Gênesis 3
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ACF
1 Saɲin nan yi kɔta Marigina Alatalaa daliseene birin xa. A yi ɲaxanla maxɔdin, a naxa, “Ɲɔndin na a ra ba, Ala bata a fala, fa fala wudi binla naxanye birin Eden nakɔni, ɛ nama e bogin don?”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o SENHOR Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda a árvore do jardim?
2 Ɲaxanla yi a yabi, a naxa, “Wudin naxanye Eden nakɔni, nxu nɔɛ e bogin donɲɛ nɛn,
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 koni wudin naxan Eden nakɔɔn tagiyani, nxu mi nɔɛ na bogin donɲɛ, nxu mi nɔɛ nxu yiin dinɲɛ a ra. Xa na liga nxu faxama nɛn.”
3 Mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis para que não morrais.
4 Saɲin yi a fala ɲaxanla xa, a naxa, “Ɛn-ɛn de! I mi faxama.
4 Então a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 Ala a kolon, i na a don, i yɛɛn nabima nɛn. I fama fe faɲin nun fe ɲaxin kolondeni nɛn alo Ala yɛtɛna.”
5 Porque Deus sabe que no dia em que dele comerdes se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 Ɲaxanla to wudi bogin mato, a tofan, a fan donseen na, a fan xaxili sɔtɔ seen na, a yi a tongo. A yi a don. A yi nde tongo, a sa a so a xɛmɛn yii, naxan yi a fɛma. A fan yi a don.
6 E viu a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento; tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 Na waxatini e yɛɛn yi rabi. E yi a kolon, a e magenla nan yi a ra. E yi xɔdɛ dɛɛne gira, e yi e dɛgɛ dugin na.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Na xanbi ra, xɛmɛn nun a ɲaxanla yi Marigina Alatala sigati xuiin mɛ nakɔni ɲinbaridɛɛn foye faɲini. E yi e luxun wudine tagi.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e esconderam-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Marigina Alatala yi a xili, a naxa, “Adama, i minɛn yi?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão, e disse-lhe: Onde estás?
10 Adaman yi a ratin, a naxa, “N bata i xuiin mɛ Eden nakɔni, koni n bata gaxu, bayo n magenla na a ra. Awa, n bata n luxun.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 Ala yi a maxɔdin, a naxa, “Nde a yitaxi i ra a i magenla na a ra? I bata na wudi bogin don ba, n na i yamarixi naxan ma fe ra a i nama a don?”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Adaman yi a yabi, a naxa, “Na ɲaxanla i naxan soxi n yii, na bata na wudi bogin so n yii, n yi a don.”
12 Então disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 Na xanbi, Marigina Alatala yi ɲaxanla maxɔdin, a naxa, “I nanse ligaxi?” Ɲaxanla yi a yabi, a naxa, “Saɲin nan n mayendenxi han n na a don.”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isto? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Awa, Marigina Alatala yi a fala saɲin xa, a naxa, “I to bata ito liga, awa, n fan bata i danga xuruseene nun burunna subene birin tagi. I findima bubuseen nan na i kuiin xun na. I gbangbanna nan donma i ya dunuɲa yi gidini.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isto, maldita serás mais que toda a fera, e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 N bata yaxuyaan naso i tan nun ɲaxanla tagi. N bata a raso i ya diine nun a diine fan tagi. Na ɲaxanla diina i xunni wuruma nɛn, i fan yi a sanna maxɔlɔ.”
15 E porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ala yi a fala ɲaxanla xa, a naxa, “I fan, i tɔrɔma nɛn i ya dii barideni. Na tɔrɔn gboma ayi nɛn. I birama nɛn i ya xɛmɛn fɔxɔ ra. A i yamarima nɛn.”
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor, e a tua conceição; com dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Ala yi a fala Adama xa, a naxa, “I bata bira i ya ɲaxanla fɔxɔ ra. I bata na wudin bogin don, n na i yamarixi wudin naxan ma fe ra, a i nama na don. Iki n bata bɔxɔn danga i ya fe ra. I tɔrɔma nɛn balo sɔtɔdeni i ya dunuɲa yi gidini.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 N ɲanle nun tansinne raminima nɛn bɔxɔn ma, koni i baloma siseene nan xɔn xɛɛn ma.
18 Espinhos, e cardos também, te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 I balon sɔtɔma i kuye wolonna nin han i xɛtɛma bɔxɔni waxatin naxan yi, bayo i kelixi na bɔxɔn nin. Bɛndɛn ni i ra, i mɔn xɛtɛma na bɛndɛn nin.”
19 No suor do teu rosto comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado; porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 Adaman yi a ɲaxanla xili sa Nmahawa bayo a findima muxun birin nga nan na.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva; porquanto era a mãe de todos os viventes.
21 Marigina Alatala yi dugin kidi daxina nde dɛgɛ Adama nun a ɲaxanla xa. A yi na ragodo e ma.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e à sua mulher túnicas de peles, e os vestiu.
22 Marigina Alatala yi a fala, a naxa, “Adaman bata findi alo en tan, bayo a bata fe faɲin nun fe ɲaxin kolon. A mi daxa a xa siimaya wudi bogin don, xa na mi a ra a mi faxama nun.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente,
23 Marigina Alatala yi e ramini Eden nakɔni, a e xa sa bɔxɔn nawali e fataxi naxan na.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra de que fora tomado.
24 A to Adama kedi, Ala yi maleka gubugubu kanne ti Eden sogeteden binna ra. A mɔn yi silanfanna tɛɛ daxin lu mɛnni naxan a firifirima na longonni kiraan kantan xinla ma siga siimaya wudin yireni.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden, e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.