2 Samuel 1

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɔli faxa xanbini, Dawuda Amalɛkine nɔxina, Dawuda yi fa lu Sikilaga taani xi firin.
1 Depois da morte de Saul, Davi voltou da derrota dos amalecitas, e esteve dois dias em Siceleg.
2 Xi saxande lɔxɔni, banxulanna nde yi fa, sa keli Sɔli a gali malandeni. A dugine yibɔxi, burunburunna a xunni sununa fe ra. A to Dawuda fɛman li, a yi a xinbi sin bɔxɔn ma.
2 Ao terceiro dia, apareceu um homem que vinha do acampamento de Saul; trazia as vestes rasgadas e a cabeça coberta de pó. Chegando perto de Davi, jogou-se por terra, prostrando-se.
3 Dawuda yi a maxɔdin, a naxa, “I kelixi minɛn?” A yi a yabi, a naxa, “N nan n gixi Isirayila ganla nan ma.”
3 Davi disse-lhe: De onde vens? Salvei-me do acampamento de Israel, respondeu ele.
4 Dawuda yi a fala a xa, a naxa, “A yɛba n xa naxan danguxi.” Xɛmɛn yi a yabi, a naxa, “Isirayila sofa ganla bata a gi yɛngɛni, sofa wuyaxi bata faxa. Hali, Sɔli nun a diin Yonatan bata faxa.”
4 Que aconteceu?, perguntou Davi. Conta-mo! Ele respondeu: As tropas fugiram do campo de batalha, e muitos homens do exército tombaram. Saul também, e seu filho Jônatas, pereceram!
5 Banxulanna naxan faxi xɛrayaan na, Dawuda mɔn yi na maxɔdin, a naxa, “ I a kolonxi di, a Sɔli nun a dii xɛmɛn Yonatan bata faxa?”
5 Como sabes, perguntou Davi ao mensageiro, que Saul e seu filho Jônatas morreram?
6 Banxulanna yi a yabi, a naxa, “N yi Gilibowa geyaan nan fari, n yi Sɔli to, a tanban tixi a bun, a yi gbɛtɛnxi yaxune wontorone nun soo ragine xɔn.
6 O mensageiro respondeu: Achava-me no monte de Gelboé, quando vi Saul atirar-se sobre a própria lança, enquanto era perseguido pelos carros e cavaleiros.
7 A to a firifiri, a yi n to, a yi n xili. N yi a yabi, n naxa, ‘N tan ni i ra.’
7 Ora, voltando-se, viu-me e chamou-me. Eu disse: Eis-me aqui.
8 A yi n maxɔdin a nde n tan na. N yi a fala a xa a Amalɛkin nan n tan na.
8 Quem és tu?, disse ele. Eu sou um amalecita, respondi.
9 Nayi, a yi n yamari a n xa fa a faxa, bayo a yi sɔxɔlɛxi, hali a mɔn to yi ɲɛɲɛ.
9 Aproxima-te, continuou ele, e mata-me, porque estou tomado de vertigem, se bem que ainda esteja cheio de vida.
10 Nayi, n yi n maso a ra, n yi a faxa, bayo n yi a kolon a a mi yi kisima a biradeni. Na xanbi ra, mangana, n yi a mangaya taxamasenna ba a xun na. N yi a yiirasoon ba a yiin na. N bata fa e ra i xɔn.”
10 Aproximei-me, pois, e matei-o, pois via que ele não poderia sobreviver depois da derrota. Tomei o diadema que tinha na cabeça e o bracelete do braço e os trouxe ao meu senhor; ei-los.
11 Dawuda yi a dugine yibɔ a ma. Naxanye birin yi a fɛma, ne fan yi na liga.
11 Então tomou Davi as suas vestes e rasgou-as, imitando-o nesse gesto todos os que estavam com ele.
12 E yi saya feene liga, e wuga, e sun han ɲinbanna Sɔli nun a diin Yonatan ma fe ra e nun Alatala sofane nun Isirayila kaan naxanye faxaxi yɛngɛni.
