Gênesis 21
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARA
1 Alatala yi hinan Saran na, a a falan nakamali.
1 Visitou o Senhor a Sara, como lhe dissera, e o Senhor cumpriu o que lhe havia prometido.
2 Saran yi fudikan. A yi diin bari Iburahima xa a foriyani Ala waxatin naxan fala a xa.
2 Sara concebeu e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe falara.
3 Iburahima yi a diin xili sa Isiyaga, Saran naxan sɔtɔxi a xa.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, pôs Abraão o nome de Isaque.
4 A yi a dii Isiyaga banxulan a xii solomasɛxɛde lɔxɔni alo Ala a yamari kii naxan yi.
4 Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando este era de oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Iburahima bata yi ɲɛɛ kɛmɛ sɔtɔ siimayaan na, Isiyaga bari waxatin naxan yi.
5 Tinha Abraão cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Saran yi a fala, a naxa, “Ala bata n nagele sɛwani. Muxun naxanye na n ma dii Isiyaga bari feen mɛ, en birin sɛwama nɛn.”
6 E disse Sara: Deus me deu motivo de riso; e todo aquele que ouvir isso vai rir-se juntamente comigo.
7 A mɔn yi a fala, a naxa, “Nde yi nɔɛ a falɛ Iburahima xa a lɔxɔna nde fama a lideni, Saran findima nɛn dii ngan na? Koni n tan bata diin bari a xa a xɛmɛ foriyani.”
7 E acrescentou: Quem teria dito a Abraão que Sara amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 Diin to gbo, e yi a dɛɛn ba xiɲɛn na. Iburahima yi sɛwa sumunna belebele yitɔn, a dii Isiyaga dɛɛ ba lɔxɔni.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, deu Abraão um grande banquete.
9 Misiran kaan Hagara diin naxan barixi Iburahima xa, Saran yi na diin to gelɛ.
9 Vendo Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual ela dera à luz a Abraão, caçoava de Isaque,
10 A yi a fala Iburahima xa, a naxa, “Konyi ɲaxanli ito nun a diin kedi. E nun n ma dii Isiyaga nama lu kɛɛ kedenni.”
10 disse a Abraão: Rejeita essa escrava e seu filho; porque o filho dessa escrava não será herdeiro com Isaque, meu filho.
11 Na falan mi rafan Iburahima ma a diina fe ra.
11 Pareceu isso mui penoso aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Koni Ala yi a fala Iburahima xa, a naxa, “I nama xɔlɔ i ya diina fe ra e nun i ya konyi ɲaxanla. Saran na feen naxan birin maxɔdin i ma, a birin liga a xa, bayo naxanye yatɛma i bɔnsɔnna ra, ne minima Isiyaga bɔnsɔnna nin.
12 Disse, porém, Deus a Abraão: Não te pareça isso mal por causa do moço e por causa da tua serva; atende a Sara em tudo o que ela te disser; porque por Isaque será chamada a tua descendência.
13 N siyana nde fan naminima nɛn i ya konyi ɲaxanla diini, bayo i ya diin nan a fan na.”
13 Mas também do filho da serva farei uma grande nação, por ser ele teu descendente.
14 Iburahima yi keli subaxan ma. A yi burun nun kidi sagbaan tongo igen yi naxan kui. A yi na birin nate Hagara xun ma, a yi diin so a yii, a yi e birin kedi. Hagara yi a xun ti tonbon yiren na dɛnaxan xili “Bɛriseba.”
14 Levantou-se, pois, Abraão de madrugada, tomou pão e um odre de água, pô-los às costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando errante pelo deserto de Berseba.
15 Igen to ɲan a kidi sagbaan kui, a yi a diin sa wudidin bun ma.
15 Tendo-se acabado a água do odre, colocou ela o menino debaixo de um dos arbustos
16 A yi siga, a sa dɔxɔ a danna xalimakuli wolide keden ɲɔxɔndɔn yi. A yi a fala, a naxa, “N mi nɔɛ n yɛɛn tiyɛ n ma diin faxamatɔɔn na.” A yi siga, a sa dɔxɔ a danna, a yi lu tɛ a ma, a wuga.
