vitória ao povo de Israel, não deve morrer. Nós prometemos pelo E assim os soldados salvaram Jônatas da morte.
46 Te uShawulu re mɓàk oFilisti, kang oFilisti le nva̱ng ga mbin oza̱.
46 Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para a sua terra.
47 Nva̱ngva̱ uShawulu yà uponzhi oIsa̱rila te, uza̱ lung nkpaktak okpa ìkum oza̱ ka̱ nza̱ nggba̱k nggo, oMowap, ká̱ oAmmon, ká̱ oEdom, ká̱ oponzhi oga aZobak, kang ká̱ oFilisti. Kang atak va kpaktak uza̱ ga ìkum kà̱ te, uza̱ nəm igwan.
47 Depois que se tornou o rei de Israel, Saul lutou contra todos os povos vizinhos que eram seus inimigos: os povos de Moabe, de Amom e de Edom, os reis de Zoba e os filisteus. E em toda parte em que lutava era vitorioso.
48 Uza̱ lung ikum ká̱ nkam ipa̱ng, kang à nəm igwan ká̱ oAmalek. Uza̱ ka̱m ishi oIsa̱rila ka̱ ashe awo onəm va̱ ka̱ wur iya̱m oza̱ ká̱ ìkum.
48 Saul lutou corajosamente e venceu os amalequitas. E defendeu o povo de Israel de todos os ataques.
49 Ovan onunggwan áShawulu oma, uJonatan, ká̱ uYishwi, ká̱ uMalkishuwa. Kang aɗin ovəvan ochar, uMerap uwa uga nggəshi, ká̱ uMikal uwa uɓwakan.
49 Saul tinha três filhos homens: Jônatas, Isvi e Malquisua. A sua filha mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
50 Aɗin achichar pa̱ uAhinowam, uyen uchar aAhima'az. Aɗin ánəm uga mpyal oshozha aShawulu pa̱ uAbner, uya aNer, kang uNer nnyi te, ukyan aShawulu.
50 A sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era o seu primo Abner, filho de seu tio Ner.
51 Upo aShawulu uKish ká̱ upo aAbner uNer, oma ovan aAbiyel onunggwan.
51 Quis, o pai de Saul, e Ner, o pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 UShawulu nəm ìkum pa̱ gənggəng ká̱ oFilisti ka̱ ashe nkpaktak nra iponzhiponzhi. Kang ununggwan va uShawulu ya kəkam, ka̱t te ká̱ nkam ìgwak te, uza̱ i ɓa ká̱ na ka̱ ashe oshozha wò.
52 Durante toda a sua vida Saul lutou ferozmente contra os filisteus. E, sempre que encontrava um homem forte e valente, ele o alistava no seu exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.