12 Estiveram em pranto, choraram e jejuaram até a tarde por causa de Saul, de seu filho Jônatas, do exército do Senhor e da casa de Israel, que haviam caído sob a espada.
13 Na xanbi ra, Dawuda yi a fala banxulanna xa naxan faxi xɛraan na, a naxa, “Nde i tan na?” A yi a yabi, a naxa, “Amalɛkin naxan dɔxi yamanani ito yi, na nan ma diin n tan na.”
13 Davi perguntou ao mensageiro: De onde és? Eu sou filho de um estrangeiro, respondeu ele, de um amalecita.
14 Dawuda yi a fala, a naxa, “I mi gaxu mangan faxɛ Alatala bata yi naxan sugandi?”
14 Davi disse-lhe: Como não receaste levantar a mão contra o ungido do Senhor para matá-lo?
15 Dawuda yi a sofa keden xili, a yi a fala, a naxa, “Siga, i yi sa a faxa.” Sofaan yi Amalɛki kaan garin, a yi a faxa.
15 E, chamando um dos seus homens, Davi disse-lhe: Vem, mata-o! O homem o feriu, e ele morreu.
16 Dawuda yi a fala Amalɛki kaan ma, a naxa, “I tan nan i faxa feen nagidixi, i yi i yɛtɛ yalagi, i naxa, ‘N tan nan Alatalaa manga sugandixin faxaxi.’ ”
16 Davi disse-lhe então: Tu és culpado. Tua própria boca deu testemunho contra ti, quando disseste: matei o ungido do Senhor.
17 Dawuda yi saya sigini ito sa Sɔli nun a diin Yonatan xa.
17 Compôs então Davi o seguinte cântico fúnebre sobre Saul e seu filho Jônatas,
18 A yi yamarin fi a Yuda kaane xa e maxaran na sigin ma naxan xili “Xalimakuli Sigina.” A sɛbɛxi kɛdin kui naxan yi xili Tinxin Muxuna kɛdina.
18 ordenando que fosse ensinado aos filhos de Judá. É o canto do Arco, que está escrito no Livro do Justo:
19 Isirayila sofa kɛndɛne bata faxa a geyane fari.
19 Tua flor, Israel, pereceu nas alturas! Como tombaram os heróis?
20 A nama fala Gati taani,
20 Não anuncieis em Get nem o publiqueis nas ruas de Ascalon, para que não exultem as filhas dos filisteus, para que não se regozijem as filhas dos incircuncisos.
21 Xiila nun tulen nama fa fa Gilibowa geyane fari,
21 Montanhas de Gelboé, não haja sobre vós nem orvalho nem chuva! Campos assassinos, onde foi maculado o escudo dos heróis! O escudo de Saul estava ungido não com óleo,
22 Yonatan ma xalimakunla mi yi xɛtɛma
22 mas, com o sangue de feridos, com a gordura de guerreiros, o arco de Jônatas jamais recuou, a espada de Saul jamais brandiu em vão!
23 Sɔli nun Yonatan yi rafan yamaan ma ki faɲi
23 Saul e Jônatas, amáveis e encantadores, nunca se separaram, nem na vida nem na morte, mais velozes do que as águias, mais fortes do que os leões!
24 Isirayila ɲaxanle, ɛ Sɔli wuga.
24 Filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia de púrpura suntuosa, e ornava de ouro vossos vestidos.
25 A mato,
25 Como caíram os heróis? Em pleno combate Jônatas tombou sobre as tuas colinas.
26 N bɔɲɛn sunuxi i ya fe ra,
26 Jônatas, meu irmão, por tua causa meu coração me comprime! Tu me eras tão querido! Tua amizade me era mais preciosa que o amor das mulheres.
27 A mato, sofa sɛnbɛmane bata faxa!
27 Como caíram os heróis? Como pereceram os artilheiros de guerra?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.