Números 20
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVT
1 Isirayila yamaan birin yi fa Sini tonbonni kike singen na, e dɔxɔ Kadesi yi. Mariyama faxa mɛnna nin, e yi a maluxun.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 Bayo igen bata yi ɲan yamaan yii, e yi e malan Musa nun Haruna xili ma.
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 E yi yɛngɛn fen Musa ra e naxa, “A yi fisa nun Alatala xa nxu fan faxa alo nxu lanfane!
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 Nanfera i faxi nxu ra tonbonni alogo nxu nun nxɔ xuruseene xa fa faxa be, nxu tan Alatalaa yamana?
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 Nanfera i nxu raminixi Misiran yi, i fa nxu ra yire xɔdɛxɛni ito yi? Malo ba, xɔdɛ bili ba, manpa bili ba, girenada bogi ba, sese mi be. Hali igen min daxin yatigina, a mi be!”
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Musa nun Haruna yi keli yamaan fɛma, e yi siga Naralan Bubun so dɛɛn na, e bira, e yi e yɛtagin lan bɔxɔn ma. Alatala nɔrɔn yi godo e fɛma.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa,
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 “I ya dunganna tongo. Ɛ nun i tada Haruna xa yamaan malan. Ɛ xa falan ti fanyeni ito xa e yɛɛ xɔri, a igen naminima nɛn. I igen naminima nɛn yamaan xa fanyeni ito yi alogo e nun e xuruseene xa e min.”
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 Musa yi dunganna tongo Alatalaa yire sariɲanxini, alo Ala a yamari kii naxan yi.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 E nun Haruna yi yamaan malan fanyen dɛxɔn, Musa yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ tan murutɛdene, ɛ tuli mati! Fɔ nxu xa igen namini ɛ xa fanyeni ito yi ba?”
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 Musa yi a yiini te, a fanyen garin a dunganna ra sanɲa ma firin. Ige gbeen yi mini mafurɛn! Yamaan yi e min e nun e xuruseene.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Koni Alatala yi a fala Musa nun Haruna xa, a naxa, “Bayo ɛ mi laxi n na, ɛ mi n binyaxi n ma sariɲanni Isirayila kaane yɛtagi, nanara, ɛ tan xa mi yamani ito xalima yamanani n naxan soxi e yii.”
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 Meriba igene yi dɛnaxan yi, Isirayila kaane Alatala matandi nɛn mɛnni, e yi a kolon fa fala a sariɲan.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Musa yi xɛrane rasiga Edɔn yi keli Kadesi yi, e naxa, “I ngaxakedenne, Isirayila kaane naxa, ‘Ɛ bata a kolon tɔrɔn naxanye birin nxu lixi.
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 Nxu benbane godo nɛn Misiran yi, nxu yi dɔxɔ na waxati xunkuye. Misiran kaane yi nxu tɔrɔ e nun nxu benbane.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Koni nxu to Alatala maxandi, a yi nxu xuiin namɛ. A yi malekan nafa, a yi nxu ramini Misiran yi. Nxu bata fa Kadesi yi, taan naxan i ya bɔxɔn dɛxɔn.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Tin nxu xa i ya yamanani gidi. Nxu mi danguma xɛɛ bixine yi hanma manpa bili nakɔne yi. Nxu mi xɔɲin ige minɲɛ. Nxu birama kira gbeen nan fɔxɔ ra, nxu mi a fatama nxu yiifanna ma hanma nxu kɔmɛnna ma, han nxu yi i ya yamanan birin yigidi.’ ”
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Edɔn kaane yi a yabi, e naxa, “Ɛ nama dangu nxu konni. Xa ɛ a liga, nxu ɛ yɛngɛma nɛn.”
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Isirayila kaane mɔn yi a yabi, e naxa, “Nxu tema kira gbeen nan xɔn! Xa nxu nun nxɔ xuruseene igena nde min ɛ konni, nxu a saren fiyɛ. Nxu waxi a xɔn ma nɛn, a nxu xa dangu nxu sanni ɛ konni gbansan!”
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 E mɔn yi a fala, e naxa, “Ɛ mi danguma!” Edɔn kaane yi mini e ralandeni e nun gali gbee sɛnbɛmana.
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 Nayi, Edɔn kaane mi tin a Isirayila kaane xa dangu e yamanani. Isirayila kaane yi kira gbɛtɛ suxu.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 Isirayila yamaan birin yi keli Kadesi yi, siga Horo geyaan ma.
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 Alatala yi a fala Musa nun Haruna xa Horo geyaan ma Edɔn yamanan danna ra, a naxa,
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 “Haruna sigamatɔɔn na a ra laxira yi. N yamanan naxan soxi Isirayila kaane yii, a mi soma na, amasɔtɔ ɛ murutɛ nɛn n ma yamarin ma Meriba igene yi.
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Nayi, Musa, i xa fa Haruna nun a dii Eleyasari ra Horo geyaan xuntagi.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 I xa Harunaa saraxarali dugine ba a ma, i yi e ragodo a dii Eleyasari ma, bayo Haruna laxirayama mɛnna nin.”
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Musa yi Alatalaa yamarin suxu. E saxanna birin yi te Horo geyaan fari yamaan yɛtagi.
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 Musa yi Harunaa dugine tongo, a yi e ragodo Eleyasari ma. Haruna yi faxa mɛnni, geyaan xuntagi. Na xanbi ra, Musa nun Eleyasari yi godo geyaan ma.
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 Isirayila yamaan to a kolon a Haruna bata yi faxa, e birin yi Haruna wuga xii tonge saxan.
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.