Gênesis 8
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVI
1 Koni Ala yi a xaxili lu Nuhan xɔn ma, e nun burunna subene, e nun xuruseen naxanye yi a fɛma kunkin kui. Ala yi foyen nafa dunuɲa yi. Igen yi godo fɔlɔ.
1 Então Deus lembrou-se de Noé e de todos os animais selvagens e rebanhos domésticos que estavam com ele na arca, e enviou então um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Igen naxan yi kelima bɔxɔn bun ma, na yi dan. Igen naxan yi kelima kore, na fan yi dan.
2 As fontes das profundezas e as comportas do céu se fecharam, e a chuva parou.
3 Lɔxɔ yo lɔxɔ fɔ nde ba igen na. Xii kɛmɛ xii tongo suulunna bun ma, igen yi yelin godɛ.
3 As águas foram baixando pouco a pouco sobre a terra. Ao fim de cento e cinqüenta dias, as águas tinham diminuído,
4 Kike soloferen xii fu nun soloferedeni, kunkin yi dɔxɔ geyaan fari, naxan xili Ararati.
4 e, no décimo sétimo dia do sétimo mês, a arca pousou nas montanhas de Ararate.
5 Igen yi lu godɛ han kike fudeni. Kike fuden xii singe lɔxɔni, geyane xunne yi mini kɛnɛnni.
5 As águas continuaram a baixar até o décimo mês, e no primeiro dia do décimo mês apareceram os topos das montanhas.
6 Xii tonge naanin dangu xanbini, Nuhan yi kunkin foye soden nabi, a bata yi naxan nafala a ma.
6 Passados quarenta dias, Noé abriu a janela que fizera na arca.
7 A yi xaxaan beɲin. Na yi a firifiri, han igen yi yelin godɛ.
7 Esperando que a terra já tivesse aparecido, Noé soltou um corvo, mas este ficou dando voltas.
8 Nuhan mɔn yi ganban beɲin, a xa sa igen mato xa a bata godo.
8 Depois soltou uma pomba para ver se as águas tinham diminuído na superfície da terra.
9 Koni na ganban mi san tide to, bayo igen yi dinxi dunuɲa birin na. A yi xɛtɛ Nuhan ma kunkin kui. Nuhan yi ganban suxu a yiin na, a a raso kunkin kui.
9 Mas a pomba não encontrou lugar onde pousar os pés porque as águas ainda cobriam toda a superfície da terra e, por isso, voltou para a arca, a Noé. Ele estendeu a mão para fora, apanhou a pomba e a trouxe de volta para dentro da arca.
10 A yi a mamɛ han xii solofere. A mɔn yi ganban beɲin a firindeni.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou novamente a pomba.
11 Ɲinbanna ra ganban yi xɛtɛ Nuhan ma, oliwi wudi binla ɲɔxɔnde xinden suxi a dɛɛ ra. Awa, Nuhan yi a kolon a igen bata ba dunuɲa xun ma.
11 Ao entardecer, quando a pomba voltou, trouxe em seu bico uma folha nova de oliveira. Noé então ficou sabendo que as águas tinham diminuído sobre a terra.
12 A mɔn yi a mamɛ xi solofere. A mɔn yi ganban beɲin, koni ganban mi xɛtɛ a ma.
12 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba, mas desta vez ela não voltou.
13 Nuhan ma siimayaan to siga ɲɛɛ kɛmɛ sennin ɲɛɛ keden, kike keden, xi keden, fufaan yi ɲan dunuɲa yi. Nuhan to kunkin xunna ba, a yi a to bɔxɔn maxaraxi.
13 No primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um da vida de Noé, secaram-se as águas na terra. Noé então removeu o teto da arca e viu que a superfície da terra estava seca.
14 Kike firin xi mɔxɔɲɛn nun solofere to dangu, bɔxɔn yi xara gben!
14 No vigésimo sétimo dia do segundo mês, a terra estava completamente seca.
15 Ala yi a fala Nuhan xa, a naxa,
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Ɛ mini kunkin kui, i tan nun i ya ɲaxanla nun i ya diine, e nun i ya diine ɲaxanle.
16 "Saia da arca, você e sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 I xa niimaseen birin namini kunkin kui: xɔline nun subene e nun bubuseene, alogo e xa wuya, e xa yiriwa dunuɲa yi.”
17 Faça que saiam também todos os animais que estão com você: as aves, os animais grandes e os animais pequenos que se movem rente ao chão. Faça-os sair para que se espalhem pela terra, sejam férteis e se multipliquem".
18 Awa, Nuhan yi mini, e nun a diine nun a ɲaxanla nun a diine ɲaxanle.
18 Então Noé saiu da arca com sua mulher e seus filhos e as mulheres deles,
19 Subene fan yi mini e nun bubuseene nun xɔline. Niimaseen birin, bɔnsɔn yo bɔnsɔn, e mini e danna.
19 e com todos os animais grandes, todos os animais pequenos que se movem rente ao chão e todas as aves. Tudo o que se move sobre a terra saiu da arca, uma espécie após outra.
20 Na xanbi ra, Nuhan yi saraxa ganden nafala Alatala xinli. A yi sube radaxaxina ndee tongo e nun xɔli radaxaxina ndee. A yi ne ba saraxan na, ne yi sa tɛɛni.
20 Depois Noé construiu um altar dedicado ao Senhor e, tomando alguns animais e aves puros, ofereceu-os como holocausto, queimando-os sobre o altar.
21 Tutun to te, Alatala yi na gan xirin mɛ. A yi rafan a ma. A yi a fala a bɔɲɛni, a naxa, “N mi bɔxɔn dangama sɔnɔn adamana fe ra, bayo n na a kolon adama bɔɲɛn mi fan xabu a dii ɲɔrɛya waxatini. N mi niimaseen birin halagima sɔnɔn alo n na singen liga kii naxan yi.
21 O Senhor sentiu o aroma agradável e disse a si mesmo: "Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, pois o seu coração é inteiramente inclinado para o mal desde a infância. E nunca mais destruirei todos os seres vivos como fiz desta vez.
22 Fanni bɔxɔn daxi, xɛɛ bi waxatin nun se xaba waxatina, xunbenla nun kuye wolonna, soge furen nun ɲɛmɛna, yanyin nun kɔɛna, ne waxatine mi fa bama e kiini sɔnɔn.”
22 "Enquanto durar a terra, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite jamais cessarão".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.