Esdras 9
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NAA
1 Na ɲan xanbini, kuntigine yi fa n fɛma, e yi a fala, e naxa, “Isirayila yamaan nun saraxaraline nun Lewi bɔnsɔnna muxune mi e makuyaxi siya gbɛtɛne muxune ra. E fe xɔsixin ligama alo Kanan kaane nun Xitine nun Perisine nun Yebusune nun Amonine nun Moyaba kaane nun Misiran kaane e nun Amorine.
1 Acabadas estas coisas, alguns dos chefes vieram falar comigo, dizendo: — O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se separaram dos povos de outras terras e das suas abominações, isto é, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Bayo, e bata ne dii tɛmɛne futu e yɛtɛ xa e nun e dii xɛmɛne xa, e bɔnsɔn sariɲanxin sunbu e rabilinna siyane muxune ra. Kuntigine nun kitisane nan singe na tinxintareyaan ligaxi.”
2 Tanto eles como os seus filhos casaram com mulheres desses povos, e assim a linhagem santa se misturou com os povos dessas terras. Os chefes e os magistrados foram os primeiros a cometer esse pecado.
3 N to na mɛ, n yi n ma domani bɔ n ma, n yi n xunsɛxɛne nun n dɛ xabene matala, n sunuxin yi dɔxɔ.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas e o meu manto, e arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e me sentei perplexo.
4 Naxanye birin yi gaxuxi Isirayila Alaa falan yɛɛ ra, ne birin yi dɔxi n nabilinni lan na muxune tinxintareyaan ma naxanye sa kelixi konyiyani. N tan sunuxin yi lu dɔxi han ɲinbanna saraxa ba waxatini.
4 Então se reuniram em volta de mim todos os que tremiam diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos que tinham voltado do cativeiro. Porém eu permaneci sentado, perplexo, até a hora do sacrifício da tarde.
5 Ɲinbanna saraxa ba waxatini, n yagixin yi keli, n ma dugini bɔxi, n yi n xinbi sin, n yi n yiine ti Alatala, n ma Ala xa,
5 Na hora do sacrifício da tarde, levantei-me da minha humilhação, com as roupas e o manto já rasgados, me pus de joelhos, estendi as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 n yi Ala maxandi, n naxa, “N ma Ala, n yagixi, n mi nɔɛ n xunna rakelɛ i tan n ma Ala yɛtagi, bayo nxɔ fe ɲaxin bata gbo ayi nxu xun ma. Nxu yulubine bata te han kore.
6 e disse: — Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa chega até os céus.
7 Xabu nxu benbane waxatini han to, nxu findixi yulubi rabane nan na, nxɔ yamaan yi hakɛn liga. Nanara, nxu tan nun nxɔ mangane nun nxɔ saraxaraline findixi konyine ra manga xɔɲɛne bun, yɛngɛn nun suxun nun halagin nun yagini, alo a kii naxan yi to.
7 Desde os dias dos nossos pais até hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes fomos entregues aos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à vergonha, como hoje se vê.
8 Koni, Alatala, nxɔ Ala, i baxi hinande nxu ra iki, i yi nxu tan ndee lu e nii ra, i yi luden so nxu yii yire sariɲanxini, alogo nxɔ Ala xa nxu yɛɛne rabi, a yi nxu nii yifan nxu ma nxɔ konyiyani.
8 Agora, por um breve momento, se manifestou a graça do Senhor , nosso Deus, deixando que alguns escapassem, dando-nos estabilidade no seu santo lugar. Assim, iluminaste os nossos olhos, ó nosso Deus, e nos deste um pouco de vida em meio à nossa servidão.
9 Hali konyin to nxu ra, i tan nxɔ Ala mi nxu rabeɲinxi nxɔ konyiyani. I bata hinan nxu ra Perise mangan yɛtagi, i nxu lu nxu nii ra, alogo nxu xa Ala Batu Banxin ti, dɛnaxanye kalaxi nxu yi mɛnne yitɔn, i yi matabuden fi nxu ma Yuda nun Yerusalɛn yi.
9 Porque éramos escravos, mas o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão. Pelo contrário, estendeu sobre nós a sua misericórdia, e achamos favor diante dos reis da Pérsia, para revivermos, para levantarmos o templo do nosso Deus, para restaurarmos as suas ruínas e para nos dar um muro de segurança em Judá e em Jerusalém.
10 Nxɔ Ala, nxu fa nanse falɛ i xa na xanbi ra? Nxu bata nxu mɛ i ya yamarine ra,
10 — Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 i bata a fala nxu xa fata nabine ra, i ya walikɛne, i naxa, ‘Ɛ soma yamanan naxan yi, ɛ dɔxɔ a yi, yamana xɔsixin nan na ra na yamanane muxune kɛwali xɔsixine xɔn, e bata yamanan birin nafe e fe xɔsixine ra.
11 que ordenaste por meio dos teus servos, os profetas, dizendo: “A terra em que vocês estão entrando, para dela tomar posse, é terra impura por causa da impureza dos seus povos, por causa das coisas abomináveis com que, na sua corrupção, eles encheram a terra de uma extremidade à outra.
12 Nayi, ɛ nama ɛ dii tɛmɛne fi e dii xɛmɛne ma, ɛ nama e dii tɛmɛne fan fen ɛ dii xɛmɛne xa. Ɛ nama lanna raso ɛ nun ne tagi, ɛ nama e mali e xa hɛrin sɔtɔ. Nayi, ɛ sɛnbɛn sɔtɔma nɛn, ɛ yamanan muxune yi donse faɲine don, ɛ mɔn yi yamanan lu ɛ diine xa e kɛɛn na han habadan!’
12 Por isso, não deem as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham para os seus filhos mulheres do meio das filhas deles. Jamais procurem a paz e o bem desses povos, para que vocês sejam fortes e comam o melhor da terra, e a deixem como herança aos filhos de vocês, para sempre.”
13 Nxɔ Ala, na feene birin nxu sɔtɔxi nɛn amasɔtɔ nxɔ fe xɔsixine nun nxɔ yulubi ɲaxine xɔn. Koni, i mi nxu saranxi nxɔ fe ɲaxine ra alo a yi lan kii naxan yi, i mɔn bata tin nxu xa lu nxu nii ra.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, e vendo ainda que tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e ainda nos deste este restante que escapou,
14 Nxu lan nxu mɔn xa lu i ya yamarine kalɛ ba? Nxu lan nxu xa bira na yamanan muxune fɔxɔ ra naxanye fe xɔsixini? I ya xɔlɔn mi godɛ nxu ma ba, a yi nxu raxɔri, muxu yo mi lu?
14 será que poderíamos voltar a transgredir os teus mandamentos e nos unir em casamento com os povos que praticam essas abominações? Não te indignarias contra nós, ao ponto de nos destruíres completamente, sem que houvesse nenhum remanescente nem alguém que escapasse?
15 Alatala, Isirayilaa Ala, i tinxin, bayo nxu mɔn nxu nii ra to. Nxu tan nan ito ra i yɛtagi nxu nun nxɔ yulubine, muxu yo mi yi nɔɛ luyɛ a nii ra i yɛtagi.”
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, pois somos o restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti com a nossa culpa, porque não há ninguém que possa estar na tua presença por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.