Juízes 11

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sofa kɛndɛn nan yi Galadi kaan Yefeta ra. Yalunden nan yi a nga ra, a fafe yi xili nɛn Galadi.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Galadi a ɲaxanla dii xɛmɛne bari a xa nɛn. Na ɲaxanla diine to gbo, e yi Yefeta kedi, e naxa, “I mi nxu fafe kɛɛn se sɔtɔma, bayo ɲaxalan gbɛtɛ nan ma dii i tan na.”
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Nayi, Yefeta yi a gi a ngaxakedenne bun, a yi siga Tobo yamanani. Fuyantenna ndee yi e malan Yefeta fɛma, e yi bira a fɔxɔ ra.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Waxatidi to dangu, Amonine yi Isirayila kaane yɛngɛ.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Na ma, Galadi fonne yi siga Yefeta fendeni Tobo yamanani.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 E yi a fala Yefeta xa, e naxa, “Fa, i fa findi nxɔ mangan na, en yi Amonine yɛngɛ.”
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Yefeta yi Galadi fonne yabi, a naxa, “Ɛ tan xa mi n naɲaxu ba, ɛ yi n kedi n fafe konni? Nanfera ɛ fama n fɔxɔ ra iki a ɛ kɔntɔfilixi?”
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Galadi fonne yi a fala Yefeta xa, e naxa, “Nxu faxi i fɛma na nan yatigi ra, alogo en birin xa siga, i sa Amonine yɛngɛ, i findi nxɔ mangan na, e nun Galadi kaane birin.”
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Yefeta yi Galadi fonne yabi, a naxa, “Xa en birin siga Amonine yɛngɛdeni, Alatala yi sa e sa n sagoni, n tan nan findima ɛ mangan na na yi.”
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Galadi fonne yi Yefeta yabi, e naxa, “Alatala nan en seren na! Nxu na ligama nɛn.”
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Yefeta yi bira Galadi fonne fɔxɔ ra, e yi siga. Yamaan yi a findi sofa kuntigin na. Yefeta mɔn yi xɛtɛ falane birin ma Alatala yɛtagi Misipa yi.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Yefeta yi xɛrane rasiga a faladeni Amonine mangan xa, a naxa, “Nanse xɔli i ma nxu xa, i to fama nxɔ yamanan yɛngɛdeni?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Amonine mangan yi Yefeta yabi, a naxa, “Isirayila kaane to mini Misiran yi konyiyani, e yi n ma bɔxɔn tongo, keli Arinon baan ma siga Yaboko xuden ma han Yurudɛn baana. Iki, ɛ ne raxɛtɛ nxu ma bɔɲɛ xunbenli.”
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Yefeta mɔn yi xɛrane rasiga a faladeni Amonine mangan xa, a naxa,
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 “Isirayila kaane mi Moyaba bɔxɔn tongoxi, e mi Amonine yamanan tongoxi.
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 E to yi kelima Misiran yi waxatin naxan yi, e mini tonbon yiren nin siga han Gbala Baana siga Kadesi yi.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Nayi, Isirayila kaane yi xɛrane rasiga a faladeni Edɔn mangan xa, e naxa, ‘Tin nxu xa dangu i ya yamanani.’ Koni, Edɔn mangan mi tin. A fan yi xɛrane rasiga Moyaba mangan ma, na fan yi tondi, Isirayila kaane yi lu Kadesi yi.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 Na xanbi ra, e yi siga tonbon kiraan xɔn. E yi Edɔn nun Moyaba yamanane mabilin, e sa lu Arinon baan dɛxɔn, e mi so Moyaba yamanani, bayo Arinon yi findixi Moyaba danna nan na.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 Isirayila kaane yi xɛrane rasiga Amorine mangan Sixɔn ma naxan yi mangayani Xɛsibɔn taani. Isirayila kaane yi a fala a xa, e naxa, ‘A lu nxu xa dangu i ya yamanani siga nxɔ yamanani.’
