Deuteronômio 2

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na xanbi ra, nxu yi xɛtɛ tonbonni nxu kiraan suxu naxan danguma Gbala Baani, alo Alatala a fala n xa kii naxan yi. Nxu yi Seyiri geyane mabilin xii wuyaxi bun.
1 Depois viramo-nos, e caminhamos ao deserto, caminho do Mar Vermelho, como o SENHOR me tinha dito, e muitos dias rodeamos o monte Seir.
2 Alatala yi a fala n xa, a naxa,
2 Então o Senhor me falou, dizendo:
3 “Ɛ bata bu geyani ito rabilinni. Ɛ firifiri kɔmɛnna ma.”
3 Tendes rodeado bastante esta montanha; virai-vos para o norte.
4 A yi a fala n xa a n xa yamarini ito fi ɛ ma. Ɛ danguma nɛn Seyiri bɔxɔni, ɛ ngaxakedenne dɛnaxan yi, Esayu bɔnsɔnna. E gaxuma nɛn ɛ yɛɛ ra, koni ɛ xa a liga ɛ yeren ma,
4 E dá ordem ao povo, dizendo: Passareis pelos termos de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós; porém guardai-vos bem.
5 ɛ nama yɛngɛn gidi e ma, bayo n mi sese soma ɛ yii fata e bɔxɔn na, hali san tidena. N bata Seyiri geyane fi Esayu ma.
5 Não vos envolvais com eles, porque não vos darei da sua terra nem ainda a pisada da planta de um pé; porquanto a Esaú tenho dado o monte Seir por herança.
6 Ɛ na donseen nun igen naxan tongo fɔ ɛ xa a saren fi nɛn gbetin na.
6 Comprareis deles, por dinheiro, comida para comerdes; e também água para beber deles comprareis por dinheiro.
7 Alatala ɛ Ala bata barakan sa ɛ kɛwanli. A yi a ɲɔxɔ lu ɛ sigatiin xɔn ma ɛ yi tonbonni ito yi waxatin naxan yi. Ɲɛɛ tonge naaninni ito bun ma, Alatala ɛ Ala nan yi ɛ xɔn. Sese mi dasaxi ɛ ma.
7 Pois o Senhor teu Deus te abençoou em toda a obra das tuas mãos; ele sabe que andas por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus esteve contigo, coisa nenhuma te faltou.
8 Nanara, en yi dangu en ngaxakedenne bɔxɔn dɛxɔn Esayu bɔnsɔnna naxanye dɔxi Seyiri bɔxɔni. En mɔn yi Araba kiraan suxu, naxan kelima Elati nun Esiyon-Gebere yi. Na xanbi ra, en yi en maxɛtɛ, en yi dangu Moyaba tonbon kiraan xɔn.
8 Passando, pois, por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, desde o caminho da planície de Elate e de Eziom-Geber, nos viramos e passamos o caminho do deserto de Moabe.
9 Alatala yi a fala n xa, a naxa, “Ɛ nama yɛngɛn gidi Moyaba kaane ma de! Ɛ nama e fen yɛngɛn na de, bayo n mi e bɔxɔ yo soma ɛ yii e konni. N bata Ari bɔxɔn fi Loti bɔnsɔnna ma.
9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque não te darei herança da sua terra; porquanto tenho dado a Ar por herança aos filhos de Ló.
10 Emi kaane nan yi Ari bɔxɔni nun. Siya sɛnbɛmaan nan yi ne ra. E yi wuya, e kuya alo Anaki bɔnsɔnna muxune.
10 (Os emins dantes habitaram nela; um povo grande e numeroso, e alto como os gigantes.
11 Muxuna nde yi e yatɛma Refa kaane nan na, alo Anaki bɔnsɔnna muxune, koni Moyaba kaane yi a falama e ma nɛn a ‘Emi kaane.’
11 Também estes foram considerados gigantes como os anaquins; e os moabitas os chamavam emins.
12 Xori kaane nan yi dɔxi Seyiri bɔxɔni a singeni. Koni Esayu bɔnsɔnna muxune yi e kedi, e yi e raxɔri. E tan yi dɔxɔ na yi, alo Isirayila kaane fan naxan liga na bɔxɔni Alatala dɛnaxan fi e ma.
