Números 14

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Isirayila kaane yi gbelegbele, e xi wugɛ.
1 Toda a assembléia pôs-se a gritar e chorou aquela noite.
2 E birin yi Musa nun Haruna mafala, yamaan birin yi a fala e xa, e naxa, “A fisa nxu yi faxa Misiran yi hanma tonbonni ito yi!
2 Todos os israelitas murmuraram contra Moisés e Aarão, dizendo: "Oxalá tivéssemos morrido no Egito ou neste deserto!
3 Nanfera Alatala faxi nxu ra yamanani ito yi alogo nxu xa faxa yɛngɛni? Nxɔ ɲaxanle nun nxɔ diine fama nɛn suxudeni yɛngɛni. A mi fisa en xa xɛtɛ Misiran yamanani ba?”
3 Por que nos conduziu o Senhor a esta terra para morrermos pela espada? Nossas mulheres e nossos filhos serão a presa do inimigo. Não seria melhor que voltássemos para o Egito?"
4 E yi lu a falɛ e bode xa, e naxa, “En yɛɛrati gbɛtɛ sugandi, en yi xɛtɛ Misiran yi!”
4 E diziam uns para os outros: "Escolhamos um chefe e voltemos para o Egito."
5 Musa nun Haruna yi e yɛtagin lan bɔxɔn ma Isirayila yamaan birin yɛtagi.
5 Moisés e Aarão caíram com o rosto por terra diante de toda a assembléia dos israelitas.
6 Nunu a dii Yosuwe nun Yefune a dii Kalebi, naxanye yi xɛxi fe rakɔrɔsine yɛ, ne yi e dugine yibɔ e ma sununi.
6 Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, que tinham explorado a terra,
7 E yi a fala Isirayila yamaan birin xa, e naxa, “Nxu yamanan naxan matoxi, a fan han!
7 rasgaram as suas vestes e disseram a toda a assembléia dos israelitas: "A terra que percorremos é muito boa.
8 Xa Alatala sa tin, a tiyɛ nɛn en yɛɛ ra siga na yamanani kumin nun nɔnɔn gbo dɛnaxan yi, a yi a so en yii!
8 Se o Senhor nos for propício, introduzir-nos-á nela e no-la dará; é uma terra onde corre leite e mel.
9 Koni ɛ nama murutɛ Alatala xili ma tun! Ɛ nama gaxu mɛn kaane yɛɛ ra, amasɔtɔ en fama e nɔdeni nɛn fefe! E kantan seen bata e rabeɲin, anu Alatala en tan xɔn. Nayi, ɛ nama gaxu e yɛɛ ra.”
9 Somente não vos revolteis contra o Senhor, e não tenhais medo do povo dessa terra: devorá-lo-emos como pão. Não há mais salvação para eles, porque o Senhor está conosco. Não tenhais medo deles."
10 Koni, yamaan birin yi a falama a e xa e magɔlɔn e yi e faxa. Nanunna, Alatala nɔrɔn yi godo Naralan Bubuni Isirayila kaane birin yɛtagi.
10 Toda a assembléia estava a ponto de apedrejá-los, quando a glória do Senhor apareceu sobre a tenda de reunião a todos os israelitas.
11 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa, “Yamani ito luma n naɲaxuɛ han waxatin mundun? E tondima dɛnkɛlɛyɛ n ma han waxatin mundun yi, hali n to bata kabanako fe wuyaxi liga e tagi?
11 O Senhor disse a Moisés: "Até quando me desprezará esse povo? Até quando não acreditará em mim, apesar de todos os prodígios que fiz no meio dele?
12 N fitina furen nafama nɛn e ma, n yi e raxɔri. Koni n ni i tan findima nɛn siya gbeen na, naxan sɛnbɛn gbo e xa.”
12 Vou destruí-lo, ferindo-o de peste, mas farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que ele."
13 Musa yi Alatala yabi, a naxa, “Koni Misiran kaane a fe mɛma nɛn, bayo i yamani ito raminixi e tagi i sɛnbɛn nan xɔn.
13 Moisés disse ao Senhor: "Os egípcios viram que, por vosso poder, tirastes este povo do meio deles e o disseram aos habitantes dessa terra.
14 E fama nɛn na faladeni be kaane xa. E bata yi a mɛ nun, a i tan, Alatala, i yamani ito xɔn. E bata a kolon a yamani ito i toma yɛɛ nun yɛɛ bayo i nɔrɔn luma e xun ma alo kundaan yiyana. Yanyin na, i ti e yɛɛ ra kundani. Kɔɛn na, i ti alo tɛɛna.
14 Todo mundo sabe, ó Senhor, que estais no meio desse povo, e sois visto face a face, ó Senhor, que vossa nuvem está sobre eles e marchais diante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de fogo.
