Juízes 20
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NTLH
1 Isirayila kaane birin yi e malan, keli Dan ma siga han Bɛriseba han Galadi yamanani, yamaan yi e malan alo muxu kedenna Alatala yɛtagi Misipa yi.
1 Por causa disso todo o povo de Israel, desde Dã, no Norte, até Berseba, no Sul, e Gileade, no Leste, se reuniu em Mispa. Eles se reuniram na presença de Deus, o Senhor , como se fossem uma só pessoa.
2 Yama kuntigine Isirayila bɔnsɔnne birin yi, ne yi ti Alaa yamaan yɛtagi, sofaan muxu wuli kɛmɛ naanin fan yi na naxanye yi e sanni, silanfanne yi naxanye yii.
2 Os chefes de todas as tribos de Israel estavam presentes nessa reunião do povo de Deus. Havia quatrocentos mil homens a pé, treinados para a guerra.
3 Bunyamin bɔnsɔnna muxune yi a mɛ a Isirayila kaane bata siga Misipa yi. Nayi, Isirayila kaane yi a fala, e naxa, “Ɛ a fala, gbaloni ito ɛ sɔtɔxi di?”
3 E o povo de Benjamim soube que todos os outros israelitas haviam subido até Mispa e que eles queriam saber como aquele crime havia sido cometido.
4 Nayi, Lewi bɔnsɔnna muxun naxan ma ɲaxanla faxa, na xɛmɛn yi falan tongo, a naxa, “Nxu nun n ma konyi ɲaxanla nan fa Gibeya taani Bunyamin yamanani, alogo nxu xa xi na.
4 Então o levita , marido da mulher assassinada, explicou: — Cheguei com a minha
5 Gibeya kaane yi keli n xili ma, n yi banxin naxan kui, e yi na rabilin kɔɛɛn na. E yi waxi n tan nan faxa fe yi, koni e sa dutunxi n ma konyi ɲaxanla nan ma, e yi a faxa.
5 Os homens de Gibeá vieram de noite e cercaram a casa. Eles queriam me matar. Em vez disso abusaram da minha concubina, e ela morreu.
6 Nayi, n yi n ma konyi ɲaxanla tongo, n yi a yisɛgɛ dungi dungin na, n yi a rasiga Isirayila bɔnsɔnne birin yi, bayo e bata fe xɔsixin liga Isirayila yi.
6 Então eu peguei o corpo dela, cortei em pedaços e mandei um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel. Aquela gente cometeu um crime horrível no meio do nosso povo.
7 Iki, Isirayila kaane birin xa e bode to, ɛ yi fena nde ragidi.”
7 Todos vocês que estão aqui são israelitas. Vamos resolver agora o que fazer.
8 Yamaan birin yi keli alo muxu kedenna, e naxa, “En tan sese mi sigama a konni.
8 Todo o povo de Israel se levantou ao mesmo tempo e disse: — Nenhum de nós, nem os que moram em casas, nem os que moram em barracas, voltará para casa.
9 En na ito nan ligama Gibeya taan na: En kelima nɛn a xili ma, en masɛnsɛnna ti.
9 Vamos escolher alguns homens para atacar Gibeá.
10 Bɔnsɔn yo bɔnsɔn, xa muxu kɛmɛ na, en muxu fu tongoma nɛn, xa wuli keden na, en yi kɛmɛ tongo, xa wuli fu na, en wuli keden tongoma nɛn, e sa fandane fen sofane xa naxanye sa Gibeya taan yɛngɛma Bunyamin yamanani alogo na taan xa raxɔri alo a lan e kɛwali ɲaxin ma kii naxan yi, e naxan liga Isirayila yi.”
10 A décima parte dos homens de Israel vai arranjar comida para os que vão lutar. Os outros vão castigar os moradores de Gibeá pelo crime horrível que cometeram em Israel.
11 Nayi, Isirayila kaane birin yi e malan alo muxu kedenna siga Gibeya xili ma.
11 Então todo o povo de Israel se reuniu como se fosse uma só pessoa para atacar a cidade de Gibeá.
12 Isirayila bɔnsɔnne yi xɛrane rasiga a faladeni Bunyamin bɔnsɔnna muxune birin xa, e naxa, “Gbaloni ito faxi ɛ tagi di?
12 As tribos israelitas mandaram que mensageiros fossem por toda a tribo de Benjamim e dissessem: — Que crime horrível vocês cometeram!
13 Fe ɲaxi rabaan naxanye Gibeya yi, ɛ ne so nxu yii, nxu xa e faxa alogo gbalon naxan Isirayila yamani, na xa ɲan.” Koni, Bunyamin bɔnsɔnna muxune mi e ngaxakedenne xuiin suxu.
