Levítico 27
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVI
1 Alatala yi a fala Musa xa,
1 Disse também o SENHOR a Moisés:
2 a xa a fala Isirayila kaane xa, a naxa, “Xa muxuna nde bata a dɛ ti, a muxuna nde fi Alatala ma, a xunbama gbetin nan na naxan lanxi a yatɛn ma.
2 "Diga o seguinte aos israelitas: Se alguém fizer um voto especial, dedicando pessoas ao Senhor, faça-o conforme o devido valor;
3 Xa xɛmɛn na a ra naxan barin bata ɲɛɛ mɔxɔɲɛ ti han ɲɛɛ tonge sennin, i xa a saren yatɛ gbeti gbanan tonge suulun na, gbeti gbananna naxanye rawalima yire sariɲanxini.
3 atribua aos homens entre vinte e sessenta anos o valor de seiscentos gramas de prata, com base no peso padrão do santuário;
4 Xa ɲaxanla na a ra, gbeti gbanan tonge saxan.
4 e, se for mulher, atribua-lhe o valor de trezentos e sessenta gramas.
5 Dii xɛmɛn naxan barin bata ɲɛɛ suulun ti han ɲɛɛ mɔxɔɲɛ, na lanma gbeti gbanan mɔxɔɲɛ nan ma. Dii tɛmɛna, gbeti gbanan fu.
5 Se for alguém que tenha entre cinco e vinte anos, atribua aos homens o valor de duzentos e quarenta gramas e às mulheres o valor de cento e vinte gramas.
6 Dii xɛmɛn naxan barin bata kike kedenna ti han ɲɛɛ suulun, na lanma gbeti gbanan suulun nan ma. Dii tɛmɛna, gbeti gbanan saxan.
6 Se for alguém que tenha entre um mês e cinco anos de idade, atribua aos meninos o valor de sessenta gramas de prata e às meninas o valor de trinta e seis gramas de prata.
7 Xɛmɛn naxan bata dangu ɲɛɛ tonge senninna ra, na lanma gbeti gbanan fu nun suulun ma. Ɲaxanla, gbeti gbanan fu.
7 Se for alguém que tenha de sessenta anos para cima, atribua aos homens o valor de cento e oitenta gramas e às mulheres o valor de cento e vinte gramas.
8 Naxan bata a dɛ ti, xa yiigelitɔɔn na a ra, a mi nɔɛ na gbetin yatɛn fiyɛ, a lan a yi na muxun xali saraxaraliin fɛma. Na nɔɛ gbetin xasabina nde falɛ nɛn a nɔɛ naxan fiyɛ.”
8 Se quem fizer o voto for pobre demais para pagar o valor especificado, apresentará a pessoa ao sacerdote, que estabelecerá o valor de acordo com as possibilidades do homem que fez o voto.
9 “Xa muxuna nde bata a dɛ ti xurusena fe ra naxan nɔɛ bɛ saraxan na Alatala xa, na xuruse sifan na fi Alatala ma, a bata rasariɲan.
9 "Se o que ele prometeu mediante voto for um animal aceitável como oferta ao Senhor, um animal assim dado ao Senhor torna-se santo.
10 A mi masarɛ gbɛtɛ ra. A faɲin mi masarɛ a kobin na, a kobin mi masarɛ a faɲin na. Xa a kanna xuruseen masara gbɛtɛ ra, e firinna birin bata rasariɲan.
10 Ele não poderá trocá-lo nem substituir um animal ruim por um bom, nem um animal bom por um ruim; caso troque um animal por outro, tanto o substituto quanto o substituído se tornarão santos.
11 Xa suben na a ra naxan haramuxi, naxan mi bɛ saraxan na Alatala xa, a xa xali saraxaraliin fɛma.
11 Se o que ele prometeu mediante voto for um animal impuro, não aceitável como oferta ao Senhor, o animal será apresentado ao sacerdote,
12 Saraxaraliin xa a saren fala, xa suben fan, hanma a mi fan. A na saren naxan fala, a bata lu na ma.
12 que o avaliará por suas qualidades. A avaliação do sacerdote determinará o valor do animal.
13 Xa a kanna waxi suben xunba feni, a xa a ɲɔxɔn fi a yi yaganna dɔxɔɲa ma firin sa a fari.”
13 Se o dono desejar resgatar o animal, terá que acrescentar um quinto ao seu valor.
14 “Xa muxuna nde a banxin fi Alatala ma, saraxaraliin xa a saren fala, xa a fan hanma a mi fan. A na naxan fala, a bata lu na ma.
14 "Se um homem consagrar a sua casa ao Senhor, o sacerdote avaliará a casa por suas qualidades. A avaliação do sacerdote determinará o valor da casa.
15 Xa a kanna waxi a xunba feni, a xa a ɲɔxɔn fi a yi yaganna dɔxɔɲa ma firin sa a fari. Banxin yi xɛtɛ a kanna ma.”
15 Se o homem que consagrar a sua casa quiser resgatá-la, terá que acrescentar um quinto ao seu valor, e a casa voltará a ser sua.
16 “Xa muxuna nde a xɛɛn fi Alatala ma, a saren xa fala fata sansiin yatɛn na naxan xuyɛ a ma. Malo bɛnbɛli gbee saxan xuyɛ bɔxɔn naxan ma, na lanma gbeti gbanan tonge suulun nan ma.
16 "Se um homem consagrar ao Senhor parte das terras da sua família, sua avaliação será de acordo com a semeadura: seiscentos gramas de prata para cada barril de semente de cevada.
