Josué 22
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NTLH
1 Nayi, Yosuwe yi Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna xili.
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 A yi a fala e xa, a naxa, “Alatalaa walikɛɛn Musa feen naxan birin yamari ɛ ma, ɛ bata na birin naba. Ɛ bata n fan ma yamarine birin suxu.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 Ɛ mi ɛ ngaxakedenne rabeɲinxi waxati xunkuyeni ito yi han to. Alatala ɛ Ala yamarin naxan so ɛ yii, ɛ bata na rakamali.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Iki Alatala ɛ Ala bata bɔɲɛ xunbenla fi ɛ ngaxakedenne ma, alo a fala e xa kii naxan yi. Iki ɛ siga ɛ konni, ɛ sa lu na yamanani Alatalaa walikɛɛn Musa naxan soxi ɛ yii Yurudɛn kidi ma.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 Nayi, ɛ a liga ɛ yeren ma, ɛ yamarin nun sariyan suxu, Alatalaa walikɛɛn Musa naxanye soxi ɛ yii, ɛ yi Alatala ɛ Ala xanu, ɛ sigan ti a kirane birin xɔn, ɛ yi a yamarine suxu, ɛ yi bira a fɔxɔ ra, ɛ a batu ɛ bɔɲɛn nun ɛ niin birin yi.”
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Yosuwe yi duba e xa, a yi a lu e siga e konne yi.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 Musa bata yi kɛɛ bɔxɔn so Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna yii Basan yamanani. Yosuwe fan yi kɛɛ bɔxɔ gbɛtɛ so Manase bɔnsɔnna bode fɔxɔn yii Isirayila kaan bonne fɛma Yurudɛn sogegododen binni. Yosuwe to duba e xa, a yi e rasiga e konne yi.
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 A yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ xɛtɛ ɛ konne yi ɛ nun nafulu gbeena, e nun xuruse wuyaxin nun gbeti gbegbe nun xɛmaan nun sulan nun wurena e nun dugine. Ɛ nun ɛ ngaxakedenne xa sa ɛ yaxune se tongoxine yitaxun.”
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna yi xɛtɛ, e keli Isirayila kaane fɛma Silo yi, Kanan yamanani, e yi siga Galadi yamanani, Alatala yamanan naxan nagidi e ma fata Musa ra.
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 E to maso Yurudɛn baan na Kanan yamanani, Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna yi saraxa ganden nafala Yurudɛn baan dɛ. Na saraxa ganden yi gbo han!
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Isirayila kaane to na feen mɛ, e yi a fala, e naxa, “Ɛ mi a to, Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna bata saraxa ganden nafala Kanan bɔxɔn danna ra, Yurudɛn baan dɛxɔn Isirayila kaane binni.”
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 Isirayila kaane to na mɛ, e birin yi e malan Silo yi e yɛngɛ xinla ma.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Isirayila kaane yi saraxarali Eleyasari a dii Finexasi xɛ Galadi yamanani Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna fɛma.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Manga fu yi biraxi a fɔxɔ ra, Isirayila bɔnsɔn yo bɔnsɔn manga keden. Denbaya xunne nan yi ne birin na Isirayila kaane xabilane yi.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 E yi siga Galadi yamanani Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɛma. E yi a fala e xa, e naxa,
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 “Alatalaa yamaan birin ito nan falaxi, ‘Nanfera ɛ tinxintareyaan ligaxi Isirayilaa Ala ra? Nanfera ɛ bata xɛtɛ Alatala fɔxɔ ra to? Nanfera ɛ bata saraxa ganden nafala, ɛ murutɛ Alatala xili ma to?
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 En bata yi kalan naxan ti Peyori yi, na xurun ba? Anu, han to en munma yelin tɔrɛ na yulubin xafari feen ma hali Alatala to fitina furen sa a yamaan birin fari.
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 Anu, ɛ bata xɛtɛ Alatala fɔxɔ ra to, ɛ Ala! Xa ɛ murutɛ Alatala xili ma to, tila a xɔlɔma nɛn Isirayila yamaan birin ma.