12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os lançaram fora, e os destruíram de diante de si, e habitaram no seu lugar, assim como Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhes tinha dado).
13 Iki, ɛ keli, ɛ yi Serede xuden gidi.” Nayi, en yi na gidi.
13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Assim passamos o ribeiro de Zerede.
14 Ɲɛɛ tonge saxan nun solomasɛxɛ nan dangu xabu en keli Kadesi-Barineya yi, han en Serede xuden gidi waxatin naxan yi. Na lixi, yɛngɛsoon naxanye birin yi na na waxati danguxini nun, ne birin bata yi faxa alo Alatala a kɔlɔ e xa kii naxan yi.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até que passamos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.
15 Alatala yi keli e xili ma han e birin yi ɲan daaxadeni.
15 Assim também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial até os haver consumido.
16 Na yɛngɛsone to ɲan yamaan yɛ, e faxa,
16 E sucedeu que, sendo já consumidos todos os homens de guerra, pela morte, do meio do povo,
17 Alatala yi a fala n xa, a naxa,
17 O Senhor me falou, dizendo:
18 “To, ɛ danguma nɛn Moyaba danna ra, siga Ari bɔxɔni.
18 Hoje passarás a Ar, pelos termos de Moabe;
19 Ɛ Amonine lima nɛn na. Ɛ nama yɛngɛn gidi e ma de! Ɛ nama e fen yɛngɛn na, bayo n mi e bɔxɔ yo soma ɛ yii. N na fixi Loti bɔnsɔnna nan ma.”
19 E chegando até defronte dos filhos de Amom, não os molestes, e com eles não contendas; porque da terra dos filhos de Amom não te darei herança, porquanto aos filhos de Ló a tenho dado por herança.
20 Na bɔxɔn fan yi yatɛxi Refa kaane gbeen nan na, bayo Refa kaane yi dɔxi na nun. Amonine yi a falama e ma nɛn a “Samisumi kaane.”
20 (Também essa foi considerada terra de gigantes; antes nela habitavam gigantes, e os amonitas os chamavam zamzumins;
21 Siya sɛnbɛmaan nan yi e ra, e yi wuya, e kuya alo Anaki bɔnsɔnna muxune. Koni Alatala yi e halagi Amoni kaane xɔn. Amoni kaane yi e kedi, e yi dɔxɔ e bɔxɔni.
21 Um povo grande, e numeroso, e alto, como os gigantes; e o Senhor os destruiu de diante dos amonitas, e estes os lançaram fora, e habitaram no seu lugar;
22 Ala bata yi na fe sifan liga Esayu a diine xa naxanye yi dɔxi Seyiri bɔxɔni, a to yi Xori kaane halagima e xɔn. E e kedi nɛn e yi dɔxɔ e funfuni. E dɔxi mɛnni han iki.
22 Assim como fez com os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, de diante dos quais destruiu os horeus, e eles os lançaram fora, e habitaram no lugar deles até este dia;
23 Awi kaane tan, naxanye yi dɔxi taane kui han Gasa, Kafatoro kaane nan ne halagi e to fa keli Kafatoro yi. E yi dɔxɔ e funfuni.
23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em Cazerim até Gaza, e habitaram no lugar deles).
24 Ala yi a fala en xa, a naxa, “Ɛ ti kiraan xɔn, ɛ xa Arinon xuden gidi. A mato, n bata Xɛsibɔn manga Sixɔn, Amorin so ɛ yii, e nun a bɔxɔna. Iki, ɛ xa na tongo. Ɛ xa na yɛngɛn nakeli.
24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis aqui na tua mão tenho dado a Siom, amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; começa a possuí-la, e contende com eles em peleja.
25 To, n na ɛ yɛɛragaxun luma nɛn dunuɲa siyane birin yi. E na ɛ xinla mɛ, e xuruxurunma nɛn gaxuni gbirigbiri!”
25 Neste dia começarei a pôr um terror e um medo de ti diante dos povos que estão debaixo de todo o céu; os que ouvirem a tua fama tremerão diante de ti e se angustiarão.
