Atos 27
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Ghà nə̀ yà' à təəŋ mè mok də vèes ni ŋgwes, nə lo mvwe' nzeŋgòŋ Italì, fana wo jəŋ Pol bə ŋgàa ndapndzəm wèŋ wùriŋ, nə fa ndzə bohòŋkum sojà mòk nə̀ liŋ yee Julòs. Yi à ye bə bòp sojàa sə̀ tse' wo ŋkum nə̀ mvwe' lak Rumà nə.Nsàap ŋgwes sə̀ ghaŋ sə̀ Pol à sə gìgə̀ ca|src="cn02006B.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="27:1"
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Vès à ni yè jə ŋgwes mvwe' lak Àndàràmitùm. Ŋgwes ènə à sə lòŋgòcàha mvwe' bù'rə̀ə sə̀ ŋgwes bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' nze Ɛsiyà wèeŋ kə̀ təəŋgə̀ fo' pwe'. Fana vès yuŋ lo nà'. Àritakòà ye sə̀' vesiwèŋ bəbɛ'. Yi ŋwə̀ə Màsìdoniyà, wo to mvwe' buk lak nje nə də Tètàlonikà.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tsok à rɛŋ, vès kə dzeŋ mvwe' lak Sidòŋ. Julòs gʉ Pol bə̀boŋ, nə me'rə nà' də nà'a kɛ' ye ŋge' nà' wèŋ, ya ŋga nà'a dzəm-a yumok àlɛ', ŋge' nà' sə fa nà'.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Vès à mè'rə fa'nə, nə sə lo mantombì. Fə̀fə̀ à sə cì və̀ ma nə̀ vès à sə dzəm ŋgòlònə, fana vès ga'a yuŋ lo ma nə̀ fə̀fə̀ sə kà fo' cì və̀. Yè'sə ànə ye mvwe' mʉbuk lak mòk nə̀ ndzəp à dzòoŋ nà' pwe', wo to fo' də Sɛprò.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Vès à to ndzəp nə, nə kə casə nzeŋgòŋ Sìlisiyà bə Pàmfiliyà pwe' maŋkwɛ̀ŋ, nə kə dzeŋ mvwe' lak Mirà sə̀ yà'a mvwe' nze Lisiyà.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 À kə̀ dzèŋ fa'nə, sojà nə ye ŋgwes mòk ŋga nà' sə lo mvwe' nzeŋgòŋ Italì, fana yi gesə ves ca. Ŋgwes ènə à və̀ mvwe' lak Àlèsandìriyà.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Vès à sə gì gù mʉ ndzəpə̀ anə vɛ'ɛ fʉ̀ə̀. Vès gi vɛ'nə mʉnə nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Vès ye ŋgə' vɛ'ɛ maŋgəŋgèŋ tè vès kə dzeŋ mvwe' lak Nidùs. Mandzə̀ kà co vès lo mali mantombì ma nà'nə ye njo fə̀fə̀. Fana vès ga'a lo mok ma nə̀ ŋgʉ lak Krit bʉ̀ʉsə̀ fə̀fə̀ sə kà fo' ŋkʉ̀ʉŋ cà. Vès à sə cà mvwe' lak səmok sə̀ wo togə̀ yà' də Sàmonì.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ŋgwes àvès nə sə gi mʉ ndzəpə̀ anə mok ndzə ŋgʉʉ̀ŋ. Vès ye ŋgə' vɛ'ɛ tə̀tè kə dzeŋ mʉmvwe' nəmòk nə̀ bə̀boŋ ŋgòtes ŋgwes fo'. Wu ye fo', lak Làsiyà ye mok jəjo.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Mvə̀k à cà wes ves fo' tə̀tè kə dzeŋ mvə̀k nə̀ co ŋwè kà gìi ŋgwes mok mùmsə̀ fe'lə̀. Nùmbu nə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ gʉ̀gə̀ satikà' nə̀ ŋgòtse' sə̀swìfa bə bʉp nà'a ànə ca laŋ. Fana Pol fa yà'wèŋ ntip dʉk də,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 <<Bʉ̀ am wèŋ, mʉ̀ yə də ŋgògì fe'lə̀ fɛɛŋ də a sə lòmantombìi bʉp. Bʉsə̀ bum nə bʉp wùriŋ.>>
