Êxodo 16
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARIB
1 Isirayila yamaan birin yi keli Elimi yi, e minin kike firinden xii fu nun suulunde lɔxɔni Misiran yamanani, e fa Sin tonbonni, dɛnaxan Elimi nun Sinayi tagi.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Isirayila yamaan birin yi lu Musa nun Haruna mafalɛ tonbonni.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 Isirayila kaane yi a fala e xa, e naxa, “Hali Alatala yi nxu faxa Misiran yi nun! Nxu yi dɔxɔma sube tundene fɛma nxu yi donseene don han nxu lugo! Koni ɛ bata fa nxu ra tonbonni be alogo nxu birin xa faxa kamɛn ma.”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa, “Awa, n na a ligama nɛn donseen yi godo ɛ ma keli kore. Yamaan yi mini lɔxɔ yo lɔxɔ. E naxan donɲɛ lɔxɔn kui, e na yatɛn matongo. N na e kɛɲaan fɛsɛfɛsɛma na kii nin, n xa a to xa e n ma sariyane suxɛ.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Xii senninde lɔxɔni, e xa a matongo e naxan donɲɛ xii firinna kui, e na rafala burun na.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Musa nun Haruna yi a fala Isirayila yamaan birin xa, e naxa, “To ɲinbanna ra, ɛ a kolonma nɛn a Alatala nan ɛ raminixi Misiran yamanani.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Xɔtɔnni, ɛ Alatala binyen toma nɛn, amasɔtɔ a bata ɛ xuiin mɛ, ɛ Alatala nan mafalama. Nanse nxu tan na ɛ to nxu mafalama?”
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Musa yi a fala, a naxa, “Alatala suben don daxin soma ɛ yii nɛn to ɲinbanna ra. Xɔtɔnni, a burun so ɛ yii han ɛ lugo. Amasɔtɔ Alatala bata a mafala xuiin mɛ ɛ xɔn ma. Nanse nxu tan na? Ɛ mi nxu tan gbansanna mafalama, fɔ Alatala.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Musa yi a fala Haruna xa, a naxa, “A fala Isirayila yamaan birin xa, i naxa, ‘Ɛ fa Alatala yɛtagi, amasɔtɔ a bata a mafala xuiin mɛ ɛ xɔn ma.’ ”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Haruna to yi falan tima Isirayila yamaan birin xa, e yi e firifiri tonbonna binni, Alatalaa nɔrɔn yi mini kɛnɛnni kundani.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa,
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “N bata Isirayila kaane xuiin mɛ. E n mafalama. A fala e xa, i naxa, ‘Ɲinbanna ra, ɛ suben donma nɛn. Xɔtɔnni ɛ lugo burun na. Nayi, ɛ a kolonɲɛ a Alatala nan n tan na, ɛ Ala.’ ”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Ɲinbanna ra, dɔmɛne yi fa e dɔxɔ yamaan daaxaden yiren birin yi. Xɔtɔnni, xiila yi saxi yamaan daaxaden nabilinna birin yi.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Xiila to yolon, sena nde yi lu malanxi bɔxɔn fari alo bogi seen xɔnna.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Isirayila kaane to a mato, e a fala e bode xa, e naxa, “Nanse ito ra?” Bayo, e mi yi a kolon naxan a ra. Musa yi a fala e xa, a naxa, “Donseen na a ra Alatala naxan soxi ɛ yii ɛ xa a don.”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Alatala ito nan yamarixi, a naxa, “Birin nɔɛ naxan donɲɛ a xa na nan matongo. Ɛ xa ligase yɛ keden keden matongo muxune xa naxanye ɛ konne yi.”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Isirayila kaane yi a liga na kiini, nde yi a gbegbe matongo, nde yi ndedi matongo.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 E yi a maliga liga seen kui. Naxanye a gbegbe matongo, ne mi a gboxi ayi. Naxanye ndedi matongo, a mi dasa ne fan ma. Birin yi a matongoma a makoon naxan ma.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Musa yi a fala e xa, a naxa, “Muxu yo nama a dɔnxɛn namara han xɔtɔnni.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Koni, ndee mi e tuli mati Musa ra. Ne yi a ramara han xɔtɔnni. Koni kunle yi bira a birin yi, a xirin yi mini fɔlɔ. Nanara, Musa yi xɔlɔ ne ma.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Xɔtɔn yo xɔtɔn birin yi a matongoma naxan e makoon liyɛ. Sogen na xɔlɔ, donseen yi xulunɲɛ ayi.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Xii senninde lɔxɔni, e yi lɔxɔ firin daxi matongo, birin liga seen yɛ firin. Yamaan kuntigine birin yi na feen dɛntɛgɛ Musa xa.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Musa yi a fala e xa, a naxa, “Alatala ito nan yamarixi. Matabu Lɔxɔn nan tila ra. Matabu sariɲanxin na a ra Alatala xa. Nanara, ɛ lan ɛ xa donseen naxan gan, ɛ na gan. Ɛ lan ɛ xa naxan ɲin, ɛ na ɲin. Naxanye na lu ɛ ne ramara han xɔtɔnni.”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 E yi a ramara han xɔtɔnni, alo Musa a yamari kii naxan yi. A xirin mi mini, kuli mi bira a yi.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Musa yi a fala, a naxa, “Ɛ ito don to, amasɔtɔ Alatalaa Matabu Lɔxɔn nan to ra. To ɛ mi se toma a matongo daxin na.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Ɛ a matongoma nɛn xii sennin, koni xii soloferede lɔxɔni, naxan findin Matabu Lɔxɔn na, se mi taranma na mumɛ!”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Xii soloferede lɔxɔni, yamaan muxuna ndee yi mini a matongodeni, e mi sese to.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Nayi, Alatala yi a fala Musa xa, a naxa, “Ɛ tondima n ma yamarine nun sariyane suxɛ han waxatin mundun yi?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ɛ a kolon a Alatala bata Matabu Lɔxɔn so ɛ yii. Nanara, xii senninde lɔxɔni, a donse lɔxɔ firin daxin soma ɛ yii. Birin xa a raxara xii soloferede lɔxɔna fe ra. Muxu yo nama mini a konni.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Yamaan yi a matabu xii soloferede lɔxɔni.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Isirayila kaane yi na donseen xili sa “Manna donsena.” A yi luxi alo se xɔri fixɛna. A yi ɲaxun alo kumina.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Musa yi a fala, a naxa, “Alatala ito nan yamarixi. Manna donseen ligase yɛ keden xa ramara ɛ yixɛtɛne xa, alogo e xa a to n na ɛ baloxi burun naxan na tonbonni, n na ɛ ramini xanbini Misiran yamanani.”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Musa yi a fala Haruna xa, a naxa, “Goron keden tongo, i yi a rafe Manna donseen ligase keden na, i yi a sa Alatala yɛtagi, alogo a xa ramara ɛ yixɛtɛne xa.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Haruna yi na Manna donseen sa Layiri Kankiraan yɛtagi alo Alatala a yamari Musa ma kii naxan yi, alogo a xa ramara.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Isirayila kaane yi Manna donseen don ɲɛɛ tonge naanin, han e yi so yamanani muxune yi dɔxi dɛnaxan yi. E yi Manna donseen don han e yi Kanan yamanan danna li.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Na waxatin liga seen yɛ fu yi lanxi Efa liga seen yɛ kedenna nan ma.
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.