Gênesis 43

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kamɛn yi fa gbo ayi bɔxɔni.
1 A fome pesava sobre o país.
2 E to yelin na murutun birin donɲɛ e fa naxan na sa keli Misiran yi, Yaxuba yi a fala a diine xa, a naxa, “Ɛ mɔn xa siga ɛ sa donsena nde sara en xa.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Yuda yi a yabi, a naxa, “Na xɛmɛna nxu rakolonxi nɛn a faɲin na, a naxa, ‘Ɛ mi fa n yɛtagin toma nɛn sɔnɔn fɔ ɛ bolokadaan na taran ɛ yɛ.’
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Xa i bata tin nxu nun Bunyamin birin xa siga, nxu sigɛ, nxu sa donseen sara i xa.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Koni xa i mi tin na ma, nxu mi sigɛ, bayo na xɛmɛna a fala nɛn nxu xa, a naxa, ‘Ɛ mi fa n yɛtagin toma fɔ ɛ bolokadaan taran ɛ yɛ.’ ”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Na waxatini Isirayila yi a fala, a naxa, “Nanfera ɛ fe ɲaxini ito ligaxi n na, ɛ a fala na xɛmɛn xa a ɛ ngaxakedenna nde mɔn na yi?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 E yi a yabi, e naxa, “Xɛmɛni ito nxu maxɔdinxi nɛn a gbengbenna ra e nun nxu bari kiin ma. A yi fa a fala, a naxa, ‘Ɛ baba mɔn barixi? Ɛ xunyɛna nde na?’ Nxu fan yi a maxɔdinna birin yabi. Nxu yi a kolonɲɛ ba, a a falɛ, a naxa, ‘Ɛ fa ɛ xunyɛn na?’ ”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Yuda yi a fala a baba Isirayila xa, a naxa, “A lu nxu nun diin xa siga. Nxu kelima nɛn, nxu siga, nayi en balon sɔtɔma nɛn en mi faxɛ, i tan nun nxɔ diine, e nun nxu tan.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 N tan nan findixi tolimaan na a funfuni. I fama a maxɔdindeni n tan nan na. Xa n mi fa a ra, n fa a ti i yɛtagi, n bata findi sɔnmaan na i mabinni.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Anu, xa en mi yi buxi, nxu bata yi siga nun dɔxɔɲa yi firin.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 E baba Isirayila yi a fala e xa, a naxa, “Bayo na kiin na a ra, ɛ ito liga: Ɛ yamanan wali xɔnna nde sa ɛ bɛnbɛnle kui sanban na xɛmɛni ito xa, wudi dole senna nde nun kumin nun ture xiri ɲaxumɛne nun latikɔnɔnne nun wudi kɛsɛne nun a tinna nde.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ɛ xa gbetin dɔxɔde firin tongo. Ɛ siga na gbetin na e naxan sa ɛ bɛnbɛnle dɛ ra. Yanyina nde tantanna na a ra.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Ɛ ɛ xunyɛn tongo, ɛ xɛtɛ xɛmɛni ito fɛma.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Ala Sɛnbɛ Kanna xa a liga, xɛmɛni ito yi kininkinin ɛ ma, a ɛ xunyɛn so ɛ yii e nun Bunyamin. N tan fan, xa n fulama n ma diine ra nɛn, n xa fula.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Xɛmɛni itoe yi sanbane yitɔn, e yi gbetin dɔxɔde firin tongo e nun Bunyamin. E yi keli e siga Misiran yi, e sa e yɛtɛ yita Yusufu ra.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Yusufu to e to e nun Bunyamin, a yi a fala a banxi xunna xa, a naxa, “Xɛmɛni itoe raso banxini. Suben faxa, i yi a yitɔn bayo nxu nun xɛmɛni itoe nan nxu dɛgema to yanyin na.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Yusufu feen naxanye fala a banxi xunna xa, a ne liga. A yi xɛmɛni itoe mati Yusufu a banxini.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Gaxun yi e suxu e sa e mati Yusufu a banxini waxatin naxan yi. E yi fa a fala, e naxa, “E faxi en na gbetin nan ma fe ra e naxan sa en ma bɛnbɛnle kui a fɔlɔni. E fama sodeni en xunna, e fa en suxu, e yi en findi konyine ra en nun en ma sofanle.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 E yi e maso Yusufu a banxi xunna ra, e yi falan ti a xa banxin so dɛɛn na.
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 E yi a fala, e naxa, “Yandi n kanna, nxu bata yi siga a singeni donse saradeni.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Na xanbi, nxu to ti kɔɛɛn na, nxu yi bɛnbɛnle rafulun. Nxu keden kedenna ngaan yi gbetin to nxɔ bɛnbɛnle kui, nxɔ balon saraxi gbetin naxanye yɛtɛ ra. Iki nxu mɔn bata fa na ra.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Nxu mɔn bata fa gbeti gbɛtɛ ra alogo nxu xa donse gbɛtɛ sara. Nxu mi a kolon naxan gbetin sa nxɔ bɛnbɛnle kui.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 A yi e yabi, a naxa, “Ɛ bɔɲɛn xa xunbeli, ɛ nama gaxu. Ɛ Ala na a ra, ɛ babaa Ala nan hɛrisigɛn fixi ɛ ma ɛ bɛnbɛnle kui. Ɛ gbetin soxi n yii nɛn.” A yi Simeyɔn namini e ma.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Xɛmɛni ito yi e raso Yusufu a banxin kui. A yi igen so e yii, e yi e sanne maxa, a yi balon so e sofanle yii.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 E yi sanba seni tɔn benun Yusufu xa so waxatin naxan yi yanyi tagini, bayo e bata yi a mɛ e e dɛgema mɛnna nin.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Yusufu to so banxini, e yi sanba seene so a yii, e e xinbi sin a yɛtagi.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yusufu yi e maxɔdin e kɛndɛyaan ma. A yi a fala, a naxa, “Ɛ ɛ baba forixin naxan ma fe fala, tana mi a ma? A mɔn barixi?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 E yi a yabi, e naxa, “I ya konyina, nxu baba, tana yo mi a ma. A mɔn barixi.” E mɔn yi e xinbi sin a bun.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Yusufu yi a yɛɛn nakeli, a yi a xunyɛn Bunyamin to, a nga a diina. A yi a fala, a naxa, “Ito nan ɛ xunyɛn na ɛ naxan ma fe fala n xa?” A mɔn yi a fala, a naxa, “Ala xa hinan i ra, n ma diina.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 A xunyɛn hinanna yi so Yusufu yi, a yi wa wuga feni. A yi keli, a so a xideni, a wuga.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 A to a yɛɛn naxa, a yi mini. A yi a yixɔdɔxɔ alogo a xa a yɛtɛ nɔ. A yi a fala, a naxa, “Ɛ donseni taxun.”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 E yi a gbeen sa a danna, a tadane fan yi dɔxɔ e danna. Misiran kaan naxanye yi e dɛgema a xɔn ma ne fan yi lu e danna, bayo Misiran kaane nun Heburu muxune mi yi e dɛgɛ yire kedenni. Misiran kaane e namunna mi yi tinɲɛ na ma feu.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Yusufu tadane yi radɔxɔ a yɛtagi e bari yɛɛn ma, fɔlɔ saran ma han bolokadana. E lu e bode matoɛ xaminxin na.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Yusufu yi e donseene so e yii. Bunyamin ma donseen yi dangu a tadane gbeen na dɔxɔɲa ma suulun. E birin yi e dɛge, e e min, han e yi wasa.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.