13 Exigimos que vocês nos entreguem agora esses homens imorais para que nós os matemos. Assim tiraremos esse mal do meio do povo de Israel. Mas o povo de Benjamim não deu atenção aos outros israelitas.
14 Bunyamin bɔnsɔnna muxune yi mini e taani, e sa e malan Gibeya yi alogo e xa Isirayila kaane yɛngɛ.
14 Eles saíram de todas as suas cidades e foram para Gibeá a fim de lutar contra o resto do povo de Israel.
15 Bunyamin bɔnsɔnna muxun naxanye tɛngɛ na lɔxɔni, naxanye mini e taane yi, muxu wuli mɔxɔɲɛn nun sennin, silanfanna yi naxanye yii, Gibeya muxune mi yi ne yɛ, naxanye yatɛn yi sigɛ han sofa kɛmɛ solofere.
15 Naquele dia eles convocaram das suas cidades vinte e seis mil soldados. Depois os moradores de Gibeá reuniram mais setecentos homens especialmente escolhidos,
16 Na ganla yɛ, sofa yɛbaxi kɛmɛ solofere yi e yɛ kɔmɛnmaan yi naxanye ra, ne birin yi nɔɛ lantanna wolɛ nɛn hali xun sɛxɛ kedenna ma, e mi fula a ra.
16 que eram canhotos. Qualquer um deles podia atirar com funda uma pedra num fio de cabelo, sem nunca errar.
17 E mɔn yi Isirayila bɔnsɔnna bonne yatɛ, ba Bunyamin bɔnsɔnna muxune ra, e yatɛna: Muxu wuli kɛmɛ naanin, silanfanna yi naxanye yii, e birin sofa.
17 E os outros israelitas que iam lutar contra a tribo de Benjamim reuniram quatrocentos mil soldados treinados.
18 Isirayila kaane yi keli, e siga Betɛli yi, e sa Ala maxɔdin, e naxa, “Nxu nde singe rasigɛ a xa sa Bunyamin bɔnsɔnna muxune yɛngɛ?” Alatala yi e yabi, a naxa, “Yuda kaane nan singe sigama.”
18 Os israelitas foram ao lugar de adoração, em Betel, e ali perguntaram a Deus: — Qual das nossas E o — A tribo de Judá.
19 Na xɔtɔn bode, Isirayila kaane yi sa e malan e daaxadeni Gibeya binni.
19 Na manhã seguinte os israelitas subiram e acamparam perto da cidade de Gibeá.
20 Na xanbi ra, e mɔn yi siga Bunyamin kaane yɛngɛdeni, e yi sa ti yɛngɛ so xinla ma Gibeya yɛtagi.
20 Saíram para combater contra a tribo de Benjamim e puseram os soldados em posição de ataque, de frente para a cidade.
21 Bunyamin kaane yi mini Gibeya taani. Na lɔxɔni, e yi Isirayila kaan muxu wuli mɔxɔɲɛn nun firin faxa.
21 Então o exército de Benjamim saiu da cidade. E, antes de terminar o dia, eles mataram vinte e dois mil soldados israelitas. Aí o povo de Israel foi para o lugar de adoração e, na presença do Senhor , chorou até a tarde. E eles perguntaram ao Senhor : — Devemos ir combater outra vez os nossos irmãos da tribo de Benjamim? E Deus respondeu: — Sim. Então o exército israelita se animou de novo. E eles puseram os seus soldados em posição de combate novamente, no mesmo lugar em que haviam lutado no dia anterior.
22 Isirayila yamaan mɔn yi e wɛkilɛ, e sa ti yɛngɛ so xinla ma na yireni e yi sa tixi dɛnaxan yi lɔxɔ singeni.
22 — ausente —
23 Isirayila kaane yi siga, e sa wuga Alatala yɛtagi han ɲinbanna. E yi Alatala maxɔdin, e naxa, “Nxu mɔn lan nxu sa Bunyamin kaane yɛngɛ ba, nxu ngaxakedenne?” Alatala yi e yabi, a naxa, “Ɛ sa e yɛngɛ.”
23 — ausente —
24 Isirayila kaane mɔn yi siga Bunyamin kaane yɛngɛdeni lɔxɔ firindeni.
24 Os israelitas marcharam contra a tribo de Benjamim pela segunda vez.
25 Na lɔxɔ firindeni, Bunyamin kaane yi mini Gibeya yi, e yi muxu wuli fu nun solomasɛxɛ faxa Isirayila kaane ra, silanfanna yi naxanye yii.
