Gênesis 42
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NAA
1 Yaxuba to a mɛ a murutun Misiran yi, a yi a fala a diine xa, a naxa, “Nanfera ɛ dɔxi tun?
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 N bata a mɛ a murutun Misiran yi. Ɛ siga, ɛ sa murutun sara en xa alogo en xa balo, en nama faxa.”
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Yusufu tadan muxu fu yi siga donse xɔri saradeni Misiran yi.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Yaxuba mi tin Bunyamin xa bira e fɔxɔ ra, Yusufu xunyɛna. A yi a fala, a naxa, “N bata gaxu fe ɲaxin nama fa a sɔtɔ.”
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Isirayilaa diine yi siga murutu saradeni, e nun muxu gbɛtɛn naxanye yi waxi murutun xɔn, bayo kamɛn bata yi din Kanan bɔxɔn birin na.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Yusufu nan yi yamana kanna ra bɔxɔn xun na. A tan nan yi murutun matima yamaan birin ma yamanani. Yusufu tadane yi fa e xinbi sin a bun, e e yɛtagine lan bɔxɔn ma.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Yusufu to a tadane to, a yi e kolon, koni a yi a yɛtɛ rasan e ma. A yi falan ti e xa a xɔdɛxɛn na, a fala e xa, a naxa, “Ɛ kelixi minɛn yi?” E yi a yabi, e naxa, “Nxu kelixi Kanan bɔxɔn nan ma fa donse saradeni.”
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Yusufu yi a tadane kolon, koni e tan mi a kolon.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yusufu a xiyene fe yi rabira a ma a naxanye sa e fe yi. A yi a fala e xa, a naxa, “Yaxune nan ɛ ra. Ɛ faxi yamanan fangatare yirene nan kolonde yi.”
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 E yi a yabi, e naxa, “Ɛn-ɛn, nxu kanna, nxu tan i ya konyine faxi donse saraden nin.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Xɛmɛ kedenna diine nan nxu ra. Nxu tinxin. Nxu tan i ya konyine, yire mato mi nxu ra.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 A yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ wule. Ɛ faxi yamanan fangatare yirene nan kolonde yi.”
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 E yi a yabi, e naxa, “Nxu tan, i ya konyine, xɛmɛ kedenna dii muxu fu nun firin nan nxu ra Kanan bɔxɔni. Iki nxu birin ma bolokada nxu baba dɛxɔn. Keden mi fa na.”
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Yusufu yi a fala e xa, a naxa, “N yi na nan falama ɛ xa, a yire matone nan ɛ ra.
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 N na ɛ kɛɲaan fɛsɛfɛsɛma ito nan na. N bata n kɔlɔ Misiran Mangan siini, ɛ mi minima be xa ɛ bolokadaan mi fa.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Ɛ muxu keden nasiga ɛ yɛ, a xa sa fa ɛ bolokadaan na. Ɛ tan dɔnxɛne sigama kasoon nin. Ɛ falane matoma nɛn, n na a kolonɲɛ xa ɛ ɲɔndin falama, xanamu n bata n kɔlɔ Misiran Mangan siini, yire matone nan ɛ ra.”
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 A yi e birin suxu han xii saxan.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Xii saxande lɔxɔni, Yusufu yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ ito liga alogo ɛ xa kisi. N gaxuma Ala yɛɛ ra.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Xa tinxin muxun nan ɛ ra, ɛ muxu keden lu kasoon na. Bodene xa donseen xali ɛ denbaya kamɛtɔne xa.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Ɛ sa fa ɛ bolokadaan na n xɔn alogo n xa a kolon xa ɲɔndi falan nan ɛ ra, alogo ɛ nama faxa.”
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 E yi tin na falan ma, koni e bode tagi e naxa, “En tan nan yati findixi sɔnmaan na en xunyɛna a fe ra, bayo en bata a niina a tɔrɔyaan to, a to yi en mafanma kininkininni koni en mi en tuli mati a ra. Na nan a toxi tɔrɔyani ito en lixi.”
