Gênesis 39

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sumayila bɔnsɔnna muxune yi siga Yusufu ra Misiran yamanani. Potifari, Misiran Mangan kantan tiine xunna yi a sara.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Alatala yi Yusufu xɔn. A yi feen naxanye birin suxuma, ayi birin gasama. A yi lu a kanna Misiran kaan konni.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 A kanna yi a kolon, a Alatala yi Yusufu xɔn, bayo Alatala bata yi a feen birin nasɔnɔya.
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Yusufu yi rafan a kanna ma, a yi a findi a banxi xunna ra. A yi a hɛrisigɛn birin taxu a ra.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Na xanbi Yusufu to findi a banxi xunna ra e nun a yii seene birin, Alatala yi barakan sa Misiran kaana denbayani Yusufu a fe ra. Alatala yi barakan sa a yii seene birin yi, e nun a banxin nun a xɛɛne.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Nanara, seen naxanye birin yi Potifari yii, a yi a birin nabeɲin Yusufu yii. A tan mi yi fa a yengi saxi fefe xɔn ma fɔ a yi donseen naxan donma.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Na feene danguxina, a kanna ɲaxanla yi a yɛɛn ti Yusufu ra. A yi a fala a xa, a naxa, “Fa be, en fa kafu.”
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Yusufu yi tondi, a a fala a kanna ɲaxanla xa, a naxa, “Xabu n fa n kanna konni a mi a yengi luxi fefe xɔn ma sɔnɔn a banxini. A bata a yii seene birin taxu n na.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 A banxin kui be, n tan nan dangu muxun birin na. A mi sese rafisaxi n xa, fɔ i kedenna, bayo i tan bata findi a ɲaxanla ra. Iki, n fe ɲaxi gbee sifani ito ligama nanfera naxan findɛ yulubi feen na Ala yii?”
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Na ɲaxanla yi na falama Yusufu xa lɔxɔ yo lɔxɔ. Koni hali na, Yusufu mi yi a tuli matima e kafu feen miriyaan na.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Lɔxɔna nde, Yusufu yi so banxini wali kɛdeni. Banxi kui konyi yo mi yi na na waxatini.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Na ɲaxanla yi dutun a domaan ma. A yi a fala a xa, a naxa, “En kafu!” Yusufu yi a ba a domani, a yi a lu ɲaxanla yii. A yi mini a giyɛ tandeni.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Ɲaxanla to a to a bata a gi, a a domaan lu a yii, a mini tanden ma,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 a yi a banxi kui konyine xili, a fa a fala e xa, a naxa, “Ɛ ito mato, n ma xɛmɛn faxi Heburu nan na a xa fa sabaan so en na. A faxi nɛn n fɛma a nxu xa kafu, koni n yi sɔnxɔn nate.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 A to n sɔnxɔ xuiin mɛ, a yi a gi, a a domaan lu n dɛxɔn ma. A yi mini a giyɛ tandeni.”
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 A yi Yusufu a domaan namara han a kanna fa waxatin naxan yi.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 A yi feni ito yɛba a xa, a naxa, “I faxi Heburu konyi xɛmɛn naxan na, a faxi nɛn a xa sabaan so n na.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Koni n to sɔnxɔn nate, a yi a domaan lu n yii, a yi mini a giyɛ tandeni.”
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Yusufu kanna to a ɲaxanla falan mɛ, a yi naxan falama a xa iki, a naxa, “A mato, i ya konyin naxan nabaxi n na,”
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 a bɔɲɛn yi te, a xɔlɔ. A yi Yusufu balan mangana kasorasane yi dɛnaxan yi.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Alatala yi lu Yusufu xɔn ma, a hinan a ra. A yi a ragidi Yusufu ma e nun kaso mangan yi dɛ fan.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Kaso mangan yi kasorasaan birin taxu Yusufu ra. Feen naxan birin yi ligama a yi danguma a tan nan yii.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Kaso mangan mi yi Yusufu a wanla xun matoma a ra, bayo Alatala yi Yusufu xɔn ma. A bata yi a feen birin nasɔnɔya.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.