Deuteronômio 9
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARIB
1 Isirayila kaane, ɛ tuli mati. Iki, ɛ Yurudɛn baan gidima nɛn. Ɛ siyane kedima nɛn naxanye gbo ɛ xa, e sɛnbɛn dangu ɛ ra. Ɛ yi e taane tongo naxanye yinne mate han kore.
1 Ouve, ó Israel: hoje tu vais passar o Jordão para entrares para desapossares nações maiores e mais fortes do que tu, cidades grandes e muradas até o céu;
2 Mɛn kaane gbo, e kuya. Anaki bɔnsɔnna muxune nan ne ra, ɛ naxanye fe kolon. Ɛ bata a mɛ, muxune naxa, “Nde nɔɛ tiyɛ Anaki bɔnsɔnna kanke?”
2 um povo grande e alto, filhos dos anaquins, que tu conhecestes, e dos quais tens ouvido dizer: Quem poderá resistir aos filhos de Anaque?
3 Ɛ xa a kolon iki, a Alatala ɛ Ala nan tima ɛ yɛɛ ra, alo tɛɛn naxan seen birin ganma. A tan nan e halagima, a e yarabima nɛn ɛ xa. Ɛ yi e kedi, ɛ yi e ɲan mafurɛn alo Alatala ɛ Ala a fala ɛ xa kii naxan yi.
3 Sabe, pois, hoje que o Senhor teu Deus é o que passa adiante de ti como um fogo consumidor; ele os destruirá, e os subjugará diante de ti; e tu os lançarás fora, e cedo os desfarás, como o Senhor te prometeu.
4 Alatala ɛ Ala na e kedi ɛ yɛɛ ra waxatin naxan yi, ɛ nama ɛ yɛtɛ matɔxɔ fa fala, “Alatala n nafaxi be bɔxɔni ito masɔtɔden ni bayo n tinxin.” Na mi a ra. Alatala siya gbɛtɛne kedima ɛ yɛɛ ra e kɛwali ɲaxine nan ma fe ra.
4 Depois que o Senhor teu Deus os tiver lançado fora de diante de ti, não digas no teu coração: por causa da minha justiça é que o Senhor me introduziu nesta terra para a possuir. Porque pela iniqüidade destas nações é que o Senhor as lança fora de diante de ti.
5 Ɛ nama a miri, a ɛ fama e bɔxɔn sɔtɔdeni ɛ tinxinna nun ɛ lannayaan nan ma. Alatala siyani itoe kedima ɛ yɛɛ ra e kɛwali ɲaxine nan ma, alogo a xa a kɔlɔ xuiin nakamali, a naxan fala ɛ benbane Iburahima nun Isiyaga nun Yaxuba xa.
5 Não é por causa da tua justiça, nem pela retidão do teu coração que entras a possuir a sua terra, mas pela iniqüidade destas nações o Senhor teu Deus as lança fora de diante de ti, e para confirmar a palavra que o Senhor teu Deus jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 Ɛ xa a kolon, a Alatala ɛ Ala mi bɔxɔ faɲini ito soxi ɛ yii ɛ gbeen na ɛ tinxinna xan ma fe ra. Amasɔtɔ yama murutɛxin nan ɛ ra.
6 Sabe, pois, que não é por causa da tua justiça que o Senhor teu Deus te dá esta boa terra para a possuíres, pois tu és povo de dura cerviz.
7 Na feen xa rabira ɛ ma ɛ Alatala ɛ Ala raxɔlɔ kii naxan yi tonbonni. Ɛ nama ɲinan na xɔn de! Xabu ɛ keli Misiran yi, han ɛ so be, ɛ yi murutɛma Alatala ɛ Ala xili ma.
7 Lembra-te, e não te esqueças, de como provocaste à ira o Senhor teu Deus no deserto; desde o dia em que saíste da terra do Egito, até que chegaste a este lugar, foste rebelde contra o Senhor;
8 Ɛ Alatala raxɔlɔ nɛn Horebe geyaan fari han a yi wa ɛ faxa feni.
