Atos 7
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Ŋkum ŋgàa fa satikà' nə à fek Stefè də, yu yè'sə zìnə àlɛ.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stefè ye ŋgòcèp fəsə də, <<Bwema nə ye tɛ̀' am wèŋ, wèeŋ yu'rə fa-a mʉ-ɛ. Ghà nə̀ tàcici àvès Abràham à ye mvwe' nzeŋgòŋ Mèsòpòtemiyà ŋkuŋ yi sə ye'e lo ŋgòkə̀ cu mvwe' lak Harà, Nwì nə̀ yi tse' fòwùriŋ nə à kə̀ yəəŋ bohòyi.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Yi tsok fa nà' də, <Mè'rə bʉ̀ʉ yo, nə ye lak yo yè'e, nə lokok lo mvwe' nze mòk nə̀ zok nə̀ mʉ nə niŋ tsok fa wu.>
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Fana yi ye'e me'rə Càdiyà, nə lo kə cum Harà. Ghà nə̀ tɛ̀'ɛ Abràham à kpʉ, fana Nwì gʉ yi coho və mvwe' lak sə̀ wèŋ cu ŋga'a fo' yè'e.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Nwì à ka Abràham mʉmvwe' mòk fo' də a nə̀ nà' fa lok, à ka yeŋ koo momjo. Nə ye də Nwì ànə kak laŋ də yi nə fa fo' bohònà' nə ye bə ŋgwì bʉ̀ʉ ye sə̀ wo nə sə və maŋkwɛ̀ŋ. Mvə̀k nə̀ Nwì à sə kàk vɛ'nə, à ye ŋga Abràham ka mweŋ ntòtse'.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Yusə̀ Nwì à cèp sə à ye də, <Ŋgwì bʉ̀ yòo nə kə cu mvwe' lak mok sə̀ yà' ka yàwo yeŋ. Wo nə cum ŋkwɛ̀ŋ fo', wo sə fa wo ŋgə' wùriŋ mʉnə lùumŋgòŋ ŋkʉ̀ kwè.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mʉ nə sak bʉ̀ʉ sə̀ wo nə sə fak fo' bohòyà'wèŋ sə sə̀', fana wo nə me'rə lak yà'sə, nə tesə və, nə sə kuksə mʉ mʉmvwe' nè'e.>
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ànə geŋ, Nwì bə Abràham à zʉ rʉ̀k də yi nə sə riŋ tse' nà' bə nsàp mandzə̀ nə̀ wo komgə̀ tu mbəmbam nà'a. Fana Abràham dzə Azìk, à dzèŋ ntɛŋ mò'fis, yi kom fa nà' tu. Azìk kom bwi fa mo ye Jàkop, fana Jàkop kom bwi fa bwe ye sə̀ hum-ncòp-ba sə̀ wo tàcicii avès.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 <<Tàcicii avès sə wèŋ à kʉ̀k moma awo Jòsep bə lis sə̀ bʉp jì njo. Wo ko seŋ gesə lo yi də nà'a kə ye ŋkwɛ̀ŋ mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp. Ànə ye-a sə̀ vɛ'nə fana, Nwì à ye yo,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 nə sə tɛsə Jòsep nə bə nsàp ŋgə' nə̀ yi à sə yə lòoŋfo'. Ghà nə̀ Jòsep à kə̀ dzèŋ bohòŋkum Ferònə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp nə, Nwì à fa yi cùu sə̀ bə̀boŋ, nə fa yi ŋkərə̀. Feròànə ye vɛ'nə fana yi gʉ nà' ŋwə̀ nə̀ ghaŋ mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp nə pwe'. Yi à gʉ̀ nà' ŋwə̀ nə̀ ghaŋ mʉmvwe' nto' ye sə̀'.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Fana mvə̀k nəmòk à ye, njè ko mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp bə nzeŋgòŋ Kanà pwe'. Njè nə à fa bwìŋ ŋgə' vɛ'ɛ wùriŋ. Tàcici avès wèŋ à ka bɛŋ mok sə tse'.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Jàkop ànə geŋ də yi yuk də wo tse' zʉzʉ mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp yo fana yi tumsə gesə bwe ye sə̀ wo tàcicii avès sə fo'. Nà'a ghà nə̀ mantombì nə̀ wo à lòto fo'.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Wo à və̀ nə̀ kɛ̀' ba, fana Jòsep gʉ bwema ye sə wèŋ rì də yi moma yà'wèŋ fana, nə gʉ Feròrì də yà'wèeŋ bʉ̀ʉ lak ye.