2 Coríntios 1
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARC
1 Còm ŋwàk nè'e mʉ̀ʉ Pol nə̀ Nwì a fʉ̀hʉ də mʉ ye ŋgà ntum Jisos Krɛst. Ves moma àvès Timatì cèpsə weŋ. Mʉ̀ sə còm fa nà' bohòbʉ̀ʉ cos nə̀ Nwì mvwe' lak Korè nə ye bʉ̀ʉ Nwì mvwe' nzeŋgòŋ Gris yà'a pwe'fo'.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Mʉ̀ lɛŋ də Nwì nə̀ yi tɛ̀' àvès nə ye bə Tà Jisòs Krɛɛst gʉ weŋ bə̀boŋ, nə fa weŋ fifi.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Vesùwèeŋ kwasə Nwì nə̀ yi Nwì nə ye tɛ̀'ɛ Tà Jisòs Krɛst àvès nə. Yi tɛ̀' nə̀ yi tse' koksə̀manziŋ, nə ye Nwì nə̀ yi gʉ̀gə̀ ndàaŋwè ŋgòtse' ntʉm nə̀ fifi sə̀' yi nə.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Vesùwèeŋ yə-a nsàp ŋgə' nə̀ fòpwe' fana yi gʉ ntʉm avès ŋgòye fifi, ya ŋga vesùwèeŋ fisə to fa bʉ̀ʉ sə̀ wo sə yə nsàp ŋgə' nə̀ fòpwe' ntʉm yàwo sə̀', bə nsàp fifi nə̀ Nwì a fa ves nə.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Wèŋ riŋ də mvə̀'nə̀ vesùwèeŋ yə nsàp ŋgə' nə̀ Jisòs à yə nə fana yi Jisòs nə fisə kʉrə riŋ fa ves ntʉm avès sə̀' vɛ'nə.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Vèes yə-a ŋgə' fana ŋgə' avès nə ye ŋgòtɛsə weŋ, ya ŋga wèeŋ tse' lùŋ. A ye-a ŋga Nwì fisə fa ves ntʉm fana ye də yi nə fisə ntʉm yàwèŋ sə̀' ya ŋga wèeŋ təəŋ gʉgʉŋ ŋga wèŋ sə yə-a nsàp ŋgə' nə̀ vès sə yə ènə na.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Vès sə naaŋ tu də mvə̀'nə̀ wèŋ sə yə ŋgə' mvəsə̀ vès sə yə fana Nwì nə̀ yi tɛsəgə̀ ves nə, nə tɛsə weŋ sə̀'.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Bwema am wèŋ, mʉ̀ dzəm də wèeŋ rɛɛŋ bə nsàp ŋgə' nə̀ vès à yə mvwe' lak Ɛsiyà. Vès à yə ŋgə' sə baŋ ŋɛ̀ŋ fana vès tsəm də vèes nə kà bò.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Vès à tsəm də kpʉ və̀ laŋ. Yè'sə ànə kumtsə'rə ves vɛ'nə ŋgògʉ̀ də vèes riŋ də, vèes cu, vès kà də vès sə cu bə ŋàaŋ yàvès tsərə̀, vès sə naaŋ megu tu lɛ bohòNwì nə̀ yi lòkoksəgə̀ bwìŋ mvwe' kpʉ nə.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Nwì à gèmsə ves fana yi sə gèmsə malì ves ŋga'a sə̀', ye də vès sə naaŋ tu avès bohòyi də yi nə̀ gemsə ves mok sə̀'.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Wèŋ pwe', wèeŋ be'lə ŋgòlɛŋ fa ves sə̀', bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ ye-a ŋkʉ̀ʉŋ sə̀ wo sə lɛŋ Nwì fana bwìŋ nə ye sə̀' ŋkʉ̀ʉŋ sə̀ wo nə kwasə yi ghà nə̀ yi tɛsə ves bə yusə̀ wo lɛŋ fa ves sə.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Yusəmok cu sə̀ vès sə kumŋgùŋ bʉ̀ʉ zeŋ, vès sə rì sə ntʉʉ̀ vès sə̀' də yà'a zìnə. Yu nə də ncu avès nə̀ sə nzeŋgòŋ nə a ye rərɛŋ nə ye rərəŋ. Vès à sə kà bum bə mandzə̀ nə̀ bwìiŋ tsərəgə̀ə nə gʉ̀. Vès à sə gʉ̀ yàvès bum sə̀ Nwì à nì fa ves, nə tɛsə ves də vèes gʉ yà'. Vès ànə gʉ vɛ'nə bohòwèŋ yàwèŋ sə̀'.