8 também em Horebe provocastes à ira o Senhor, e o Senhor se irou contra vós para vos destruir.
9 N to te geyaan fari alogo n xa walaxa gɛmɛ daxine tongo naxan findixi layirin na en nun Alatala tagi, n yi yanyi tonge naanin nun kɔɛ tonge naanin ti geyaan fari, n mi donseen don, n mi igen fan min.
9 Quando subi ao monte a receber as tábuas de pedra, as tábuas do pacto que o Senhor fizera convosco, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 Alatala yi walaxa gɛmɛ daxi firin so n yii, a naxan sɛbɛ a yɛtɛ yiin na. Alatala yamarin naxanye fala ɛ xa tɛɛn tagi ɛ yi malanxi waxatin naxan yi geyaan fari, ne birin yi sɛbɛxi walaxane ma.
10 E o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas estavam escritas todas aquelas palavras que o Senhor tinha falado convosco no monte, do meio do fogo, no dia da assembléia.
11 Yanyi tonge naanin nun kɔɛ tonge naanin to dɛfe, Alatala yi walaxa gɛmɛ daxi firinne so n yii a layirin na.
11 Sucedeu, pois, que ao fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do pacto.
12 Alatala yi a fala n xa, a naxa, “Keli, i xa godo mafurɛn bayo i yamaan naxan naminixi Misiran yi, e bata findi fe kalane ra. E bata kiraan fata, n na e yamarixi naxan na, e wure raxulunxin nafala suxuren na.”
12 E o Senhor me disse: Levanta-te, desce logo daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito, já se corrompeu; cedo se desviaram do caminho que eu lhes ordenei; fizeram para si uma imagem de fundição.
13 Alatala mɔn yi a fala n xa, a naxa, “N bata a to, a yama murutɛxini ito ra.
13 Disse-me ainda o Senhor: Atentei para este povo, e eis que ele é povo de dura cerviz;
14 I masiga n na alogo n xa e halagi, n xa e xinla ralɔ ayi dunuɲa yi. N ni i tan nan bɔnsɔnna muxune findima siya gbeen na naxan sɛnbɛn gbo, e mɔn wuya dangu siyani ito ra.”
14 deixa-me que o destrua, e apague o seu nome de debaixo do céu; e farei de ti nação mais poderosa e mais numerosa do que esta.
15 N yi godo geyaan ma, tɛɛn yi naxan ma. Na layiri walaxa gɛmɛ daxi firinne yi suxi n yii.
15 Então me virei, e desci do monte, o qual ardia em fogo; e as duas tábuas do pacto estavam nas minhas duas mãos.
16 Na waxatini, n yi a to, a ɛ bata yulubin liga Alatala ɛ Ala ra. Ɛ bata wure raxulunxin nafala ɲinge sawuran na. Ɛ bata kiraan fata Alatala naxan yamari ɛ ma.
16 Olhei, e eis que havíeis pecado contra o Senhor vosso Deus; tínheis feito para vós um bezerro de fundição; depressa vos tínheis desviado do caminho que o Senhor vos ordenara.
17 N yi walaxa gɛmɛ daxi firinne tongo, n yi e woli ayi, e yi yibɔ ɛ yɛɛ xɔri.
17 Peguei então das duas tábuas e, arrojando-as das minhas mãos, quebrei-as diante dos vossos olhos.
18 N mɔn yi bira bɔxɔni Alatala yɛtagi, n lu na yanyi tonge naanin nun kɔɛ tonge naanin. N mi donseen don, n mi igen fan min. N na birin liga ɛ yulubine nan ma fe ra, ɛ fe ɲaxin naxan nabaxi Alatala yɛɛ ra yi, a xɔlɔ.