15 Xa i yamani ito raxɔri sanɲa yi kedenni, siya gbɛtɛn naxanye birin a fe mɛma, ne a falama nɛn, e naxa,
15 Se fizerdes morrer todo esse povo, as nações que ouviram falar de vós dirão:
16 ‘Alatala e tuli sa bɔxɔn naxan na, a mi nɔxi e xalɛ mɛnni, na nan a ligaxi a e faxaxi burunna ra.’
16 o Senhor foi incapaz de introduzir o povo na terra que lhe havia jurado dar, e exterminou-o no deserto.
17 Nayi, Marigina, i sɛnbɛ gbeen mayita alo i bata naxan fala nxu xa, i naxa,
17 Agora, pois, rogo-vos que o poder do Senhor se manifeste em toda a sua grandeza, como o dissestes:
18 fa fala Alatala mi xɔlɔn xulɛn, a hinanna gbo, a diɲan hakɛn nun matandin bun. Koni, a mi yulubi kanna yatɛma tinxinden na mumɛ! A fafane hakɛn saranma nɛn e diine ra han mayixɛtɛ saxan hanma naanin.
18 O Senhor é lento para a cólera e rico em bondade; ele perdoa a iniqüidade e o pecado, mas não tem por inocente o culpado, e castiga a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.
19 Ala, bayo i ya hinanna gbo, i mɔn xa diɲa i ya yamaan hakɛn ma, alo i e mafeluxi kii naxan yi xabu e sa mini Misiran yamanani han iki.”
19 Perdoai o pecado desse povo segundo a vossa grande misericórdia, como já o tendes feito desde o Egito até aqui."
20 Alatala yi a fala, a naxa, “N bata e mafelu alo i a falaxi kii naxan yi.
20 O Senhor respondeu: "Eu perdôo, conforme o teu pedido.
21 Koni, habadan Alatala nan n na, n nɔrɔn bɔxɔn birin nafexi, nayi, n bata n kɔlɔ n yɛtɛni:
21 Mas, pela minha vida e pela minha glória que enche toda a terra,
22 Naxanye birin bata n tan nɔrɔn nun n ma kabanako feene to Misiran yi e nun tonbonni, naxanye birin bata n mato bunbani sanɲa yi fu, e tondi n xuiin mɛ,
22 nenhum dos homens que viram a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, que me provocaram já dez vezes e não me ouviram,
23 ne sese mi na bɔxɔn toma n na e benbane tuli saxi naxan na. Ne sese mi a toɛ naxanye bata n naɲaxu.
23 verá a terra que prometi com juramento aos seus pais. Nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Koni bayo xaxili gbɛtɛ luxi nɛn n ma walikɛɛn Kalebi yi, a n fɔxɔ ra waxatin birin, n na a xalima nɛn na yamanani, a sigaxi naxan matodeni, n yi a so a yixɛtɛne yii e kɛɛn na.
24 Quanto ao meu servo Caleb, porém, que animado de outro espírito me obedeceu fielmente, eu o introduzirei na terra que ele percorreu, e a sua posteridade a possuirá.
25 Bayo Amalɛkine nun Kanan kaane dɔxi lanbanne yi, nayi tila ɛ xɛtɛ, ɛ siga Gbala Baan kiraan xɔn tonbonna binni.”
25 Visto que os amalecitas e os cananeus habitam no vale, voltai amanhã e parti para o deserto em direção ao mar Vermelho."
26 Alatala yi a fala Musa nun Haruna xa, a naxa,
26 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
27 “Yama ɲaxini ito luma n mafalɛ han waxatin mundun yi? N bata Isirayila kaane mawuga xuiin mɛ, e n mafala.
27 "Até quando sofrerei eu essa assembléia revoltada que murmura contra mim? Ouvi as murmurações que os israelitas proferem contra mim.
28 A fala e xa, i naxa, ‘Alatalaa falan ni ito ra. Habadan Ala nan n tan na. N bata n kɔlɔ n yɛtɛni, n na a rabama ɛ ra nɛn alo n na a mɛxi ɛ ra kii naxan yi.
28 Dir-lhes-ás: juro por mim mesmo, diz o Senhor, tratar-vos-ei como vos ouvi dizer.
29 Naxanye birin barin bata dangu ɲɛɛ mɔxɔɲɛn na, naxanye tɛngɛ, naxanye birin bata n mafala, ɛ faxama nɛn tonbonni ito yi.
29 Vossos cadáveres cairão nesse deserto. Todos vós que fostes recenseados da idade de vinte anos para cima, e que murmurastes contra mim,
30 Ɛ sese mi soma yamanani, n bata yi ɛ tuli sa naxan na nun, a ɛ dɔxɔma nɛn na, fɔ Yefune a dii Kalebi nun Nunu a dii Yosuwe.
30 não entrareis na terra onde jurei estabelecer-vos, exceto Caleb, filho de Jefoné, e Josué, filho de Nun.
