Josué 2

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nunu a dii Yosuwe yi xɛra firin nasiga keli Sitimi siga Yeriko taani, a e xa sa taan nakɔrɔsi wundoni. A yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ siga Yeriko taan nun a rabilinna matodeni.” E yi siga, e sa so yalunde ɲaxanla nde konni naxan yi xili Raxabi. E yi yigiya na.
1 De Sitim Josué, filho de Num, enviou secretamente dois homens como espias, dizendo-lhes: Ide reconhecer a terra, particularmente a Jericó. Foram pois, e entraram na casa duma prostituta, que se chamava Raabe, e pousaram ali.
2 Muxune yi sa a fala Yeriko taan mangan xa, e naxa, “I bata a to, Isirayila kaana ndee bata fa kɔɛɛn na bɔxɔni ito rakɔrɔsideni.”
2 Então deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel, para espiar a terra.
3 Nayi, Yeriko taan mangan yi xɛraan nasiga a faladeni Raxabi xa, a naxa, “Xɛmɛn naxanye soxi i konni, ne ramini, bayo e faxi yamanan birin nan nakɔrɔsideyi.”
3 Pelo que o rei de Jericó mandou dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Koni ɲaxanla bata yi na xɛmɛ firinne luxun. A fa a fala mangana xɛrane xa, a naxa, “Ɲɔndin nan a ra, na xɛmɛne fa nɛn n konni, koni n mi yi e keliden kolon.
4 Mas aquela mulher, tomando os dois homens, os escondeu, e disse: é verdade que os homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram;
5 E siga nɛn ɲinbanna ra, taan so dɛɛn balan waxatini. E sigaxi dɛdɛ, n mi a kolon. Ɛ e sagatan xulɛn, ɛ e suxuma nɛn.”
5 e aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram. Não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 Raxabi bata yi sa e luxun gɛsɛ bili xarene bun kore banxin xuntagi.
6 Ela, porém, os tinha feito subir ao eirado, e os tinha escondido entre as canas do linho que pusera em ordem sobre o eirado.
7 Sagatan tiine yi siga e fɔxɔ ra Yurudɛn baan kiraan xɔn han baan gidideni. Sagatan tiine mini nɛn tun, e yi taan so dɛɛn balan.
7 Assim foram esses homens após eles pelo caminho do Jordão, até os vaus; e, logo que saíram, fechou-se a porta.
8 Benun xɛrane xa sa e sa, Raxabi yi te banxin fari e fɛma.
8 E, antes que os espias se deitassem, ela subiu ao eirado a ter com eles,
9 A yi a fala e xa, a naxa, “N na a kolon a Alatala bata nxɔ bɔxɔn so ɛ yii. Ɛ yɛɛragaxu gbeen bata nxu suxu! Yamanan muxune birin bata yilanyilan ɛ yɛɛ ra,
9 e disse-lhes: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra se derretem diante de vós.
10 bayo nxu bata a mɛ a Alatala Gbala Baani xara nɛn ɛ yɛɛ ra, ɛ yi minima Misiran yi waxatin naxan yi. Nxu mɔn bata a mɛ ɛ feen naxan liga Amorine manga firinne ra, naxanye yi Yurudɛn kidi ma, Sixɔn nun Ogo. Ɛ yi e raxɔri.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do Mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Siom e Ogue, que estavam além de Jordão, os quais destruístes totalmente.
11 Nxu to na feen mɛ, nxu bɔɲɛn yi kala. Limaniyaan yi ba birin yii ɛ fe ra, bayo Alatala ɛ Ala nan Ala ra kore xɔnna ma dɛnaxan yite, e nun bɔxɔ xɔnna ma dɛnaxan yigodo.
11 Quando ouvimos isso, derreteram-se os nossos corações, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor vosso Deus é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Iki, ɛ ɛ kɔlɔ n xa Alatala yi fa fala a ɛ n ma denbayani suxuma nɛn hinanni alo n na ɛ yisuxi kii naxan yi. Ɛ taxamasenna so n yii naxan mi kalɛ
12 Agora pois, peço-vos, jurai-me pelo Senhor que, como usei de bondade para convosco, vós também usareis de bondade para com a casa e meu pai; e dai-me um sinal seguro
13 alogo ɛ xa n fafe nun n nga nun n xunyɛne nun n tadane lu e nii ra e nun e muxune birin, ɛ yi nxu ratanga faxan ma.”