26 N yi xɛrane rasiga bɔɲɛ xunbeli falane tideni Xɛsibɔn manga Sixɔn xa, keli Kedemoti tonbonni. N naxa,
26 Então mandei mensageiros desde o deserto de Quedemote a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27 “Nxu wama i ya bɔxɔni gidi feni. Nxu sigama kira gbeen nan tun xɔn. Nxu mi sigɛ kɔmɛnna ma, nxu mi sigɛ yiifanna ma.
27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei; não me desviarei para a direita nem para a esquerda.
28 Nxu na donseen nun igen naxan tongo, nxu a birin saren fima nɛn gbetin na. A lu nxu xa dangu nxu sanni i ya bɔxɔni.
28 A comida, para que eu coma, vender-me-ás por dinheiro, e dar-me-ás por dinheiro a água para que eu beba; tão-somente deixa-me passar a pé;
29 Esayu bɔnsɔnna naxanye dɔxi Seyiri bɔxɔni e nun Moyaba kaan naxanye dɔxi Ari bɔxɔni, ne bata yi nxu sago sa a nxu xa dangu e bɔxɔne yi. I fan xa n sago sa alogo nxu xa Yurudɛn baan gidi, nxu yi so bɔxɔni Alatala nxɔ Ala dɛnaxan fixi nxu ma.”
29 Como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão, à terra que o Senhor nosso Deus nos há de dar.
30 Koni Xɛsibɔn manga Sixɔn yi tondi nxu dangu feen ma a bɔxɔni, bayo Alatala ɛ Ala bata yi a xaxinla xɔdɔxɔ ayi. A yi a bɔɲɛn balan alogo a xa a so ɛ yii alo a kii naxan yi to.
30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus endurecera o seu espírito, e fizera obstinado o seu coração para to dar na tua mão, como hoje se vê.
31 Alatala yi a fala n xa, a naxa, “A mato, n bata Sixɔn nun a bɔxɔn so ɛ yii. Ɛ xa sa na tongo ɛ gbeen na.”
31 E o Senhor me disse: Eis aqui, tenho começado a dar-te Siom, e a sua terra; começa, pois, a possuí-la para que herdes a sua terra.
32 Sixɔn nun a yamaan birin yi fa en yɛngɛdeni Yahasi yi.
32 E Siom saiu-nos ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;
33 Alatala en ma Ala yi Sixɔn so en yii, en yi a nɔ, e nun a diine nun a yamaan birin.
33 E o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.
34 En yi na taane birin suxu, en yi e birin kala. En mɔn yi xɛmɛne nun ɲaxanle nun diine birin faxa. En mi muxu yo lu a nii ra.
34 E naquele tempo tomamos todas as suas cidades, e cada uma destruímos com os seus homens, mulheres e crianças; não deixamos a ninguém.
35 En mi sese tongo fɔ xuruseene nun se kɛndɛn naxanye yi na taane kui.
35 Somente tomamos por presa o gado para nós, e o despojo das cidades que tínhamos tomado.
36 Keli Aroyeri Arinon xuden dɛ, e nun taan naxan na mɛrɛmɛrɛni, siga han Galadi, taa yo mi nɔ sɔtɔ en ma. Alatala en ma Ala e birin so nɛn en yii.
36 Desde Aroer, que está à margem do ribeiro de Arnom, e a cidade que está junto ao ribeiro, até Gileade, nenhuma cidade houve que de nós escapasse; tudo isto o Senhor nosso Deus nos entregou.
37 Koni ɛ mi ɛ masoxi Amonine bɔxɔn na, hanma Yaboko xuden dɛ, hanma taan naxanye na geyane ma alo Alatala a yamari ɛ ma kii naxan yi.
37 Somente à terra dos filhos de Amom não chegastes; nem a toda a margem do ribeiro de Jaboque, nem às cidades da montanha, nem a coisa alguma que nos proibira o Senhor nosso Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.