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ŋkum sojà nə à dzəm ye yusə̀ ŋkwà' ŋwə̀ nə̀ yi fagə̀ ŋàŋ mʉnə ŋgwes bə ŋgà tse' ŋgwes nə à ceep. Yi à ka yusə̀ Pol à cèp ye dzəm.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Mvwe' nə̀ wo à kə̀ tes ŋgwes nə fo' à ka bə̀boŋ co wo me'rə tes ŋgwes fo' mvə̀k mbʉ̀ŋ yeŋ. Fana bwìŋ ma nə̀ ghaŋ a dzəm gha' də wo lo gu lòo. Wo də wo ni ŋgwes, nə lap mandzə̀ ŋgòkə̀ dzèŋ mvwe' lak Fonìs ŋga ye-a də aco wo lo na. Yè'sə mvwe' sə̀ ŋgwes kə təəŋgə̀ fo'. Mʉmvwe' nè'nə, bo ma ŋkwìp bə ma zʉ pwe' nɛ̀ɛŋ nòjəja.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Mʉfə̀fə̀ mòk ye ŋgòvə̀ maŋkwìip nconùm fʉ̀ə̀ fʉ̀ə̀, fana bʉ̀ʉ sə wèŋ kwa də, <<Ŋ̀hŋ̀, bum nə boŋ.>> Wo fiŋ me'rə yu nə̀ nà'a kotse'gə̀ ŋgwes nə, nə sə gi mʉ ndzəpə̀ anə ndzə ŋgʉʉ̀ŋ mvwe' lak Krit anə.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ghàr mʉmvə̀k nè'e fə̀fə̀ nə̀ bʉp və ma mvwe' lak Krit anə. Fə̀fə̀ nə à sə və̀ mègù mʉtsətsə'rə̀ə bo maŋkwìp nə ye ma ntonùm.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Fə̀fə̀ nə kə bwi' ŋgwes nə. Mandzə̀ nə̀ co vès gʉ ŋgwes nə sə lo ma nə̀ fə̀fə̀ nə sə və̀ sə kà ye lok, fana vès me'rə, nə sə kʉk mok bə lis. Fə̀fə̀ nə sə bək lo nà' mok ma nə̀ yi dzəm.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Yà'à fihi tsə ŋga ves tsə lòbo ma zʉʉ ma ntonùm. Yè'sə ànə ye sə̀' mvwe' mʉlak mòk sə̀ mʉ ndzəpə̀ anə wo to fo' də Kàwudà. Yà'a mvwe' sə̀ vès à swi' bòŋsə mʉŋgwes nə̀ wo tsòoŋgə̀ nà' màŋkwɛ̀ɛŋ nə̀ ghaŋ nə fo'. Vès gʉ yè'sə sə̀' bə ŋgə' wùriŋ.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Wo soŋ nisə mʉŋgwes nə mʉnə nə̀ ghaŋ nə, ya nà'a kà bʉp. Wo kiŋ dzòoŋ nə̀ ghaŋ nə bə kʉ̀. Wʉə à sə ko wo də aco wo nə kə ni ŋgwansaa sə̀ mvwe' ŋgʉ ndzəp nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Libiyà, fana wo fəsə tsoŋ cə̀ək sə̀ ma mʉ tuhù ŋgwes pwe'fo' sə nze. A cə̀ək sə̀ yà'a gʉ̀gə̀ nà' sə gi. Fə̀fə̀ nə sə bək lo ŋgwes nə mok yi.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Fə̀fə̀ nə̀ bʉp nə sə bwi'lə maligə ŋgwes nə vɛ'nə. Tsok ànə rɛŋ, fana wo ye ŋgòfis mà'rə gèsə lòbum sə̀ mʉ ŋgwesə̀ sə sə ndzəpə̀.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tsə' mòk ànə rɛŋ sə̀mok, wo fis ma'rə lo bum sə̀ wo gʉ̀gə̀ ŋgwes nə bə zeŋ ma mòk mʉ ndzəpə̀ bə bo awo.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Vès kà nùm kè ŋkə̀ŋkàŋ nə̀ mò'fis bə lis yə yuk mʉnə nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Fə̀fə̀ nə sə lo gu mantombì bə ŋàŋ. Ànə ye vɛ'nə, vès dʉk mok də kpʉ və̀ laŋ.