17 Xa xɛɛn fixi Xɔrɔya Ɲɛɛn nin, a saren luma na kii nin.
17 Se consagrar a sua terra durante o ano do jubileu, o valor será integral.
18 Xa xɛɛn fixi Xɔrɔya Ɲɛɛn xanbin nin, saraxaraliin xa ɲɛɛne yatɛ naxan luxi benun Xɔrɔya Ɲɛɛ famatɔna, a yi nde ba xɛɛn saren na.
18 Mas, se a consagrar depois do Jubileu, o sacerdote calculará o valor de acordo com o número de anos que faltarem para o próximo ano do jubileu, e o valor será reduzido.
19 Xa xɛɛ kanna waxi a xunba feni, a xa a ɲɔxɔn fi, a yi yaganna dɔxɔɲa ma firin sa a fari, xɛɛn yi xɛtɛ a kanna ma.
19 Se o homem que consagrar a sua terra desejar resgatá-la, terá que acrescentar um quinto ao seu valor, e a terra voltará a ser sua.
20 Xa a mi xɛɛn xunba, a yi a mati muxu gbɛtɛ ma, a mi fa nɔɛ a xunbɛ.
20 Mas se não a resgatar, ou se a tiver vendido, não poderá mais ser resgatada;
21 Xɛɛn na yɛba Xɔrɔya Ɲɛɛni, a bata rasariɲan, a so Alatala yii kiseen na habadan! A findima saraxaraline gbeen nan na.
21 quando a terra for liberada no Jubileu, será santa, consagrada ao Senhor, e se tornará propriedade dos sacerdotes.
22 Xa muxuna nde xɛɛn fi Alatala ma a naxan saraxi, naxan mi yi a kɛɛni,
22 "Se um homem consagrar ao Senhor terras que tenha comprado, terras que não fazem parte da propriedade da sua família,
23 saraxaraliin xa a saren fala fata ɲɛɛne yatɛn na naxanye luxi benun Xɔrɔya Ɲɛɛna. Na kanna xa a saren fi na lɔxɔ yɛtɛni. A sariɲan Alatala yɛtagi.
23 o sacerdote determinará o valor de acordo com o tempo que falta para o ano do jubileu; o homem pagará o valor no mesmo dia, consagrando-o ao Senhor.
24 Xɛɛn naxɛtɛma a kari singen ma nɛn Xɔrɔya Ɲɛɛni, a sara naxan ma, naxan gbee yi a ra nun.
24 No ano do jubileu as terras serão devolvidas àquele de quem ele as comprou.
25 Na sarene birin falama nɛn fata yire sariɲanxin gbeti gbananna ra, naxan lanxi garamu fu ma.”
25 Todos os valores serão calculados com base no peso padrão do santuário, que são doze gramas.
26 “Muxu yo nama a xuruse dii singen fi Alatala ma na kiini, amasɔtɔ Alatala nan gbee dii singene birin na hali ba na feen na. Ɲinge ba, yɛxɛɛ ba, Alatala nan gbee e birin na.
26 "Ninguém poderá consagrar a primeira cria de um animal, pois já pertence ao Senhor; seja cria de vaca, seja de cabra, seja de ovelha, pertence ao Senhor.
27 Xa a findi sube haramuxin dii singen na, a kanna nɔɛ a xunbɛ nɛn. A xa a ɲɔxɔn fi, a yi yaganna dɔxɔɲa ma firin sa a fari. Xa a mi a xunba, a xa a mati a sare falaxin na.”
27 Mas se for a cria de um animal impuro, poderá resgatá-la pelo valor estabelecido, acrescentando um quinto a esse valor. Se não for resgatada, será vendida pelo valor estabelecido.
28 “Koni, muxun na sese fi Alatala ma habadanni, muxu ba, xuruse ba, a kɛɛ xɛɛn ba, na sese mi sarɛ, a mi xunbɛ. Naxan yo na fi a ma habadanni, na bata sariɲan a xa fefe.
28 "Todavia, nada que um homem possua e consagre ao Senhor, seja homem, seja animal, sejam terras de sua propriedade, poderá ser vendido ou resgatado; todas as coisas assim consagradas são santíssimas ao Senhor.
29 Hali a findi muxun na naxan fixi Ala ma habadanni, a mi nɔɛ xunbɛ, ɛ xa a faxa.”
29 "Nenhuma pessoa consagrada para a destruição poderá ser resgatada; terá que ser executada.
30 “Alatala nan gbee bɔxɔn bogiseene birin yaganna ra. A na keli xɛɛn ma hanma langan kui, a sariɲan Alatala yɛtagi.
30 "Todos os dízimos da terra, seja dos cereais, seja das frutas das árvores, pertencem ao Senhor; são consagrados ao Senhor.
31 Xa muxuna nde waxi a yaganna yirena nde xunba feni, fɔ a xa a ɲɔxɔn fi, a yi na yiren yaganna dɔxɔɲa ma firin sa a fari.
31 Se um homem desejar resgatar parte do seu dízimo, terá que acrescentar um quinto ao seu valor.
32 Alatala nan gbee xuruseene birin yaganna ra, a xurin nun a xungbena. Xuruseene na yatɛ, Alatala nan gbee e fudene ra.
32 O dízimo dos seus rebanhos, um de cada dez animais que passem debaixo da vara do pastor, será consagrado ao Senhor.
33 Xuruseene mi yɛbama a faɲin nun a kobin na. Xuruseen nama masara gbɛtɛ ra. Xa a na liga e firinna birin nasariɲanma nɛn, e mi nɔɛ xunbɛ.”
33 O dono não poderá retirar os bons dentre os ruins, nem fazer qualquer troca. Se fizer alguma troca, tanto o animal quanto o substituto se tornarão consagrados e não poderão ser resgatados".
34 Alatala na yamarine nan so Musa yii Isirayila kaane xa Sinayi geyaan fari.
34 São esses os mandamentos que o Senhor ordenou a Moisés no monte Sinai para os israelitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.