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Jòsep tirə gesə fa tɛ̀' ye də nà' bə bwe nà' pwe' coho və mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp nə. Wo à ye pwe'fo' bwìŋ hum sàmba-ncòp-tàŋ.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Fana Jàkop coho tsooŋ lo sə Ijìp anə. Yà'a mvwe' sə̀ yi nə ye bwe ye, sə̀ wo tàcicii avès, à kpʉ wes mok fo'.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Mvə̀'nə̀ bwe awo à foho lòKanà wo bə̀hə lo vèeŋ ni' yà'wèŋ sə ŋgòtuuŋ mvwe' sə̀ wo togə̀ fo' də Sekèm. Wo à kə̀ tuuŋ wo fo' sənə sèe sə̀ Abràham à ywiŋ yà' bohòbwe Hamò.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 <<Mvə̀k à sə kʉrə və̀ də ya Nwìi gʉ yusə̀ yi ànə kak fa Abràham sə, fana ŋga bʉ̀ʉ avès yam mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp mok maŋgəŋgèŋ,
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 tèe ŋkum nəmòk nə̀ yi à ka Jòsep rì yuk, kə kok dzə̀' ŋkum mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp anə mok yi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Yi sə borə bʉ̀ʉ avès bə ŋkərə̀, nə sə gʉ tàcici avès wèŋ ŋgə' nə̀bʉp. Yi gʉ də wo kà bwe awo sə̀ lʉə mʉ nda'à nisə̀, də wo me'rə noŋsə bwe sə sə mbiŋ də ya ŋga yà'wèeŋ kpʉ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Yà'a sə̀' mvə̀k nə̀ wo à dzə Musì, mwe boŋ. Yi à cu mʉ nda'à tɛ̀' ye ŋwə tɛ'.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Mvə̀k nə̀ wo à kə̀ nòŋsə yi sə mbiŋ fana mo Feròmok nə̀ wà'ŋgwɛ̀ŋ à kə̀ te' jə nà' yuye. Yi sə tək nà' co mo ye.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Wo à yə'rə yi, yi riŋ ŋkərə̀ə sə̀ yà' cu mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp anə pwe' nə̀ pwe'. Yi bʉʉŋ ŋwə̀ nə̀ ghaŋ bə nsàp mandzə̀ nə̀ yi cèp cù, nə sə gʉ bum ye.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 <<Ghà nə̀ Musì à dzèŋ lùumŋgòŋ hum kwè, fana yi dʉk də yi kə kɛ' ye bʉ̀ʉ ye wèŋ bwe Izùrɛ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Yi lo, nə kə tseŋ ŋwə̀ ye mòk ŋga ŋwə̀ə Ijìp mòk sə lə̀p nà', fana yi geŋ də yi kə tɛsə nà'. Musì à lə̀p zə ŋwə̀ə Ijìp nə.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Yi à sə tsərə də bʉ̀ʉ ye wèeŋ nə rɛɛŋ də Nwì tum yi ŋgòkə̀ tɛsə fis wo sənə ŋgə' awo, fana wo kà sə̀' rɛɛŋ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Tsok à rɛŋ, yi ye bwe Izùrɛ bwìŋ ba ŋga wo sə lʉ̀lʉ̀. Yi geŋ fo', nə sə gʉ mandzə̀ nə̀ co wo kà lʉ̀. Yi fek yà' də, <Wèŋ sə də wèeŋ lʉ yè'sə bʉ̀ʉ yà, ŋge' am wèŋ? Mʉ̀ də wèeŋ bwema mvwe' mò'fis àlaa?>
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Fana nə̀ yi à sə fa mòk ŋgə' yi nə bwi' gɛsə Musì fo', nə dʉk fa nà' də, <Ŋwə̀ nə̀ yi dʉk wu də wu kə kok ŋkum bohòvès nə sak vèes ndà?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Wù də wu zə mʉ mvəsə̀ wù a zə ŋwə̀ə Ijìp ŋkwìs yà'a nà?>