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ghà nə̀ bwìŋ à cu njè mʉnə nùumbu səmok, fana Pol lokok, nə dʉk də, <<Bʉ̀ʉ am, ànə ye co wèŋ yuk dʉk àm, vesùwèŋ cum mali mvwe' lak Krit anə. À nə cum-a vɛ'nə, də bum sə̀ yà' sə bʉp mok bisə yè'e kà vɛ'nə ye.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Mʉ̀ lɛŋ weŋ nə̀ ŋga'a nè'e də wèeŋ kà sə wəp! Ŋwə̀ nə̀ mò'fis nə kà mvwe' yè'e kpʉ. Ŋgwes nè'e nə bisə megu yi.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Bʉsə̀ a ye nòoŋ ŋkwìs nə̀ ŋga'atsok, masinjà Nwì a və̀ bohòmʉ̀. Yi a ye masinjà Nwì àm nə̀ mʉ kùksəgə̀ yi, nə̀ mʉ ŋwə̀ ye.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Yi tsok mʉ dʉk də, <Pol, kà də wu wəp dʉk. Wu nə kə təəŋ tsoŋ mantombì ŋkum bʉ̀ʉ Rumà wèŋ anə. Nwì gʉ̀ wu bə̀boŋ, bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wenə wèeŋ yè'e, nə̀ mò'fis nə kà kpʉ.>
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Ye də bʉ̀ʉ am, wèeŋ ko ntʉm. Bʉsə̀ mʉ̀ naaŋ tu am bohòNwì də bum pwe' nə ye megu mvəsə̀ yi a tsə̀' mʉ sə.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Vesùwèeŋ nə kə tesə li mvwe' mʉlak mòk mʉ ndzəpə̀ fɛɛŋ anə, megu də ŋgwes nə, nə voho mʉ ndzəpə̀ ŋga nà' taha.>>
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Nà'nə ànə ye ndzəm nə̀ hum-ncòp-kwè ŋga fə̀fə̀ nə̀bʉp sə bwi' kɛ' ves mʉmvwe' ndzəp Mèdìtèrinìyà. Ànə dzeŋ co tsətsə'rə̀ tsok, fana bʉ̀ʉ sə̀ wo fàkgə̀ sənə ŋgwes nə wèŋ tsərə də kàmòk vès kʉəp lòŋgʉ ndzəp laŋ.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Wo mak gesə tsoŋ kʉ̀ mòk nə̀ ma tu nə rə̀rwi' sə ndzəpə̀ anə. Wo ye dʉk də ndzəp nə ca cəco kwiŋ hum ba. Wo à lòfe'lə ghàr, wo mak gesə lo nà' ca sə̀mok. Nà' niŋ də ndzəp nə ca kwiŋ hum-ncòp-tàŋ.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Wʉə ko wo də aco ŋgwes nə kə taha mʉmvwe' lìs. Wo fiŋ me'rə tsoŋ yunŋkuu sə̀ yà'a tesgə̀ ŋgwes nə mvwe' mò'fis kwè. Yà' ànə ye ma maŋkwɛ̀ɛŋ ŋgwes nə. Wo lɛŋ Nwì də tsok rɛŋ.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə bwì' ŋgwes nə wèŋ lap mandzə̀ də wo caŋ tesə sənə ŋgwes nə. Wo fis gesə mʉŋgwes nə̀ jo nə mʉ ndzəpə̀, nə sə lim ŋkup də wo sə fis yunŋku mòk kə tu ŋgwes nə, nə̀ nà'a kotse'gə̀ ŋgwes nə.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Fana Pol tsok fa ŋkwà' ŋwə̀ sojà nə bə sojàa sə də, <<Bʉ̀ʉ yè'e kà-a mʉ ŋgwesə̀ fɛɛŋ cu, wèŋ kà lù.>>