16 e, afastando-se, foi sentar-se defronte, à distância de um tiro de arco; porque dizia: Assim, não verei morrer o menino; e, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Ala yi diin wuga xuiin mɛ kore. Alaa malekan yi Hagara xili, a yi a maxɔdin, a naxa, “Hagara nanse i sɔtɔxi? I nama gaxu bayo Ala bata diin wuga xuiin mɛ kore.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino; e o Anjo de Deus chamou do céu a Agar e lhe disse: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino, daí onde está.
18 Keli i ti! I ya diin tongo i yii firinna ra, i xa a suxu, bayo n na a findima siya gbee kanna nan na.”
18 Ergue-te, levanta o rapaz, segura-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Ala yi Hagara yɛɛn nabi, a yi xɔɲinna to, igena a kui. A yi na kidi sagbaan tongo, a sa igen sa a kui. A yi igen fi a diin ma.
19 Abrindo-lhe Deus os olhos, viu ela um poço de água, e, indo a ele, encheu de água o odre, e deu de beber ao rapaz.
20 Ala yi a yengi lu diin xɔn ma han a yi gbo. A yi siga a sa dɔxɔ tonbonni. A yi findi xalimakuli wonla ra.
20 Deus estava com o rapaz, que cresceu, habitou no deserto e se tornou flecheiro;
21 A yi dɔxɔ Paran tonbonni. A nga yi Misiran kaa ɲaxalan keden fen a xa.
21 habitou no deserto de Parã, e sua mãe o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Na waxatini, Abimeleki nun a sofa mangana Pikoli, ne yi fa Iburahima li, e a fala a xa, e naxa, “Ala luxi i xɔn ma i ya feen birin yi.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 I kɔlɔ n xa Ala xinli, fa fala i mi n yanfɛ, i mi n ma diine yanfɛ, i mi n mamandenne fan yanfɛ. I xa hinan n na e nun bɔxɔni ito muxune, i dɛnaxan yi, alo n na a liga i xa kii naxan yi.”
23 agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás, nem a meu filho, nem a meu neto; e sim que usarás comigo e com a terra em que tens habitado daquela mesma bondade com que eu te tratei.
24 Iburahima yi a yabi, a naxa, “N bata n kɔlɔ Ala yi.”
24 Respondeu Abraão: Juro.
25 Iburahima yi a mawuga Abimeleki xa, a walikɛne bata a xɔɲinna ba a yii.
25 Nada obstante, Abraão repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste lhe haviam tomado à força.
26 Abimeleki yi a yabi, a naxa, “N ma kolon naxan na feen ligaxi i ra. I mi dɛntɛgɛni ito saxi n xa, fɔ to n tan yi fa a kolon.”
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem terá feito isso; também nada me fizeste saber, nem tampouco ouvi falar disso, senão hoje.
27 Iburahima yi yɛxɛɛne nun siine nun ɲingene tongo, a yi e so Abimeleki yii. E yi layirin tongo e bode xa.
27 Tomou Abraão ovelhas e bois e deu-os a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Iburahima yi yɛxɛɛ dii solofere tongo, a yi e sa e danna.
28 Pôs Abraão à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Abimeleki yi a maxɔdin, a naxa, “Nanfera, i na yɛxɛɛ dii soloferene saxi e danna?”
29 Perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam as sete cordeiras que puseste à parte?
30 Iburahima yi a yabi, a naxa, “N ne soma nɛn i yii, alogo i xa a kolon, a n tan nan xɔɲinni ito gexi.”
30 Respondeu Abraão: Receberás de minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Nanara, mɛnna xili saxi Bɛriseba, bayo e firinna birin e kɔlɔ mɛnna nin.
31 Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porque ali juraram eles ambos.
32 E yi layirin tongo e bode xa Bɛriseba. Na dangu xanbini, Abimeleki nun a sofa mangana Pikoli, e yi ti kiraan xɔn ma xɛtɛ Filisiti bɔxɔni.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba; levantaram-se Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, e voltaram para as terras dos filisteus.
33 Iburahima yi tamaro wudi bili keden si Bɛriseba bɔxɔn ma. A yi Alatala maxandi a xinla ra, Habadan Ala.
33 Plantou Abraão tamargueiras em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , Deus Eterno.
34 Iburahima ɲɛɛ wuyaxi ti nɛn Filisiti bɔxɔni.
34 E foi Abraão, por muito tempo, morador na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.