Daniel 6

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dariyusi Mede kaan mangayaan sɔtɔ a ɲɛɛ tonge sennin e nun firin nan ma.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Dariyusi yi a ragidi a xa bɔxɔne manga kɛmɛ e nun mɔxɔɲɛn ti a gbee yamanane xun na.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 A yi manga gbee saxan dɔxɔ e xun na bɔxɔne mangane fa dɛntɛgɛn sama naxanye xa alogo mangana tɔnɔne xa xun makantan. Daniyɛli yi na manga saxanne yɛ.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Awa, Daniyɛli yi dangu manga gbee firinna bodene ra e nun bɔxɔne mangan birin bayo nii fisamantenna yi a tan yi. Nanara, mangan yi wa a dɔxɔ feni bɔxɔn birin xun na.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Awa, manga gbee bodene nun bɔxɔne mangane yi fɛrɛn fen fɔlɔ a tɔɲɛgɛ feen na lan bɔxɔna feene ma. Koni e mi kii yo sɔtɔ, e mi mayifu yo to a tan ma binna ra bayo a tinxin. Nanara, e mi kalan to a yi hanma mayifuna.
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Awa, na muxune yi a fala, e naxa, “En mi fɛrɛ yo sɔtɛ Daniyɛli tɔɲɛgɛ feen ma xa a mi fata a Alaa sariyana feen na.”
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Na manga gbeene nun bɔxɔne mangane birin yi siga mangan fɛma e bode xɔn. E yi falan ti, e naxa, “Manga Dariyusi xa siimayaan sɔtɔ habadan!
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Yamanan manga gbeene nun bɔxɔ kanne nun bɔxɔne mangane nun maxadi tiine nun yamana kanne birin tinxi a mangana sariya keden xa rawanga naxan fama tɔnni ito sadeni: Xii tonge saxanna bun ma, naxan na ala yo maxandi hanma muxu gbɛtɛ ba i tan na, mangana, na xa woli yatane yinla ra.
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Ee! Mangana! Iki, tɔnni ito yisarin, i yi i ya taxamasenna sa alogo a xa findi maxɛtɛtaren na alo Mede kaane nun Perise kaane sariyan to mi maxɛtɛ.”
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Nanara, Manga Dariyusi yi a taxamasenna sa tɔnna sɛbɛn fari.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Awa, Daniyɛli to a kolon a feni ito bata yisarin, a yi te a sangansoon kɔɛ ra naxan foye suxuden dɛɛne yi rabixi Yerusalɛn binni. Dɔxɔɲa ma saxan sogen ma, a yi a xinbin sinma, a Ala maxandi, a a tantun alo a yi a ligan kiin de a singeni.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Na muxune birin yi siga Daniyɛli konni, e so, e Daniyɛli li a Ala mafanɲɛ, a yi Ala maxandima.
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Nayi, e siga mangan fɛma, e yi mangana tɔnna fe fala a xa, e naxa, “I mi yi tɔnna nde yisarin naxan a fala a xii tonge saxanna bun ma, muxu yo a xui ramini ala gbɛtɛ ma a xandideni hanma muxu gbɛtɛ ba i tan na, mangana, na wolima yatane yinla ra nɛn?” Mangan yi e yabi, a naxa, “Ɲɔndin nan a feen na, fata Mede kaane nun Perise kaane gbee sariyan na naxan mi maxɛtɛ.”
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 E mɔn yi a fala, e naxa, “Ee! Mangana! Daniyɛli, Yuda muxu suxina nde, na mi i tan yatɛxi sese ra hanma i ya tɔn yisarinxina. A Ala maxandin nabama dɔxɔɲa ma saxan sogen ma.”
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Mangan to na mɛ, a yi kɔntɔfili kati, a yi a ragidi a bɔɲɛni a a xa Daniyɛli rakisi. Han sogen bira waxatini, a katama a xa a rakisi.
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Koni na muxune birin yi fa mangan fɛma, e yi a fala mangan xa, e naxa, “A kolon, mangana, Mede kaane nun Perise kaane sariyan mi tinɲɛ a tɔri saxin nun lanma xui sɛbɛxina mangan xɔn, na xa maxɛtɛ.”
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Nanara, mangan yi yamarin fi a Daniyɛli xa woli yatane yinla ra. Mangan yi a fala Daniyɛli xa, a naxa, “I ya Ala, i naxan batuma sɔnɔyani, na xa i rakisi.”
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 E yi fa gɛmɛna nde ra, e a dɔxɔ yinla dɛ ra, mangan yi a mataxamaseri a yiirasoon na e nun a muxu gbeene yiirasone ra alogo fefe nama maxɛtɛ Daniyɛli ma binni.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Na xanbi ra, mangan yi siga a banxini, a yi xi sunni, a konyi ɲaxalan yo mi fa a fɛma, xixɔli mi a suxu.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Subaxa, mangan yi keli, a yi siga sasa yatane yinla dɛ ra.
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 A to maso yinla ra, a yi Daniyɛli xili a xui sɔxɔlɛxin na. Mangan yi a fala Daniyɛli xa, a naxa, “Daniyɛli, habadan Alaa walikɛna! I ya Ala, i naxan batuma sɔnɔyani, na nɔxi i rakisɛ yatane ma nɛn ba?”
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Daniyɛli yi a yabi, a naxa, “Mangana, i xa siimayaan sɔtɔ habadan!
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 N ma Ala bata a malekan nafa, a fa yatane dɛɛn balan. E mi fe ɲaxi ligaxi n na, bayo n findixi sɔntaren nan na a yɛtagi, hali i fan yɛtagi. Ee! Mangana! N mi fe ɲaxi yo rabaxi.”
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Nayi, mangan yi sɛwa han, a yi yamarin fi a e xa Daniyɛli rate yinla ra. Daniyɛli yi rate yinla ra, e mi maxɔlɔde yo to a ma, amasɔtɔ a yi dɛnkɛlɛyaxi a Ala ma.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Mangan yi yamarin fi a muxun naxanye Daniyɛli tɔɲɛgɛxi, a ne xa woli yatane yinla ra, e tan nun e diine nun e ɲaxanle. Benun e xa yinla xɔnna li, yatane yi e kutukutu, e yi e xɔnne yilunburun.
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 Na xanbi ra, Manga Dariyusi yi sɛbɛnla ti siyane nun bɔnsɔnne birin ma naxanye xuine birin falama naxanye bɔxɔna ngaan ma, a naxa, “Bɔɲɛ xunbeli gbegbe xa lu ɛ xɔn ma!
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 N bata yamarin fi n ma bɔxɔn birin yi, binyen xa fi Daniyɛli a Ala ma, yamaan yi gaxu a yɛɛ ra.
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 A tan nan maratangan nun marakisin tima,
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
29 Na xanbi ra, Daniyɛli yi sabati Dariyusi mangayaan bun ma, e nun Kirusi Perise kaana mangayaan bun ma.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.