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Yusə̀ vès còm fa weŋ pwe', mok ka nja sə̀ sə̀swihì yeŋ, yà' mègù bum sə̀ aco wèŋ taŋ yà' bə tu awèŋ, nə rɛɛŋ bə zeŋ.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Megu də wèŋ ka nsàp ŋwə̀ nə̀ mʉ yàm nə pwe' riŋ wes; mʉ̀ sə tsəm də nùmbu nə̀ Tà Jisòos bwì və̀ə fana wèeŋ nə rɛɛŋ bə̀boŋ də aco wèŋ kumŋgùŋ bʉ̀ʉ tu am mvə̀'nə̀ mʉ̀ sə kumŋgùŋ bʉ̀ʉ wèŋ sə.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Bʉsə̀ mʉ̀ à rì də wèŋ rì mʉ fana mʉ̀ də mʉ və to ntòbohòwèŋ ŋkuŋ nə sə lo mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà, də ya wèeŋ kwa, nə kwa fe'lə sə̀mok bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ və̀ kɛ̀' ba.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Mʉ̀ à dʉk də mʉ cu ŋgòlòMàsìdoniyà, mʉ̀ ca nə ye ca weŋ, nə ye fe'lə weŋ ŋga mʉ̀ sə foho və̀ə, fana wèŋ tɛsə mʉ bə gì àm nə̀ ŋgòlòmvwe' nzeŋgòJùdiyà.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Mvə̀'nə̀ mʉ̀ ànə ka və yà'sə, ye də mʉ̀ à sə cèp basə ŋgwàŋ à? Ye də mʉ ŋwə̀ nə̀ mʉ̀ dʉk də mʉ nə gʉ yumok, mʉ̀ dzəm Ŋ̀, nə bʉʉŋ dʉk fe'lə hai' co bʉ̀ʉ mok wèeŋ dʉkgə̀ yà'a à?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Mʉmvə̀'nə̀ Nwìi ŋwə̀ nə̀ zìnə fana yusə̀ mʉ̀ ànə kak weŋ sə ànə ka Ŋ̀ ŋga a hai' yeŋ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Njo nə̀ Jisòs Krɛst mo Nwì, nə̀ Silàs bə Timatì nə ye mʉ̀ ànə tsoho fa weŋ nə, yi ka Ŋ̀, nə bʉʉŋ fe'lə hai' yeŋ. Yi mègù ye sə Ŋ̀, yà' me.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Bum sə̀ Nwì à kàk yà' pwe'fo', yi Ŋ̀ nə̀ Nwì nə yi. Nà'a njo nə̀ vès dʉk càsəgə̀ də <<Yà'a ye vɛ'nə>> bə liŋ ye ŋgòkùksə Nwì sə.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 A yi Nwì ànə, nə̀ yi gʉ̀ vesùwèŋ ŋgòtəəŋ ves Krɛst wèŋ gʉgʉŋ, nə jəŋ ves ŋgòye ŋgàa fàak ye.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Yi a naaŋ yumok nə̀ nà'a co mvə̀k mʉni'ì vès ŋgònìtsə̀' də vesùwèeŋ bʉ̀ʉ ye. Yu ènə yòŋsə̀ ye nə̀ yi à fa ves nà' sə ntʉʉ̀ vès ŋgònìtsə̀' də bum mok cu malì sə̀ yi nə fa ves yà' ŋkuŋ.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Yusə də, mʉ̀ ànə ka mvwe' lak Korè anə və vɛ'nə də ya wèeŋ kà tɛ'. Mʉ̀ to Nwì ŋgòye mʉ tuhù mʉ̀ də yusə̀ mʉ̀ sə cèp sə, a zìnə.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Kà də mʉ̀ sə cèp yè'sə də mʉ co masà mòk bə bum sə̀ wèŋ a dzəm tse' sə dʉk, bʉ̀ʉsə̀ wèŋ tə gʉgʉŋ bə yusə̀ wèŋ a dzəm sə. Yusə də, mʉ̀ dzəm yàm də mʉ fàk vesùwèŋ fana wèŋ sə kwa.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.