13 de que conservareis em vida meu pai e minha mãe, como também meus irmãos e minhas irmãs, com todos os que lhes pertencem, e de que livrareis da morte as nossas vidas.
14 Na xɛmɛ firinne yi a fala Raxabi xa, e naxa, “Nxu bata nxu kɔlɔ nxu niini i xa, koni i nama feni ito fala muxe xa de! Alatala na bɔxɔni ito so nxu yii waxatin naxan yi, nxu fan ɛ yisuxuma nɛn hinanna nun lannayani.”
14 Então eles lhe responderam: A nossa vida responderá pela vossa, se não denunciardes este nosso negócio; e, quando o Senhor nos entregar esta terra, usaremos para contigo de bondade e de fidelidade.
15 Raxabi yi na xɛmɛ firinne ragodo lutin ma banxin foye soden na, bayo a banxin foye soden yi minixi taan nabilinna yinna fari ma.
15 Ela então os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, de sorte que morava sobre o muro;
16 Raxabi yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ siga geyaan binni, ɛ sa ɛ luxun mɛnni han xii saxan han ɛ sagatan muxune yi xɛtɛ, xanamu e ɛ toma nɛn. Na xanbi ra, ɛ yi ɛ kiraan suxu.”
16 e disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que não vos encontrem os perseguidores, e escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; depois podereis tomar o vosso caminho.
17 Na xɛmɛne yi a fala Raxabi xa, e naxa, “I nxu rakɔlɔxi naxan na, nxu fan bata tin na ma.
17 Disseram-lhe os homens: Nós seremos inocentes no tocante a este juramento que nos fizeste jurar.
18 Koni, nxu na so ɛ yamanani, fɔ i xa luti gbeeli ito xidi banxin foye soden na, i nxu raminixi dɛnaxan na. E nun mɔn, fɔ i xa i ya denbayaan malan i fɛma i ya banxin kui, i fafe nun i nga nun i tadane nun i xunyɛne.
18 Eis que, quando nós entrarmos na terra, atarás este cordão de fio de escarlata à janela pela qual nos fizeste descer; e recolherás em casa contigo teu pai, tua mãe, teus irmãos e toda a família de teu pai.
19 Xa naxan mini i ya banxin kui, a faxa feen goronna luma a tan nan xun ma, na mi nxu tan ma. Koni xa nxɔ muxuna nde a yiin din i ya muxuna nde ra i fɛma banxin kui, xa na kanna faxa, na goronna nxu tan nan xun ma.
19 Qualquer que sair fora das portas da tua casa, o seu sangue cairá sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue cairá sobre a nossa cabeça se nele se puser mão.
20 Koni xa i nxɔ fe fala muxuna nde xa, nayi, i nxu rakɔlɔxi feen naxan na, nxu mi na ligan de!”
20 Se, porém, tu denunciares este nosso negócio, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Raxabi yi a fala, a naxa, “Ala xa ɛ falan nakamali.” A yi xɛmɛne beɲin, e yi siga. A yi luti gbeela xidi banxin foye soden na.
21 Ao que ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então os despediu, e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 E yi siga, e sa geyaan li, e yi e luxun mɛnni xii saxan, han sagatan tiine yi xɛtɛ. E sagatan muxune yi e fen kiraan xɔn han, koni e mi e to.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, onde ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; pois estes os buscaram por todo o caminho, porém, não os acharam.
23 Xɛmɛ firinne yi fa godo geyaan fari, e yi baani gidi, e sa Nunu a dii Yosuwe li. Feen naxan birin e sɔtɔ, e yi ne yɛba a xa.
23 Então os dois homens, tornando a descer do monte, passaram o rio, chegaram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera.
24 E yi a fala Yosuwe xa, e naxa, “Alatala bata na bɔxɔn birin so en yii yati! Mɛn kaane birin yilanyilanxi en yɛɛ ra.”
24 E disseram a Josué: Certamente o Senhor nos tem entregue nas mãos toda esta terra, pois todos os moradores se derretem diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.