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Fana sojàa sə wèŋ sʉə tiŋ mak kʉ̀ʉ sə̀ yà'a kotse'gə̀ ŋgwes nə̀ jo nə, nà' ki lo.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tsok ànə sə kʉəp ŋgòrɛŋ, fana Pol lɛŋ wo pwe' də yà'a zʉ gesə yumok sə və̀ə. <<Kə dzeŋ ntinə nùumbu hum-ncòp-kwè ŋga mʉnə nùumbu yè'sə lòoŋ, wèŋ gʉrə cu, nə kà yumok mʉ cùhù gèsə lok.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Mʉ̀ sə lɛŋ weŋ wùriŋ də wèeŋ zʉ yumok. Wèŋ tse' ŋgòzʉ yusəmok ya wèeŋ kà kpʉ. Nʉ̀ə̀mtu ŋwə̀ nə̀ mò'fis nə kà bisə̀.>>
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pol ànə cep wes vɛ'nə, fana yi jəŋ bɛŋ mok, nə kwasə Nwì mantombìi yà'wèŋ. Yi à kwasə wes Nwì bə zeŋ, fana yi yeto ŋgòbək zʉ yà'.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Fana wo ko ntʉm. Ndàaŋwè pwe' à zʉ yumok sə̀'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Vès à ye sənə ŋgwes nə tu avès lòoŋ bwìŋ ŋkʉ̀ ba bə bwìŋ hum sàmba-ncòp-ntùŋfu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ndàaŋwè pwe' ànə zʉ ze', fana wo fis mak nzaŋ sə̀ yà' ànə ye sə ŋgwesə̀ anə sə ndzəpə̀. Wo à fis màk yà' vɛ'nə də ya ŋgwes nə ye fəfup.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tsok ànə rɛŋ, bʉ̀ʉ sə wèŋ ye ŋgʉ ndzəp, nə kà mvwe' sə rì. Wo à yə mvwe' səmok sə̀ nze gorə co yi kə ci' tse' ndzəp nə mʉtsətsə'rə̀ vɛ'ɛ. Wo à yə mok ŋgwansa ŋgʉ ndzəp anə, à ye fo' jì ŋkə̀ŋkè'. Wo dʉk də ŋga mandzə̀ ye-a yo, wo jəŋ lo ŋgwes nə mʉmfèŋ mvwe' yà'sə.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Fana wo sʉə ci' mak gesə lo yusə̀ yà'a gʉ̀gə̀ ŋgwes nə ŋgòtəəŋ sə sə ndzəpə̀. Wo firə fis kʉ̀ʉ sə̀ yà' à sə kì tse'gə̀ yu nə̀ wo bwi' bʉ̀səgə̀ ŋgwes nə bə zeŋ sə sə̀' mvə̀k nà'nə. Wo gʉ fis gesə lo cə̀ək sə̀ fə̀fə̀ kə̀ tahagə̀ mbwa, nə sə bwi' lo ŋgwes nə sə mʉtsə̀. Sə̀ wo à fis kok sə à ye sə̀ ma kù ntombì. Wo fis yà' vɛ'nə də ya fə̀fə̀ə bək lo ŋgwes nə mantombì ndzə ŋgʉ ndzəp anə.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ŋgwes nə kə ta mvwe' sə̀ ŋgwansaa ju təəŋgə̀ sə ntòndzəp anə, nə təəŋ mam fo', nə kà mok tsòhòlok. Nà' a mam vɛ'nə, fana fə̀fə̀ sə bək və ndzəp nə sə ləp sa'rə ma mbwèŋ nə bə zeŋ zok, zok.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Sojàa sə wèŋ də wo nə zə ŋgàa ndapndzəm sə pwe'. Ya kà də mòok yok ndzəp, nə kə tesə caŋ dʉk.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ŋkwà' ŋwə̀ sojà nə à dzəm ye də Pool kà kpʉ, fana yi dʉk fa sojàa mok sə də yà'a kà ŋwə̀ nəmòk zə. Yi dʉk bwi mok də bʉ̀ʉ sə̀ yà' rì ŋgòyok ndzəp pwe' li tesə lo to sə ndzəpə̀ anə, nə yok tesə lo.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Bwees bʉ̀ʉ sə̀ wo à bwehe cu pwe' ànə ye ŋgòkohotse' bɛ̀ɛs tʉ kè titiiŋ ŋgwes nə, nə sə yok yuŋ lo mok sə sə̀'. Yà'a mvəsə̀ vès pwe' à tesə lòmʉŋkà'à. Ŋwə̀ nə̀ mò'fis kà kpʉ sə.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.