25 E pela segunda vez os soldados de Benjamim saíram de Gibeá. E dessa vez mataram dezoito mil soldados israelitas treinados.
26 Nayi, Isirayila yamaan birin yi siga Betɛli yi. E sa wuga mɛnni, e lu Alatala yɛtagi, e sun na lɔxɔni han ɲinbanna, e saraxa gan daxine nun bɔɲɛ xunbeli saraxane ba Alatala yɛtagi.
26 Então todo o povo de Israel subiu de novo até Betel para chorar. Ficaram ali na presença de Deus, o Senhor , e não comeram nada até a tarde. E apresentaram ao Senhor ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.
27 Isirayila kaane yi Alatala maxɔdin. Na waxatini, Alaa Layiri Kankiraan yi mɛnna nin,
27 Eles fizeram uma pergunta ao Senhor . (Acontece que naqueles dias a arca da aliança estava ali em Betel.
28 Haruna mamandenna, Eleyasari a dii xɛmɛn Finexasi nan yi tixi Alatala yɛtagi. E yi a fala, e naxa, “Nxu mɔn nɔɛ Bunyamin kaane, nxu ngaxakedenne yɛngɛ ba, hanma nxu xa a lu na kiini?” Alatala yi e yabi, a naxa, “Ɛ siga, bayo n na e sama nɛn ɛ sagoni tila.”
28 E Fineias, filho de Eleazar e neto de Arão, estava encarregado de cuidar dela.) A pergunta que eles fizeram foi esta: — Devemos sair mais uma vez para combater os nossos irmãos da tribo de Benjamim ou devemos desistir? O — Combatam porque amanhã eu farei com que vocês os derrotem.
29 Nayi, Isirayila kaane yi sofane luxun Gibeya rabilinni.
29 Então os israelitas puseram alguns soldados escondidos em volta de Gibeá.
30 Isirayila kaane yi siga Bunyamin kaane xili ma xi saxande lɔxɔni, e sa ti yɛngɛ so xinla ma Gibeya yi alo e yi darixi a ra kii naxan yi.
30 No terceiro dia marcharam de novo contra o exército da tribo de Benjamim. Os seus soldados ficaram em posição de batalha, de frente para Gibeá, como tinham feito antes.
31 Bunyamin kaane yi mini yamaan yɛngɛdeni, e yi e masiga taan na, alo e darixi a ra kii naxan yi, e yi Isirayila sofane faxa fɔlɔ, e muxu tonge saxan faxa burunna ra Betɛli nun Gibeya kiraan xɔn.
31 Os soldados de Benjamim saíram para combater e se afastaram da cidade. Como haviam feito antes, começaram a matar algumas pessoas na estrada de Betel, na estrada de Gibeá e em campo aberto. Mataram mais ou menos trinta israelitas.
32 E yengi yi a ma a e bata Isirayila kaane nɔ alo e darixi a ra kii naxan yi. Koni Isirayila kaane yi a falama nɛn, e naxa, “En na en gi, en yi Bunyamin kaane mabandun burunna binni, en yi e makuya Gibeya ra.”
32 E diziam: — Nós já os derrotamos, como das outras vezes. Mas os israelitas disseram: — Vamos recuar e fazer com que eles se afastem da cidade e venham para as estradas.
33 Isirayila sofane birin yi keli e tidene yi, e sa ti Baali-Tamara yi. Isirayila kaan naxanye yi luxunxi Geba binni, ne yi mini Bunyamin kaane xanbi ra e yɛngɛdeni Gibeya lanbanni.
33 Então a maior parte do exército israelita saiu dali e tornou a se juntar em Baal-Tamar. Mas os homens que cercavam a cidade saíram de repente dos lugares onde estavam escondidos na planície de Gibeá.
34 Isirayila sofa kɛndɛn wuli fuun yi siga Gibeya taan xili ma. Yɛngɛn yi ɲaxu ayi, koni Bunyamin kaane mi yi a kolon a na gbalona e sɔtɛ.
34 Dez mil dos melhores soldados israelitas atacaram Gibeá, e o combate foi duro. Os benjamitas não imaginavam que iam ser destruídos.
35 Alatala yi Bunyamin kaane rayarabi Isirayila kaane xa, e yi sofa wuli mɔxɔɲɛn nun suulun sofa kɛmɛ faxa na lɔxɔni.
35 O Senhor Deus fez com que os israelitas derrotassem o exército de Benjamim. E naquele dia os israelitas mataram vinte e cinco mil e cem inimigos.