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Koni, Sixɔn mi tin, a yi a ganla birin malan yɛngɛ so xinla ma, e yi sa e malan Yahasi yi, e sa Isirayila kaane yɛngɛ.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 Alatala, Isirayilaa Ala yi Sixɔn nun a ganla birin sa Isirayila kaane sagoni, e yi e nɔ. Amorine yi dɔxi bɔxɔn naxanye birin yi, Isirayila kaane yi ne birin tongo,
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 keli Arinon baan ma siga han Yaboko xudena, keli tonbonni siga han Yurudɛn baana.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Alatala, Isirayilaa Ala bata Amorine bɔxɔn so Isirayila kaane yii, a yamana, i tan waxi na nan ba fe yi nxu yii ba?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 I ya ala Kemosi bɔxɔn naxan soxi i yii, na i yii. Nayi, Alatala, nxɔ Ala bɔxɔn naxan soxi nxu yii, na luma nɛn nxu yii.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 I mirixi a ma a i sɛnbɛn gbo Balaki xa ba, Siporo a dii xɛmɛna, Moyaba mangana? Anu, a tan mi yɛngɛ gidixi Isirayila kaane ma!
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Xabu ɲɛɛ kɛmɛ saxan, Isirayila kaane dɔxi Xɛsibɔn nun a rabilinna taane yi, e nun Aroyeri nun a rabilinna taane, e nun taan naxanye birin Arinon baan dɛ. Nanfera nayi han to ɛ mi ne xunba?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 N tan xa mi hakɛn ligaxi i ra, i tan nan fe ɲaxin ligaxi n tan na, i yi n yɛngɛ. Alatala xa kitin sa Isirayila kaane nun Amonine tagi.”
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Amonine mangan mi a tuli mati Yefeta a falane ra.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Nayi, Alatalaa Nii Sariɲanxin yi godo Yefeta ma, a yi Galadi nun Manase yamanane yisiga, dangu Misipe taani Galadi yamanani, siga Amonine xili ma.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Yefeta yi dɛ xuiin tongo Alatala xa, a naxa, “Xa i Amonine sa n sagoni,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 naxan yo mini n ma banxini a fa n nalandeni, n na xɛtɛ n konni xunna kenli sa keli Amonine yɛngɛdeni, n na fima nɛn Alatala ma, n yi a gan saraxan na.”
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Yefeta yi siga Amonine yɛngɛdeni, Alatala yi e sa a sagoni.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 A yi taa mɔxɔɲɛ kala, fɔlɔ Aroyeri taan ma siga han Miniti taana, siga Abeli-Keramin ma. Ala yi Amonine rayarabi Isirayila kaane xa.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Yefeta yi so a konni Misipa yi. A dii tɛmɛn yi mini a bodonɲɛ a ralandeni tanban xuiin ma. Na dii kedenna nan tun yi a yii, ba na ra, dii tɛmɛ gbɛtɛ mi yi na, dii xɛmɛ yo mi yi na.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 A to a to, a yi a domani bɔ, a naxa, “ N bata yigitɛgɛ! I tan nan n tixi tɔrɔn ma. N bata dɛ xuiin tongo Alatala xa, n mi na kalɛ mumɛ.”
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 A diin yi a fala a xa, a naxa, “Baba, i bata dɛ xuiin tongo Alatala xa, a yi i yaxune Amonine sa i sagoni, na ma, a liga n na alo i dɛ xuiin naxan tongoxi.”
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 A mɔn yi a fala a fafe xa, a naxa, “Kike firin fi n ma alogo nxu nun n lanfane xa siga geyane fari, nxu sa wuga mɛnni bayo n faxama nɛn, n mi dɔxɔ xɛmɛ taa ra.”
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 A yi a yabi, a naxa, “Siga!” A yi kike firin fi a ma. E nun a lanfane yi sa wuga a fe ra geyane fari bayo a faxama nɛn a mi dɔxɔ xɛmɛ taa ra.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Na kike firinne ɲanxin na, a mɔn yi fa a fafe fɛma, a yi a dɛ xuiin nakamali a fari. A munma yi xɛmɛn kolon.
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 Ɲɛɛ yo ɲɛɛ, Isirayila sungutunne sa Yefeta, Galadi kaana dii tɛmɛn wugama nɛn xi naanin.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.