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 Nayi, xa ɛ yamanan mi sariɲanxi, ɛ xɛtɛ Alatala yamanani, Alatala batuden tixi dɛnaxan yi, ɛ yi bɔxɔ gbɛtɛ tongo nxu tagi. Koni ɛ nama murutɛ Alatala xili ma hanma nxu tan xili ma, ɛ yi saraxa gande gbɛtɛ rafala, ba Alatalaa saraxa ganden na, en ma Ala.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 Sera a dii Akan to tinxintareyaan liga, a seene tongo tɔnna yi dɔxi naxanye tongo fe ma, Alaa xɔlɔn godo Isirayila yamaan birin nan ma. A keden xa mi halagi a fe kalaxina fe ra.’ ”
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna yi Isirayila xabilane mangane yabi, e naxa,
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 “Marigina Ala, Alatala nan keden a kolon! Marigina Ala, Alatala! Isirayila yamaan birin fan fama nɛn a kolondeni! Xa nxu feni ito ligaxi murutɛn nin hanma tinxintareyani Alatala xili ma, nxu nama kisi to lɔxɔni.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 Xa nxu saraxa ganden nafalaxi nɛn alogo nxu xa xɛtɛ Alatala fɔxɔ ra, nxu yi saraxa gan daxine ba a fari hanma bogise saraxane hanma bɔɲɛ xunbeli saraxane, Alatala yɛtɛɛn xa nxu makiti!
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 Koni na mi a ra de! Nxu ito ligaxi nɛn bayo nxu yi xaminxi alogo tila ɛ diine nama a fala nxɔ diine ma, e naxa, ‘Nanse ɛ tan nun Alatala tagi, Isirayilaa Ala?
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Alatala bata Yurudɛn baan findi en tagi danna ra. Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna muxune, sese mi fa ɛ tan xa Alatala yii!’ Ɛ diine a ligɛ nɛn nayi a nxɔ diine yi ba Alatala yɛɛragaxuni.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 Nanara, nxu yi a fala, nxu naxa, ‘En keli, en xa saraxa ganden nafala. Koni saraxa gan daxine nun saraxa gbɛtɛye fe mi a ra.’
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 Na xa findi sereyaan nan na ɛ tan nun nxu tan tagi, e nun en yixɛtɛne hali en tan xanbi, fa fala nxu Alatala batuma nɛn nxɔ saraxa gan daxine nun nxɔ saraxane nun nxɔ bɔɲɛ xunbeli saraxane ra a batuden yɛtɛni. Nayi, ɛ diine mi fa a falɛ nxɔ diine ma, e naxa, ‘Sese mi fa ɛ tan xa Alatala yii.’
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 Nxu yi a fala, nxu naxa, xa e falani ito ti nxu xa tila, hanma nxɔ diine xa, nxu e yabima nɛn, nxu naxa, ‘Ɛ Alatalaa saraxa ganden maligan mato. Nxu fafane mi a rafalaxi saraxa gan daxine nun saraxa gbɛtɛye xan ma fe ra, koni alo sereyana ɛ tan nun nxu tan tagi.’
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 Nxu tan mi murutɛ Alatala xili ma mumɛ! Nxu mi xɛtɛ a fɔxɔ ra to, nxu yi saraxa gande gbɛtɛ rafala saraxa gan daxine nun bogise saraxane nun saraxa gbɛtɛye fe ra, ba Alatalaa saraxa ganden na, naxan nafalaxi en ma Ala batu bubun yɛtagi.”
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Saraxarali Finexasi nun yamaan mangane nun Isirayila xabila xunne to falani ito mɛ, Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna saraxa ganden naxan nafalaxi, na yi rafan e ma kati!
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Saraxarali Eleyasari a dii Finexasi yi a fala Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna nun Manase bɔnsɔnna fɔxɔ kedenna xa, a naxa, “Nxu bata a kolon to a Alatala en tagi, bayo ɛ mi tinxintareyaan ligaxi Alatala ra. Ɛ bata Isirayila kaane ratanga Alatalaa xɔlɔn ma.”
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 Saraxarali Eleyasari a dii Finexasi nun mangane yi keli Galadi yi, Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna yi dɛnaxan yi, e xɛtɛ Kanan yamanani, e yi dɛntɛgɛn sa Isirayila kaane xa.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 Dɛntɛgɛni ito yi rafan Isirayila kaane ma, e yi barikan bira Ala xa. Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna yɛngɛ feen naxan yi e xunni, e yi e yamanan kala, e mi fa na fe fala sɔnɔn.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Rubɛn bɔnsɔnna nun Gadi bɔnsɔnna yi saraxa ganden xili sa, e naxa, Sereyana En Tagi Fa Fala A Alatala Nan Ala Ra.
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.