31 Ɛ diine tan, ɛ a falaxi naxanye ma, a e suxuma nɛn yɛngɛni, n ne nan xalima na yamanani ɛ ɛ mɛxi naxan na, e yi dɔxɔ na.
31 Todavia, introduzirei nela os vossos filhinhos, dos quais dizíeis que seriam a presa do inimigo, e eles conhecerão a terra que desprezastes.
32 Koni ɛ tan faxama nɛn tonbonni ito yi.
32 Quanto a vós, os vossos cadáveres ficarão nesse deserto,
33 Ɛ diine e xuruseene rabama nɛn ɲɛɛ tonge naanin tonbonni, e yi ɛ tinxintareyaan goronna tongo, han ɛ birin yi findi binbine ra tonbonni.
33 onde os vossos filhos guardarão os seus rebanhos durante quarenta anos, pagando a pena de vossas infidelidades, até que vossos cadáveres apodreçam no deserto.
34 Ɛ xii tonge naanin nan tixi yamanani ito matodeni. Nayi, ɛ ɲɛɛ tonge naanin nan tima ɛ yulubine goronna bun, lɔxɔ keden, ɲɛɛ keden. Nayi, ɛ a kolonma nɛn a n bata keli ɛ xili ma.’
34 Explorastes a terra em quarenta dias; tantos anos quantos foram esses dias pagareis a pena de vossas iniqüidades, ou seja, durante quarenta anos, e vereis o que significa ser objeto de minha vingança.
35 N bata falan ti, n tan Alatala. N fama na nan ligadeni yama ɲaxini ito ra, naxan murutɛxi n xili ma. E birin ɲanma nɛn tonbonni ito yi, e faxa.”
35 Eu, o Senhor, o disse. Eis como hei de tratar essa assembléia rebelde que se revoltou contra mim. Eles serão consumidos e mortos nesse deserto!"
36 Musa muxun naxanye rasiga yamanan matodeni, naxanye yamanan mafala ɲaxi ra, e yamaan nadin a xili ma,
36 Os homens que Moisés tinha enviado a explorar a terra e que, depois de terem voltado, tinham feito murmurar contra ele toda a assembléia,
37 ne yi faxa. Alatala nan e faxa furen na, bayo e fala ɲaxin ti lan yamanana fe ma.
37 depreciando a terra, morreram feridos por uma praga, diante do Senhor.
38 Naxanye siga yamanan matodeni, Nunu a dii Yosuwe nun Yefune a dii Kalebi nan tun lu e nii ra.
38 Somente Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, sobreviveram entre todos os que tinham explorado a terra.
39 Musa to Alaa falane birin nali Isirayila kaane ma, e yi nimisa sɔxɔlɛni.
39 Moisés referiu tudo isso aos filhos de Israel, e o povo ficou profundamente desolado.
40 Nanara, na xɔtɔn bode, subaxa, e yi kiraan suxu siga geya yireni, e yi a falɛ, e naxa, “En bata keli. En siga na yireni Alatala naxan ma fe falaxi. En bata yulubin liga!”
40 Levantaram-se de madrugada e se puseram a caminho para o cimo do monte dizendo: "Estamos prontos a subir para o lugar de que falou o Senhor, porque pecamos."
41 Musa yi e maxɔdin, a naxa, “Nanfera ɛ Alatalaa yamarin matandima? Feni ito mi sɔnɔyama!
41 Moisés disse-lhes: "Por que transgredis a ordem do Senhor? Isto não será bem sucedido.
42 Alatala mi luma ɛ xɔn, nayi ɛ nama siga. Ɛ yaxune nama ɛ nɔ.
42 Não subais; sereis derrotada por vossos inimigos, pois o Senhor não está no meio de vós.
43 Amasɔtɔ Amalɛkine nun Kanan kaane ɛ yɛɛ ra, e fama nɛn ɛ faxadeni yɛngɛni. Ɛ bata ɛ xun xanbi so Alatala yi, a mi luyɛ ɛ xɔn.”
43 Os amalecitas e os cananeus estão diante de vós, e sucumbireis sob a sua espada, porque vos desviasses do Senhor. O Senhor não estará convosco."
44 E yi kankan na ma, e yi te geya yireni, koni Alatalaa Layiri Kankiraan nun Musa lu nɛn daaxadeni.
44 Eles obstinaram-se em querer subir até o cimo do monte; a arca da aliança do Senhor, porém, e Moisés, não saíram do acampamento.
45 Na xanbi ra, Amalɛkine nun Kanan kaane yi godo geyane fari e yi dɔxi dɛnaxanye yi. E yi Isirayila kaane nɔ, e siga e faxɛ han Xoroma yi.
45 Então os amalecitas e os cananeus, que habitavam nessa montanha, desceram e, tendo-os batido e retalhado, perseguiram-nos até Horma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.