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Musì ànə yuk mvəsə̀ nà' cèp vɛ'nə, fana yi caŋ lo, nə kə cum bisə mvwe' lak Midiyà. Yi à cu fo' tè yi dzə bwe mbəmbam ba.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 <<À cà lùumŋgòŋ hum kwè, fana Musì ye masinjà Nwì mòk bə lis. Nà' à yəəŋ bohòyi ndzənə mis ŋga nà' sə kʉə mʉ tʉhʉ̀ nə kà liìŋ. Mis ènə à kʉə ŋgəà, mvwe' ŋgʉ nda nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də Sinà.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musì à yə vɛ'nə, nə mərə maŋgəŋgèŋ, fana nə sə gi sooŋ geŋ fo' də yi ye tsə'rə yà' bə̀boŋ. Yi yuk ŋga ŋgì Tà sə cèp də,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 <A mʉ̀ʉ Nwì tàcicii awèŋ. Nwì Abràham, Azìk bə Jàkop.> Musì à yuk vɛ'nə, yi sə jik bə wʉə vɛ'ɛ kpʉ̀k kpʉ̀k, nə kà lis mok kʉ̀k.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Tà à tsə̀' yi də nà'a cokfis kùuŋgùp nà', bʉ̀ʉsə̀ mvwe' sə̀ nà' tə yà'sə, a fo' nze nə̀ rərɛŋ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nə dʉk fe'lə sə̀' dʉk də, <Mʉ̀ kʉ̀k ja'a, nə ye ŋgə' nə̀ bʉ̀ʉ am wèŋ sə yə mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp. Mʉ̀ a yuk waŋ awo sə̀' laŋ, fana mʉ̀ nə və̀ə nə də mʉ kə tɛsə wo. Və̀ə, ya mʉ tum gesə wu Ijìp anə.>
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 <<À ye Musì nə̀ bwe Izùrɛ à dzèeŋ yi, nə fek yi də, <Ŋwə̀ nə̀ yi dʉk wu də wu kə ye mantombì bohòvès, nə sak vèes ndà lɛ?> nə. A yi nə̀ Nwì tumsə co ŋwə̀ nə̀ mantombì nə ye ŋwə̀ nə̀ yi fis wo sənə ŋgə'. Nwì à fa càsə yi fàak sə bohòmasinjà Nwì, nə̀ nà' à yəəŋ bohòyi ndzə misə̀ nà'a.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Yi à təəŋ mantombì ŋgòjə fis bʉ̀ʉ sə mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp yi. Yi à gʉ̀ maŋgəŋgèŋ nə ye bum sə̀ co bwìŋ mərə mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp nə ye mvwe' ndzəp nə̀ wo togə̀ nà' də Ndzəp nə̀ Bə̀baŋ nà'a sə̀'. Mvəsə̀ wo à sə lòo, yi sə gʉhʉ lo mali maŋgəŋgèŋ mvwe' nze nə̀ ŋgəà mʉnə lùumŋgòŋ hum kwè sə̀'.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 <<Gù sə Musì ènə nə̀ yi à tsə̀' bwe Izùrɛ də, Nwìi nə̀ tumsə fa yà'wèŋ ŋgà tsòhòbum Nwì sə̀' mvəsə̀ nà' a tum vèsə yi Musì nə. Ŋwə̀ ànə nə ye mo nə̀ njàwèŋ.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 A yi Musì nə̀ bwe Izùrɛ à baaŋ mvwe' nzeŋgòŋ ŋgəà fana yi ye bə yà'wèŋ nə. Yi à ye fo' bə tàcicii avès nə ye bə masinjà Nwì nə̀ nà' à cèp bohòyi mʉnə nda Sinà. Yi à jə ncèp Nwì nə̀ nà' tse' yòŋsə̀ nja nə fa'nə ŋgòcàsə fa vesùwèŋ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Tàcicii avès wèŋ à ka ŋgòyuk yusə̀ Musì nə à sə cèep dzəm. Wo me'rə noŋsə yi, nə sə dʉk sə ntʉʉ̀ wo də bòco wo bwi foho lo fe'lə Ijìp anə sə̀mok.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Fana wo dʉk fa Aròŋ də nà'a gʉ̀ fa wo yumok sə̀ yà'a ye mantombìi wo. Də wo ka yusə̀ yà' gʉ̀ ŋwə̀ nə̀ yi a jə fis və̀ ves mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp, nə̀ wo to fa ves yi də Musì ànə riŋ.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Nà'a ŋga'a mvə̀k nə̀ wo à gʉ̀ yumok co nwì awo nà' səsə mo mbòŋ. Wo à sʉə nsùŋgaŋ, nə tɛŋ vəpsə nà', nə kaŋ dzeŋ ŋgòkùksə yusə̀ wo à gʉ̀ wo bə bo awo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nwì à mè'rə wo fana wo sə kuksə kɛ' ca lo ŋkə̀ŋkàaŋ sə̀ mʉbu. Yà'a mvəsə̀ wo à còm ndzənə ŋwàk ŋgàa tsòhòbum Nwì də,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Wèŋ à sə bə̀hə tse' kɛ'cà tàap nwì àwèŋ nə̀ liŋ yee də Molòk,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 <<Mvəsə̀ tàcicii avès à ye ŋgəà yà'a, fana wo à tse' tàap sə̀ yà' à sə nì tsə̀' fa wo də Nwìi fɛŋ bə yà'wèŋ. Wo à gʉ̀ yà' mvəsə̀ Nwì à dʉk Musìi gʉ yà', mvə̀'nə̀ yi nìŋ tsòho fa nà' sə.Tàap sə̀ wo à ci ŋgònìŋtsə̀' də Nwìi bə yà'wèŋ|src="cn01921b.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="7:44"