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Rubɛn yi ito sa a fari, a naxa, “N mi yi a fala ɛ xa, ɛ nama fe ɲaxin naba diidini ito ra. Koni ɛ mi ɛ tuli ti. Iki en fa a faxan saren nan fima.”
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 E mi yi a kolon xa Yusufu a mɛma, bayo xui maxɛtɛn yi e tagi.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Yusufu yi a makuya e ra, a wuga. Na xanbi, a yi fa falan tiyɛ e xa. A yi Simeyɔn tongo e tagi, a yi a sa kasoon na e yɛɛ xɔri.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Yusufu yi yamarin fi, a muxune xa a tadane bɛnbɛnle rafe donse xɔnna ra, e mɔn xa e keden kedenna birin ma gbeti sa a bɛnbɛnla kui sa fandana ndee fari e naxanye donɲɛ kira yi. Na yi liga e xa.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 E yi e murutu goronne sa e sofanle fari, e yi siga.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 E kɔɛɛn nadangu dɛnaxan yi, keden yi a bɛnbɛnla rabi alogo a xa balon so a sofanla yii. A yi a gbetin to a bɛnbɛnla dɛɛ ra.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 A yi a fala a ngaxakedenne xa, a naxa, “N ma gbetin bata xɛtɛ n ma. I mi a to n ma bɛnbɛnla kui mɔn?” E bɔɲɛne yi mini. Birin yi a kuisan feen fala a boden xa e naxa, “Ala nanfe ligaxi en na?”
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 E to so e baba Yaxuba konni Kanan bɔxɔni, feen naxanye birin e li, e yi a birin yɛba a xa.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 E yi a fala, e naxa, “Xɛmɛn naxan na yamana kanna ra, a falan tixi nxu xa a xɔdɛxɛn nan na, a nxu kansun a yire mato nan nxu ra.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Nxu yi a fala a xa, nxu naxa, ‘Nxu tinxin, yire matone mi nxu ra.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Nxu dii fu nun firin na a ra, nxu birin baba keden. Keden mi fa na, nxɔ bolokadana nxu baba fɛma Kanan bɔxɔni.’
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Xɛmɛni ito naxan yamana kanna ra, na yi a fala nxu xa, a naxa, ‘Ɛ mi a to, a kolonma kii naxan yi a ɛ tinxin. Ɛ muxu keden lu n fɛma. Naxan daxa ɛ denbaya kamɛtɔɔn xa, ɛ na xali.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Ɛ siga, ɛ sa fa ɛ bolokada ra n xa. N na a kolonma nɛn nayi fa fala yire mato mi ɛ ra, ɛ tinxin. Na waxatini, n na ɛ xunyɛn soma ɛ yii nɛn, ɛ yulayaan liga bɔxɔni ito ma.’ ”
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 E to yi e bɛnbɛnle yixɛlɛma, birin ma sare so gbetin yi a bɛnbɛnla kui. E tan nun e baba yi gbetine to, e birin yi gaxu.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 E baba Yaxuba yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ bata n nafula n ma diine ra. Yusufu mi fa na, Simeyɔn fan mi na. Ɛ mɔn waxi Bunyamin nan fan tongo fe yi iki. Na goronna ngaan sama n tan nan xun ma.”
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Rubɛn yi a fala a baba xa, a naxa, “Xa n mi fa Bunyamin na, i xa n ma dii firinne faxa. A so n yii, n fama a ra nɛn i xa.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Yaxuba yi a yabi, a naxa, “N ma diin mi sigama ɛ fɔxɔ ra, bayo a tada bata faxa, a kedenna nan fa luxi. Xa fena nde fa a sɔtɔ ɛ sigatini, ɛ n nagodoma nɛn sɔxɔlɛni laxira yi, nxu nun n fuge fixɛne.”
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.