18 Prostrei-me perante o Senhor, como antes, quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa de todo o vosso pecado que havíeis cometido, fazendo o que era mau aos olhos do Senhor, para o provocar a ira.
19 N yi gaxu Alatalaa xɔlɔn na bayo a xɔlɔxi ɛ ma han a yi wa ɛ halagi feni. Koni Alatala mɔn yi n ma maxandin namɛ.
19 Porque temi por causa da ira e do furor com que o Senhor estava irado contra vós para vos destruir; porém ainda essa vez o Senhor me ouviu.
20 Alatala bɔɲɛn yi texi Haruna ma han a yi wa a halagi feni, koni n mɔn yi Ala maxandi Haruna fan xa.
20 O Senhor se irou muito contra Arão para o destruir; mas também orei a favor de Arão ao mesmo tempo.
21 N mɔn yi ɲinge sawuran tongo ɛ naxan nafalaxi ɛ yulubine yi, n yi a woli tɛɛni, n yi a yiwuru han a findi a fuɲin na. N yi na fuɲin woli xudeni naxan kelima geyaan fari.
21 Então eu tomei o vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, e o queimei a fogo e o pisei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o seu pó lancei no ribeiro que descia do monte.
22 Ɛ mɔn Alatala raxɔlɔ nɛn Tabɛra taan nun Masa nun Kibiroti-Hatawa yi.
22 Igualmente em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes à ira o Senhor.
23 Alatala to ɛ xɛ keli Kadesi-Barineya yi, a yi a fala ɛ xa, a naxa, “Ɛ siga, ɛ xa bɔxɔn tongo n naxan soxi ɛ yii.” Koni ɛ yi Alatala ɛ Alaa yamarin matandi. Ɛ mi la a ra, ɛ mɔn mi a xuiin namɛ.
23 Quando também o Senhor vos enviou de Cades-Barnéia, dizendo: Subi, e possuí a terra que vos dei; vós vos rebelastes contra o mandado do Senhor vosso Deus, e não o crestes, e não obedecestes à sua voz.
24 Xabu n na ɛ kolon waxatin naxan yi, ɛ murutɛxin na a ra Alatala xili ma.
24 Tendes sido rebeldes contra o Senhor desde o dia em que vos conheci.
25 Alatala to wa ɛ faxa feni, n yi bira bɔxɔni a yɛtagi, n yi lu na yanyi tonge naanin nun kɔɛ tonge naanin.
25 Assim me prostrei perante o Senhor; quarenta dias e quarenta noites estive prostrado, porquanto o Senhor ameaçara destruir-vos.
26 N yi Alatala maxandi, n naxa, “Marigina Alatala, i nama i ya yamaan halagi i gbeen naxan na, i yamaan naxan xunba i fangan na, i naxan naminixi Misiran bɔxɔni i sɛnbɛn na.
26 Orei ao Senhor, dizendo: ó Senhor Jeová, não destruas o teu povo, a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com mão forte.
27 I ɲɔxɔ lu i ya walikɛne xɔn ma, Iburahima nun Isiyaga nun Yaxuba. I xa diɲa yamani ito a xaxili xɔdɛxɛn nun a fe ɲaxin nun a yulubin ma,
27 Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó; não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua iniqüidade, nem para o seu pecado;
28 alogo Misiran kaane nama a fala, e naxa, ‘Alatala mi nɔxi e xalideni bɔxɔni a naxan ma fe falaxi e xa. A e raɲaxuxi nɛn. A bata e ramini alogo a xa sa e faxa tonbonni.’
28 para que o povo da terra de onde nos tiraste não diga: Porquanto o Senhor não pôde introduzi-los na terra que lhes prometera, passou a odiá-los, e os tirou para os matar no deserto.
29 Koni Ala, i ya yamaan nan e ra, i gbee yamana, i naxan namini i sɛnbɛn nun i ya nɔɔn xɔn.”
29 Todavia são eles o teu povo, a sua herança, que tiraste com a sua grande força e com o teu braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.