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 À cu fana, tɛ̀'ɛ tàcici avès wèŋ sə fa casə lo nà' bohòbwe awo wèŋ. Ghà nə̀ Josuwà à sə jə lòwo bə ghà nə̀ wo à sə fep jə nze nə bohòbʉ̀ʉ sə̀ Nwì à sə bɛ' gɛsə wo, wo sə bək tse' nà'. Nà' à cu mali fo' tə̀tè Devìd à kə̀ tsèŋ nà'.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ntʉm Nwì à ye bə̀boŋ bohòDevìd, fana yi fek Nwì də nà'a fa yi mandzə̀ ya yi ci fa Nwìi Jàkop ndap.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Anə geŋ, kə ci fa yi ndap nə mo ye, Sòlomù.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 <<Yusə də, Nwì nə̀ yi yam càsə yi, nə kà mʉnə ndap nə̀ bwìŋ gʉ nà' bə bo cugə̀. A mvəsə̀ ŋgà tsòhòbum Nwì à cèp də,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Tà Nwì dʉk də,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Mʉ̀ à ka bum yè'e pwe' mʉ̀ gʉ à?> Yè'e yusə̀ Tà Nwì cèep.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 <<A nsàp gʉtu nə̀ fòbohòwèŋ vɛ'nə ɛ? Ntʉm awèŋ gʉ tsə gʉ̀ co bʉ̀ʉ sə̀ wo à loho ntu', nə kà ncèp Nwì yuk yuk. Weŋ gʉ̀ co tàcicii awèŋ. Wèeŋ dzèeŋgə̀ yusə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə cèpgə̀ yà'.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ŋgà tsòhòbum Nwì mòok yo nə̀ tàcicii awèŋ à ka yi ŋgə' fa yuk à? Wo zə ŋgàa gə̀ ntum Nwì wèŋ sə̀ wo ànə ye taaŋ ntɛ̀ŋ, sə̀ wo à sə cep tsə̀' fa bwìŋ də, mo fàk Nwì nə̀ yi nə sə gʉ yusə̀ Nwì dzəm sə nə və. Nə̀ ŋga'a nè'e, wèŋ a sèŋ yi, nə zə yi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 A wèŋ sə̀ masinjàa Nwì à jə və̀ fa weŋ lʉ̀ʉk Nwì, wèŋ kà yà' yù lò.>>
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù sə wèŋ à yu'rə yusə̀ Stefè à cèp sə, fana wo jok, nə zʉ kpʉ nə̀bʉp.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Stefè à rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə cɛ̀bʉ̀ə̀, fana yi kʉk gesə lo mʉbu, nə ye marɛŋ nə̀ Nwì ŋga nà' sə rɛŋ nə̀bʉp. Yi ye Jisòs ŋga nà' tə Nwì bo ma zʉ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Fana yi cep dʉk də, <<Hàwèŋ, ntòbu mùhu nòto fana mʉ̀ yə mo ŋwè ŋga yi tə bo ma zʉ Nwì.>>
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Bʉ̀ʉ sə wèŋ à gham, nə sop tse'e ntu'u awo bə nduuŋ bo awo. Wo caŋ be'lə və mvwe' mò'fis ŋgʉ ni'ì yi,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 nə bək fis mak gɛsə lo yi mʉ ntòlak anə fo', nə sə təprə yi bə lìs. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə cì' fa Stefè mvwès sə à fweŋ nòŋsə cə̀ək awo bohòwà'nzùm nəmòk, wo togə̀ yi də Sol, də nà'a sə kʉk fa tse' wo.Wo sə tərə zə Stefè bə lìs|src="cn02154b.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="7:58"
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Stefè sə waŋ to Tà dʉk də, <<O Tà Jisòs, yòŋsə̀ am nè', jəŋ mʉ.>> Wo sə təprə gu yi vɛ'nə.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Yi təəŋ bə tumfərə, nə sə waŋ torə fis də, <<Tà, swìfa wo bʉp nə̀ wo gʉ̀ ènə.>> Yi à dʉk wes vɛ'nə ntɛ̀ŋ, fana yòŋsə̀ ye me.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.