36 Bunyamin kaane yi a kolon a e bata nɔ. Anu, Isirayila kaane e gi nɛn Bunyamin kaane yɛɛ ra, bayo e yi laxi e sofa luxunxine ra Gibeya taan xili ma.
36 Então os benjamitas compreenderam que estavam vencidos. Os israelitas tinham se retirado durante a luta contra os benjamitas porque confiavam nos homens que haviam colocado escondidos em volta de Gibeá.
37 Muxun naxanye yi luxunxi, ne yi so Gibeya taani mafurɛn, e taan yiren birin suxu, e yi taan muxune birin faxa silanfanna ra.
37 Esses homens avançaram depressa na direção de Gibeá, espalharam-se e mataram todas as pessoas da cidade.
38 E nun Isirayila sofaan bonne yi lanxi taxamasenna nde nan ma. Muxun naxanye yi luxunxi, ne yi lanma e xa tutin nate taan xun ma.
38 O exército israelita e os homens que estavam escondidos tinham combinado um sinal: quando vissem uma grande nuvem de fumaça subindo da cidade,
39 Isirayila sofane to xɛtɛ e xanbi ra yɛngɛni, Bunyamin kaane yi e muxu tonge saxan faxa, e yengi yi a ma, a e bata e nɔ alo e darixi a ra kii naxan yi.
39 os israelitas que estavam fora, no campo de batalha, deviam dar meia-volta e atacar. Até aquele momento os benjamitas já haviam matado uns trinta israelitas e diziam: — Sim. Já os derrotamos, como das outras vezes.
40 Koni na waxatini, tutin naxan yi findixi taxamasenna ra, na yi te fɔlɔ Gibeya taan xun ma. Bunyamin kaane yi e yɛɛ raxɛtɛ, e tutin to tɛ taan xun ma.
40 Então o sinal apareceu: uma nuvem de fumaça começou a subir da cidade. Os benjamitas olharam para trás e ficaram muito espantados quando viram a cidade inteira pegando fogo.
41 Isirayila kaane yi xɛtɛ Bunyamin kaane xili ma. Bunyamin kaane yi gaxu, bayo e bata yi gbalon to fɛ e ma.
41 Então os homens de Israel deram meia-volta, e os benjamitas ficaram apavorados porque viram que iam ser destruídos.
42 E yi e gi Isirayila kaane bun, e siga tonbonna binni, koni e mi tanga yɛngɛn ma. Bunyamin kaan naxanye yi fama taane binni, Isirayila kaan naxanye yi taane yi, ne yi ne faxa.
42 Eles fugiram e correram na direção do deserto, mas não puderam escapar. Foram cercados pela maior parte do exército israelita e também pelos soldados que vinham da cidade e foram destruídos.
43 Isirayila kaane yi Bunyamin kaane rabilin, e lu e kedɛ, e lu e faxɛ kira yi, e mi tin e yi e matabu han Gibeya sogeteden binni.
43 Os israelitas cercaram os inimigos, e os perseguiram sem parar até um lugar a leste de Gibeá, e os iam matando pelo caminho.
44 Bunyamin sofa wuli fu nun solomasɛxɛ yi faxa.
44 Dezoito mil dos melhores soldados benjamitas foram mortos.
45 Bunyamin kaan bonne yi e gi siga tonbonna binni, siga Rimɔn fanyen binni. Ne muxu wuli suulun yi faxa kira yi, e yi a dɔnxɛne kedi han Gidomi yi, e mɔn yi muxu wuli firin faxa e ra.
45 Os outros fugiram na direção do deserto, para a rocha de Rimom. Cinco mil foram mortos nas estradas. Os israelitas perseguiram o resto e assim mataram mais dois mil homens.
46 Bunyamin kaan naxanye faxa na lɔxɔni, sofa wuli mɔxɔɲɛn nun suulun, sofa kɛndɛn gbansanna.
46 Ao todo vinte e cinco mil benjamitas foram mortos naquele dia, todos eles soldados valentes.
47 Koni muxun naxanye e gi siga tonbonne binni, muxu kɛmɛ sennin kisi nɛn ne yɛ e sa so Rimɔn fanye yireni, e lu mɛnni han kike naanin.
47 Porém seiscentos homens fugiram para o deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram lá quatro meses.
48 Isirayila kaane yi xɛtɛ Bunyamin yamanani, e yi e muxune faxa silanfanna ra e nun xuruseen naxanye birin yi na. E yi tɛɛn so taane birin na.
48 Os israelitas atacaram o resto dos benjamitas e os mataram, tanto homens como animais, e destruíram tudo o que encontraram. E queimaram todas as cidades da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.