Neemias 5
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARC
1 Lɔxɔna nde, yamanan xɛmɛna ndee nun e ɲaxanle yi e mawuga e ngaxakeden Yahudiyane fari,
1 Foi, porém, grande o clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 ndee naxa, “Nxu nun nxɔ dii xɛmɛne nun nxɔ dii tɛmɛne wuya. Nxu wama nɛn nxu xa balon sɔtɔ alogo nxu xa nxu dɛge, nxu lu nxu nii ra.”
2 Porque havia quem dizia: Com nossos filhos e nossas filhas, nós somos muitos; pelo que tomemos trigo, para que comamos e vivamos.
3 Ndee fan yi a fala, e naxa, “Nxu bata nxɔ xɛɛne nun nxɔ manpa binle nun nxɔ banxine dɔxɔ tolimani alogo nxu xa balon sɔtɔ fitina kamɛni.”
3 Também havia quem dizia: As nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas empenhamos, para tomarmos trigo nesta fome.
4 Gbɛtɛye fan naxa, “Nxu bata gbetin tongo donla ra nxɔ xɛɛne nun nxɔ manpa binle xun yi, alogo nxu xa mudun fi naxan lan a so mangan yii.
4 Também havia quem dizia: Tomamos dinheiro emprestado até para o tributo do rei, sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 Anu, nxu nun nxu ngaxakedenne birin keden, nxɔ dii xɛmɛne luxi nɛn alo e gbeene, koni a mato nxu nxɔ dii xɛmɛne nun nxɔ dii tɛmɛne matima konyine ra, nxɔ dii tɛmɛ wuyaxiye bata findi konyine ra, nafulu mi nxu yii, nxɔ xɛɛne nun nxɔ manpa binle mɔn bata findi muxu gbɛtɛye gbeen na.”
5 Agora, pois, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos, como seus filhos; e eis que sujeitamos nossos filhos e nossas filhas para serem servos, e até algumas de nossas filhas são tão sujeitas, que já não estão no poder de nossas mãos; e outros têm as nossas terras e as nossas vinhas.
6 N to e mawuga xuiin mɛ, n yi xɔlɔ han!
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor e essas palavras, muito me enfadei.
7 N yi a ragidi n xa taan muxu gbeene nun kitisane maxadi, n yi a fala e xa, n naxa, “Ɛ tɔnɔn fenma ɛ ngaxakedenne ra nanfera!” N yi malan gbeen maxili e fe ra.
7 E considerei comigo mesmo no meu coração; depois, pelejei com os nobres e com os magistrados e disse-lhes: Usura tomais cada um de seu irmão. E ajuntei contra eles um grande ajuntamento.
8 N mɔn yi a fala e xa, n naxa, “En bata en ngaxakeden Yahudiyane xun ba, naxanye yi saraxi siya gbɛtɛne xɔn konyine ra. Iki, ɛ tan yɛtɛɛn nan fa ɛ ngaxakeden Yahudiyane matima e Yahudiya bodene ma.” E mi fala sɔtɔ e naxan tiyɛ, e yi e dundu.
8 E disse-lhes: Nós resgatamos os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às gentes, segundo nossas posses; e vós outra vez venderíeis vossos irmãos ou vender-se-iam a nós? Então, se calaram e não acharam que responder.
9 N mɔn yi a fala, n naxa, “Ɛ naxan ligama, na mi fan. Ɛ mi nɔɛ sigan tiyɛ Ala yɛɛ ra yi gaxuni ba, alogo siya gbɛtɛye nama en nayelefu, en yaxune?
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis: Porventura, não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos gentios, os nossos inimigos?
10 N tan fan nun ngaxakedenne nun n ma walikɛne, nxu fan muxune doli nɛn gbetin nun donseni. Nayi, e lanma e xa naxan naxɛtɛ, en nama na maxili.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços, a juro, lhes temos dado dinheiro e trigo. Deixemos este ganho.
11 Ɛ sa e xɛɛne raxɛtɛ e ma to yɛtɛni, e nun e manpa binle nun e oliwi binle nun e banxine. Ɛ nama tɔnɔ maxili e ra gbetin nun murutun nun minseen nun turen fari.”
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também o centésimo do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que vós exigis deles.
12 E yi yabin ti, e naxa, “Nxu e raxɛtɛma e ma nɛn, nxu mi fa sese maxɔdinma e ma, i naxan falaxi nxu na liga.”
12 Então, disseram: Restituir- lho- emos e nada procuraremos deles; faremos assim como dizes. Então, chamei os sacerdotes e os fiz jurar que fariam conforme esta palavra.
13 Na xanbi ra, n yi n ma doma gbeen lenbeni maxa, n yi a fala, n naxa, “Ala xa muxune birin yimaxa na kiini naxanye na e fala xuiin kala, a yi e bɔnɔ e denbayane nun e seene yi, alogo e yiigenla xa lu!” Yamaan birin yi Alatala tantun, e yi sɔnxɔ, e naxa, “Ala xa na liga, amina!” Dɔnxɛn na, yamaan yi a falan suxu.
13 Também o meu regaço sacudi e disse: Assim sacuda Deus a todo homem da sua casa e do seu trabalho que não cumprir esta palavra; e assim seja sacudido e vazio. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram o Senhor ; e o povo fez conforme esta palavra.
14 Xabu n dɔxɔ lɔxɔni yamana kanna ra Yahudiyane xun na Yuda yamanani, xabu Manga Aratasɛrɛkɛsi a mangayaan ɲɛɛ mɔxɔɲɛdena han ɲɛɛ tonge saxan e nun firindena, n tan nun ngaxakedenne nxu mi sese ba mudun na naxan soma yamana kanna yii.
14 Também desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte até ao ano trinta e dois do rei Artaxerxes, doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Yamana kanna naxanye dangu n tan yɛɛ ra, ne yi donseene nun manpane rasuxuma nɛn yamaan na e nun gbeti gbanan tonge naanin. Hali yamana kanne xɔyine yi yamaan tɔrɔma. Koni, n tan to yi gaxuxi Ala yɛɛ ra, n mi na sifan liga.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata; ainda também os seus moços dominavam sobre o povo; porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Koni, n tan yɛtɛɛn wali nɛn taan yinna tideni, n mi xɛɛ yo sara n yɛtɛ xa, anu n ma walikɛne birin yi yinna tiin fari.
16 Antes, também na obra deste muro fiz reparação, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Anu, muxu kɛmɛ tonge suulun nan yi e dɛgema n konni Yahudiyane nun kuntigine yɛ, ba muxune ra naxanye yi fama sa keli yamanan nabilinna siya gbɛtɛne yɛ.
17 Também cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados e os que vinham a nós, dentre as gentes que estão à roda de nós, se punham à minha mesa.
18 Ɲinge keden nun yɛxɛɛ yɛbaxi sennin nan yi faxama n xa lɔxɔ yo lɔxɔ e nun tɔxɛna ndee. Xi fu yo xi fu, manpa faɲi gbegbe yi rafalama n xa nɛn. Koni, hali na, n mi mudun maxili n tan yamana kanna xa, bayo wanla yi xɔdɔxɔ yamaan ma.
18 E o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também aves se me preparavam e, de dez em dez dias, de todo o vinho muitíssimo; e nem por isso exigi o pão do governador, porquanto a servidão deste povo era grande.
19 N ma Ala, n ma fe xa rabira i ma, i fan n na bayo n bata wali faɲin kɛ yamaan xa.
19 Lembra-te de mim para bem, ó meu Deus, e de tudo quanto fiz a este povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.